https://www.macedonianorthodoxchurch.org.au/

Sveta Nedela Macedonian Orthodox Church Gold Coast, 219 Banyula Drive, Gold Coast (2026)

18/10/2026

Sunday 18th October 2026

On the Twentieth Sunday after Pentecost, the Divine Liturgy of Saint John Chrysostom was celebrated in our Church of the Holy Great Martyr Nedela. The Divine Liturgy was celebrated by our parish priest, Father Stojancho Janev.

The Raising of the Widow of Nain’s Son:

In today’s Gospel reading, we heard how the Lord Jesus Christ raised the widow’s son in the town of Nain. Almost instinctively, we ask ourselves: Why were miracles possible then, and why do they not happen today? Why do mothers continue to lose their children, yet God does not raise them? Why does each of us lose loved ones without being able to bring them back, even though we pray fervently and persistently? Why do those whom we love most, and who mean the most to us in this life, depart from us, sometimes prematurely and unexpectedly?

The Lord Jesus Christ addressed the widow with the words, “Do not weep.” He encountered her in the funeral procession as she was making her way to the burial ground to bury her only son. Some time earlier, she had lost her husband, and now she was saying farewell to her only hope, love and joy - her son.

It is terrible to lose someone close to us: parents, brothers and sisters, or friends. Yet surely there is nothing worse for a parent than losing their most precious loved one - their own child. Their entire life changes; everything is turned upside down, life loses its meaning, and they are plunged into hopelessness.

We cannot begin to imagine the anguish endured by the Most Holy Theotokos, the Mother of our Lord Jesus Christ, as she stood beneath her Son’s Cross. She would never have become our mother too had she not passed through that immense and boundless suffering, of which Saint Silouan the Athonite said:

“When the Most Holy Theotokos stood beside the Cross, her sorrow was as boundless as the ocean, and the suffering of her soul was incomparably greater than Adam’s anguish after his expulsion from Paradise. Yet she remained alive through this terrible suffering only because the Lord’s strength sustained her, for the Lord willed that she should be granted the joy of seeing her Son risen.”

The Most Holy Theotokos bore within herself the sorrows, grief and suffering of all mothers. That is why our hearts turn to her in moments of despair and sorrow following the loss of our loved ones.

With the words “Do not weep!” Christ speaks today to every mother and to each of us who has lost someone dear to us. Let us not weep, for our sons and daughters, brothers and sisters, and parents will rise again. Let us not weep, for all of us, one by one, will die, but we shall also rise again to meet one another once more. Let us not weep, for all our departed loved ones, having left this earthly life, have passed into a better one. Saint Symeon the New Theologian said that, compared with that life, our life here is like a sky drawn in pencil on paper compared with the real sky. Let us not weep, for the time will come when God will wipe away every tear from human eyes, and there will be no more death, nor mourning, nor crying, nor pain.

May the grace of our Lord Jesus Christ be with you all!

Во Дваесетата недела по Педесетница,
беше отслужена Света Златоустова Литургија во нашиот храм „света Великомаченичка Недела".
Со светата литургија чинодејствуваше парохијскиот свештенослужител на нашиот храм отец Стојанчо Јанев.
..Воскресение на синот на Наинската вдовица...

Од денешниот евангелски расказ слушнавне за тоа, како Господ Исус Христос го воскреснал синот на вдовицата во градот Наин, ние и несакајќи си го поставуваме прашањето: зошто чудата тогаш биле можни и зошто тие не се случуваат и денес? Зошто мајките и понатаму ги губат своите деца, а Бог не ги воскреснува? Зошто секој од нас ги губи своите ближни и не може да ги воскресне, иако силно и упорно се моли? Зошто, токму оние, кои најмногу ги љубиме и кои најмногу ни значат во овој живот, заминуваат од нас, па дури и предвремено и неочекувано?

Господ Исус Христос ѝ се обратил на вдовицата со зборовите ,,Не плачи", која ја сретнал во погребната поворка и која тргнала кон гробиштата да го погребе својот единствен син. Пред извесно време таа го загубила својот маж, а еве, сега се простува и од својата единствена надеж, љубов и радост, од нејзиниот син.

