4 Christ Outreach Ministry

06/06/2026

06/06/2026

Sometimes we think we need the perfect words before we come to God.

We try to sound strong when we are weak, faithful when we are struggling, and confident when our hearts are breaking. But God has never asked for perfect prayers. He asks for honest hearts.

The tears you cry in secret, the questions you cannot answer, the fears you cannot explain, and the pain you cannot hide—God sees them all. He is not moved by impressive speeches; He is moved by sincerity.

The prayer whispered through trembling lips is just as powerful as the loudest praise. The broken heart bowed before Him is never ignored.

When life feels heavy and the battle seems endless, remember that God is closest to those who call upon Him in truth.

He hears the messy prayers, the tear-filled prayers, and the desperate prayers offered in faith. Every tear is counted. Every cry is heard. Every moment of surrender is precious in His sight.

You do not need to have it all together before you approach God. Come as you are.

Bring your burdens, your wounds, your doubts, and your hopes. His grace is greater than your weakness, His mercy is deeper than your pain, and His love remains constant through every storm.

Today, if your heart is weary, kneel before the Lord and speak honestly. He already knows your story. He already understands your struggles. And He is waiting, not for perfection, but for your trust.

"Cast all your anxiety on Him because He cares for you." — 1 Peter 5:7
Dodong Rodz

06/06/2026

HET JY AL OOIT GEWONDER …
of die hemel soos die aarde lyk en
of selfmoordgevalle hemel toe gaan …
en hoe waar is near death experiences?

Aan die begin van hierdie reeks het ek vertel van my eerste profesie en van my eerste profetiese droom … waar my oorlede man ook in my droom was …. en hy was baie ontsteld omdat daar ‘n deur was wat meteens in die muur verdwyn het om nooit weer oopgemaak te kon word nie.

Tydens die bonatuurlike uitleg van die droom, was die toe deur die enigste ding wat God nie vir my uitgeklaar het nie … en jare later, soos ek meer bekend geraak het met die simboliek van drome, het ek besef dit was my man se dood … bykans 10 jaar later.

My man het skielik begin siek word en is gediagnoseer met klierkanker … met die versekering dat chemo baie effektief werk daarmee en dat hy gesond anderkant sou wegstap. Hy het egter net maerder en siekliker geword … en aanvanklik het ek dit toegeskryf aan die chemo … totdat ek die dag vir God gevra het dat Hy vir my moet wys waar dit gaan eindig.

So het ek een nag gedroom dat ek in ‘n hysbak staan … die hysbak maak oop en ek stap uit in ‘n gang in. Aan die eenkant van die gang was tipiese kamers met beddens en ander meubels, en dit het my nie verbaas nie. Maar wat my wel verbaas het, was dat my man in een van die kamers ooglopend vir my gesit en wag het.

Ek kon glad nie uitmaak waar hy is en wat hy daar doen nie, maar voordat ek hom kon vra, het ek by die venster uitgekyk en gesien ons is ‘n hele paar verdiepings hoog in die lug. Verder het ek die mooiste groen heuwels gesien met ‘n klipkerkie omring met ‘n klipmuurtjie. Om die kerkie het kinders vrolik gespeel en dit het my veral nuuskierig gemaak.

In my droom het ek omgedraai en my man gevra watse plek is hierdie, waarop hy geantwoord het: Dis die hemel. Ek het hardop gelag vir sy “grap” totdat ek besef het hy is ernstig. Terselfdertyd het ek ‘n klok hoor lui en mense het begin om vanuit die kamers in die gang af te beweeg.

(Geboue, kamers, meubels, kerkies, klipmure, groen gras, tafels met kos … in die hemel? Klink vergesog, nê? Net totdat jy ander se near death experiences oor die hemel lees, en dan besef jy daar is niks vergesog hieraan nie … net so min as wat die nuwe stad Jerusalem se poorte en goue strate vergesog is … net so min as wat Jesus se belofte om vir elkeen van ons ‘n huis te gaan voorberei, vergesog is.)

In elk geval, in my droom het my man saam met die ander vrolike mense gang-af gestap en ek het outomaties saamgep*kkel uit nuuskierigheid. Aan die punt van die lang gang was ‘n eetsaal met tafels wat gebuig het onder die heerlikste lekkernye denkbaar, en o.a. my gunsteling lemon-meringue tert.

