https://www.facebook.com/107925204032214/

د کیله ګی د ولس غږ

Home
Afghanistan
Baghlan
د کیله ګی د ولس غږ

د خپل ولس غږ او فریاد لوړو مقاماتو ته رسول او د یووالی،اتحاد او ورورولی لپاره هلی ځلی کول . دبی وزل

28/08/2026

مجاهد او جنګسالار؛
د دوو نومونو ترمنځ د تاریخ لوی توپیر

په افغانستان کې د تېرو څو لسیزو د جګړو په اړه تر ټولو لویه ستونزه دا ده چې ډېر وخت د مجاهد، قوماندان، سیاسي مشر او جنګسالار ترمنځ توپیر له منځه وړل شوی دی. هر هغه چا چې د شوروي اتحاد پر وړاندې یې وسله اخیستې وه، د مجاهد په نوم یادېږي؛ خو تاریخ یوازې د جګړې د ډګر پر بنسټ د انسانانو قضاوت نه کوي، بلکې د هغوی د جګړې هدف، وسیله، پایله او له جګړې وروسته چلند هم ارزوي.

همدلته د مجاهد او جنګسالار ترمنځ اصلي کرښه راښکاره کېږي.

مجاهد څوک و؟
مجاهد هغه څوک و چې د خپل هېواد د آزادۍ او د خپل دین او عقیدې د دفاع لپاره یې د خپل ژوند، مال او کورنۍ قرباني ورکړه. د شوروي اشغال پر وړاندې د افغانستان د خلکو مقاومت د داسې میلیونونو انسانانو قربانۍ ولیدې چې نه یې د قدرت ماڼۍ جوړې کړې، نه یې د میلیونونو ډالرو حسابونه جوړ کړل او نه یې د جګړې له نوم څخه شخصي تجارت جوړ کړ.

د ډېرو مجاهدینو لپاره جګړه د ژوند هدف نه، بلکې د الله ج د رضاء لپاره، د هیواد د خپلواکۍ او د اشغال پر وړاندې یوه اړتیا وه.
کله چې اشغال پای ته ورسېد، هغوی خپلو کورونو ته ستانه شول، خپل عادي ژوند ته یې دوام ورکړ او د واک د ترلاسه کولو لپاره یې د خپل ولس پر وړاندې د جګړې لاره غوره نه کړه.

مجاهد جګړه د یوې موخې او د خپل مقدس دین څخه د دفاع لپاره کوي؛ جنګسالار جګړه په خپل موخه د شخصي ګټو لپاره بدلوي.

جنګسالاري څنګه رامنځته کېږي؟
جنګسالاري یوازې د ټوپک درلودلو پوری نه خلاصه کیږی. جنګسالاري هغه وخت رامنځته کېږي چې یو وسله‌وال شخص یا ډله خپله وسله د ملي هدف له وسیلې څخه د شخصي واک، اقتصادي ګټې او سیاسي نفوذ پر وسیلې بدله کړي.

په جنګسالارئ کې؛
۱ جګړه پای ته رسېږي، خو بیا هم جنګسالار خپله وسله نه ږدي؛
۲ د ولس د امنیت پر ځای د خپل نفوذ ساتنه ورته مهمه وي؛
۳ د هیواد ملي ګټې د شخصي او تنظیمي ګټو قرباني کوي؛
۴ د بهرنیو قدرتونو ملاتړ ورته د ولس له رضایت څخه مهم وګرځي؛

نو دا هغه څه دي چه د مجاهد او جنګسالار ترمنځ توپیر رامنځته کوي.

د نویمو کلونو د جنګسالارو لخوا تراژیدي
د شوروي ځواکونو له وتلو وروسته افغانستان د یوې نوې تراژیدۍ شاهد شو. هغه وسلې چې باید د آزاد افغانستان د ساتنې لپاره کارېدلې وای، د افغانانو پر وړاندې وکارول شوې. د واک پر سر سیالیو کابل د جګړې په میدان بدل کړ، ښار ویجاړ شو، زرګونه انسانان ووژل شول او میلیونونه افغانان د بې‌ځایه کېدو او کډوالۍ له برخلیک سره مخ شول.

خو پوښتنه دا ده، چه که د اشغال پر وړاندې جګړه جهاد وه، نو د خپل مسلمان او افغان ولس پر وړاندې جګړه څه وه؟
همدا پوښتنه د تاریخ د قضاوت لپاره کافي ده.

دوهم پړاو؛ د ناتو او امریکا د حضور سیوری
وروسته افغانستان د یوې بلې دورې شاهد شو. د ناتو او امریکایې ځواکونو په راتګ سره یو شمېر پخواني قوماندانان او سیاسي رهبرانو یو ځل بیا د افغانستان په سیاسي او امنیتي جوړښتونو کې مهم ځایونه ترلاسه کړل.
په دې دوره کې د افغانستان د دولت جوړښت، امنیتي سیستم او سیاسي واک له ګڼو ستونزو سره مخ وو.

د جنګسالارو لخوا بې‌ګناه افغانانو نیول، د ترهګرۍ په نوم د خلکو بندي کېدل، شکنجه، د بګرام او ګوانتانامو په څېر زندانونو ته د افغانانو انتقال، پراخ فساد، باج ګیرنه، دولت سهامې کول او د قانون له چوکاټ څخه بهر کړنې د دې دورې له ترخو یادونو څخه دي.

دلته بیا یوه ولسی پوښتنه مطرح کېږي:
هغه چا چې پرون یې د افغانستان د آزادۍ لپاره مبارزه کوله، څنګه باید د یوه بل بهرني ځواک تر سیوري لاندې د افغانانو د نیولو، زورولو او سپارلو برخه ګرځي؟

دا هغه پوښتنه ده چې د شعار او عمل ترمنځ فاصله پکې اندازه کېږي.

جنګسالاري یوازې د جګړې په میدان کې نه وي، بلکه جنګسالاري هغه وخت خپل بشپړ شکل اخلي چې د جګړې له لارې ترلاسه شوی نفوذ د دولت، اقتصاد او عامه شتمنیو د شخصي کولو لپاره استعمال کړي.
مثلاً یو جنګسالار د ولس په نوم جګړه کوي، خو وروسته د همدغه ولس شتمني لوټوي؛
د خلکو په نوم سیاست کوي، او بیا د خلکو پر وړاندې باج‌ ګیري کوي؛
د ملي دفاع شعار ورکوي، خو د شخصي ګټو او قدرت لپاره د هېواد ملي منابع استعمالوي؛

نو ولس حق لري چې د هغه له شعارونو نه، بلکې د هغه له عمالو قضاوت وکړي. او همدغه علت دې چه د افغانستان ولسونه د جنګسالارو څخه نفرت لري.

د افغانستان د وروستیو لسیزو یوه لویه ستونزه همدا وه چې د دولت کمزورتیا، شخصي وسله‌وال نفوذ، فساد او د بهرنیو قدرتونو ملاتړ یو له بل سره داسې وتړل شول چې عام افغانو یې بیه ورکړه.

جنګسالاران هغه څوک دي چا چې کلونه د واک لپاره جګړه وکړه، خو د هېواد د بنسټونو د جوړولو لپاره یې عملي ونډه وانخیسته، دوئ باید د خپل سیاسي میراث په اړه پوښتنو ته ځواب ووایي.

د افغانستان ولسونو ډیره جګړه ولیدله؛ افغانانو آبادۍ غوښتله خو جنګسالارو ورته خنډونه جوړول.
افغان ولس د جګړې پر ځای اقتصاد، د شخصي نفوذ پر ځای قانون او د بهرني ملاتړ پر ځای ملي حاکمیت غوښته او غواړي.

له جنګسالارو څخه ولس لاندې پوښتي لري.
تاسې د خپل ولس لپاره څه وکړل؟
څومره خلک مو وژغورل او څومره مو قرباني کړل؟
د هرې جګړې له پای څخه وروسته مو څه جوړ کړل؟
ایا واک مو د ولس د خدمت لپاره استعمال کړ، که د ځان د شتمنولو لپاره؟
ایا د هېواد ملي حاکمیت مو وساته، که د بهرنیو قدرتونو ملاتړ مو د خپل واک د بقا لپاره استعمال کړ؟

همدا پوښتنې د مجاهد او جنګسالار ترمنځ حقیقي توپیر څرګندوي.

په افغانستان کې سیاسي نظامونه بدل شول، حکومتونه سقوط شول، خو د جنګسالارو پر وړاندې د ولسونو نفرت د ولس په حافظه کې پاتې دې.
هغه مور چې خپل زوی یې له لاسه ورکړی، هغه پلار چې خپل کور یې له لاسه ورکړی، هغه ماشوم چې یتیم شوی او هغه کورنۍ چې کلونه یې په کډوالۍ کې تېر کړي، د تاریخ پېښې د کتابونو له لارې نه، بلکې د خپل ژوند له لارې پېژني. له همدې امله د جنګسالارو د ظالم تاریخ د هرې دورې په اړه باید د ددوئ د لاسه د قربانیانو غږ واورېدل شي.