Страшно е кога ќе се загуби некој од своите најблиски; родители, браќа и сестри, пријатели. Но, сигурно, нема ништо полошо за родителот, кога го губи своето најмило, своето чедо. Тогаш целиот негов живот се менува, сè се превртува, ја губи својата смисла и се доведува до состојба на безнадежност. Ниту во најмала мерка можеме да си претпоставиме низ какви тешки мигови поминала и Пресвета Богородица, мајката на Господа Исуса Христа, стоејќи под Крстот на својот Син. Таа никогаш не би била и наша мајка, доколку не поминела низ тоа огромно и безмерно страдање, за кое преподобниот Силуан Атонски рекол: „Кога Пресвета Богородица стоела при Крстот, како океан била безмерна нејзината жал; и маките по нејзината душа биле неспоредливо поголеми, отколку Адамовото мачење по истерувањето од рајот. Сепак, таа останала жива и по тие тешки страдања, единствено благодарејќи на Господовата сила која ја зацврстила, зашто Господ благоволил да биде удостоена до Го види својот Син воскреснат“. Тагите, жалостите и страдањата на сите мајки Пресвета Богородица ги понесла со себе, па затоа кон неа се насочени нашите срца, кога тие ќе се најдат во мигови на очајание и тага по загубата на најближните.

Со зборовите „Не плачи!“ денес Христос се обраќа до секоја мајка и до секој еден од нас, кој загубил некој од своите ближни. Да не плачеме, зашто ќе воскреснат нашите синови, ќерки, браќа и сестри, родители… Да не плачеме, зашто сите ние, еден по друг, ќе умреме, но и ќе воскреснеме за да се сретнеме повторно еден со друг. Да не плачеме, зашто сите наши упокоени ближни, оставајќи го земниот живот, преминале во подобриот, во оној, за кој преподобниот Симеон Нов Богослов рекол дека во споредба со него, овдешниот живот е словесно небо, кое е нацртано со молив на хартија, за разлика од реалното небо. Да не плачеме, зашто ќе настапи време, кога ќе ја избрише Бог секоја солза од очите човечки и смрт нема да има веќе ни плач, ни пискот, ниту болка

Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас!

11/10/2026

Недела - 11ти Октомври 2026 година.

Деветнаесетта недела по Педесетница, беше отслужена Света Златоустова Литургија во нашиот храм „света Великомаченичка Недела" Голд Кост.
Со светата литургија чинодејствуваше отец Стојанчо Јанев и хорот при црквата.

“Непријателот најдобро се поразува со љубезност.”

Во денешното евангелско четиво слушнавме една заповед која важи и до ден денес и која никогаш не изгубила ништо од својата актуелност: „Вие љубете ги непријателите ваши и чинете добро, и на заем давајте, не очекувајќи ништо“.
Недостатокот на љубов и простување до доаѓањето на Спасителот Христос на земјата, ги правело луѓето нивниот живот да биде мрачен и тежок. За да се живее еден мирен, блажен и угоден живот немало никакви услови. А човечката душа постојано чезнеела за такво нешто. И ете зошто Христос, Синот Божји, доаѓа да покаже нови, божествени начала, па луѓето раководени од нив, да достигнат мирен и спокоен живот.

Во овие евангелски зборови подвлечени се нови начела, проповедани од Спасителот Христос, начала на семилостива христијанска љубов која знае да простува. Само таа евангелска љубов е во состојба да внесе мир и радост во овој свет. Луѓето со право сакаат да не им се нанесува зло, но сакаат и да им се прави добро. Но, Христос напоменува дека тоа зависи само од нас самите. Самите ние треба да даваме пример на другите како да го прават тоа. Затоа Спасителот напоменува: „Како што сакате да постапуваат луѓето со вас, така постапувајте и вие со нив!“ (Лука 6: 31). И нашата награда ќе биде голема и ќе бидеме синови на Севишниот; зашто Тој е благ кон неблагодарните и злите. Да бидеме милостиви, како што и Нашиот Отец е милостив.

Но, целосно духовно богатство христијаните не можат да најдат во тоа взаемно правење на услуги. Да се направи добро на оној, кој веќе ни направил такво добро, тоа значи да се исплати својот долг. Убаво е да се сака оној, кој нас нè сака. Не е штетно да се даде на заем на оној, кој некогаш и нам може да ни позајме нешто. Но, да знаеме дека таквите услуги не се штетни, но од тие услуги не можеме да имаме никаква духовна корист. Таквите услуги ги прават и неверниците, и грешниците, и егоистите. Спротивно на овие нормални услуги, кои луѓето си ги пружаат едни на други, Христос денес ни порачува да не бидеме непријатели за оние кои нè мразат и кои ни нанесуваат зло; да правиме добро и да им пружаме помош на бедните, сиромасите и онеправданите, кои со ништо друго нам нема да можат да ни се оддолжат за пружената помош, освен со искрена благодарност.

