17/03/2026
Ահա և վերջ...
Ծանր ընթացք էր, ինչ խոսք։ Այս երեք տարիների ընթացքում հաղթահարվեցին բազմաթիվ ֆիզիկական և հոգեբանական դժվարություններ, բայց ձեռք բերածս ավելի շատ էր՝ ձեռք բերեցի մարդկանց, ընկերների… անփոխարինելի ընկերների։
Ամեն ինչ սկսվեց գրեթե ոչնչից։ Կար միայն մեկ նպատակ՝ վերականգնել այն, ինչ ժամանակին ստեղծվել էր և ինչի մեծ ավանդը թողել էր մեր ազգի հերոս, իմ զինակից ընկեր Գագիկ Խաչատուրյանը՝ կոնսերվատորիայի ուսանողական խորհրդի պատմության լավագույն նախագահներից մեկը։ Պատերազմն ու համաճարակը շատ բան տարան իրենց հետ, բայց որպես նրա ընկեր՝ ես ինձ պարտավորված էի զգում վերականգնել փլուզվածը։
Այսօր կարող եմ ասել՝
ՄԵՆՔ ԱՐԴԵՆ ԱՄՈՒՐ ԵՆՔ, ՄԵՆՔ ԱՐԴԵՆ ՄԻԱՍՆԱԿԱՆ ԵՆՔ։
Շնորհակալ եմ մեր կոմիտասական ուսանողներին, ովքեր մշտապես եղել են մեր կողքին։
Շնորհակալ եմ պրոֆեսորադասախոսական և վարչական կազմին՝ ռեկտորի պաշտոնակատար Ծովինար Մովսիսյանի գլխավորությամբ, մեր հանդեպ ցուցաբերած վստահության ու աջակցման համար։
Շնորհակալ եմ նաև բոլոր բուհերի ուսանողական խորհուրդներին, որոնց հետ ձևավորվեց ամուր համագործակցություն։
Առանձնահատուկ շնորհակալություն եմ հայտնում իմ թիմին՝ գլխավորությամբ իմ նախագահական կազմի` Նանե Հակոբյանի, Նարեկ Բալդրյանի և մեր նորընտիր նախագահ Արամ Շիրինյանի։ Ձեր նվիրումն ու աշխատանքը մեր հաջողությունների հիմքն են։
Միաժամանակ հայցում եմ ձեր ներողամտությունը բոլոր այն բացթողումների համար, որոնք եղան այս տարիների ընթացքում։
Վստահ եմ, որ մեր նորընտիր նախագահ Արամ Շիրինյանը կշարունակի և էլ ավելի կզարգացնի սկսված գործը։
Շնորհակալ եմ այս տարիների համար։
Մաղթում եմ բոլորիս խաղաղ, բարի և հաղթանակներով լեցուն ընթացք։
Ահա և վերջ...