موضوع را لنډوو او په پایله کې وایو چه مجاهد او جنګسالار دوه مختلف نومونه دي.
مجاهد د الله ج پر لار د یوې موخې لپاره قرباني ورکوي؛ جنګسالار د خپلې موخې لپاره له نورو قرباني اخلي.
مجاهد د اشغال پر وړاندې درېږي او د آزادۍ وروسته د سولې او عادي ژوند لاره غوره کوي؛ جنګسالار جګړه د واک وسیله ګرځوي.
مجاهد د ولس لپاره قرباني ورکوي؛ جنګسالار له ولس څخه قرباني اخلي.
مجاهد د هېواد د آزادۍ لپاره جګړه کوي؛ جنګسالار د خپل نفوذ د ساتلو لپاره جګړه اوږدوي.

او تر ټولو مهمه دا چې:
د یوه انسان حقیقي مقام د هغه په شعار نه، بلکې د هغه په عمل، اخلاق، د ولس سره په چلند او د تاریخ په محکمه کې د هغه په میراث ټاکل کېږي.

افغان ولسونه له جنګسالارو ستړی شوي دي. افغان ولسونه جګړه نه، سوله غواړي؛ شعار نه، آبادۍ غواړي؛ شخصي واک نه، قانون غواړي؛ او بهرني باداران نه، ملي حاکمیت غواړي.
دا د تاریخ درس دی، او د افغان ولس د راتلونکي لپاره باید همدا درس هېڅکله هېر نه شي.

سادات

24/08/2026

د جنازی اعلان:
حاجی شیر علم صافی دحاجی محمد ځوی د حاجی محمد جان صافی او د ډاکټر صاحب کریم صافی ورور د حاجی محمد رضا پلار د مولوی صاحب شیر جان صافی اوحاجی سعید صافی تره په حق رسیدلی دی. انا لله وانا الیه راجعون.
د مرحوم جنازه سبا د سی شنبی په ورځ په لسو بجو د قره ډکی په کلی مکتب کی ادا کیږی. ټول دوستان دی خبر وی.
ادرس : ولایت بغلان ولسوالی دوشی کیله ګی قره ډکه کلی.

19/08/2026

سلامونه او احترامات ! ورونو څوک همکاری کولی شی چی موږ ته د کیله ګی د مدرسو په هکله معلومت راکړی چی کیله ګی څومره غټی مدرسی دی... او د تدریس سویه یی څنګه ده استادن یی څومره پوهه لری....ایا موږ واقعا دومره زیاتو مدرسو ته ضرورت لرو ؟ ولی هر کلی کی دری او څلور مدرسی جوړی شوی... ایا د الله رضا یی هدف ده که تجارت پری کوی؟

01/03/2026

اللَّهُمَّ إِنَّا ضُعَفَاءُ وَأَنْتَ الْقَوِيُّ، وَنَحْنُ عَاجِزُونَ وَأَنْتَ الْقَادِرُ، اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ ضَعْفَنَا، وَقِلَّةَ حِيلَتِنَا، وَهَوَانَنَا عَلَى النَّاسِ، فَلَا مَلْجَأَ لَنَا إِلَّا إِلَيْكَ، وَلَا مَنْجَى مِنْكَ إِلَّا إِلَيْكَ، يَا رَبَّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ، يَا مَنْ لَا يُعْجِزُهُ شَيْءٌ.
اللَّهُمَّ إِنَّ الظُّلْمَ قَدْ طَغَى، وَالْقُلُوبَ قَدِ انْكَسَرَتْ، فَكُنْ لَنَا وَلَا تَكُنْ عَلَيْنَا، وَانْصُرْنَا وَلَا تَنْصُرْ عَلَيْنَا، وَانْصُرْنَا نَصْرًا عَزِيزًا.
اللَّهُمَّ اقْصِمْ ظُهُورَ الظَّالِمِينَ، وَرُدَّ كَيْدَهُمْ فِي نُحُورِهِمْ، وَاقْلِبْ سِحْرَهُمْ عَلَيْهِمْ، وَاجْعَلْ دَائِرَةَ السُّوءِ عَلَيْهِمْ، وَاكْفِنَا شَرَّهُمْ بِمَا شِئْتَ.
اللَّهُمَّ أَرِنَا فِي الظَّالِمِينَ عَجَائِبَ قُدْرَتِكَ، وَأَنْزِلْ عَلَيْهِمْ عَدْلَكَ، وَأَذِلَّ مَنْ تَجَبَّرَ، وَأَخْزِ مَنْ تَكَبَّرَ، فَإِنَّهُمْ ظَلَمُوا وَبَغَوْا، فَخُذْهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ، وَاجْعَلْ نِهَايَتَهُمْ عِبْرَةً لِلظَّالِمِينَ.
اللَّهُمَّ اجْعَلْ دَمْعَ الْمَظْلُومِينَ نَارًا عَلَيْهِمْ، وَاشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنِينَ، وَاجْعَلْ لِلْمَظْلُومِينَ فَرَجًا قَرِيبًا، إِنَّكَ أَنْتَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ، وَأَنْتَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ.
آمِين يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ.

15/09/2025

مولا اشرفي او د پاکستان نورو حکومتي مولیانو ،جنرالانواو حکومتي چارواکو ته!!!
لیک:روح الله (انوري)
په ۲۰۰۱ کې کله چې پاکستان امریکا او دهغه نورو متحدینو ته پر افغانستان د برید لپاره ځمکنۍ او هوایې لارې ورکړې .
دې سره سم یې په پاکستان کې د رسمي سفیر ملا عبدالسلام (ضعیف)په ګډون په سلګونو افغانان،عربان او نور کسان ونیول،څه یې شهیدان کړل او څه یې ژوندي په امریکا وپلورل ،په افغانستان کې یې د یو نوي جنګ د پاره خپلې ټولې دروازې بهرنیو ځواکونو ته پرانستلې.
په افغانستان کې یې د طالبانو نظام د ناټو او امریکا په مرسته نسکور کړ او همداراز یې د زرګونو طالبانو په وژنه ،پر هغوي د ظلمونو کولو ،تر بګرام او ګونتنامو رسولو کې یې د سوداګر په بڼه رول ادا کړ.
ملا اشرفي(بې شرفه)مولا فضلو او نورو حکومتي او ډالرې مولیانو د افغان وژنې ، بندې کولو او افغان خاورې لاندې کولو فتوې ورکړې،دا د جنرال مشرف خپلې خبرې دي چې اقرار یې پرې کړی دی.
بیا د امریکا او ناټو خلاف جګړه کې د افغان وژنې او افغانستان ورانوې فتوې هم همدې ډالرې مولیانو ورکړې،په دې جنګونو کې بیا په لسګونه زره افغانان و وژل شول،په لسګونه زره نور ټپیان شول،همدومره میرمنې کونډې،په سلګونه زره ماشومان یتیمان شول،میندې پلرونه بې بچو شول،خوېندې بې ورونو شوي،هغه د افغان په خاوره او افغان چارو کې مداخله نه و؟
د طالبانو د پخوانۍ دورې د رسمې سفیر او نورو کسانو نیول،امریکا ته ورکول او ورته ډول ډول سپکاوی کول ،هغه د اسلامي او انساني اصولو خلاف کار نه و؟
مولا اشرفي!ستا ټولې کارنامې شراب څښل،د زنا اډې او هرڅه ټولو ته د لمر په څیر ښکاره دي،نن سبا تاته نه څوک عالم وايي او نه دې هم څوک په خبرو دوکه کیږي.په خپلو نیشو،تماشو او مزو کې ژوند کوه.نور ستا او ستا په څیر د اي ایس اي د پلورل شوو مولیانو دنده پاي ته رسیدلې ،هیڅ افغان تاته نه د مولا په سترګه کتلې او نه درته ګورې،پاتې شوه ستا د خبیث اومنافق د استادۍ خبره.
رابه شو دېته چې ستا او د پاکستان د دفاع وزیر،لومړي وزیر او نورو جنګ غوښتنکو چارواکو یوه خبره ده،ته د مولا له ادرسه دغه له ګندګیو ډکه خبره کوې او هغوي یې بیا د قدرت له چوکیو او میکرافون کوې.
تاسو ته تل افغانانو همدا خبره کوله چې افغانستان کې لاسوهنه مه کوئ،دلته ټول مسلمانان اوسیږي،دلته د هیڅ افغان خلاف جنګ روا ندی،خو تاسو د ډالرو په ګټلو دومره مست شوي وئ،چې دې خبرو ته مو هیڅ اهمیت نه ورکولو او فکر مو کولو چې «همیشه به ناصر خو وي او سره اوښان به وي»خو دا فکرونه او ډالر اوس نشته.د دنړۍ حالات بدل شوي دي.نړۍ ستاسو دوه مخیزه او منافقانه شکل پیژندلی دی.
که ته او ستا بې صلاحیته دفاع وزیر او لومړی وزیر یا بل چارواکی افغان حکومت ته ګواښونه کوې چې د پاکستان په کورنیو چارو کې مداخله مه کوئ.تاسو زموږ شاګردان یاستئ،تاسو سره موږ د شوروي اتحاد او نورو یرغلګرو خلاف جګړو کې مرسته کړې ده.نو تاسو باید تحریک طالبان یا (TTP)پاکستان ته حواله کړئ ګني ستاسو خلاف به فتواوې ورکړو.
اشرفیانو ته دې وویل شي چې تاسو نه په جهادونو کې برخه اخستې او نه مو موږ سره کومه اړېکه ساتلې ده.
یواځې مو د افغان ولس په وینه سوداګرې کړې ده.
که د شوروي اتحاد خلاف جهاد و ،هغه کې چې کومې وسلې،پېسې او مرستې د مجاهدینو او کډوالو په نوم راتللې هغه مو ۹۰٪ خپله اخستلې او نورې مو افغانانو ته ورکولې.او هم مو د افغانانو د قربانیو په برکت پاکستان د شورویانو څخه وساتلو.
تاسو به خپله چغې وهلې چې «جهاد افغانستان دفاع پاکستان»اوس درڅخه هغه خبرې هېرې دي.
که له تا او ستاپه څیر له پلورل شوو مولیانو هېر وې ،نو لدې خبرو کتابونه ډک دي.