Љубовта и простувањето, милосрдноста и добродетелноста претставуваат високи божествени начала, кои се во можност да го намалат злото во животот, бидејќи тие можат да ја згаснат злобата и непријателството меѓу луѓето. Да го возљубиш и својот непријател, кој те навредил до дното на душата, и да му направиш услуга; да му простиш и да му направиш добро на својот ближен кој ти наштетил; да им помогнеш на бедните и сиромасите – ете тоа се подвизи кои заслужуваат и благодарност и награда. Тие подвизи се православно – христијански подвизи, кои ќе ги направат луѓето да бидат синови на Севишниот. Само на тој начин тие навистина ќе почнат да бидат милостиви, како што е милостив и нивниот Отец небесен.

Сите ние честопати се жалиме дека живееме во лоши времиња и дека преживуваме тешки и тажни денови. Притоа, навикнати сме за сето тоа да ги обвинуваме другите. Но, треба да признаеме дека и ние носиме кривица за сето тоа. Времињата се онакви, какви што се и луѓето. Ако луѓето се раководат и живеат според законот на љубовта, правдата и братското простување, тогаш и времињата ќе бидат добри. Но, ако времињата се лоши, а деновите тешки, тогаш, причина за таквото нешто се луѓето, вклучително и ние самите. А зарем не е вистина дека денес луѓето повеќе сакаат да живеат што подалеку од Божјиот закон, без вера и морал, без правда и братољубие? Ниските страсти и подлите освети ги прават луѓето да бидат непријатели едни на други, взаемно да се крадат и да си нанесуваат штета едни на други. Сето тоа се случува пред нашите очи. Дали се обидуваме на некој начин да се одвратиме самите себе и своите ближни од тој нехристијански живот?

Ние не сакаме да ни прават зло, тогаш, да избегнуваме и ние да правиме зло некому! Ако сакаме среден живот и радосни денови, тогаш, да работиме на тоа! Да живееме според Божјиот закон, да се наоружме со љубов и милосрдност и да се бориме против злото кое го притиска нашиот живот и животот на ближните. Да проштеваме и да ги возљубиме своите непријатели, да ги поразиме со својата христијанска љубов! Ето тоа нè учи Христос.

И така, од нас луѓето зависи дали времињата ќе бидат добри или лоши. Секогаш, кога луѓето долго време не се сеќаваат на Божјиот закон, кога ги газат правдата и братољубието; кога ќе почнат да ги следат своите ниски страсти и да работат само за своите груби материјални интереси времињата ќе бидат зли и животот тежок. Затоа, ако сакаме добри времиња и радосни денови, треба да ги исполнуваме Христовите заповеди, кои денес ни ги спомнува Евангелието. Можеме да ги љубиме своите најблиски и своите роднини, можеме да им правиме услуги на оние, кои и нам можат да ни услужат. Но, треба да знаеме дека за вистински православен живот не е доволно само тоа. Неговата полнота се изразува во љубовта кон непријателите, во милосрдноста и добродетелноста кон сиромашните и несреќните.

Значи, да ги љубиме своите непријатели, да правиме добро, да даваме на заем не надевајќи се на ништо. Само тогаш ќе добиеме голема награда. Само тогаш ќе бидеме синови на Севишниот. Да бидеме милостиви како што е милостив и нашиот Отец небесен. Амин!

Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас!

Sunday – 11 October 2026

On the Nineteenth Sunday after Pentecost, the Divine Liturgy of Saint John Chrysostom was celebrated at our Church of the Holy Great Martyr Nedela, Gold Coast. Father Stojancho Janev officiated, accompanied by the church choir.

“An enemy is best defeated through kindness.”

In today’s Gospel reading, we heard a commandment that remains valid to this day and has never lost its relevance: “Love your enemies, do good, and lend, expecting nothing in return.”

Before the coming of Christ the Saviour to earth, the lack of love and forgiveness made people’s lives dark and difficult. There were no conditions for living a peaceful, blessed and fulfilling life, yet the human soul constantly longed for such a life. This is why Christ, the Son of God, came to reveal new, divine principles, so that people, guided by them, might attain a peaceful and tranquil life.

