Afghan Diaspora Network

01/09/2026

In Afghanistan, a child’s life can still be sold for a sack of flour.

Leila was married at nine so her family could eat.

Her mother said: “I had to sacrifice one to feed the others.”

School bans, extreme poverty, and almost no right to divorce have pushed more girls into forced marriage.

Maternal deaths are among the highest in the world.

Childhood should not be a price tag.

An important contribution from Giorgia Pietropaoli.

Read more here:

Forced marriages, broken bodies, and the daily tragedy of women under the Taliban yoke: the portrait of a country where poverty is paid for with childhood. By Giorgia Pietropaoli  Sometimes de…

31/08/2026

ډېوه نیازۍ: د نجونو پر مخ د ښوونځیو تړل کېدل نه بښل کېدونکی جبر دی.

​د افغان ښځو د حقونو فعالې ډېوې نیازۍ په خپلو څرګندونو کې د نجونو پر مخ د زده‌کړو د دروازو پر دوامدار بندیز سختې اندېښنې ښودلي دي.

هغې وویل، تېر پنځه کاله د زده‌کړې له حقه د نجونو بې‌برخې کول خورا اوږد وخت دی—ایلا دومره موده کې یو نوی زېږېدلی ماشوم ښوونځي ته د تګ کچې ته رسېږي.

​نیازۍ ټینګار وکړ چې د اوسنیو واکمنانو له لوري د نجونو د تعلیم او غږ مخنیوی د هغوی له بنسټیزو انساني او اسلامي حقونو انکار دی، او ترڅو چې اوسنی وضعیت واکمن وي، د تعلیمي دروازو پرانیستلو ته هیڅ هیله نه لیدل کېږي.

31/08/2026

One flag. Many fault lines.

Aisha Wahab, the first Afghan-American elected to the U.S. Congress, told a crowd: “We are one people… Hazara, Pashtun, Shia, Sunni.”

Then she said the line that set the diaspora on fire: this is the only flag we should recognize — no warlord flag, no Taliban flag.

For supporters, it was a call for unity and a future for Afghan girls.
For critics, it dismissed a resistance flag they say thousands died under.

The argument is not really about cloth. It is about who gets to define Afghan identity in exile — and which past should be carried forward.

Afghanistan’s battles did not end in 2021. They moved to parks, community halls, and social media.



Read the full piece:

“We are one people… it does not matter if you’re Hazara, Pashtun, Shia, Sunni, American‑born or European‑born.” By Kazim Jafari In a small park surrounded by apartment blocks and storefronts, …

30/08/2026

حامد کرزی امروز در کابل زندگی می‌کند؛ اما نه به‌عنوان یک سیاستمدار آزاد.

پنج سال پس از بازگشت طالبان، کرزی این وضعیت را «نوعی حبس خانگی» می‌خواند.

بدون اطلاع طالبان از خانه بیرون نمی‌رود. مهمانانش هم باید تأیید شوند. گاهی هر سه یا چهار ماه یک‌بار از خانه خارج می‌شود.

با این همه کرزی می‌گوید مشکل شخصی‌اش مهم نیست. آنچه برایش اهمیت دارد، آینده افغانستان است — به‌ویژه آموزش دختران.

کرزی تأکید می‌کند که یگانه راه سربلندی کشور، جمعیت باسواد است.

دختر بزرگ خودش نیز مانند میلیون‌ها دختر افغان از مکتب محروم شده است.

وقتی از او پرسیدند آیا دخترانش را برای تحصیل به خارج می‌برد، گفت: اگر دخترم را بیرون ببرم، یعنی از این حق دست کشیده‌ایم — و من هرگز از این حق دست نمی‌کشم.

بزرگ‌ترین دستاوردش را آموزش دختران و پسران می‌داند و بزرگ‌ترین حسرتش را نرسیدن به صلح.