د امریکا او ناټو خلاف جګړه کې مو هم د پاکستان ګټو ته کتلې او افغانانو سره مو هیڅ ډول اسلامي،بشرې او د ګاونډیتوب حقوق ندي منلې ،بلکې ټول مو د پښو لاندې کړي.
تاسو افغانانو سره کوم ښه سلوک کړی چې نن پرې احسانونه کوئ او ترې دښه بدلې غوښتنه کوئ.
افغان طالبان درته وايي،ټي ټي پې د پاکستان کورنۍ ستونزه ده او باید خپله يې حل کړي،افغانان پکې کار نلرې.
دا خبره د افغانستان سولې په چارو کې د امریکا ځانګړي استازي زلمې خلیلزاد هم کړې او ويلې دي چې پاکستان باید خپله ستونزه خپل هواره کړې.
خلیلزاد ویلې:«پخوا به پاکستان افغان چارواکو ته مشورې ورکولې چې طالبانو سره د جنګ په ځاي خبرې وکړئ.د خلیلزاد په وینا،نن دې پاکستان خپله هم هغه کار وکړې او ټې ټې پې سره دې د جګړې په ځاي په خبرو مشکلات حل کړي.»
خو پاکستاني مولیان او چارواکې چې په رڼا ورځ د خپل قوت او زور په اړه خوبونه وینې ،ټې ټې پې سره خبرې کول او د هغوي شرطونه منل ورته ټوقې او وخت ضایع کول ښکاري.خو لدې ندې خبر چې روان جنګونه او بریدونه دکار پیل دی او پاي ته يې لا وخت شته دی.«دا د پټې سر دی ،پټې وروسته سورور دی.»
دې مولا په همدې خبرې کانفرانس کې چې تازه یې کړی ویلي،چې موږ د قربانیانو اوږده سابقه لرو او پدې سابقه کې يې د شیخ سمیع الحق،د هغه د زوي او د یو څو نورو علماو د وژنې خبره کړې ده.
اشرف وړاندې وايي،چې هره ورځ ورته د پوځیانو جسدونه راوړل کیږي او دوي دا نشي زغملی.
خو دا د شرابو په نیشه کې ډوب مولا خبر ندی چې دا کسان خپله د پاکستان ریاست وژلې دي.
د پاکستان پوځ او استخباراتې ادارې د دغو علماو سربېره د پښتنو نور جید ،په وطن او دین مين علما لکه مفتي منیر شاکر او مولنا خانزیب هم شهیدان کړي دي.
مولا اشرفي او نور چې د چا د ملاتړ لپاره چغې وهې همدا د علماو او ولس قاتل ریاست دی.او که بیا هم خپلو بې بنیاده تورونو او دعوو ته دوام ورکړې.
نو پاکستاني چارواکي او مولیان باید په دې پوه شي چې ټول افغان ولس د پاکستان خلاف متحد او یو موټی دی.
د پاکستان پر ضد خبرو او جنګونو کې بیا د طالب او غیر طالب فرق نشته ،ټول به په یو سنګر کې ستاسو خلاف اوږه په اوږه ولاړ وي.
نو د جوش په ځاي له هوش کار واخلئ ،په افغانستان مه تورونه لګوئ او مه پرې احسانونه کوئ.

05/05/2025

دتاريخ پاڼه {{68}}
ستر جنرال مايوروف په افغانستان کې دشوروي لوى پوڅي سلاکار ښاغلي ډاکټر داود جنبش ته په تلفون کې داسې وايي: "ببرک کارمل، نجيب ، اناهيتا ..... داټول مصنوعي خلک دي، په لاس جوړې شوې څيرې دي. ته پرې دزياتولو څه لري؟ فکر کوم چې همدا بس دي."
دغه پورته خبرې دکل اختياره روسي جنرال مايورف دي چې د شپږم دجدي نه وروسته يې دپرچم دګوډاګي رژيم او دخپل مستعمرې دابديت لپاره دافغانانو هيواد په سرو وينو رنګ کړى وه.

Die unmittelbare Hautaufgabe des KGB in Afghanistan war nach der Einsetzung des Karmal-Regimes die Schaffung eines neuen afghanischen Sicherheitsdienstes, Khidamat i Ittelat i Daulati (kurz: KHAD). Der KGB bildete die Rekruten für KHAD aus, organisierte den Aufbau und finanzierte ihn weitgehend. Im Januar 1980 wählte der KGB den energischen, brutalen 32jährigen Mohammed Nadschibullah(Najibullah) zum Chef des KHAD aus, einen Mann, der seine Widersacher schon allein durch seine Anwesenheit einschüchtern konnte. Unter unter dem Decknamen POTOMOK war er vermutlich schon zuvor als KGB-Agent rekrutiert worden. Da ihm der Bezug auf Allah in seinem Familiennamen peinlich war, bat Nadschibullah darum, dass man ihn“ Genosse Naschib (Najib)“ nannte. Das schwarze Buch des KGB,Seite 582
دکارمل درژيم په نصبېدوسره په افغانسانا کې دکې جې بې سمدستي اساسي دنده دنوي امنيت دادارې جوړونه شوه( خدمات اطلاعات دولتي)، کې جې بې دخاد لپاره نوي غړي روزل، دخاد اداره يې جوړه کړه او تقربنآ دهغې ټول مالي مصارف يې ورکړل. د 1980م کال په جنوري کې دخاد درياست لپاره کې جې بې دوه دريش کلن با انرژي او ظالم نجيب الله انتخاب کړ، نجيب داسې يو سړى وه، چې خپل مخالفين يې تنها په خپل حضور سره ډارولى شوو. نجيب الله په احتمال سره لا مخکې دکې جې بې لخوا په مستعار نامه " پوټوموک" استخدام شوى وه. نجيب الله دخپل فاميلي نوم سره دالله ارتباط( پسوند) عيب او شرم ګڼه، په دې خاطر نجيب خواهيش وکړ چې هغه ته دې تنها د رفيق نجيب" خطاب وشي.
کې جې بې ولې دخاد مقتدرې ادارې ته ډاکټر نجيب انتخاب کړ؟ او بيايې وروسته دګوند او دولت مشر کړ؟.که چيرته ډاکټر نجيب د کې جې بې لخوا نه وه استخدام شوى او له هغوى سره يې نژدې اړيکې نه درلودې، بيانو دې مقامونو ته رسېدل امکان درلود؟، ځکه هغه وخت دافغانستان سر نوشت په کابل کې نه، بلکه په مسکو او کې جې بې کې ټاکه کېده.

Najibullah richtete einige Häftlinge selbst hin. Seine bevorzuge Methode bestand, laut den Angaben eines Überlebenden der Gefängnisse, darin, dass er seine Opfer zu Boden schlug und dann mit den Füssen zu Tode trat. Das schwarze Buch des KGB, Seit 583

نجيب الله يو تعداد بنديان خپله وژل، په زندان کې ديو ژوندي پاتې شوي سړي په وينا دنجيب الله غوره ميتود داوه چې اول به يې بنديان په ځمکه ويشتل او بيا به يې دلغتو لاندې مړه کول. دادخاد دکارنامو يوه ډېره کوچنۍ بيلګه دى، که چېرته ژوند باقي وه نور په زړه پورې اسناد به وړاندې شي.

