Peace, Research and Policy Institute

افغانستان که در طی بیشتر از سه دهه گذشته درگیر کشمکش ها، جنگ ها و خشونت های مختلف بوده است و مردم شجاع و مصمم آن توانسته اند با پشت سر گذاشتن بسا از رنج ها و مشقات به آن ها نایل آیند، اکنون به نقطه رسیده است، که به باور مردم و خصوصا آنانیکه از گوشه های از سیاست ها ناکارا دولت کنونی باخبر اند، دیگر به آخرین نقطه اوج خود رسیده است، و اوضاع سیاسی کشور چنان شکنند و حساس شده است، که ممکن با کوچکترین اش

تباه که دولت ما مملو از آن ها میباشد، به همه چیز حتی به حیات کشور ما نیز نقطه پایان گذاشته شود و دیگر کشور به نام افغانستان، خراسان و یا هم آریانا کبیر دیگر وجود نداشته باشد.
آنچه در بالا از آن یاد آوری گردید فقط چند نمونه کوچک از بحران است که ما در بحر بی پایان آن اکنون دست و پا میزنیم، و نجات از این دشواری ها اکنون ماننند آن است که شخص که با شناوری هیچ بلدیت نداشته باشد، تلاش نماید تا زندگی خویش را با دست و پا زدن بی هدف در بحر بیکران نجات دهد. این مثال ما را وامیدارد تا به حیث یک مسلمان، شهروند این کشور که بیشتر از 28 میلیون نفوس (42 مین کشور پرنفوس و 41 مین ملیت بزرگ در سطح دنیا) را دارا بوده، و کشور محاط به خشکه با سرحدات مشترک با جمهوری مردم چین در شمال شرق کشور، جمهوری تاجکستان، جمهوری ازبکستان و ترکمنستان (شمال)، جمهوری اسلامی ایران (غرب) و جمهوری اسلامی پاکستان (جنوب شرق و جنوب) و 647500 کیلومتر مربع مساحت میباشد.
به اساس اسناد معتبر از برنامه انکشافی ملل متحد افغانستان در رده پانزدهم کشور های که کمترین انکشاف را داشته اند، قرار گرفته است. در سال 1996 افغانستان در رده 169 فهرست انکشاف بشری قرار داشت، درحالیکه در سال 2007 میلادی مقام 181 را گرفته است، که طی درحدود 11 سال تنزیل 12 رده را در این فهرست مشاهده میکنیم.
تمدن زندگی شهری در سال 3000 الی 2000 قبل از میلاد در این کشور پهناور آغاز گردیده بود، که اکنون با این تاریخ درخشان شهرنشینی این فرهنگ آهسته – آهسته به فراموشی سپرده میشود. این سرزمین که در سطح جهان به نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان شناخته شده است، ولی بسا موارد را که با اساسات دین مبین اسلام در تضاد میباشد به نظر میرسد. با آنکه افغانستان یکی از کشور های است که منشور جهانی حقوق بشر را پذیرفته و به پای آن مهر تائید گذاشته است، اما اکنون ما میبینیم که کشور که در موارد زیاد از نقض حقوق بشر، اطفال و زنان در آن صورت میگیرد، باز هم افغانستان است.
به اصطلاح عام، مشت نمونه خروار، چند مثال محدود را با دریافت های که در سطح دنیا مورد تائید قرار گرفته اند عرض نمودیم. حال موسسه پژوهشی و پالیسی صلح (موسسه تفکر، اندیشه، سیاست و پژوهش) با این باور که همه مردم در همه جا بطور یکسان خلق گردیده اند، جهت به میان آوردن اصلاحات در نظام کشور عرض اندام نموده، تا باشد مانند بازوی سوم در کنار دولت جمهوری اسلامی افغانستان، جامعه جهانی، موسسات غیردولتی، موسسات تجارتی و بطور اخص در کنار مردم شریف و مسلمان خویش که رنج های فراوان را در سال ها متمادی خصوصا در چند سال گذشته متحمل گردیده اند، یاری رسانیم.
هدف اساسی این موسسه همانا توانبخشی به هر آن نهاد که به ایجاد شرایط بهتر، انکشاف، و طرح پالیسی ها و ستراتیژی ها کارا جهت بهبودی در امور روزانه کاری و به میان آوردن سهولت به هموطنان ما، میباشد.
ما با ارائه طرح های جدید، راه های حل، مطالعه ستراتیژیکی و ژرف موضوعات و مشکلات، ساختن پالیسی ها و پیشکش ستراتیژی کاری، مشاهده و ارزیابی برنامه ها و موضوعات، ارزیابی کیفیت کاری، آموزشهای های مختلف، طرح های جدید حکومت داری بهتر، حقوق بشر، حل منازعات، جندر، دادرسی، ارائه مشاورت های موثر، مطالعه و پژوهش در مورد محیط زیست و زیست شناسی و همکاری با تمام موسسات دولتی و غیر دولتی با کارگذاری تکنالوژی معلوماتی، تلاش مینمائیم تا هر آنچه در بساط خویش داریم با همکاری شایسته ترین افراد با تجارب و عالیترین تحصیلات و با احساس صداقت و راستکاری در خدمت همگان باشیم.
موسسه پژوهشی و پالیسی صلح (موسسه تفکر، اندیشه، سیاست و پژوهش) یک بنیاد افغان ها برای افغان ها توسط افغان ها میباشد.
بیائید تا با آنچه که خود داریم، ائینده خویش را رقم زنیم.