انجمن اجتماعی سادات

07/08/2026

پیامبر بزرگ اسلام حضرت محمد ﷺ
درباره دوستی میفرمایند

«المرء على دين خليله، فلينظر أحدكم من يخالل.»
«انسان بر آیین و روش دوست خویش است؛ پس هر کس بنگرد که با چه کسی دوستی می‌کند.»

این حدیث شریف نشان می‌دهد که دوست، تنها همراه زندگی نیست بلکه سازنده شخصیت، اخلاق و حتی سرنوشت انسان نیز هست. از همین رو، انتخاب دوست، انتخاب آینده انسان است.

قرآن کریم نیز در ترسیم سرنوشت انسان‌ها در قیامت، از حسرت کسانی سخن می‌گوید که دوستان نادرست را برگزیدند .
دوستانی که به جای هدایت، آنان را به گمراهی کشاندند. این هشدار الهی بیانگر آن است که دوستی مسئولیتی بزرگ و انتخابی سرنوشت‌ساز است.

از نگاه اخلاقی، دوستی زمانی ارزش پیدا می‌کند که بر پایه منفعت نباشد. بسیاری از روابط تا زمانی پابرجا هستند که سودی در میان باشد؛ اما هنگامی که منفعت پایان می‌یابد، آن رابطه نیز فرو می‌ریزد. این‌گونه ارتباط‌ها معامله‌اند، نه دوستی. دوست واقعی، انسان را برای شخصیت، ایمان، صداقت و انسانیتش دوست دارد، نه برای دارایی، قدرت یا موقعیت اجتماعی او.

در جامعه امروز، شبکه‌های اجتماعی هزاران «دوست» به انسان معرفی می‌کنند، اما گاه در میان صدها نام، حتی یک دوست واقعی یافت نمی‌شود. تعداد دوستان، معیار خوشبختی نیست؛ کیفیت دوستی است که ارزش دارد. چه بسیار افرادی که تنها یک دوست صادق دارند و از بسیاری که صدها آشنا دارند، خوشبخت‌ترند.

نوشته زیبای تصویر می‌گوید:

«دوستی هدیه‌ای بسیار ارزشمند است؛ آن را از انسان‌های کم‌ارزش انتظار نداشته باشید.»

البته «کم‌ارزش» در اینجا به معنای فقر مالی یا جایگاه اجتماعی نیست؛ بلکه مقصود کسانی هستند که ارزش‌های انسانی را از دست داده‌اند؛ کسانی که صداقت را با دروغ، وفاداری را با خیانت، محبت را با منفعت‌طلبی و انسانیت را با خودخواهی معامله کرده‌اند. چنین افرادی هرگز توان نگهداری از گوهر دوستی را ندارند.

انسان‌های بزرگ، پیش از آنکه دوست خوب پیدا کنند، خود دوست خوبی می‌شوند. آنان رازدارند، در غیاب دوست از آبروی او دفاع می‌کنند، در موفقیتش حسادت نمی‌ورزند و در شکستش او را تنها نمی‌گذارند. آنان حضورشان آرامش می‌آورد و نبودشان دلتنگی.

جامعه‌ای که در آن دوستی‌های صادقانه رواج داشته باشد، جامعه‌ای سرشار از اعتماد، همدلی، تعاون و آرامش خواهد بود. بسیاری از دشمنی‌ها، اختلافات خانوادگی، نزاع‌های اجتماعی و حتی بحران‌های اخلاقی، نتیجه کم‌رنگ شدن صداقت و وفاداری در روابط انسانی است. اگر انسان‌ها بار دیگر ارزش واقعی دوستی را بشناسند، بسیاری از زخم‌های جامعه نیز التیام خواهد یافت.

در پایان، باید به یاد داشته باشیم که دوستی، هدیه‌ای الهی است؛ هدیه‌ای که نصیب هر کسی نمی‌شود. همان‌گونه که برای یافتن گوهرهای گران‌بها باید در اعماق دریا جست‌وجو کرد، برای یافتن دوستان واقعی نیز باید در میان انسان‌های باایمان، بااخلاق و باوفا جست‌وجو نمود. و مهم‌تر از آن، پیش از آنکه در جست‌وجوی دوست خوب باشیم، بکوشیم خود شایسته آن باشیم که دیگران ما را به عنوان یک دوست واقعی انتخاب کنند
باحترام

16/07/2026

دین مبین اسلام
انسان را به شکرگزاری و قدردانی از نعمت‌های خداوند دعوت می‌کند.
قرآن کریم می‌فرماید: «وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا»؛ اگر نعمت‌های خدا را بشمارید، هرگز توان شمارش آن را نخواهید داشت. سلامت، بینایی، شنوایی، توان راه رفتن، آرامش خانواده و امنیت، نعمت‌هایی هستند که بسیاری از ما تا زمانی که آن‌ها را از دست ندهیم، ارزش واقعی‌شان را درک نمی‌کنیم.