جنرال مايوروف ، په افغانستان کې دشوروي لوى پوځي سلاکار( 347-366 مخونه)
جنرال مايورف ليکي، شوروي انترناسيو نالست عسکرو په جلال اباد کې دخپلې ګزمې په بهيرکې يو خټين کور ته اوښتي وه، دکور په انګړ کې درې ځوانې ښځې، دوه سپين ږيري سړي او له شپږو تر لسو کلو شپږ يا اوه کوچنينان په نظر ورغلل. روسي انتر نالسيونالستان په افغاني ښځو جنسي تجاوز کوي. مايوروف وړاندې ليکي: " زموږ انترناسيونالستانودسپين ږيرو او ماشومانو ترمخه تر پايه دښځو پرعزت تېرى کړى و.داتېرى دوه ساعته روان و. ماشومان چې يوه ګوټ ته په منډه خلاص شوې وو. په ژړا اونارو يې له خپلو ميندو سره دمرستې هڅه کوله . سپين ږيري چې لړزېدل خداى ته زارۍ پيل کړې وې چې رحم پرې وکړي او ويې ژغوري". وروسته روسي ظابط امر کړى و:اور! ټول نران، ښځې او کوچنيان يې وېشتلې وه، ددوى په منځ کې فقط يو دولس کلن ماشوم ژوندى پاتې شوى وه، چې هغه چېرته پټ شوى وه. روسي عسکرو وروسته په مړو تيل اچولولي، دپاسه يې پرې کالي، زړې لتې، دکور کټونه، لمڅي او پوزي غورزولي او بيا يې اور وراچولى وو. دخټين کور د غولى نه سور دوزخ جوړ شوى وه. سره له دې چې زموږ مکرور تحقيقاتو دااثبات کړې وه چې داکارروسي انترناسيونالستانو کړى وه، خو نجيب دواړه پښې په يوه موزه کې منډلي وې ، چې داجنايت په بدلو جامو کې غليم( اشرارو) پخپله کړى دى. کشتمند لا وېلي وه چې افغانان ځناورو ته ورته دي ، نو په همدې خاطر ورسره همدغسې چلند شوى.
پښتانه له شريعت پرته د" دپښتونوالې" يودود هم لري. له هغه نه سر غړونې سزا مرګ دى. نجيبه ته خو پښتون يې تا څنګه پښتونولي پريښو ده؟

جنرال مايوروف(.261.-272 مخونه )
دهرات په ښار کې دروسانو نطامي عمليات ( په دې عملياتو کې صالح محمد زيرى، نوراحمد نور، مجيد سربلند ، رفيع ، ګلابزوى او ډاکټر نجيب هم شامل وه)
دهرات ښار ته مجاهدين داخل شوې وه، دهرات ښار عملآ سقوط کړى وه. وروسته دغه ښار دروسانو دبې شميره هوايي او زميني قطعاتو لخوا محاصره شوى وه. دټولونظامي قطعاتو قومنده دجنرال مايوروف په لاس کې وه.
جنرال مايوروف ليکي، ددې لپاره چې دډېرې وينې توېولو مخنيوى وشي، هغه داتصميم نيسي چې دهرات دښار پر سردالوتکو په واسطه تبليغاتي پاڼې وشيندي چې داسې په کې ليکل شوي وه: ښار محاصره دى ، مجاهيدينو! تسليم شئ او خپلې وسلې له ديوالو بهر وغورځوئ. څوک چې مقاومت و کړي ځاى پر ځاى به ووژل شي. تسليم شويو ته بښنه کېږي.
خو څومره چې دکورنو اوانګړونو دتلاشۍ خبره ده نو داکار نجيب او دهغه خاد او څارندوى ته پر غاړه اچول شوى و. په پاى کې مجاهيدينو دخپلو وسلو په راغورځولو لاس پورې کړ. چا په کې تر مځکې لاندې اوياجوماتونو کې ځانونه پټ کړل، ځاى-ځاى مقاومت هم وشو او دډزو غږونه پورته شول... جګړه ييزو ډلو په تېره بيا هغه وخت چې زموږ وګړي ووژل شول دډزو ځواب دډزو په باران ورکاوه. ددويمې ورځې ترپايه هرات بشپړ پاک شوى او واکمني په کې بشپړه ټينګه شوى وه. زيانونه؟ زيانونه ستر وو. او داددغې دندې دسرته رسولو ډېره ګرانه بيه وه. دشپې پر اتو بجو مې ددفاع وزېر اوستينوف ته خبر ورکړ چې ښار بشپړ تصفيه شوى، واکمني پرځاى ده اوزه کندهار ته الوزم.. نجيب ته پخه پته لګېدلې وه، اوما په دې اړه غوڅ معلومات درلودل، چې دښمنانو له ديوالونو دخپلو وسلو په غورځولو ځانونه په درې جوماتونو کې ايسار ساتلي او الله(ج) ته په زاريو دي چې داهرڅه پرې په خير تيرکړي او په هرات کې دنارواووبښنه ورته وکړي په تقريبي ډول دهغوى شمېر 600-800 تنو ته رسېده. دهغوى دنيولو دنده دخاد دريس( نجيب) په غاړه وه. نجيب تصميم نيوه چې څوک چيرت لاړ شي، زندان ته که دنيستۍ کندې ته.
جنرال مايوروف دهرات مېدان هوايي کې په سپرلۍ ګادي کې دننه پروت وه چې جنرال پيتروخالکه ورننوتى وه، هغه ډېر احساستي وه.
- ويښئ خورا مهمه خبره ده.
- ووياست
- نجيب اوخاد په هرات کې ليونتوب پيل کړى دى. اعدامونه روان دي.
-اسيران؟
- هو صاحب، بې پوښتنې او بې محاکمې.
زه خبر وم چې دطب ډاکټر نجيب الله ډېر سخت زړى سړى دى. خو له دې سره سره مې تصور نه شواى کولى چې زموږ دتبليغاتي پاڼو له خپرېدو وروسته دې چې په کې ويل شوي وو: که غليم تسليم شي بښل کېږي، بياهم دهغوى داعدام امر وشې . دانو سوچه ځناورتوب و.
- ماغوښتل چې داعدامونو مخه ونيسم خو نجيب راته وويل چې داپخپله دببرک امر دى. ستر جنرال صاحب، هلته بوږ نوونکې .... پتروخالکه پر څوکۍ ورکوږ شو په داسې کې چې ژبه يې بندېده ويې ويل:
-اوپه جوماتونو کې ملايان الله ته درحم لپاره لاسونه په دوعا هسک کړي. دايي وويل او بيا يې مخ په دواړو لاسونو ونغښته او يوه لنډه کۍ ، نيولې کړيکه يې له خولې ووته.....
- جنراله ، چوپه شه، حوصله دې پرځاى کړه، هله چيريو منيخ راخبر کړه. اوبيا دتلفون غوږۍ په لاس کې ورکړه.
- ژر شه خبروه يې!
اى ببرکه ، ببرکه! اوس څرګنده شوه چې ته رذيل هم يې او ټک هم. موږ خو ژمنه کړې وه چې تسليم شويو اسيرانو ته به څه نه وايو. ښه يې ويلي چې کمزورى سړى هم بېرحمه وي او هم چلباز.
اوس دې ګران لوستونکي قضاوت وکړي چې څوک قاتل او جلا دى؟ دادپرچم اورس دجناياتو يوه کوچنۍ بيلګه دى.
ددغې ليکنې په رڼاکې لاندي څو سوالونو لپاره جواب پيداکول غواړم:
روسانو، پرچميانو اود پرچميانو خلقي متحدين تراوسه دخلقي دورې قتلونه او جنايات پر حفيظ الله امين اړوي.خو ما تراوسه دامين په هکله داسې ليکلى سند لکه پورته چې ورته اشاره شوې پيدا نه کړ، که څه هم روسانو دامين حکومت پرچميانو ته سربسته تسليم کړ. که چيرته داسې کوم سند وه ، نو ولې يې نشر نه کړ اونه مې يو عيني شاهد پيدا کړ چې ويلي يې وي چې زه امين په خپېړه وهلى يم. ما له ډېرو امين ضد خلقي واليانو نه هم پوښتنه وکړه چې امين کله تاسو ته دچا دقتل اويا نيولو امر کړى، دوى ټولو زما سوال په نه جواب کړه.تر ماچ 1979 م کال پورې امين دخارجه چارو وزير، نور محمد تره کى دګوند عمومي منشي، دانقلابي شوراريس او دامنيتي چارو اعلى سر قومندان. دداخله وزير نور احمد، نور، وطنجاراو مزدوريار، داکسا ريس سروري. امين څنکه کولى شو چې د خارجه وزارت نه دخلکو دنيولو او اعدامو لوحکم صادر کړي؟ د 1979 م کال دمارچ په اخير کې حفيظ الله امين صدراعظم شو، خو بيا هم دعيني شاهدانو په وينا دوزيرانو شورا جلسه خپله تره کي دايروله، چې په هغه وحت کې هم دګوند عمومي منشي، دانقلابي شوراريس او دامنيتي چارو اعلى سر قومندان وه.، دمرحوم پوهاند حسن کاکړ، ښا غلي رازمحمد پکتين، ښاغلي خير محمد بايګان او دکې جې بې د ډګروال ميتروخين په وينا سروري، مزدوريار، ګلابزوى او وطنجار حاضر نه وه چې حتى دخپلو وزارتونو ګزارشونه امين ته ورکړي، سره له دې چې امين يې مستقيمآ امر شوى وه، هغوى تنها تره کي ته ځان مسوول ګڼل. نو بيا دخلکو نيول او اعدامول څنګه امکان درلود؟. اروښاد کاکړ صاحب ليکي چې په سروري دامين زور نه رسيده، علت به يې داوه چې کې جې بې او شوروي سفارت ترې ملاتړ کوه. عجيبه خولا دادى چې پرچمى وکيل ، کشتمند ، نور احمد نور او نور... دسروري او وطنجار ظلمونه يادوي، حتى مير صاحب کاروال هم دوطنجار نه سر ټکوي. په دوشپ پاى درپاى فلم کې تنها دسروري په امضا دقتل لستونه ښودل کېږي. که چېرته دامين په امضا داسې کوم سند واى، نو پرچميانو، دهغوى خلقي متحدينو او روسانو به په ټول دونيا کې ورته نغراې چالانېکړې واى.، اوبل دادې معنى لري چې پرچميانو دخپل وخت ټول اسناد سوزولي او تنها دخلقي دورې اسناد يې ساتلي او هغه يې اشراروته په لاس ورکړل چې په ولس کې ترې دخلقيانو دبدنامولو او ټکولوکې لپاره ترې استفاده وکړي.
دامين په هکله دکې جې بې ډګروال ميتروخين ليکي: دکې جې بې په وړانډيز دتره کي او بر ژنف ترمنځ موافقه وشوه چې دخلقي دورې ټول داخلي او خارجي ناخوالو مسوول امين وګڼل شي، هغه بايد بد نام شي او په فزيکي ډول نابود شي. ښاغلى صالح محمد زېرى په خپل اثر کې ليکي ( دنمي پېړۍ خاطرې)، پرچميانو او دهغوى خلقي متحدينو په مفهم شوي ډول داسې توافق کړى وه چې دخلقي دورې دجناياتو بار بايد په امين واړول شي او تخريب شي، هغه په دې خاطر چې دپرچم ګوډاګي رژيم او دروسانو نظامي تجاوز ته مشرعيت ورکړ شي. اقبال وزيري هم ليکي ( دثور وسلوال پاڅون او دکې جې بې دسېسې) چې په شپږم دجدي روسانو ده ته ويلي وه چې امين بايد دېښتو نه نيولى تر نوکانو تخريب شې . په دې اړوند ځينو دروسانو فشار ته ځان ټينګ نه کړ او دروغ يې هم وويل. عينې خبرې دافغانستان ددفاع وزرارت دسياسي چارود رياست سر سلاکار جنرال زپلاتين هم کوي.
که دخداى رضا وه په اينده کې به زه ستاسې حضور ته په دې اړوند مستند اسناد وړاندې کړم.
په درنښت
ارمان صافي
ماخذونه
Das schwarze Buch des KGB 2
The KGB in Afghanistan
پوهاند محمد حسن کاکړ، دثور کودتا او دهغې ژورې پايلې
دکتور راز محمد پکتين، افغانستان له دوهمې نړيوالې جګړې وروسته
ستر جنرال مايوروف، په افغانستان کې رښتيا څه تېرېدل؟ ژباړن ډاکټر داود جنبش
عبدالوکيل، از پاچاهي مطلقه الى سقوط جمهوري دموکراتيک افغانستان
اقبال وزيري، دثور پاڅون، دکې جې بې دسيسې او شوروي ېرغل
دتاریخ له پاڼو څخه