Soos ek nader beweeg het aan die tert, het ek meteens my geliefde Mommy (‘n mamma wat ek as ‘n tiener vir myself aangeneem het) gesien wie jare tevore SELFMOORD gepleeg het. Ek was oorstelpd van vreugde om haar te sien, maar sy kon my nie sien of hoor nie. Sy was jonk en beautiful soos altyd, en sy het so gelukkig gelyk.

(Het jy iemand aan selfmoord afgestaan en wonder jy dalk waar daardie persoon is? Ek het jare lank gewonder oor my Mommy en ek besef vandag sy is in die hemel … want die enigste onvergeeflike sonde is sonde teen die Heilige Gees, sê God in Sy Woord … en die laaste woorde wat die meeste mense, wie eenvoudig net nie meer kan aangaan nie, uiter is: Here, asb. vergewe my!)

Ek het omgedraai en die volgende oomblik ‘n dierbare tannie gesien wat ek versorg het totdat sy aan diabetes en amputasie oorlede is … sy was my Ouma wat ek aangeneem het. Ek kon my oë nie glo nie, want sy het albei haar bene gehad … en sy was jonk, pragtig en gesond … maar ook sy kon my nie sien of hoor nie.

Ek het verward rondgekyk en ook ‘n skoolvriendin raakgesien was as jong vrou deur haar man vermoor is, en sy het gelag en gesels met ander … maar ook sy kon my nie sien of hoor nie. In my droom het ek so invisible en bek-af gevoel.

Ek wou by my man weet wat aangaan, maar hy het my net al verder agteruit begin stoot met ‘n vreemde dringendheid (of dalk wou hy net van my ontslae raak 😊). Hy het my bly terugstoot na die hysbak se kant toe terwyl hy aanhoudend gesê het: “Jy hoort nie hier nie. Dis nog nie jou tyd nie. Jy moet teruggaan en die lost en broken gaan help … die down and outs … die minderbevoorregtes!”

In my droom het ek gestoei om by hom verby te kom sodat ek kon teruggaan na my geliefdes en na daardie lieflike lemon-meringue tert, maar hy het my onverpoosd teruggestoot na die hysbak met dieselfde dringende boodskap wat hy oor en oor herhaal het.

Toe ek uiteindelik voor die hysbak staan terwyl ek steeds met my man stry omdat ek geen planne gehad het om die hemel ooit weer te verlaat nie, het ek meteens ervaar die hysbak maak agter my rug oop. Die volgende oomblik het ‘n sterk wind my in die huisbak ingesuig en ek het gevoel hoe ek val voordat ek met ‘n ruk wakker geword het.

Teen daardie tyd het ek geleer om nooit my profetiese drome met ander mense te deel nie, en daarom het ek doodstil gebly en net gewonder wanneer gaan my man sterf, aangesien sy klierkanker duidelik toegeneem het.

My profetiese drome het my geleer dat, wat ookal moet gebeur, sal gebeur … en daar is geen keerkans of weghardloop nie … ek kan nooit die eindresultaat omseil nie … it is destined.

Hierdie droom het vir my ook bevestig dat die toe deur van my eerste profetiese droom oor my man se dood gegaan het … en dat dit nou net ‘n kwessie van tyd was.

As jy dalk enigsins hulp nodig het om jouself en jou storie te kan vind, besoek gerus: https://www.facebook.com/BAShealingministry

Asb. SHARE hierdie inligting sodat ander ook kritieke hulp en geloof in hierdie moeilike tye kan ontvang.

Baie dankie.

Heté Jordaan
Trauma Berader / Life Survival Coach
HELP CENTRE, PRETORIA
Whatsapp: 082 392 1663

06/06/2026

HET JY AL OOIT GEWONDER …
waar is God in jou donkerste uur …
in jou dal van doodskaduwee?

Twee profetiese drome het vir my bevestig dat my man voor my gaan sterf, maar, volgens die medici, sal die chemo behandeling sy klierkanker kan uitwis … totdat ek gedroom het hy is in die hemel en totdat ek gedroom het sy klierkanker is buite beheer!

Ek het gedroom dat ek wakker geword het en ‘n vreeslike bedreiging of bose teenwoordigheid in my huis ervaar het … iets wat my met angs vervul het.

