29/01/2026
Krimbi i arrës shpon një vrimë në lëvozhgën e njomë, hyn brenda frutit dhe fillon ta hajë atë. Duke ngrënë, krimbi shton peshë dhe i rritet barku. Pas ngrënjes së tepërt, ngopet, dhe përpiqet të dalë, por vrima që kishte bërë tanimë është shumë e vogël. Më e keqja për të, arra e shpuar tashmë është tharë dhe forcuar dhe është e pamundur të zgjerohet vrima. Krimbi ndalon dhe "reflekton": e vetmja rrugë për të dalë jashtë arrës është humbja e peshës. Duke praktikuar mosngrënien dhe urinë, kthehet në formën e mëhershme dhe një ditë del nga arra. Por ama kur del, ka mbaruar stina, dhe ka ngelur vetëm një krimb i uritur dhe një arrë shterpe. Shumë njerëz të dehur nga dëshira për pasuri i ngjajnë krimbit të arrës që kur esëllohen dhe ndalojnë së vrapuari për pasuri, vërejnë se pranverat e verat kanë mbaruar e kanë mbetur vetëm vjeshtat dhe dimrat e jetës që ndoshta duhen shumë ilaçe e dieta për t'iu mbijetuar.🙂
Thënie të bukura.💡 Një klik për ty, një buzëqeshje për ne😊! Pëlqeje dhe shpërndaje!