26/03/2025

څوک د چا په استازۍ؟

نقل شریفه شریف د پاڼی څخه
( یادښت: دا لیکنه د تاریخ د حافظې او د ځوان نسل لپاره ده ، څوک چې ورته وخت او زغم لري هغه دې ولولي)

په افغانستان کې هر سیاسي ګوند او اکثرو سیاسي اشخاصو خپلې تېروتنې کړې دي، کله کله دا تېروتنې له حالاتو د ناخبرۍ او ناسم تحلیل له وجې او کله کله بیا په قصدي او شعوري توګه وې . په تېره نیمه پېړۍ کې د پردیو له خوا یو شمېر هېوادضد ، افغان ضد او پښتون ضد ډلې ټپلې را وټوکېدلې ، د کارمل په مشرۍ ستمي - پرچمي ګروپ ، د طاهر بدخشي په مشرۍ ستمي ګروپ او د رباني - مسعود په مشرۍ جمیعتي ګروپ هغه ډلې وې چې د جوړښت محتوا یې د افغانستان د اساساتو مخالفه وه. ورپسې وحدت او جنبش ګوندونه دي چې ملت ضد روحیه او انګېزه لري ، نورو ګوندونو ، لکه خلک، اسلامي حزب، حرکت ، محاذ ، نجات ، اتحاد او نورو هر یوه پر خپل وخت هېواد ته ضررونه پېښ کړي او د قدرت مېنوال او لېوال هم وو ، هر یو بهرنۍ اړیکې هم لرلې ، خو د افغانستان د جوړښت ، ملي هویت او محتوا مخالف نه وو.خو جمیعت ، پرچم ، ستم ، جنبش ، وحدت او په تېره بیا نظار شورا هغه ډلې ټپلې دي چې له پیله تر دې دمه یې په پټه او ښکاره توګه فاشیستي او سکتاریستي عملونه تر سره کړي او د هېواد د کمزورتيا او تجزیې لپاره یې هلې ځلې کړي دي .
د ستم، جمیعت او پرچم په دریو خمونو کې لمېدلی یو شخص (فرید احمد مزدک ) دی ، چې پرون یې یو ځل بیا له یوې مزدورې افغان ضد رسنۍ سر د مرکې په تر څ کې خپل افغان ضد ، پښتون ضد او افغانستان ضد سکاتریستي افکار څرګند کړل.
مزدک په خپلو خبرو کې وویل چې افغانستان د لویو قدرتونو د تفاهم په نتیجه کې د یو حایلې سیمې په توګه رامنځه شوی، هېڅکله خپلواک نه و، ډاکتر نجیب او اشرفي غني فاشیستي او قومي افکاردرلودل، نو ځکه یې حکومتونه وپاشل شول، ط.ا.ل.بان. اسلامیت د افغانیت لپاره کاروي ، اصلاً دوی هم قبیله ګرا او فاشیستان دي ، افغان یانې پښتون او افغانستان کې یوازې افغانان نه اوسي ، بلکې ((غیر افغان)) هم اوسېږي چې تر افغانانو یې د ده په وینا شمېر زیات دی.دی د حللارې په توګه وايي چې افغان او افغانستان د ده په نظر تحمیلي نومونه دي باید لرې شي، له دې پرته باید یو نوی فکر ایجاد شي او له سره د یو نوي فکر له لارې د ملي وحدت او هېواد د جوړښت په باب فکر وکړو. مزدک وايي چې یوازې همدا فارسي ژبه د ملي وحدت لاره ده ، مانا بلې ژبې ( پښتو) ته ضرورت نه شته. د ده په نظر د افغانستان په نوم نور د نړۍ په تعریف کې کوم هېواد او دولت نه شته او دې ته ورته نورې ډېر هېواد ضد خبرې چې د ټولو راوړل یې دلته شوني نه دي ، ښه ده چې له (افغانستان انټرنشنل رسنۍ ) سره یې بشپړه مرکه وګورئ.
سړی حیران شي چې له داسې لامنطقه او نمک حرامو سره سړی څه ووايي، که چوپ ورته پاتې کېږې ، تاریخ ته دې غاړه بندېږي او که منطقي غبرګون ښیې خپله د دوی او د یو شمېر بې ضمیره او بې شعوره پښتنو له خوا چې د ملي وحدت د مضر مصلحت کاذب ماسک یې پر ځان غوړلی ، د متعصب او فاشیست په تورونو تورنېږې.
واقعیت خو دا دی چې اکثره پښتانه لا اوس هم د فیل په غوږ کې ویده او له تېرې ماضي ناخبره دي او یا هم تر ضرورت زیات دومره سیاسي زغم لري چې تل یې د مزدک او د ده په شان نورو ستمیانو ته دا جرات ورکړی چې د هېواد د تاریخ ، ملي هویت او ملي جوړښت پر ضد دا ډول کرکجنې څرګندونې وکړي .
د تاریخ په اوږدو کې د پښتنو یوه ډېره غټه بدمرغي همدا ده چې د دوی په نامه اکثره داسې اشخاص واک ته رسېدلي وو چې د دوی نه وو ، خو د دوی په نامه تمام شوي ، ځینې دا ډول واکمن یا نسلي پښتانه وو چې مورنۍ ژبه یې یا له یاده وتلې وه یا یې په دفتر او دېوان کې نه کاروله او یا د خپلې ټولنې له اصلي طبیعي جوړښت څخه لرې ساتل شوي وو . دا واکمن د ځانګړو تاریخي تعاملاتو او شرایطو زېږنده وو ، که په دې بهیر کې یو څو داسې اشخاص هم واک ته رسېدلي چې هغوی ملي فکر درلود ؛ درد ، احساس ، فکر او عمل یې د ملت د ارادې ممثل و ، نو د هغوی پر ضد بیا د کورنیو او بهرنیو کړیو له خوا دومره تبلیغاتي جبهه پرانیستل شوې چې هم یې نړۍ ته بد معرفي کړي ، هم یې عامو افغانانو ته او هم ان خپل هغه قوم او قبیلې ته چې دوی ورته له نسلي پلوه منسوب ګڼل کېدل.
د نسلي پښتنو د واک دا سلسله هم پر هېواد باندې د روسانو پر یرغل سره ختمه شوه ، هغو یو کشمیري الاصله افغان ( ببرک کارمل ) په داسې ډول واک ته ورسوه چې د مبارزې نوم یې کارګرانو او بزګرانو ته خدمت و ، خو په اصل کې دا د پښتنو د ځپنې یو اوږد پلان و. د کارمل او د هغه د پرچم سکتاریستي ګروپ د واک په پیل سره په افغانستان کې په پوره مانا یو اقلیت محوره حکومت جوړ شو ، د واک دا بهیر اساساً د درېو یادو لږکیو ( تاجکو ، هزاره وو او ازبکو ) د ګټو ، واک او امتیازاتو پر محور را څرخېده ، تاجک اقلیت بیا د دې محور مرکز و ، پښتون ضد، افغان ضد ستمي تاجکان بیا د دې مرکزي محور اصلي چلونکي وو. د اشخاصو په توګه فرید مزدک، عبدالوکیل، نجم الدین کاویانی ، کوشاني ، عبدالحمید محتاط او نور هېواد ضد اشخاص د دې کړۍ خاص غړي وو.
کله چې ډاکټر نجیب واک ته ورسېد بیا هم دا ډله په واک کې پاتې شوه، روسانو او د پرچم همدې ستمي او فاشیستي ډلې داسې یوه توطیه جوړه کړه چې د ډاکټر نجیب او جنرال تڼي تر منځ مناسبات دومره خراب کړي چې پر یو بل د برید هڅه وکړي ، دې کار ته یې د((تڼي کودتا))نوم ورکړ، په دې کار یې تر لسو زرو زیات پښتانه افسران زنداني او له پوځه ګوښه کړل او ډاکټر نجیب په بشپړ ډول د همدې کارملي ، پرچمي او ستمي کړۍ په دام کې کېوت، ان تر دې پورې چې د یو ملیوني وسلوال پوځ په شتوالي کې د همدې ګروپ وسلوالو ملېشو له هوايي ډګره را وګرځاوه او بیا پر هغه شان برخلیک اخته شو.