These Gospel words emphasise the new principles proclaimed by Christ the Saviour: the principles of all-merciful Christian love that knows how to forgive. Only this Gospel love can bring peace and joy into the world. People rightly wish not to be harmed, and they also wish to be treated kindly. Yet Christ reminds us that this depends on us. We ourselves must set an example for others to follow. Therefore, the Saviour says: “As you would like people to treat you, treat them in the same way!” (Luke 6:31). Our reward will be great, and we will be children of the Most High, for He is kind to the ungrateful and the wicked. Let us be merciful, just as our Father is merciful.

However, Christians cannot find the fullness of spiritual riches simply in exchanging favours. To do good to someone who has already done good to us is to repay a debt. It is good to love someone who loves us. There is no harm in lending to someone who may one day lend something to us. Yet we should understand that, although such favours are not harmful, they bring us no spiritual benefit in themselves. Unbelievers, sinners and selfish people also do these things. Beyond these ordinary favours that people exchange, Christ calls us today not to become enemies of those who hate us and harm us. He calls us to do good and offer help to the needy, the poor and those who suffer injustice - people who cannot repay our help with anything other than sincere gratitude.

Love and forgiveness, mercy and virtue are lofty divine principles that can lessen evil in life, because they can extinguish malice and hostility between people. To love even an enemy who has wounded you to the depths of your soul, and to do them a kindness; to forgive and do good to a neighbour who has harmed you; to help the needy and the poor - these are spiritual acts worthy of both gratitude and reward. These are Orthodox Christian spiritual endeavours that make people children of the Most High. Only in this way will they truly become merciful, just as their heavenly Father is merciful.

We all often complain that we live in troubled times and endure difficult and sorrowful days. We are accustomed to blaming others for all of this. Yet we must acknowledge that we, too, bear some responsibility. The times reflect the people who live in them. If people are guided by and live according to the law of love, justice and brotherly forgiveness, then the times will also be good. But if the times are troubled and the days difficult, the cause lies with people, including ourselves. Is it not true that today people increasingly wish to live far from God’s law, without faith or morality, without justice or brotherly love? Base passions and malicious acts of revenge turn people into enemies of one another, leading them to steal from and harm each other. All this happens before our eyes. Are we making any effort to turn ourselves and our neighbours away from this unchristian way of life?

We do not want others to harm us, so let us also avoid harming anyone! If we want an orderly life and joyful days, then let us work towards them! Let us live according to God’s law, arm ourselves with love and mercy, and fight against the evil that weighs upon our lives and the lives of our neighbours. Let us forgive and love our enemies, overcoming them through our Christian love! This is what Christ teaches us.

Thus, whether the times are good or bad depends on us. Whenever people forget God’s law for a long time, trample upon justice and brotherly love, follow their base passions, and work only for their own material interests, the times will be evil and life will be difficult. Therefore, if we want good times and joyful days, we must fulfil Christ’s commandments, which today’s Gospel brings to our attention. We may love those closest to us and our relatives; we may do favours for those who can also do favours for us. But we must understand that this alone is not enough for a truly Orthodox life. Its fullness is expressed in love for our enemies, and in mercy and kindness towards the poor and the unfortunate.

Therefore, let us love our enemies, do good, and lend without expecting anything in return. Only then will we receive a great reward. Only then will we be children of the Most High. Let us be merciful, just as our heavenly Father is merciful. Amen!

May the grace of our Lord Jesus Christ be with you all!

09/10/2026

Dragi brakja i sestri vo Hrista, rasporedot na bogosluzbi vo naredniot period vo hramot Sveta Nedela vo Gold Coast:

- 10.10.SABOTA - Voskresna vecerna bogosluzba vo 6:00 casot navecer.

- 11.10.NEDELA - Sveta Bozestvena liturgija vo 9:00 casot nautro.

- 13.10.VTORNIK - Praznicna vecerna bogosluzba vo 6:00 casot navecer.

- 14.10.SREDA - POKROV NA PRESVETA BOGORODICA Sveta Bozestvena liturgija vo 9:00 casot nautro.

- 17.10.SABOTA - Voskresna vecerna bogosluzba vo 6:00 casot navecer.

- 18.10.NEDELA - Sveta Bozestvena liturgija vo 9:00 casot nautro.

Povelete na zaednicka molitva.