در فرهنگ اسلامی، ثروت تنها به مال و دارایی محدود نیست.
پیامبر اکرم (ص) انسان را به نگاه کردن به کسانی که از او در امور دنیوی پایین‌تر هستند سفارش می‌کند تا نعمت‌های الهی را کوچک نشمارد.
این نگاه، روح قناعت، رضایت و آرامش را در دل انسان زنده می‌کند و او را از حسرت و مقایسه‌های نادرست دور می‌سازد.

از سوی دیگر، دیدن محرومان نباید تنها باعث احساس رضایت از وضعیت خود شود بلکه باید حس مسئولیت اجتماعی را نیز در انسان بیدار کند. اگر فردی کفش ندارد، اگر بیماری از ناتوانی جسمی رنج می‌برد یا خانواده‌ای در فقر زندگی می‌کند، وظیفه مسلمان تنها تأسف خوردن نیست، بلکه باید تا حد توان برای رفع نیاز آنان اقدام کند.
قرآن کریم نیکی و انفاق را از نشانه‌های ایمان می‌داند و جامعه‌ای را موفق معرفی می‌کند که اعضای آن نسبت به یکدیگر احساس مسئولیت داشته باشند.

اخلاق اسلامی به ما می‌آموزد که هیچ نعمتی مایه برتری بر دیگران نیست‌ بلکه امانتی الهی است. کسی که سالم است باید شکر سلامت را با خدمت به دیگران به جا آورد ،کسی که ثروتمند است، با دستگیری از نیازمندان ،و کسی که دانش دارد
، با آموزش و هدایت دیگران. شکر حقیقی تنها در گفتن «الحمدلله» خلاصه نمی‌شود، بلکه در استفاده درست از نعمت‌ها و یاری رساندن به بندگان خدا جلوه پیدا می‌کند.

امروزه یکی از آسیب‌های اجتماعی، مقایسه مداوم زندگی خود با زندگی دیگران در فضای مجازی است.
این مقایسه‌ها، احساس کمبود و نارضایتی را افزایش می‌دهد و انسان را از دیدن نعمت‌های واقعی بازمی‌دارد.
اسلام به جای این نگرش، انسان را به خودسازی، تلاش، قناعت و امید دعوت می‌کند و یادآور می‌شود که ارزش انسان به تقوا، اخلاق نیکو و خدمت به مردم است، نه به ظاهر زندگی و دارایی‌های مادی.

در پایان، باید دانست که ثروت حقیقی، قلبی شاکر، دستی بخشنده و روحی مهربان است.
اگر انسان نعمت‌های خدا را بشناسد برای رفع مشکلات دیگران بکوشد و در هر شرایطی امید و توکل خود را حفظ کند .
به سعادت دنیا و آخرت دست خواهد یافت. جامعه‌ای که بر پایه شکرگزاری، همدلی و مسئولیت‌پذیری بنا شود، جامعه‌ای سالم، اخلاق‌مدار و مورد رضایت پروردگار خواهد بود. چنین جامعه‌ای نه تنها از فقر مادی می‌کاهد، بلکه فقر اخلاقی و عاطفی را نیز درمان می‌کند و انسان‌ها را به سوی زندگی همراه با کرامت، محبت و آرامش هدایت خواهد نمود.

بااحترام

14/07/2026

سیداسماعیل بلخی
ندای عدالت و بیداری

هر ملتی در تاریخ خود شخصیت‌هایی دارد که اندیشه و مبارزه آنان از مرز زمان فراتر می‌رود و به میراثی ماندگار برای نسل‌های آینده تبدیل می‌شود. در میان چهره‌های اثرگذار تاریخ معاصر افغانستان، نام علامه شهید سید اسماعیل بلخی با علم، مبارزه، عدالت‌خواهی و وحدت اسلامی گره خورده است.