ډاکټر نجیب سره له دې چې ذات او نسب یې معلوم و ، د مور او پلار ژبه یې پښتو وه ، خو د ده د کور ، دفتر، سیاست او کار ژبه پښتو نه وه، خو کله چې یې د ډاکټر نجیب تر مشرۍ لاندې حکومت د جبل السراج د تړون او توطيې پر اساس چپه کړ ، نو ویې ویل چې د ډاکټر نجیب حکومت فاشیستي و.
په داسې حال کې چې د ډاکتر نجیب یو مرستیال پنجشری ؛ عبدالحمید محتاط، د خاص ګارد قومندان یې تاجک ؛ جنرال سعید ، د ګارنیزیون قومندان یې هم ستمی تاجک ؛ جنرال نبي اعظي وو ، اصف دلاور ، نور سلګونه تاجک جنرالان، سیدکیان، هزاره او ګلیم جم ملېشې خو لا پر ځای پرېږده ، د حکومت ټوله غوښنه برخه همدې دریو اقلیتونو په تېره بیا تاجکو او په تاجکو کې هم ستمي تاجکو چې د افغانستان له نامه سره یې حساسیت درلود، له همدې خلکو سره وه، خو بیا هم ډاکټر نجیب فاشیست و او دوی ملایکې وې!؟ که د ډاکتر نجیب په حکومت د واک مرکزي هسته له ستمیانو سره نه وای نو هغه له هوايي ډګره چا راګرځولای شو؟
ډاکټر نجیب خو لا څه کړې ، ان کارمل ته یې د پښتون په نوم جعلي تذکره جوړه کړه چې لومړۍ څوکۍ هم ګنې پښتنو ته رسېدلې ، د تاریخ د جعلکارانو ناپاکي هغه وخت پر تخته تویې شوه چې د کارمل ورور ( محمود بریالي ) د تاجک په نوم تذکره اخیستې وه او دواړه اسناد په رسمي ډول دولتي رسنیو کې خپاره شول ؛ د یو پلار زامن یو یې پښتون بل یې تاجک . هدف دا و چې د کارمل په شان یو وطن پلوری او پښتون ضد شخص هم پښتنو ته منسوب کړي ، ګټه یې دوی ته ورسي ، تاوان او شرم یې پر پښتنو بار کړي.
د رباني او مسعود د شر او فساد دوره د تاریخ تر ټولو توره دوره وه، دوه نیم کیلو متره مربع یې د واک ساحه وه او شپاړس نیم زره ملیارده افغانۍ یې د همدومره ساحې لپاره ورته د ((اسلامي دولت )) په نامه روسانو چاپ کړې چې افغانستان کې پرې قومي جنګونو ته لمن ووهي. عجیبه خو دا وه چې رباني او مسعود دواړه د (کي جي بي ) پاخه اجنټان وو او دواړو د اسلام له دایرې اخوا افغانستان ضد او پښتون ضد ستمي افکار درلودل ، خو بیا هم د مجاهدینو په نامه یادېدل ، مسعود خو یې لا پلویان د (( ملي اتل )) په نامه یادوي. عجیب منطق دی، ملت نه شته خو اتل یې شته ، کلی نه شته خو ملک یې شته ، ولس نه شته خو ولسوال یې شته.. له رباني چې دې ږیره لرې کړې وای ، نو د عمل او پښتون ضد چلند له مخې ترې سوچه کارمل جوړېده ، خو بیا هم رباني او مسعود ته هېچا هم په زغرده ستمي او فاشیست و نه ویلې ، خو امین او نجیب بیا فاشیستان وو.
ط.ا.ل.ب.ا.ن چې کله د حکمیتار پر ضد جنګېدل د رباني او مسعود له خوا د نجات فرښتې او د دین پتنګان وو، خو چې د دوی د شر او فساد پر ضد یې جنګ شروع کړ، بیا قومګرا او فاشیستان شول.
د کرزي صیب په حاکمیت کې اتیا په سلو کې واک ستمي تاجکانو سره و ، یوازې په کابل کې (۸۳۲ ) لوی او واړه ریاستونه د پنجشېر د نظار شورا له ستميانو سره وو، (۱۸۰۰) نالوستو او کملوستو یې د جنرالۍ رتبې واخیستې، له یوې ولسوالۍ یې ځانته یو ولایت جوړ کړ او بیا یې هغه د قدرت یوه ناڅارونکې جزیره کړه. درې تنه یې ( فهیم ، ضیا مسعود او قانوني) په کې د جمهور رییس مرستیالان شول، خو بیا هم کرزی نشنلیست، فاشیست او قومګرا و ؟کرزي پر مارشالۍ سربېره د پنجشېر وګړو ته دومره ناقانونه امتیازات ورکړل چې نور نو د عام ملت تر زغمه پورته شول، یوه ولسوالۍ چې تر (صفر اعشاریه درې ) سلنې یې نفوس کم و ، خو د واک ونډه یې د ټول هېواد په کچه تر نیمايي زیاته وه. بیا هم قانع نه وو او د واک غریزه یې نه خړوبېدله.د کرزي په حکومت کې د تاجکو ونډه په سلو کې ( شپږ شپېته اعشاریه شپږ او د پښتنو پنځه ویشت اعشاریه درې وه ) وه خو بیا هم دوی ناراضه وو.
بیا واک ډاکټر صیب غني ته ورسېد ، غني د دې پر ځای چې د ملت اراده تمثیل کړي ، بیا یې د جمیعت له لنډغرو او ستمیانو سره د نامشروع معاملې لاره ونیوله ، لومړۍ دوره کې د ضیامسعود مړې هیلې ته کېناست هغه یې ډېر ونازوه ، خو هغه یې چې کله پر تندي بدرنګي وکړه ، نو بیا مجبور شو جبري واټن ترې ونیسي.په دویمه دوره کې غني د صالح لاپو شاپو ته په کتو د هغه ملیوني رایو ! ته په تمه وه ، خو خبره تر (یو نیم زر ) رایو هم و نه رسېده، خو بیا هم صالح او د ټلوالې نور بدماشان په حکومت کې د پوره واک ، شان او شوکت خاوندان وو، نیم حکومت یې د عبدالله د جنجال په زور راخپل کړ او په پاتې کې هم له غني سره ونډوال شول، غني د دې مضر احتیاط له وېرې چې همدا ډلې ټپلې پرې د نشنلیست او فاشیست ټاپه ونه لګوي ، له خپل قبیله یي او نسبي تخلصه هم ورتېر شو، د مسعود قبر ته یې د پیسو د ورکړې وړاندیز وکړ ، د مزاري مصلی ته یې پیسې اختصاص کړې او د (( مسعود شناسۍ او مزارۍ شناسۍ )) د کورسونو او سیمینارونو د جوړولو سپارښتنه یې هم وکړه ، خو بیا هم غني فاشیست و ؟. د غني د پلار او نسب ژبه که څه هم پښتو وه ، خو د ده د کار ، دفتر او کور ژبه پښتو نه وه او که کله د مجبوریت له مخې اړ کېده ، نو بیا دومره پښتو یې له دفتري چاپېریاله راوتله چې په کتغ کې د مالګې تر حده هم نه رسېدله ، خو بیا هم غني ته د همغو خلکو له خوا فاشیست ویل کېږي چې غني او کرزي ورته تر ټولو زیات امتیازات وربښلي وو.
سړی حیران شي چې د ځینو خلکو فکر ولې دومره د تعصب له لمبو ډک دی ، چې د منطق یوې زرې ته هم په کې ځای نه پرېږدي.