04/10/2026

Собор на сите Македонски Светители

Првата недела од месец октомври си спомнуваме за сите македонски светители, меѓу кои се и светите Солунски и Сесловенски браќа Кирил и Методиј, богомудри и рамноапостолни, свети Климент Охридски, свети Наум Охридски, свети Гаврил Лесновски, света Лидија Македонска, свети Григориј епископ Охридски, свети Прохор Пчински, свети Јоаким Осоговски, свети Јосиф, архиепископ Солунски, свети Агатангел Битолски, свети Георгиј Кратовски, света Кирана Солунска, свети Никита Серски, света Матрона Солунска, свети Јован Кукузел, свети Александар Солунски, свети Еразмо Охридски, свети Нектариј Битолски, свети Анастас (Спасо Радовишки), света Васа Солунска, света великомаченичка Злата Мегленска, свети Ефтимиј Солунски, свети петнаесет Тивериополски свештеномаченици, свети Роман, епископ Македонски, свети Николај, архиепископ Солунски, свети Зиновиј и Зиновија Егејски, света Тесалоникија, свети Ангел Лерински, свети маченик Христо, свети Никодим Охридски, преподобен Петар Мегленски, преподобен Иларион Мегленски, преподобен Акакиј Серски, преподобен Дионисиј Костурски, преподобен Јаков Костурски, преподобен Петар Атонски, преподобен Теофил Струмички, преподобен Давид Солунски, преподобен Атанасиј Атонски, преподобен Никодим Елбасански, преподобен Јован Рилски и мноштво други кои засветиле во подвигот на овие македонски простори.

Synaxis of All Macedonian Saints

On the first Sunday of the month of October, we commemorate all the Macedonian Saints, among whom are the Holy Brothers of Thessaloniki and Enlighteners of the Slavs, Cyril and Methodius, wise in God and Equal-to-the-Apostles; Saint Clement of Ohrid; Saint Naum of Ohrid; Saint Gabriel of Lesnovo; Saint Lydia of Macedonia; Saint Gregory, Bishop of Ohrid; Saint Prohor of Pčinja; Saint Joachim of Osogovo; Saint Joseph, Archbishop of Thessaloniki; Saint Agathangel of Bitola; Saint George of Kratovo; Saint Kyranna of Thessaloniki; Saint Niketas of Serres; Saint Matrona of Thessaloniki; Saint John Koukouzelis; Saint Alexander of Thessaloniki; Saint Erasmus of Ohrid; Saint Nectarios of Bitola; Saint Anastas (Spaso of Radoviš); Saint Vassa of Thessaloniki; the Holy Great-Martyr Zlata of Meglen; Saint Euthymius of Thessaloniki; the Holy Fifteen Hieromartyrs of Tiberiopolis; Saint Roman, Bishop of Macedonia; Saint Nicholas, Archbishop of Thessaloniki; Saints Zenobius and Zenobia of the Aegean region; Saint Thessalonike; Saint Angel of Lerin; the Holy Martyr Christos; Saint Nicodemus of Ohrid; Venerable Peter of Meglen; Venerable Hilarion of Meglen; Venerable Akakios of Serres; Venerable Dionysius of Kastoria; Venerable James of Kastoria; Venerable Peter of Mount Athos; Venerable Theophilus of Strumica; Venerable David of Thessaloniki; Venerable Athanasius of Mount Athos; Venerable Nicodemus of Elbasan; Venerable John of Rila; and a multitude of others who shone forth through their ascetic struggles throughout these Macedonian lands.

01/10/2026

Dragi brakja i sestri,na 04.10.Nedela-SOBOR NA SITE MAKEDONSKI SVETITELI vo hramot Sveta Nedela kje se bogosluzi Sveta Bozestvena liturgija so pocetok vo 9casot nautro. Prethodniot den,Sabota,so pocetok vo 6 casot navecer kje se bogosluzi Vecerna bogosluzba.
Povelete na zaednicka molitva.

30/09/2026

Среда - 30ти Септември 2026 година.

Светите маченички Вера, Надеж и Љубов и нивната мајка света Софија.

Света Софија со нејзините ќерки, Вера, Надеж и Љубов живееле и пострадале во Рим, во времето на царот Адријан. Мудрата Софија, како што ја одликува и името што го носи (софија - што значи мудрост), останала вдовица, а како добра христијанка се утврди себеси и своите ќерки добро во верата Христова.

Во времето кога мачителската рака на Адријан се протегна и врз добродетелниот дом на Софија, Вера имала дванаесет години, Надеж имала десет, а Љубов имала девет години.