گزارش کامل در تبصره اول:

30/08/2026

لیمه څاروان د انځورګرۍ له لارې د افغاني کلتور پالنه کوي

​لیمه څاروان په امریکا کې یوه نامتو افغانه انځورګره ده چې د هنر په ډګر کې یې ځانګړی او بډای مقام موندلی دی. د هغې هنري اثار د افغاني کلتوري دودونو، ژورو جذباتو او افغاني هویت ښکلې او ژوندۍ بڼه انځوروي، او د پردیسۍ پر مهال د افغانانو ترمنځ یو معنوي پیوستون رامنځته کوي.

د څاروان په اثارو کې تر ټولو زيات پام د افغاني کلتور، کليوالي فضا او د مېرمنو روایتي جامو ته شوې دی. هغه د افغان مېرمنو تمثیلي څېرې، رنګینې غاړې، زیوورات او لاسي ګندونه په پوره دقت سره رنګوي، او د هغې د هنر تمایل یوازې پر سختیو نه بلکې د کلتور پر بډاینې او وقار چورلي.

​د هغې د کار یوه مهمه برخه د افغانستان د بېلابېلو سیمو د لاسي کالیو، اتڼونو او ملي نښو نندارې ته وړاندې کول دي چې بهرنیانو ته د هېواد د هنري تاریخ معرفي کوي.

په امریکا او اروپا کې د هغې د اثرونو نندارې ته وړاندې کېدل او د خلکو هرکلی د افغان ډیاسپورا ترمنځ د خپل ملي هویت د ساتلو روحیه تر بل هر وخت پیاوړې کوي.

29/08/2026

Short poems. Strong voices.

In Afghanistan, when women are pushed out of public life, an old Pashto form keeps speaking: the landay.

A landay is only two lines. Short. Easy to remember. Often anonymous. That anonymity makes it harder to silence.

The women’s circle Mirman Baheer in Kabul keeps this tradition alive.

Women in the city and in the provinces share poems — sometimes by phone.

A written page can be seized. A line held in memory can still travel.

These poems mix anger, irony, and grief:
"The Taliban kill Afghans.
May God destroy the Taliban."

"You forbid me to study.
When you fall ill, you will remember me."

"A drone appeared
and covered my beloved in blood."

These verses do not beg for pity. They accuse. They mock. They remember.

The landay shows that even the shortest poem can be an act of resistance.
Where power wants silence, the verse gives a voice back.

Ivan Pøzzoni

By Ivan Pozzoni The repression exercised by theocratic regimes concerns the control of bodies, spaces, and speech. In the Afghan context, the progressive exclusion of women from the public sphere h…

28/08/2026

خط دیورند جعلی است؟
مأموریت مورتیمر دیورند چه بود؟

نویسنده کتاب جدید «قدرت و سیاست انگلیس -افغان، ۱۸۹۳–۱۹۴۷: خط دیورند نقاب‌برداشته»، نبی سهاک، ادعا می‌کند که خط دیورند یک معاهده معتبر نیست و سند اصیل و قابل استنادی برای اثبات آن وجود ندارد.

سهاک می‌پرسد: مأموریت مورتیمر دیورند هنگام دیدار با امیر عبدالرحمان خان واقعاً چه بود؟

برای فهم این موضوع، دانستن معاهده گندمک ضروری است؛ زیرا این معاهده زمینه درک خط دیورند را فراهم می‌کند.

پرسش‌های اصلی سهاک این‌ها هستند:

چرا نسخه فارسی این سند وجود ندارد، در حالی که در دوره امیر ثبت اسناد به زبان فارسی یک رویه رایج دربار بود؟

اسناد مترجمانی که برای امیر ترجمه می‌کردند کجاست؟

نقشه‌هایی که در مذاکرات مطرح شده‌اند کجا هستند؟

چرا مهر و امضای امیر، که در اسناد داخلی و خارجی عادت همیشگی او بود، روی نسخه موجود دیده نمی‌شود؟

سهاک همچنین استدلال می‌کند که اگر این معاهده واقعی بود، پاکستان آن را در سازمان ملل و دیگر نهادهای بین‌المللی به‌عنوان سند قطعی ارائه می‌کرد.

به باور او، چون چنین سندی وجود ندارد، ادعای پاکستان بی‌پایه است.

سهاک می‌گوید پاکستان سال‌ها از افغانستان خواسته این خط را به رسمیت بشناسد، اما افغانستان آن را معاهده‌ای ساختگی می‌داند.


Dr. Nabi Sahak History & Research Page
برای شنیدن مصاحبه کامل، روی این لینک کلیک کنید: https://www.youtube.com/watch?v=SndeafbxC48

26/08/2026

سفر نماینده یوناما به ولایت بدخشان

در سفر اخیر جورجیت گانیون، سرپرست یوناما، به ولایت بدخشان او با مقامات محلی، بزرگان قومی و نهادهای مختلف دربارهٔ تأثیر چالش‌های جدی بر زندگی مردم گفت‌وگو کرد—از وضعیت زنان گرفته تا پیامدهای مواد مخدر و افزایش ناامنی‌های اخیر در این ولایت.

در هفته‌های گذشته، بدخشان شاهد چندین رویداد امنیتی، از جمله حملات هدفمند و بی‌ثباتی در برخی ولسوالی‌ها بوده است؛ مسائلی که نگرانی مردم را بیشتر ساخته و بر زندگی روزمرهٔ زنان و خانواده‌ها تأثیر مستقیم گذاشته است.

گانیون در فیض‌آباد با زنان تجارت‌پیشه دیدار کرد و از مرکز درمان و حمایت افراد آسیب‌دیده از اعتیاد که با پشتیبانی ملل متحد فعالیت دارد، بازدید نمود.

او در ولسوالی خاش نیز از مرکز حمایت زنان و یک مرکز تولید لبنیات به رهبری زنان دیدن کرد—مرکزی که برای زنان فرصت‌های معیشتی پایدار و بدیل کشت کوکنار فراهم می‌سازد.

گانیون با تأکید بر تعهد دوامدار ملل متحد نسبت به مردم افغانستان گفت که برای ایجاد فرصت‌های بدیل انکشافی و تقویت معیشت پایدار، سرمایه‌گذاری‌های بیشتری نیاز است؛ به‌ویژه در ولایاتی مانند بدخشان که هم با چالش‌های اقتصادی روبه‌رو است و هم با ناامنی‌های رو‌به‌افزایش.

26/08/2026

“Load your verses with gunpowder / this is the geography of war!”

These are not just lines of poetry.
They are a declaration of survival.

Somaia Ramish turns the Afghan woman’s body — wounded, controlled, reduced to a number at the border — into a living archive of resistance.

In her verses, trauma becomes language, and language becomes a weapon against erasure.

She does not ask for pity.
She unmasks both the brutality that silences women and the global indifference that looks away.

Her poetry refuses to stay quiet.

It dances with wounds.
It drops the numbers.
It reclaims the right to exist, to speak, and to fight.T

his is more than literature.

This is the flesh of the text refusing to be erased.

Ivan Gunawan AfghanPoetry

Read the full article here:

By Ivan Pozzoni The Cartography of Terror and the Pragmatic Resignification of the Body The poetic production of Somaia Ramish (سمیه رامش) configures itself as an arena of impact in which linguist…

25/08/2026

ظاهر اغبر در دوشنبه: دیپلمات‌ها و دیاسپورای افغان نباید برای مردم داخل افغانستان تعیین تکلیف کنند

​محمد ظاهر اغبر، سفیر افغانستان در تاجیکستان، در مراسم ۱۰۷اُمین سالروز استقلال کشور در دوشنبه، خطابی صریح به جامعه دیاسپورا داشت. او تأکید کرد دیاسپورای افغان‌ که از امنیت، پاسپورت خارجی و رفاه اقتصادی بهره‌مندند، صلاحیت ندارند برای مردم داخل کشور دستورالعمل صادر کنند.

​به گفته اغبر، مردم داخل افغانستان زیر سلطه طالبان از روی اجبار نفس می‌کشند و از ساده‌ترین حقوق خود مانند حق بیان، تظاهرات و انتخاب محروم‌اند؛ بنابراین هیچ‌کس خارج از مرزها حق تعیین تکلیف برای آنان را ندارد.