سالروز شهادت این اندیشمند بزرگ، فرصتی است تا بار دیگر اندیشه‌ها و خدمات او را مرور کنیم.
علامه سید اسماعیل بلخی در سال ۱۲۹۹ خورشیدی دیده به جهان گشود. از همان دوران جوانی با فراگیری علوم اسلامی، استعداد علمی و ذوق ادبی خود را آشکار ساخت. او تنها یک عالم دینی نبود؛ بلکه شاعری توانا، خطیبی آگاه و متفکری بود که درد جامعه و آرمان آزادی و عزت مردم افغانستان را در دل داشت.
بلخی باور داشت که دین، انسان را به آزادی، عدالت و کرامت فرا می‌خواند. از همین رو، در برابر استبداد، تبعیض و بی‌عدالتی سکوت نکرد. فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی او سرانجام به سال‌های طولانی زندان انجامید، اما زندان نیز نتوانست اراده و اندیشه او را در هم بشکند. او از پشت میله‌های زندان نیز با شعر، اندیشه و ایمان، مردم را به امید، آگاهی و مقاومت دعوت می‌کرد.

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های علامه بلخی تأکید بر وحدت اسلامی و همبستگی ملی بود. او همواره مردم افغانستان را فراتر از تفاوت‌های قومی، زبانی و مذهبی به همدلی و همکاری فرا می‌خواند و اعتقاد داشت که پیشرفت کشور تنها در سایه اتحاد، عدالت و مشارکت همه اقشار جامعه امکان‌پذیر است.
شعرهای بلخی نیز بازتاب همین اندیشه‌هاست. اشعار او سرشار از عشق به خدا، وطن، آزادی و کرامت انسان است و به همین دلیل، هنوز هم در میان علاقه‌مندان فرهنگ و ادب افغانستان جایگاه ویژه‌ای دارد. شعر برای او تنها ابزار بیان احساس نبود، بلکه وسیله‌ای برای بیداری جامعه و مبارزه با ظلم به شمار می‌رفت.
علامه سید اسماعیل بلخی سرانجام در سال ۱۳۴۷ خورشیدی چشم از جهان فروبست.
امروز، پس از گذشت دهه‌ها، اندیشه‌های علامه بلخی همچنان تازه و الهام‌بخش است. جامعه افغانستان بیش از هر زمان دیگر به ارزش‌هایی که او بر آن تأکید داشت؛ یعنی عدالت، وحدت، آزادی، آگاهی و اخلاق، نیازمند است. بازخوانی آثار و اندیشه‌های او، تنها بزرگداشت یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه دعوتی برای ساختن آینده‌ای بهتر بر پایه همدلی، مسئولیت‌پذیری و کرامت انسانی است.
یاد و نام علامه شهید سید اسماعیل بلخی، به عنوان عالمی وارسته، شاعری متعهد و مبارزی خستگی‌ناپذیر، همواره در حافظه تاریخی مردم افغانستان زنده خواهد ماند و راه او همچنان الهام‌بخش همه کسانی است که برای عزت، آزادی و سربلندی این سرزمین تلاش می‌کنند.