که له مزدک څخه وپوښتل شي چې ایا فاشیست همدې ته وايي چې تر خپل قومه دې پر بل ډېر مهربانه وي او هغو ته دې دومره امتیازات ورکړي ، چې همهغوی یې بیا د زوال سبب شي، په خپل کور کې له خپلو اولادونو سره په خپله ژبه خبرې و نه کړي ، خو بیا دې هم ژبپال وي، ان مېرمنې یې له بل قوم او بېل ملت څخه وي ، خو بیا دې هم دی ژبپال ، قومګرا او فاشسیت وي ؟؟ که فاشیستان همداسې وي او همدا یې تعریف وي ، نو کېدی شي ښاغلي مزدک په دنیا کې داسې نور فاشیستان ، ژبپال او قومپال هم موږ ته په ګوته کړي چې نه یې خپلې ژبې ته کار کړی وي ، نه په ځانګړې توګه خپل قوم ته ، ان کورنی ژوند یې هم بل ملت ته منسوب چا سره شریک کړی وي، د کور ، کار ، دفتر او دېوان ژبه یې بله وي خو بیا دې هم ده ته خلک قومپال ، ملتپال او فاشیست ووايي ، په جاپان ، جرمني ، ايټالیا کې همداسې وو چې دربار یې له اقلیتونو او د نورو ژبو له پالونکو ډک وي او دوی دې بیا فاشیستان وي؟ او کنه فاشیستان تاسې غوندې متعصبین او نمک حرامه خلک وي ، چې هم امتیاز اخلئ هم ټول دربار خورئ ، هم خیانت کوئ او هم منافقت.
مزدک دومره د تعصب او فاشیزم پر ناروغۍ اخته دی، چې د ط الب انو په شان سوچه دیني او مذهبي حرکت ته هم د قومیت له دایرې ګوري. په داسې حال کې چې دا یو سوچه دیني حرکت دی، دا چې دوی دین څنګه تعبیروي ، دا یو بېل بحث دی، ځکه د هر مذهبي حرکت تعبیر له بل سره سل په سلو کې منطبق نه وي ، خو دوی په دین متعقد خلک دي او قومیت ورسره مطرح نه دی.
څو موده وړاندې یو مشر ط ، چارواکي سره ناست وم، هغه وویل نږدې اینده کې په حکومت کې د نورو قومونو خلکو ته هم ونډه زیاتوو ، ما ویل پښتنو ته هم په کې ونډه ورکوئ کنه ؟ سړی حیران شو چې زه ولې داسې یوه پوښتنه وکړم ، ما ورته وویل تاسې خو د دین په جذبه راته پورته شوي یاست نه د قومیت ؛ ټول له مخې ملایان او ط.ا لبان یاست د قومیت خبره درسره مطرحه هم نه ده ، ښه به وي چې تاسې د خپل جهادي بهیر او د همدې دیني قشر استازي وکړئ ، نو که د نورو قومونو د استازولۍ خبره کوئ نو هغوی خو داسې خلک در معرفي کوي چې قومي مفکوره او انګېزه رښتیا هم ورسره مطرح وي ، نو تاسې سره خو دا خبره مطرح نه ده، بل کېدی شي هغوی درته د عصري علومو ماسټران او ډاکټران معرفي کړي او له دې خو یوازې د دیني علومو دودیز عالمان او درېیمه خبره دا ده چې که تاسې د قوم استازولي کوئ ، نو د دین استازي به څوک وکړي ؟ او بله مهمه خبره دا چې که له هغوی څخه هم ملایان راولئ نو بیا خو ستاسو په شان شول د هېچا به اعتراض نه وي ، ځکه ټول به یو شان خلک شئ او کنه خبره دا وي چې د قومي ونډې پر اساس به د هغوی تحصیل کړي فاشیستان راولئ او له دې خوا به د پښتنو په استازۍ سوچه کلیوال ملایان ورسره ناست وي نو د ملا د ونډې او ترکیب دا حالت خو ملتپالو پښتنو ته د عدالت د تامین او تمثیل لپاره د منلو او زغملو وړ نه دی.
له دې اوږده بحثه مې هدف دا دی چې په تېرو څلوېښت کلونو کۍ د پښتون په نامه داسې اشخاصو د واک تمثیل کړی چې له عملي او نظري پلوه پښتانه نه وو ، خو د پښتنو په نامه تمام شوي وو ، د سهوو او ګناهونو کفاره یې پر پښتنو بار وه. اوس راځم د مزدک د خبرو څو لنډو ځوابونو ته!
۱-افغانستان سل کلن نه ، بلکې پنځه زره کلن تاریخ لري ، د پښتو او درې ژبو د ادبیاتو لرغوني متون ، د غوریانو ، لودیانو ، سوریانو ، ابدالیانو ، هوتکیانو او همدا اوس د معاصر افغانستان تاریخ ولوله!ستا او ستا په شان د ځینو نورو اشخاصو تاریخ کېدی شي تر سلو کلونو زیات نه شي ، ځکه اکثره هغه خلک چې له بخارا څخه دلته مهاجر شوي ، تاریخ یې همدا سل ، سلو شلو کلونو ته رسېږي ، د اکثرو یې د خپل غور نیکه نومونه هم یاد نه دي.
۲- افغانستان نه د دوو لویو ځواکونو تر منځ د تفاهم په نتیجه کې رامنځته شوی ، بلکې هغو دواړو امپراتوریو چې ستاسې په شان خلکو یې غلامي کوله ، دلته سر خوړلی او دړې وړې شوې دي.
۳-افغانستان او افغان تحمیلي او جعلي نوم نه دی . افغان دلته یو ملت دی او افغانستان د دې ملت کور یا هېواد دی . عیناً لکه ازبکستان چې د ازبکو ، تاجکستان چې د تاجکو ، قزاقستان چې د قزاقو او نور ستانونه چې د نورو ملتونو کورونه یا هېوادونه دي.
۴- افغانستان کې له افغانانو پرته نور څوک نه اوسېږي او نه څوک د اوسېدو حق لري ، که څوک افغان نه وي او دلته په پټه او یا درغلۍ اوسېږي قانوني مجرم دی ، یا باید ژر تر ژره د خپلې موقتي اقامې یا وېزې غمه وخوري او یا باید ( یو ان اچ سي ار) سره ځان ثبت کړي چې موقتي مهاجر کارت ورته جوړ شي ، له دې پرته نه چا ته د دایمي استوګنې او نه هم د موقتي اقامې حق شته ، د تابعیت تذکره ، انتخاباتو کې ګډون او د هېواد پر برخلیک بحث خو بېخي جلا او لرې خبره ده.
۵- مزدک له ډېر تعصب او قهره هر افغان پښتون بولي او نور ټول ناپښتانه یې په خپل فکر نا افغانان بللي دي ، ښاغلي مزدک ته باید وویل شي چې دې کې شک نه شته چې هر پښتون افغان دی خو هر افغان پښتون نه دی، د افغان داېره لویه ده ، ټول ورونه قومونه افغانیت خپل ویاړ ګڼي ، دا ته لا په کې د چا زوی یې چې ته زموږ پشه یي ، تاجک ، ترک تباران ، ازبک ، بلوڅ ، هزاره ، نورستاني ، سک ، هندو ، ایماق او نور ورونه قومونه د افغانیت له سپېڅلې غیرتي دایرې وباسې ، هغوی پر افغانیت سر ورکړی او په ګډه یې د دې وطن د خپلواکۍ لپاره مبارزه کړې ، د افغان او انګلیس درې لوی جنګونه د چا په نامه یادېږي ؟ د ټول افغان ولس مشترک افتخار دی.دا مشترک وېاړ پر کومو نومونو پر قومونو وېشې؟