Изведени пред царот тие сите четири држејќи се за раце смерно но одлучно ја исповедувале верата во Господ Христос и одбиле да ѝ принесат идолски жртви на Артемида.

Пред страдањето мајката ги крепела своите ќерки со совети да истраат докрај.

„Вашиот небесен љубител Исус Христос, тој е вечно здравје, неискажлива убавина и живот бесмртен. И кога вашите тела ќе бидат убиени во маки, Он ќе ве облече во нераспадливост и раните на вашите тела ќе светнат на небото како ѕвезди.

Мачителот ги мачел со лути маки сите една по една: најпрво Вера, па Надеж, па Љубов. Ги тепале, ги сечеле, ги фрлиле во оган и во врела смола и најпосле една по една ги убиле со меч. Света Софија ги зела мртвите тела на своите ќерки, ги однела надвор од градот и таму чесно ги погребала.

Останала на нивниот гроб три дена и три ноќите молејќи Го Бога и така Му го предаде својот дух итајќи во рајските населби, каде што ја чекаа душите на нејзините блажени ќерки.

По молитвите на Светите маченички Софија, Вера, Надеж и Љубов, Господ Исус Христос нека ни подари мудрост, нека ни ја зацврсти верата, нека ни ја зајакне љубовта, со надеж за вечен живот. Амин.

Христос Посреде Нас.

Wednesday, 30 September 2026

The Holy Martyrs Faith, Hope and Love, and their mother, Saint Sophia

Saint Sophia and her daughters, Faith, Hope and Love, lived and suffered martyrdom in Rome during the reign of Emperor Hadrian. Sophia, whose name means “wisdom,” was a widow. As a devoted Christian, she strengthened both herself and her daughters in the faith of Christ.

When Hadrian’s persecution reached Sophia’s home, Faith was twelve years old, Hope was ten, and Love was nine. Brought before the emperor, all four held hands and calmly but firmly confessed their faith in the Lord Jesus Christ. They refused to offer sacrifices to the idol Artemis. Before their suffering began, their mother encouraged her daughters to remain steadfast to the end:

“Your heavenly beloved, Jesus Christ, is everlasting health, indescribable beauty and immortal life. Though your bodies may be put to death through torment, He will clothe you in incorruption, and the wounds on your bodies will shine in heaven like stars.”

The persecutor subjected each daughter to terrible torments: first Faith, then Hope, and finally Love. They were beaten, cut, thrown into fire and boiling pitch, and at last each was killed by the sword. Saint Sophia took the bodies of her daughters outside the city and buried them with honour.

She remained at their grave for three days and three nights, praying to God. There she gave up her spirit and hastened to the dwellings of Paradise, where the souls of her blessed daughters awaited her.

Through the prayers of the holy martyrs Sophia, Faith, Hope and Love, may the Lord Jesus Christ grant us wisdom, strengthen our faith and deepen our love, with hope for eternal life. Amen.

Christ is in our midst.

27/09/2026

On 27 September 2026, the Holy Divine Liturgy was celebrated in our Church of the Holy Great Martyr Nedela. Father Stojancho Janev served the Liturgy, accompanied by the church choir.

Today, our Holy Orthodox Church commemorates two events connected with the Precious Cross: first, the discovery of the Cross on Golgotha, and second, its return from Persia to Jerusalem.

While travelling through the Holy Land, Saint Helena the Empress decided to search for the Cross of Christ. An elderly Jewish man named Judah was the only person who knew where it lay. At the Empress’s insistence, he revealed that the Cross was buried beneath the temple of Venus, which Emperor Hadrian had built on Golgotha. The Empress ordered the pagan temple to be demolished, and, digging deep beneath it, they found three crosses.

The Empress did not know how to identify Christ’s Cross. As a funeral procession passed nearby, Patriarch Macarius instructed that the crosses be placed, one after another, upon the deceased. When the third cross was laid upon him, the man came back to life. They knew then that this was the true Cross of Christ, precious and life-giving. They also laid it upon a sick woman, and she was healed.

The Patriarch raised the Cross so that all the people could see it, and the people sang through their tears: “Lord, have mercy!” Empress Helena had a silver reliquary made and placed the Precious Cross inside it.

Later, when King Khosrow captured Jerusalem, he took many people into captivity and carried the Cross of the Lord away to Persia. The Cross remained in Persia for fourteen years.