باحترام
هیت رهبری انجمن
اجتماعی وفرهنکی سادات

26/06/2026

آرامش حقیقی انسان
رهایی از نیاز به تأیید دیگران
انسان موجودی اجتماعی است .
و به طور طبیعی دوست دارد دیده شود.
محبت دریافت کند و دیگران او را درک کنند. نیاز به ارتباط، احترام و محبت، بخشی از سرشت انسان است. اما زمانی که آرامش انسان کاملاً وابسته به نگاه دیگران شود، زندگی او گرفتار اضطراب و نگرانی می‌گردد؛ زیرا نظر مردم همیشه ثابت نیست و انسان نمی‌تواند رضایت همه را به دست آورد.
یکی از مراحل رشد شخصیت این است که انسان ارزش خود را تنها از قضاوت دیگران نگیرد. فردی که همیشه منتظر تحسین، تعریف و تأیید دیگران است، ممکن است آرامش خود را با یک انتقاد یا بی‌توجهی از دست بدهد. اما کسی که به شناخت درونی از ارزش‌های خود رسیده است، حتی اگر دیگران او را نفهمند، مسیر درست را ادامه می‌دهد.
نگاه اسلام به وابسته نبودن به تأیید مردم
اسلام نیز انسان را به آزادگی از وابستگی افراطی به نظر مردم دعوت می‌کند.
در آموزه‌های اسلامی، ارزش واقعی انسان نزد خداوند و بر اساس ایمان، تقوا و عمل صالح سنجیده می‌شود، نه بر اساس شهرت، تعریف یا قضاوت دیگران.قرآن کریم می‌فرماید:
«إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاکُمْ»
یعنی گرامی‌ترین شما نزد خداوند، پرهیزکارترین شماست.
این آیه نشان می‌دهد که معیار اصلی ارزش انسان، جایگاه او در نزد خداست، نه میزان توجه مردم به او.آرامش در بی‌نیازی از تعریف دیگران البته این سخن به معنای بی‌نیازی کامل از محبت و ارتباط انسانی نیست.
انسان نیاز دارد دوست داشته شود ،با دیگران مهربان باشد و از نصیحت و تجربه دیگران بهره ببرد. اما تفاوت بزرگی وجود دارد میان اینکه انسان محبت دیگران را دوست داشته باشد و اینکه هویت و آرامش خود را به آن وابسته کند.
انسان مؤمن تلاش می‌کند کار درست را انجام دهد، حتی اگر کسی او را تشویق نکند؛ زیرا هدف اصلی او رضایت خداوند است.
حضرت علی (رض )می‌فرمایند:
«لا تستوحشوا فی طریق الهدی لقلة أهله»
در راه هدایت، به دلیل کم بودن اهل آن احساس تنهایی نکنید.
یعنی گاهی انسان باید حق و حقیقت را انتخاب کند، حتی اگر مورد استقبال همه قرار نگیرد.رهایی از نیاز به اینکه همه ما را بفهمند
یکی از بزرگ‌ترین خستگی‌های روحی این است که انسان دائم تلاش کند خودش را برای دیگران ثابت کند. گاهی مردم تنها بخشی از زندگی ما را می‌بینند و از شرایط، نیت‌ها و مبارزه‌های درونی ما خبر ندارند.
خداوند از ظاهر و باطن انسان آگاه است. وقتی انسان بداند که خدا او را می‌بیند و تلاش‌هایش را می‌داند، نیاز افراطی به فهمیده شدن توسط دیگران کاهش می‌یابد.
آرامش واقعی از درون آغاز می‌شود
آرامش حقیقی زمانی شکل می‌گیرد که انسان رابطه خود را با خداوند اصلاح کند، خودش را بشناسد و ارزش‌هایش را بر پایه حقیقت بنا کند. چنین انسانی اگر مورد احترام قرار گیرد شکرگزار است، و اگر نادیده گرفته شود فرو نمی‌ریزد.او می‌داند که:
۱-ارزش انسان با تعداد طرفدارانش تعیین نمی‌شود.
۲-سکوت دیگران به معنای بی‌ارزشی او نیست.
۳-تعریف مردم می‌تواند خوشحال‌کننده باشد، اما نباید منبع اصلی آرامش باشد.
۴/رضایت خداوند بالاترین سرمایه روحی انسان است.
بالاترین مرحله آرامش، بی‌احساسی نسبت به مردم نیست؛ بلکه رسیدن به مرحله‌ای است که انسان محبت و احترام دیگران را نعمت بداند، اما اسیر آن نباشد. کسی که قلبش به خداوند متصل است، از تنهایی نمی‌ترسد، از بی‌توجهی نمی‌شکند و برای اثبات ارزش خود زندگی نمی‌کند.
آرام‌ترین انسان کسی است که می‌داندکه
اگر خداوند مرا می‌شناسد و از من راضی باشد، کافی است .
زیرا رضایت خداوند از همه تحسین‌ها بالاتر است.
باحترام