۶- مزدک وايي افغانستان کې نا افغانان ( غیر افغانان ) تر افغانانو د ده په اصطلاح تر پښتنو زیات دي .اول تاته دا واک چا درکړ چې داسې لامنطقه وېش رامنځته کړې ؟ دا خو داسې مانا ورکوي چې سړی ووايي په ایران کې تر ایرانیانو غیر ایرانیان زیات دی ، یا په روسیه کې تر روسانو غیر روسي ، په ترکیه کې تر ترکانو غیر ترکان زیات دي ، او بدمرغه څوک چې د کوم هېواد تابعیت لري ملي هویت یې همغه هېواد ته منسوبېږي ، د نړۍ اکثره هېوادونه تر همدې فورمول لاندې راځي ، بیا ته څوک یې چې دنورو قومونو استازولي کوې ؟ ته یوازې په تاجک شریف قوم کې هم د یوې وړې ډلې استازولي نه شې کولای ، ته یوازې یوې ستمي ډلګۍ ته منسوب یې چې ذات او نسب یې معلوم نه دی.
۷- مزدک صیب ! که هدف دې د ټولو قومونو د شمېر معلومول وي دلته بیا د پښتنو او ناپښتنو اصطلاح کارول له علمي پلوه مناسب نه دي ، ځکه چې دا نور قومونه له پښتنو سره په تقابل کې نه دي که د تا په اصطلاح ټول سره یو ځای شي ، نو تر پښتنو به زیات شي او ستا په شان وطنپلوري به خوښ شي، دا ډول اصطلاح خو به بیا پښتانه هم وکاروي او وبه وايي چې ټول قومونه یوې خوا او ته چې ورته منسوب یې هغه بله خوا ته ، په داسې یو حالت کې بیا ستا د قوم سلنه کومې کچې ته را پرېوزي ؟
۸- د قومونو سلنې ته ډېر وارخطا کېږه مه ، کله چې برېښنایي تذکره ټول هېواد کې ووېشل ، ترکتباران خپل ، ازبک ، ایماق ، قزلباش، پامیریان ، پشه یان او نور اویا قومونه هریو خپل خپل هویت ولیکي و به ګورو چې چا د کومو قومونو د هویت پټولو ته کار ویلی دی ؟ موږ د پښتنو نسلي تولید او دیني چارو ( ولادت او عبادت ) ته هېڅ تشویش نه لرو ، دا په دنیا کې تر نورمال حالته پورته یو حد دی ، ته لږ صبر وکړه چې موږ د پښتنو پراخ اکثریت د تعلیم له لارې په موثر کیفیت بدل کړو ، بیا به ګورو چې د چا خبره کره ده؟
۹-د افغانستان لپاره له سره تعبیر او
تعریف ته اړتیا نه شته او نه دا د تا په شان د څو بې هویته وطنپلورو کار دی ، دلته یو ملت دی پنځه زره کاله کېږي دا جغرافیه یې د ژوند او سر په قېمت ساتلې ده بیا به یې هم ساتي، هو پر دې بحث کېدې شي چې د چا غورنیکه او یا څلورم او پنځم نسل معلوم نه وي او یا یې ریښه له افغانستانه بهر وي ، پر هغو کېدی شي خبرې وکړو چې د افغانستان ویاړلې تذکره دې ورکړای شي او که مهاجرکارت؟
۱۰- پښتو او دري د افغانستان رسمي ژبې دي ، تاجکان حق لري چې په دري ژبه لیک او لوست وکړي ، پښتانه هم حق لري د پښتو په باب له ورته حقه برخمن شي ، نور قومونه هم د خپلې ژبې د ویلو او تعمیم حق لري ، په رسمي چارو کې باید قانوني مسیر ته مراجعه وکړي ، اوس هغه وخت نه دی چې پښتانه او نور قومونه دې د یو محدود اقلیت ژبه د ژبني فاشیزم د متداوم جبر له لارې وزغمي ، دفتر او دربار دې د یو ژبې حق او میراث وګڼل شي.
۱۱- مزدک صیب ته دې وویل شي چې افغانستان یو مستحکم هېواد دی ، غریب دی ، خو د جوړښت له پلوه ډېر پیاوړی دی ، ته او خدای چې ستاسې پرچم او ستم ډلې او جمیعت به له روسانو سره په ګډه څومره ددې هېواد د تجزیې لپاره توطیې جوړې کړې وي ؟ اخیر تاسې خپله تجزیه شوئ ، افغانستان ستونزې وزغملی خو سر لوړی او متحد پاتې شو.
۱۲-مزدک صیب ! ط.ا. بان تا سم نه دي پېژندلي ، دوی د زړه له کومي اسلامیت غواړي دوی درباني او مسعود په شان نه دي چې اسلام یې د قومیت لپاره یوه وسیله ګرځولې و، که د پښتنو په نوم دې اوسنیو او ان پخوانیو چارواکو کې ستاسو په شان د قومي تعصب پنځه سلنه قومپالنه او تعصب موجود وای نو تاسې به د افغانستان پر ملي هویت او عزت دومره نه بلوسېدلی! اوس که نو ط افغانیت وپالي دې کې څه ګناه ده ؟ ګناه خو دا ده چې څوک لکه د تاسو په شان له اسلامیت او افغانیته منکر وي .
په پای کې ټولو هېواد پالو افغانانو ، په تېره بیا پښتنو ځوانانو ته یو څو څرګندونې کوم:
۱- ستاسو په نوم ستاسې تېر شوي مشران ستاسې نه دي ، خو د تاریخي ملامتۍ بار یې تاسې اوچتوئ ، نو ځکه باید تاریخ مطالعه کړئ او عبرت ترې واخلئ.
۲-اوسنيو چارواکو سره یوازې مذهبي انګېزه مطرح ده ، په واک کې یوازې ط ا لب او ملا شریک دی او د ماتې په تاوان کې ټول پښتون، د دوی د ړنګېدو په حالت کې به دا دوره هم د فاشیزم په نوم په پښتنو تاوان شي.
۳-ستمیان او د نظار شورا لنډغر په هېڅ ډول امتیاز د اقناع وړ نه دي ، که وای نو ډاکټر نجیب ، کرزي او غني به د نا محدودو امتیازاتو په ورکړه خوشاله کړي وو. د دوی د نامشروع غوښتنو د مهار لپاره منطقي او باجراته سیاسي مبارزه په کار ده.
۴- دوی چغې ډېرې وهي ، نه د جنګ خلک دېي نه د فرهنګ، خپله ډېر ډارن دي یوازې په رسنیو کې بغارې وهي نور د عمل د ډګر خلک نه دي ، کله عادي فشار او کله عادي امتیاز ته سر ټيټ کړي، نو ځکه ترې ډار په کار نه دی.
۵- دوی په ښکاره د هېواد د تجزیې چغې وهي ، وایم چې اسمعیل ساساني هم را ژوندی شي او لینن یې هم ژوندی شي او تر شا یې ودرېږي ، افغانستان نه شي تجزیه کولای ، دا ټولې چغې د نامشروع امتیاز په خاطر دي ، که د دوی زور رسېدلی د نورو هېوادوالو سړیتوب ته یې نه کتلې .
۶- یو شمېر مړ غوږي سست عنصره پښتانه هم شته چې تل یې د ستمیانو لاس ته د سپینسترګۍ تبر ورکړی ، دوی د حساسیت د نه پارولو او ملي وحدت د تامین په پلمه د ملتپالو افغانانو د منطقي غبرګون مخه نیسي او په تبلیغاتي جبهه کې له هغوی سره پر یو اخور شخوند وهي ، دغو مضرو حشراتو
ته هم ډېر پام ساتئ !

لیکوال :پوهاند اسماعیل یون

Address

Baghlan

Website

facebook.com

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when د کیله ګی د ولس غږ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to د کیله ګی د ولس غږ: