02/10/2024
🕯️Հոկտեմբերի 2֊ին անմահացավ հերոս Վազգեն Գալստյանը...
Վազգենը վիրավոր վիճակում ասել է, որ խրամատից արագ դուրս բերեն նրանց, ովքեր առավել ծանր վիճակում են գտնվում, իսկ ինքն ապահովել է թիկունքի արագ և անվտանգ հեռացումը՝սպասելով, որ իր հետևից ևս կգան, բայց ոչ ոք իր հետևից չեկավ և շրջաձակման մեջ ընկնելով՝ փրկեց մի շարք հայորդիները կյանքեր՝հերոսաբար ընկնելով հայրենի հողին։
Վազգեն Գալստյանը զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝քաջի մահով։
Հետմահու պարգևատրվել է Մարտական ծառայություն մեդալով։
Հավեր փառք և խոնարհում։
📖 Այսօր Վազգենի անունը կրող հիմնադրամն անում է ամեն բան նրա հիշատակը վառ պահելու, նրա գործը շարունակելու ու կիրթ ու խելացի սերունդ կրթելու համար, այնպիսին, ինչպիսին Վազգենն էր։
Վազգեն Յուրիի Գալստյանը ծնվել է 2002 թվականի ապրիլի 17-ին Երևանում։
Գերազանց սովորել ու կարմիր վկայականով ավարտել է Երևանի թիվ 174 և Էօրնեկյան հանրակրթական դպրոցները, 2016 թվականին ավարտել է Երևանի "Քրիստափոր Քուշնարյանի" անվան արվեստի դպրոցի փողային գործիքներ բաժնի գալարափողի դասարանի լրիվ դասընթացը գերազանց առաջադիմությամբ։ Փայլուն մասնակցություն է ունեցել ներդպրոցական և արտադպրոցական մի շարք միջոցառումների, մրցույթների, այդ թվում՝ասմունքի մրցույթի՝ իր հրաշալի կատարմամբ զբաղեցնելով առաջին հորիզոնականը, իսկ 2017թվականին Հանրային հեռուստաընկերության "Բաց դաս" հաղորդման ժամանակ ցուցաբերել է փայլուն մասնակցություն։
Մինչ բանակ զորակոչվելը անվճար ընդունվել էր Երևանի պետական համալսարանի ռադիոֆիզիկայի ֆակուլտետը։
Վազգենի հայրը՝Յուրի Գալստյանը, ֆիզիկոս է, գիտական մի շարք գրքերի հեղինակ, Վազգենը նույնպես գիտության մարդ էր՝ապագա գիտնական։ Հոր՝Յուրի Գալստյանի հետ միասին հրապարակել է ֆիզիկայի խնդիրների լուծման մեթոդական ձեռնարկ։ Դեռ 4 տարեկան էր Վազգենը, երբ մայրիկից թաքուն շենքի վերնահարկից ցած էր նետել լվացքի բոլոր ամրակալները՝հասկանալու համար, թե ինչքան ժամանակ հետո դրանք կհասնեն գետնին, դեռ դպրոց չէր գնում Վազգենը, երբ իր մորաքույրներին բացատրում էր, թե ինչ է ձգողականության ուժը։
«Երազանքը գիտությունն էր, գիտության մարդ էր, ֆիզիկա առարկան շատ էր սիրում, գյուտարար էր ուզում լինել, ցավոք չարաբաստիկ պատերազմը թույլ չտվեց, որպեսզի իր երազանքները կատարվեն։ Շտապում էր, չգիտեմ ուր էր շտապում»,- պատմում է հայրը՝ Յուրի Գալստյանը։