25/06/2026

سم الله الرحمن الرحیم
السَّلَامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلَى عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلَى أَوْلَادِ الْحُسَيْنِ وَعَلَى أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ
ملت بزرگ مسلمان و همه آزادگان جهان
اسلام علیکم ورحمت الله وبرکاته
فرا رسیدن دهم محرم، سالروز شهادت مظلومانه حضرت امام حسین(رض)خاندان پاک و یاران وفادارش در سرزمین کربلا را تسلیت عرض می‌کنیم.
این روز بزرگ، یادآور فداکاری انسان‌هایی است که برای دفاع از حق، عدالت، کرامت انسانی و ارزش‌های الهی، جان خویش را فدای حقیقت کردند.
الله متعال در قرآن کریم میفرماید
«لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»
ترجمه: «هرگز گمان مکن کسانی که در راه خدا کشته شدند مردگان‌اند؛ بلکه آنان زنده‌اند و نزد پروردگارشان روزی داده می‌شوند.»
در عین حال، عاشورا را به همه مسلمانان و پیروان راه حق تبریک می‌گوییم؛ زیرا این روز تنها یادآور اندوه و مصیبت نیست، بلکه مکتب عزت، مقاومت، آزادگی و بیداری انسانی است. شهادت امام حسین(ع) و یارانش نشان داد که خون حق‌طلبان هرگز در تاریخ گم نمی‌شود و پیام عدالت‌خواهی همواره زنده خواهد ماند.
عاشورا به ما می‌آموزد که ایمان واقعی همراه با مسئولیت است؛ مسلمان نمی‌تواند در برابر ظلم، بی‌عدالتی، رنج انسان‌ها و نابسامانی‌های جامعه بی‌تفاوت باشد. پیروان مکتب حسینی باید با اخلاق نیک، صداقت، مهربانی، وحدت و خدمت به مردم، پیام کربلا را در زندگی خود آشکار سازند.
امروز رسالت مسلمانان این است که از ارزش‌هایی که امام حسین(رض) برای آن ایستادگی کرد پاسداری کنند‌ .
عدالت به جای ظلم
محبت به جای دشمنی
وحدت به جای تفرقه
انجمن سادات ضمن گرامی‌داشت یاد شهدای کربلا، این ایام پرمعنویت را به تمام ملت مسلمان جهان تسلیت و تعزیت عرض نموده و از خداوند متعال مسئلت دارد که ما را از پیروان راستین راه حق و حقیقت قرار دهد.
با احترام
هیت رهبری
انجمن اجتماعی وفرهنگی سادات

21/06/2026

20/06/2026

سم الله الرحمن الرحیم
الله متعال می‌فرماید:
«وَلَا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمَانِكُمْ…»
(ترجمه:خدا را در معرض سوگندهای خود قرار ندهید.
مردم شریف ولایت بلخ !
اسلام علیکم‌ورحمت الله وبرکاته
خبر ادای (سوگند ویا قسم )به نام الله متعال توسط (سیدمحمد )را دیروز نزد قاضی محکمه شهری مولوی جلات خان ادا نموده است را از طریق شبکه‌های اجتماعی با تأسف شنیدیم ما هیت رهبری انجمن اجتماعی سادات لازم دانستیم نکته‌ای مهم را درباره جایگاه سوگند، عدالت و مسئولیت انسان در برابر خداوند متعال یادآوری نماییم.
در شریعت مقدس اسلام، سوگند در محکمه و در حضور قاضی، موضوعی بسیار بزرگ و با مسئولیت سنگین است؛ زیرا انسان نام پروردگار متعال را گواه سخن خویش قرار می‌دهد. سوگند نباید وسیله رسیدن به مال، منفعت دنیوی یا غلبه بر دیگری باشد، بلکه باید برای آشکار شدن حقیقت و برقراری عدالت ادا گردد.
الله متعال می‌فرماید:
«إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ…»
(سوره آل‌عمران، آیه ۷۷)
یعنی کسانی که عهد و سوگندهای خود را به بهای اندک دنیا می‌فروشند، در آخرت بهره‌ای نخواهند داشت.
رسول گرامی اسلام حضرت محمد ﷺ نیز درباره گرفتن حق مردم با سوگند نادرست هشدار داده و فرموده‌اند:
«کسی که با سوگند دروغ، حق یا مال مسلمان را به ناحق بگیرد، خداوند را در حالی ملاقات می‌کند که بر او خشمگین است.»

بنابراین، پیام انجمن اجتماعی سادات برای همه برادران و خواهران این است که در معاملات، اختلافات، شهادت‌ها و دعاوی، خداوند را حاضر و ناظر بدانیم. ممکن است انسان‌ها از حقیقت بعضی امور بی‌خبر بمانند، اما هیچ چیزی از علم و عدالت خداوند پنهان نیست.
مال دنیا هرقدر ارزشمند باشد، گذرا است؛ اما حق‌الناس، آبرو و حساب روز آخرت باقی می‌ماند. اگر در هر موضوعی اشتباهی صورت گرفته باشد، بازگشت به حق و پذیرفتن حقیقت، نشانه ضعف نیست؛ بلکه نشانه بزرگی، ایمان و شجاعت انسان است.

فرزندان سیدمحمد خان
ممکن است پدرت به دلیل بزرگی سن، احساسات شخصی، دلبستگی به مال دنیا یا شرایط دشوار یک قضیه، در دیدن حقیقت دچار اشتباه شود؛ زیرا انسان هرچقدر هم بزرگ باشد، باز هم ممکن است مورد آزمایش قرار گیرد.

در چنین لحظه‌ای، مسئولیت شما به عنوان فرزندان وارثان موصوف وظیفه اخلاقی و اسلامی دارید شما باید با احترام، خیرخواهی و زبان نرم، پدر تان را به سوی حق و حقیقت راهنمایی کنید و مانع کاری شوی که ممکن است برای او در دنیا و آخرت زیان داشته باشد.

دفاع از پدر زمانی ارزشمند است که دفاع از حق باشد، نه دفاع از اشتباه. بهترین محبت به پدر این است که انسان او را از راهی که ممکن است موجب پشیمانی و مسئولیت در پیشگاه خداوند شود، باز دارد.

فرزند صالح کسی است که هم حرمت پدر را نگه می‌دارد و هم در برابر ناحق، وجدان و ایمان خود را فراموش نمی‌کند. همچنین فرزندان و نزدیکان شان باید بدانند که احترام خانواده جایگاه خود را دارد، اما حق و عدالت نزد خداوند مقام بلندتری دارد. انسان باید همیشه امانت‌دار حقیقت باشد و از پشتیبانی ناحق پرهیز نماید.

انجمن ما از همه مردم شریف تقاضا می‌نماید که در هر معامله و هر اختلافی، راه صداقت، عدالت و برادری را انتخاب کنند؛ زیرا منفعت چند روزه دنیا ارزش از دست دادن رضایت الهی را ندارد.
از خداوند متعال می‌خواهیم که حق را آشکار سازد، دل‌ها را به سوی عدالت هدایت فرماید و همه ما را از دروغ، ظلم و پایمال کردن حقوق بندگانش محفوظ نگه دارد.
باحترام
هیات رهبری
انجمن اجتماعی سادات

29/05/2026

چهل و هفتمین سالروز شهادت استاد عبدالقادر توانا و شهدای مظلوم پلچرخی.
چهل و هفت سال از شهادت مردان بزرگی می‌گذرد که برای عزت دین، آزادی مردم و سربلندی افغانستان، از جان خویش گذشتند؛ اما یاد و راه آنان هنوز در دل‌های مردم زنده است. استاد عبدالقادر توانا و ده‌ها تن از رهبران نهضت اسلامی افغانستان، همراه با هزاران انسان بی‌گناه و مظلوم در زندان پلچرخی کابل، در یکی از تلخ‌ترین و تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ کشور به شهادت رسیدند.
آنان تنها انسان‌هایی سیاسی نبودند، بلکه شخصیت‌هایی بودند که ایمان، آگاهی، تعهد و احساس مسئولیت نسبت به جامعه را در وجود خود جمع کرده بودند. دشمنان فکر می‌کردند که با زندان، شکنجه و شهادت این عزیزان می‌توانند نور حق را خاموش سازند؛ اما تاریخ ثابت کرد که خون شهید هرگز ضایع نمی‌شود و صدای حق خاموش نمی‌گردد.
زندان پلچرخی شاهد رنج‌ها و فداکاری‌های هزاران انسان مظلومی بود که بدون جرم و محاکمه عادلانه، تنها به دلیل ایمان، اندیشه و دفاع از ارزش‌های اسلامی و انسانی، جان‌های پاک خود را تقدیم کردند. دوازده هزار شهید مظلوم پلچرخی، سند زنده‌ای از ظلم، استبداد و جنایت علیه ملت افغانستان اند.
امروز، بزرگداشت از این شهیدان تنها یادآوری یک حادثه تاریخی نیست، بلکه تجدید پیمان با ارزش‌هایی است که آنان برای آن قربانی دادند؛ ارزش‌هایی چون ایمان، آزادی، عدالت، عزت و مقاومت در برابر ظلم.
نسل امروز باید بداند که امنیت، بیداری و هویت اسلامی و ملی ما، نتیجه قربانی‌های انسان‌هایی است که در سخت‌ترین شرایط، راه حق را ترک نکردند. اگرچه جسم آنان در میان ما نیست، اما اندیشه، اخلاص و فداکاری‌شان همچنان الهام‌بخش ملت ما خواهد بود.
روح استاد عبدالقادر توانا، رهبران نهضت اسلامی افغانستان و همه شهدای مظلوم پلچرخی شاد و راه‌شان پر رهرو باد.