In 628, Emperor Heraclius defeated Khosrow and triumphantly returned the Cross to Jerusalem. As he entered the city, Heraclius carried the Cross on his shoulders. Suddenly, however, he stopped and could not take another step.

Patriarch Zacharias saw an angel preventing the Emperor, dressed in splendid robes, from carrying the Cross along the path that the Lord had walked barefoot and humbled. The Patriarch told the Emperor of his vision. Heraclius then removed his splendid clothing and, barefoot and dressed in humble garments, carried the Cross to Golgotha. He placed it in the Church of the Resurrection, to the joy and comfort of the whole Christian world.

We magnify You, O life-giving Christ, and we honour Your holy Cross, by which You saved us from bo***ge to the enemy.
For behold, through the Cross, joy has come to all the world.

The Cross is the guardian of the universe,
The Cross is the adornment of the Church,
The Cross is the strength of kings,
The Cross is the steadfastness of the faithful,
The Cross is the glory of the angels,
The Cross is a wound to the demons.

Troparion: Save Your people, O Lord, and bless Your inheritance. Grant victory over their enemies to all our Orthodox Christians, and protect Your people by Your Cross.

Christ is in our midst.

27ми Септември 2026 година во нашиот храм Света Великомаченичка Недела беше отслужена Света Божествена Литургија. Со светата Богослужба чинодејствуваше отец Стојанчо Јанев и хорот при црквата.

Денска во нашата света Православна црква се празнуваат два настани поврзани со Чесниот Крст: прво, пронаоѓањето на Чесниот Крст на Голгота, и второ враќањето на Чесниот Крст од Персија во Ерусалим.
Обиколувајќи ја Светата Земја Светата царица Елена намислила да го побара Чесниот Крст на Христос. Некој старец Евреин, по име Јуда, единствен знаеше за местото каде што се наоѓаше Крстот, па принуден од царицата изјави дека Крстот е закопан под храмот на Венера, којшто на Голгота го подигна царот Адријан. Царицата нареди и го разурнаа оној идолски храм, па копајќи во длабочина најдоа три крста.
Додека царицата беше во недоумение како да го распознае Христовиот Крст, покрај местото поминуваше поворка со мртовец. Тогаш патријархот Макариј рече да ги полагаат крстовите редум врз мртовецот. А кога го ставија врз него третиот крст, покојникот оживеа. По тоа познаа дека е тоа вистинскиот Христов крст, чесен и животворен. Потоа го положија врз една болна жена и жената оздраве.
Тогаш патријархот го крена крстот за да го види сиот народ, а народот со солзи пееше: „Господи помилуј!“ Царицата Елена направи ковчег од сребро и го положи во него Чесниот Крст.
Подоцна, кога царот Хозрој го зазеде Ерусалим, многумина ги одведе во ропство, а Крстот Господов го однесе во Персија. Во Персија Крстот лежеше четиринаесет години.

Во 628 година царот Ираклиј го победи Хозрој и со слава го поврати Крстот во Ерусалим. Влегувајќи во градот царот Ираклиј го носеше Крстот на своите плеќи. Но одеднаш застана и не можеше да зачекори ни чекор.
Патријархот Захариј виде ангел којшто му попречуваше на царот во раскошни облеки да оди под Крстот, по оној пат по којшто Господ одеше бос и понижен. Тоа видение патријархот му го објави на царот. Тогаш царот се слече, па босоног и во бедна облека го зеде Крстот, го изнесе на Голгота и го положи во храмот на Воскресението, на радост и за утеха на целиот Христијански свет.

Те величаме, животодавче Христе, и Твојот свет Крст го почитуваме, со кого не спаси од ропството на непријателот.
Зашто, ете, преку Крстот дојде радоста за целиот свет.

Крстот е чувар на Вселената,
Крстот е украс на Црквата,
Крстот е сила на царевите,
Крстот е зацврстување на верните,
Крстот е слава на ангелите,
Крстот е рана за демоните.

тропар: Спаси ги, Господи, Твоите луѓе и благослови го Твоето наследство. Дарувај им победа над непријателите и сите наши Православни Христијани и со Крстот Свој заштити го Тввоето жителство.

Христос посреде нас

Sveta Nedela Macedonian Orthodox Church Gold Coast

18/10/2026

11/10/2026

09/10/2026

04/10/2026

01/10/2026

30/09/2026

27/09/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Organization

Shortcuts

Share

Listing takedown request