Ընկերների համար Վազգենը բացահայտում էր իր խաղաղությամբ, համեստությամբ, խորը գիտելքիներով, որ տածում էր բոլոր առարկաների նկատմամբ։ Վազգենին հիշում են իբրև իսկական և լուրջ կինոման, "Marvel"-ի ֆիլմերի սիրահար, ով պատրաստ էր պատասխանել ցանկացած հարցի, որ կապված էր ֆիլմերի հետ։ Ընկերները հիշում են, որ Վազգենը շատ պատասխանատու մարդ էր և շատ հաճախ Վազգենին ասում էին, որ ամեն ինչ սրտին այդքան մոտ չընդունի, բայց ի պատասխան Վազգենը միշտ կրկնում էր հետևյալ նախադասությունը․։
Զինվորական ծառայությունը նույնպես Վազգենը իր սրտին շատ մոտ ընդունեց․․․
Վազգենի ուսուցչի համար Վազգենն ուներ իր գույնը՝ճերմակը՝ մաքուրը, և երազի գույնը՝կապույտը։ Ամեն անգամ դասարանում հայրենասիրությունից խոսելիս ուսուցիչը հայացքով փնտրում է Վազգենին, իսկ աշակերտները, ովքեր կրթվում են Վազգենի մասին պամտություններով, անգիր գիտեն և կարող են մատնացույց անել, թե որտեղ է նստել Վազգենը՝հետևելով իրենց ուսուցչի որոնող հայացքներին․․․
«Ուներ շրջասույթ՝ հերոս է նա, քաջ է նա, ով 9 անգամ ընկնում է, 10 անգամ՝ բարձրանում։ Ինքը շատ բարձրացավ, մենք մնացինք ներքևում»,-ասում է ուսուցչուհին։
Բանակ էր զորակոչվել 2020թ. հուլիսի 21-ին, ծառայել է Ջաբրայիլում(Ջրական)։ Մինչ բանակ զորակոչվելն ասում էր՝դեռ շատ ծրագրեր ունի ու պիտի ավարտին հասցնի բոլորը, ու ծառայության 2 տարիներն այն ժամանակը չեն, որ մոռանա իր ծրագրերի մասին։
Նա ընդամենը 2 ամսվա զինծառայող էր, երբ սկսվեց պատերազմը:
«Ասաց՝ մամ, մի՛ անհանգստացիր, մեզ որպես նորակոչիկ ապահով տեղ կպահեն»,- պատմում է մայրը՝ Նարինե Մայիլյանը։
«Խրամատում վիրավոր սպասում էր, օգնության էր սպասում, բայց ոչ ոք չհասավ»,-ասում է մայրը։
⠀
Վազգենի բուժեղբայրը պատմում է, որ Վազգենը վիրավոր վիճակում ասել է, որ խրամատից արագ դուրս բերեն նրանց, ովքեր առավել ծանր վիճակում են գտնվում, իսկ ինքն ապահովել է թիկունքի արագ և անվտանգ հեռացումը՝սպասելով, որ իր հետևից ևս կգան, բայց ոչ ոք իր հետևից չեկավ և շրջաձակման մեջ ընկնելով՝ փրկեց մի շարք հայորդիները կյանքեր՝հերոսաբար ընկնելով հայրենի հողին։
Վազգեն Գալստյանը զոհվել է 2020 թվականի հոկտեմբերի 2-ին՝քաջի մահով։
Հետմահու պարգևատրվել է Մարտական խաչ մեդալով։
2021 թվականի փետրվարի 23-ին լույս տեսավ Գրետա Սարգսյանի "Բարևն էր մեղավոր" գիրքը՝ նվիրված Վազգենի հիշատակին։ «Բարևն էր մեղավոր» պատմվածքը իրական պատմություն է մաքրամաքուր սիրո, երջանկության հատուկենտ ակնթարթների ու երազանքների մասին, որոնց թռիչքն ընդհատեց 2020 թ. Արցախյան պատերազմը։Հեղինակն ընթերցողին տանում է իր աշխարհն ու բացահայտում իր սիրելիի խորունկ հոգին՝ ստեղծելով նրա հետմահու լուսե հուշարձանը։
Գիրքն արժանացել է մի շարք անվանի մարդկանց հավանությանն ու բարձր գնահատանքին։
Գրքի վաճառքի ամբողջ հասույթը տրամադրվել է "Վազգեն Գալստյան" գիտակրթամշակութային հիմնադրամին։