In my droom het ek opgestaan en begin soek na hierdie tasbare bedreiging toe my pastoor inkom en my vra waarna soek ek. Ek het geantwoord dat ek nie weet hoe dit lyk nie, maar dit is ‘n gruwelike boosheid … en ek sal dit herken wanneer ek dit sien.

Ek het hom gevra om my te help soek en in my droom het ons stelselmatig deur my huis gegaan. Tydens die soektog het ek ‘n antieke hangkas se deur oopgemaak en ’n vieslike krap-gedrog binne-in gekry … die grootte van ‘n gewone diepsee krap. Ek het geweldig geskrik toe ek dit sien, want ek het dit nie daar verwag nie.

Boonop het dit aan iets gesit en vreet … net die geraamte van sy maaltyd was oor … en die krap het my grinnikend en uitdagend aangegluur. Ek het die kasdeur toegeklap.

Ek het wakker geword en geweet dat “onheil” op pad is, en dis boonop ‘n onheil wat verteer.

Kort na my droom het my man meteens begin sukkel om asem te haal. Ek het my droom onthou en aangedring op x-strale van sy longe. Daar was bykans geen longe meer oor nie, want die klierkanker het ongemerk omgesit in longkanker wat sy longe reeds “verteer” het.

Teen die einde van sy siekbed was daar werklik net ‘n geraamte van hom oor … net soos in my droom nadat die krapgedrog met hom klaar was.

Na hierdie droom wat die longkanker voorspel het, het ek begin bekommerd raak … hoe lank nog sou my man so sukkel om asem te haal voordat God hom kom haal?

Here, asb. wys my.

‘n Paar nagte verder het ek gedroom van 3 oop leë doodskiste wat langsmekaar gestaan het. Meteens het ‘n man na vore getree en in die eerste kis geklim. Die deksel het toegegaan.

Kort daarna het ‘n tweede man verskyn en in die tweede kis geklim. Die deksel het ook toegegaan.

Daarna het ek gesien hoe my man in die derde kis klim en die deksel het ook weer toegegaan.

Daar sal dus 2 ander mans sterf kort voordat dit my man se b***t sou wees. Ek het gewag … dag en nag gewag en gewaak … veral uit vrees dat my jongste dogter haar pa se lyk sou ontdek terwyl ek moes waak en aan die slaap geraak het … net soos die dissipels met Jesus gemaak het.

Ek wou so graag hierdie kennis en openbaring met iemand deel, maar het nie kans gesien vir daardie oordeel en bespotting nie. Ek het eerder net gewag … en gewaak … en gebid.

Toe begin dit.

‘n Vriendin se man was die Sondagoggend saam met haar in die kerk en toe hulle tuis kom, het hy sy geweer gevat en homself in die tuin doodgeskiet. Die eerste deksel het toegegaan.

Twee weke later sterf ons buurman aan breintumors. Die tweede deksel het toegegaan.

Kort daarna was dit my man se b***t.

Tydens hierdie wagtyd van vrees en onsekerheid, het ek vir God gesê my grootste vrees is nie dat my man sou sterf nie, maar eerder dat, wanneer hierdie hel verby is, daar niks meer van my kosbare geloof oor sou wees nie … omdat ek so gedreineerd en uitgemergel gevoel het.

Hoe sou ek dan kon aangaan, want sonder my Jesus is ek niks. Terselfdertyd het die twyfel gekom omdat ek nie kon verstaan waarom my Here soveel ellende en lyding toelaat nie.

In hierdie tyd gee God my nog ‘n profetiese droom waar ek met my Audi oor ‘n baie hoë brug tussen twee kontinente ry. Hierdie brug span dus oor ‘n geweldige afgrond. In die middel van die brug begin my voertuig buite beheer raak … en dit begin tol … en ek gil: JESUS!

Onmiddellik kom my kar vanself onder beheer, kyk in die regte rigting en ek ry veilig oor na die “ander kant” … die kant waar my man nie meer sou wees nie.

Ek het wakker geword en besef my geloof sal hierdie hel oorleef, want dit rus in Jesus se deurboorde hande … selfs al is my geloof so klein soos ‘n mosterdsaadjie. En dit het! Deur God se genade, liefde en trou het my geloof dit alles oorleef … but by the grace of God there go I!

Wat is daar in jou lewe wat buite beheer voel? Jy besef jy stap nie die pad alleen nie, nê? Jy hoef net te bid en te vra.

Ek groet vir eers en vra: asb. SHARE hierdie inligting sodat ander ook kritieke hulp en geloof in hierdie moeilike tye kan ontvang.

Baie dankie.

Heté Jordaan
Trauma Berader / Life Survival Coach
HULPSENTRUM, PRETORIA
Whatsapp: 082 392 1663

06/06/2026

She has a past, but Jesus gave her a future.

The world may remember her mistakes, her failures, and the battles she once lost. But Jesus saw something greater. He saw a heart worth redeeming, a life worth restoring, and a future filled with purpose.

What others called broken, He called beloved. What others saw as weakness, He transformed into strength.

Just as a warrior wears armor for protection, every believer is called to wear the Armor of God. Not to hide from life's battles, but to stand firm in faith, truth, righteousness, peace, salvation, and the Word of God.

The enemy may remind us of our past, but God continually points us toward our future.

No matter how far you have fallen, God's grace reaches deeper. No matter how dark your yesterday was, His mercy creates a brighter tomorrow.

Your story is not defined by your failures but by the Savior who rescued you.

Today, hold tightly to God's Word. Let faith be stronger than fear, hope stronger than doubt, and God's promises louder than every lie.

The same Jesus who forgave your past is preparing your future.

Walk boldly. Pray faithfully. Trust completely. Wear God's Armor every day, and remember: you are not who you used to be. You are who God says you are.

"Put on the full armor of God, so that you can take your stand against the devil's schemes." — Ephesians 6:11
Dodong Rodz

06/06/2026

Jou man het kanker …
Jou enigste kleinkind het kanker …
Jy het kanker …
Here, my God, wanneer hou dit dan op?

Het jy ookal op ‘n plek gekom waar jy besef ‘n bose siklus is besig om jou toe te spin en te vernietig?

Eendag vertel ek vir iemand dat ek nog nooit vir siekte in die hospitaal was nie … nog nooit ‘n operasie gehad het nie … steeds my verstandtande, mangels, blindederm en vrouedele het. My gesondheid was bonatuurlik geseënd … en satan hoor my.

So kry ek toe ‘n droom waar God my ‘n dik bloedrooi luislang wys wat gekamoefleer is en hoe ek daarvan terugdeins en weier om aan dit te “vat”. Tewens, ek het geweier om dit te VAT … wat beteken die vyand gaan ‘n bloedige aanslag op my lewe launch en ek gaan weier om sy slagoffer te wees … weier om saam te speel … en ek het!

Op daardie stadium was ek besig om my getuienis te tik en op social media te post toe ek begin agterkom my buik het meteens pynlik begin opswel. Hoe meer ek getik en gepost het, hoe seerder en meer geswel het my buik geraak … ek het 12 maande swanger gelyk en moeilik begin loop.

Uiteindelik het ek desperaat dokter toe gevlug wie my ernstig gedwing het om ‘n sonar van my buik te laat neem … en die uitslag daarvan het my in ‘n skoktoestand huistoe laat steier.

Alleen in die motor op pad huistoe het ek vir my Pappa God geskree: “Here, hoe is dit moontlik? Waarom? Wat het ek gedoen om dit te verdien? Hoe wen ek dit en wanneer hou dit op?”

Skielik hoor ek duidelik in my gees hoe my God vir my sê: “Shhhhh, bly kalm … I’ve got this! Jy was nie veronderstel om dit te ontdek voordat dit nie té laat sou wees nie … en dit is NIE té laat nie. Ek sal alles ten goede vir jou laat meewerk … for if I AM for you, who dare be against you? Only believe.”

Die volgende dag bevestig ‘n spesialis dat ek massiewe tumors in my buik het wat onmiddellik verwyder moet word … en in die proses word die doodsvonnis deur die woorde van stage 4b cancer oor my gespreek … maar ek verwerp dit! Ek bind dit, vervloek dit en verklaar dit nietig in Jesus Naam. EK WEIER OM DIE SLANG TE VAT!

Die spesialis sê hulle moet onmiddellik opereer … ek sê NEE. Ek gaan eers vir 3 weke lank bid en dan kan julle my opkerf en oopkerf, maar nie voor die tyd nie. Hy wil stry en ek draai om en loop.

Ek gaan huistoe en my Here God sê ek moet, net soos met Jonathan, die kanker uit my buik “uittrek”, dit bind en vervloek … en dit van my wegwerp … en my buik daarna salf (manifestasie). Ek doen dit vir 3 weke lank.

Intussen vra ek my God om hierdie LAASTE kanker sirkus van satan oor my lewe om te draai tot die grootste getuienis denkbaar. Ek wil dwarsdeur sy liegstorie breek en skoon anderkant wegstap sodat hy dit NOOIT WEER oor my pad sal bring nie. Genoeg is nou genoeg!

So, een donker oggend in die middel van covid, vind ek myself waar ek alleen die lang wit hospitaalgang afstap … alleen, benoud, onseker … maar ek weier om bang te wees. Ek het nog nooit ‘n operasie in my lewe beleef nie, en wanneer my spesialis praat van ‘n totale histerektomie, ‘n debulking en ‘n omentektomie waar my buik van bo na onder oopgekloof gaan word … waar dele van my liggaam verwyder gaan word en die res uitgewas gaan word met chemo voordat dit teruggepak en vasgewerk gaan word … dan wil-wil my paniek handuit ruk … maar ek is my eie cheerleader … ek en die engele wat my omring … I CAN DO THIS!

Satan spot met my: Dead man walking! Maar ek loop en bid hardop: “Kom, Pappa God, kom vat my dwarsdeur hierdie vuuroond from hell … ongedeerd en met my vuiste omhoog”.

Toe sis ek vir satan: “Kom, Lucifer, kom laat ek jou weer wys hoe ek jou in jou eie strik knoop en in jou eie g** terugdruk … ‘cos now it is war!”

Drie dae later stap ek daardie selfde hospitaalgang weer af, op pad uit … ek weier om ‘n rolstoel te gebruik, want hierdie is my victory lap met my vuiste omhoog in die geestesdimensie. Die kankeruitspraak wat in die hospitaal bevestig is, sal my NIE onderkry nie … nie in my gees, my geloof of onder die kluite nie. My God is groter as dit!

Die volgende week bel die spesialis met ongelooflike goeie nuus wat hom duidelik erg verwar het. Op een of ander manier het hy daarin geslaag om elke kankersel te verwyder, want die nuwe toetse en biopsies het bewys daar is geen kankersel hoegenaamd in my liggaam oor nie. Ek is skoon! Ek is ‘n cancer survivor! Ek het ook geen verdere behandeling soos chemo of bestraling nodig nie. THAT’S … MY … GOD!

6 Weke later gaan ek terug vir my check-up, en my spesialis en sy ontvangsdames staar my geskok aan, want hoekom loop ek dan so maklik en so vinnig? Huh? Hoekom nie?

Hy vertel my dat ek vir ten minste nog 3 maande moet kreun en skuifel, my buik moet vashou en baie versigtig moet beweeg. Hulle is geskok oor my herstel en ek is geskok omdat niemand vir my gesê het ek is veronderstel om siek, kreupel, lamlendig of halfdood te wees nie. Inteendeel, ek het reeds binne die eerste 2 weke na my operasie baie versigtig weer begin dans.

Toe satan sien ek is nou dik vir sy kanker deliveries, het hy daarna besluit om my mond te probeer stilmaak deur covid … en ek het op daardie stadium werklik gebid om tog net in vrede te kon sterf. Ek het nie. Ek het daar opgestaan, versigtig my lewe hervat en volkome genees … sonder enige covid skade of nagevolge.

Hoekom? My God doen niks half nie … en jare later is ek steeds skoon.

Maar as ek daardie dik rooi slang in die eerste plek gevat het, het ek nou nog met hom gesit … of hier of in die graf … maar ek het geweier.

The battle was real, but the battle was the Lord’s … and so the victory!

Nou vra ek jou: Wat is daar in jou lewe waaroor jy oorwinning moet behaal … en wanneer gaan jy begin terugfight? Remember: Your life, your rules!

Ek groet vir eers en vra: asb. SHARE hierdie inligting sodat ander ook kritieke hulp en geloof in hierdie moeilike tye kan ontvang.

Baie dankie.

Heté Jordaan
Trauma Berader / Life Survival Coach
CANCER SURVIVOR
HULPSENTRUM, PRETORIA
Whatsapp: 082 392 1663

06/06/2026

HET JY AL OOIT GEWONDER …
waar is God in jou KANKERSTRYD
of in ander gevreesde siektes?

Dis ‘n hele paar jaar gelede en ek het ouma geword … en ek jubel … boonop word my seuntjie die dag voor my verjaarsdag gebore … en my trots en vreugde ken geen perke nie.

Hy word twee jaartjies oud en is adorable en bekkig … my klein carbon copy … en hy sit op my skoot op die dag van sy tweede verjaarsdag … in ‘n hospitaal … waar ons hoor hy is sterwend aan Neuroblastoma kanker. O God, my God!

Op daardie oomblik voel ek hoe my hele liggaam stol en ek op auto pilot gaan. Die ergste was dat die dokters gesê het, as die kanker hom nie doodmaak nie, dan sal die chemo dit doen … maar ek gaan sit voor my God en my gebede is net sug en trane … ek is rou!

Here my Here, waar is U?

Op ‘n dag sit ons in ‘n bidgroep en terwyl daar vir hom gebid word, sien ek hom meteens voor my geestesoog waar hy op ‘n strand voor my uithardloop … oor sy skouer kyk en vir my lag.

Here, wat beteken dit?

My God antwoord: “Jonathan moet terugkom, Ek het hom net vir julle geleen … MAAR as jy my sou vra, dan sal Ek hom vir ‘n rukkie langer vir jou leen … maar jy moet baie mooi gaan d**k of dit is wat jy wil hê”.

Ek het nie nodig gehad om te d**k nie: Ja, Here, asb. Here! … en dis waar ek geleer het van: Pasop wat jy vra, nou-nou kry jy dit.

Jonathan is by my op Hermanus waar hy behandeling in Rooikruis Kinderhospitaal ontvang … en dit werk … en hy word “gesond” … en ons speel op die strand, net soos in die visioen wat ek gesien het. Saans salf en bebid ek hom en hy slaap onder ‘n Joodse gebedstoga … ons is besig om te wen … en dis tyd vir hom om terug te gaan saam met sy ouers.

Sy ouers wie ophou om hom te salf … ophou om vir hom te bid … ophou om hom die kans te gee om saans met die olie te mors terwyl hy homself salf en bebid … ophou om hom onder die Joodge gebedstoga toe te maak … en die vyand kom in.

Ek kry ‘n oproep wat sê my “Sienkiekind” het ‘n seizure gehad, sy ogie is skeel van ‘n drukking op sy brein en hy moet dringend terugkom in die Kaap. Ek koop vlugkaartjies en staan op die lughawe en wag toe hy met sy skeel ogie en van balans af verbouereerd nader kom … ek breek en ek breek en ek breek … maar my geloof staan. Ek het in my voortvarendheid verkies om te vergeet dat my God hom net vir ‘n rukkie langer geleen het, en nou is dit tyd vir realiteit.

By die hospitaal sê die professor dat Jonathan skielik 4 massiewe breintumors ontwikkel het … dis klaar … dis verby … my geloof shatter! Vir ‘n paar maande word hy by die huis versorg ver van my af, want ek moet werk om hulle huishouding aan die gang te help hou. Hy is sterwend en ek kan hom nie sien nie, maar dalk was dit deel van God se genade.

Op ‘n dag sê God vir my dis tyd, maar Hy sal nie my hartklop net kom terugvat nie … Hy sal hom nie uit my hande ruk nie. Nee, ek moet hom vrywillig oorgee … die soultie sny. “O God, my God, dis alles my skuld. Ek is so jammer, want ek moes hom laat gaan het toe U gereed was om hom te kom haal. Nou moet ek hom uit my hart skeur terwyl dit 2 jaar gelede dalk makliker sou gewees het.”

Ek raak stil in myself. Net soos destyds in die hospitaal met die doodsvonnis, stol alles binne-in my … en ek ervaar ‘n vreemde bonatuurlike krag en oortuiging om te doen wat gedoen moet word. Ek stap ‘n bos binne en gaan gee hom in die geestesdimensie oor aan my Here: “My God, laat U Wil geskied, in Jesus Naam, amen”.

Ek maak my oë oop en sien in my geestesoog meteens my seuntjie op ‘n bed lê … en ‘n engel wat uit die niet verskyn en op die bed afstap … my ignoreer … my seuntjie saggies optel, omdraai, wegstap en verdwyn. Toe weet ek: My God se Wil het reeds in die geestesdimensie geskied.

“Pappa God, mag ek net een versoek aan U rig. Kom haal hom asb. middernag op ‘n Sondag sodat ek kan weet dit was werklik U en nie die vyand wat my liefling kom roof het nie”.

‘n Week stap aan en een nag net voor middernag word ek wakker van ‘n profetiese droom. Ek het my Sienkiekind se gesiggie gesien en hy het geslaap. Die volgende oomblik het ‘n goue lig in sy kop aangegaan en sy gees het by sy kopnaat uit ontsnap soos goue fairy dust … en toe het die lig afgeskakel en sy gesiggie was “dood”.

Ek het geweet dis naby en ek het gewag. My foon het kort daarna gelui en dit was my dogter om te sê God het Jonathan sopas op die Sondagnag direk na middernag kom haal. Die berusting en aanvaarding was genade, maar die leemte het nooit toegegroei nie.

Hoe het ek dit oorleef? Ek weet nie. Almal het aanvaar dat ek okay was, maar ek was nie. Ek was lost, damaged and broken … flenters … vodde … en niemand het dit raakgesien nie.

Na sy heengaan het ek een nag gedroom dat ek en hy oudergewoonte op die strand koekies bak wat ons met ‘n plastiekmessie sny. Meteens het hy opgekyk … die sand van sy handjies aan sy klere afgevee … en haastig gesê: Ouma Hessie, ek moet gaan … ek moet gaan. Bye … bye!

Hy het begin hardloop en ek het hom teruggeroep vir ‘n drukkie waarna hy vreeslik haastig gehardloop het na iets wat hom so opgewonde gemaak het. Ek het nooit weer van hom gedroom nie, maar hy is so lewend binne-in my … die trekpleister wat my dwing om alles in my vermoë te doen om nie die koninkryk te mis nie … want my Sienkiekind wag vir Ouma Hessie in die hemel.

Hoekom is ek so ‘n uitstekende grief counsellor? Ek was daar. Ek dra die wonde en die letsels op my hart. Ek weet hoe om die pyn te verwerk sodat dit my nie opkerf nie, maar ‘n soete herinnering is … en dit leer ek ander.

Het ek NOU my kanker eksamen gecum? Nee! Dit kom nog.

Ek groet vir eers en vra: asb. SHARE hierdie inligting sodat ander ook kritieke hulp en geloof in hierdie moeilike tye kan ontvang.

Baie dankie.

Heté Jordaan
Trauma Berader / Life Survival Coach
HULPSENTRUM, PRETORIA
Whatsapp: 082 392 1663

05/06/2026

There comes a point in life when you stop chasing every opportunity, every relationship, and every door that opens before you.

Instead, you learn to trust God’s timing more than your own desires.

At this point in my life, if it doesn’t come from God, I’ll wait.
I’ll wait for the blessings He has prepared. I’ll wait for the answers He knows I need. I’ll wait for the doors He chooses to open and the paths He wants me to walk.

Because I have learned that what God gives brings peace, purpose, and lasting joy.

Many times we become impatient. We want immediate results, instant answers, and quick solutions. But God is never late. His delays are not denials.

His waiting room is often where He strengthens our faith, molds our character, and prepares us for what is ahead.

When God says “wait,” it is not because He has forgotten you. It is because He is working behind the scenes in ways you cannot yet see.

Every prayer is heard. Every tear is noticed. Every moment of faithfulness matters.

So today, if you find yourself waiting, do not lose heart. Keep praying. Keep trusting. Keep believing.

The God who holds your future is the same God who has carried you through every battle you thought would break you.

Choose faith over fear. Choose trust over anxiety. Choose God’s timing over your own.

Because what comes from God will never require you to compromise your faith, abandon your values, or sacrifice your relationship with Him.

And when His answer finally arrives, you will understand why the wait was worth it.

"Wait for the Lord; be strong and take heart and wait for the Lord." — Psalm 27:14
Dodong Rodz

05/06/2026

Het jy al ooit GEWAAG …
GEVRA … ONTVANG ..
en gesnak na jou asem?

Ek is net Heté -
lost, damaged and broken,
maar ék het gewaag …
ek het gevra …
ek het ontvang …
en gesnak na my asem!

Het jy al ooit gewonder hoekom ons gelowiges soms d**k ons is verhewe bo seerkry en swaarkry? Ek het … en ek het my fout agtergekom.

Skaars het ek my TRIALS AND TRIBULATIONS boodskap vanaf God ontvang, toe die magte van die hel teen my begin optrek … want niemand het my gewaarsku dat geloof nie vir sissies is nie … want niemand het vir my gesê jy word die vyand se dartboard nie … want niemand het my herinner aan die kruis wat ek sou moes dra nie … MAAR niemand het my ook vertel wat ‘n exhillarating adventure of victory dit sou wees nie!

So word ek gereeld al gillend en briekend die vuuroond van loutering binnegestamp … en wanneer ek uiteindelik aan die agterkant uitbreek, dan is dit om kop eerste in die leeukuil van konstante bedreiging te beland. Met genade van bo alleen, ontsnap ek dan eventually uit die leeukuil, net om myself in ‘n slangput van verraad te kry … en altyd is dit my geliefdes, hulle wie die naaste aan my is, en godsdienstige kerkmense wie hulle fangs tussen my blaaie inslaan.

Verdwaas en oorweldig kry ek dit dan altyd reg om uit die slangput van verraad te ontsnap, net sodat ek in die woestyn van verlies en verlatenheid kon verdwaal … van God en mens verlate … totdat ek ‘n afdraaipad vat om die wildernis in te slenter waar die een aanslag na die ander my sou inwag. En so is ek deur elke major life crisis wat die vyand kon hatch, en soms meer as een keer … lost, damaged en broken … maar altyd basies indestructable deur Jesus se bloed!

Ek hop en skip met my derms, en ‘n bloedspoor volg my jaar in en jaar uit, MAAR … redelik kort na my profesie deur Ed Traut, het ek van iewers die wysheid gekry om te besef ek het hulp nodig, en selfbejammering en ‘n slagoffermentaliteit is NIE hulp nie … nee, dis self-destruction.

Eendag sit ek met my bybel, redelik oorwonne en moedeloos, toe ek op Josef se verhaal afkom … en toe besef ek dat ek ‘n Joseph in training is … en AS ek Josef se pad moet loop, dan wil ek Josef se drome hê om my ten minste te waarsku oor wat voor my lê.

Jesus het gesê ons ontvang nie, want ons vra nie … dus sal ek vra vir Josefdrome … en ek gaan nie aanhoudend kerm daaroor nie. Nee, ek gaan vra en dan begin dankie sê asof ek dit reeds ontvang het … min wetende dat ek per ongeluk die wenresep beet het.

En toe kry ek dit!

Ek kry my eerste profetiese droom (profesie = voorspelling) dieselfde nag nadat ek die “audacity” gehad het om daarvoor te vra. Die beste was egter nie die gebedsverhoring nie … nie die droom as sulks nie … maar die bonatuurlike uitleg daarvan! Dit was asemsnakkend ongelooflik fantasties!

Ek het die oggend wakker geword en meteens besef ek het ‘n vreemde gedroom gehad wat gehighlight was asof dit in my onderbewussyn ingebrand was, maar hierdie droom het in simboliek deurgekom … ek het geweet ek moes agter die tekens lees, en ek kon nie … want ek het nie geweet hoe nie.

My oorlede man was ook in hierdie droom waar hy baie pertinent ‘n deur sien toegaan het wat hy nie agterna weer kon oopmaak nie … dit was asof die muur die deur ingesluk het en in my droom het dit hom geweldig ontstel.

So, toe ek besef God het my gebed verhoor al het ek geen benul waaroor dit gaan nie, was my oorlede man die eerste wat my moes hoor borrel daaroor. Hy het besluit ek het finaal my godsdienstige varkies verloor, opgestaan en gaan koffie maak … en sommer in die kombuis gebly waar hy nie nodig gehad het om verder na my “kranksinnige” gegush te luister nie.

Ek het geweet dat ‘n pastoor mos ‘n rooilyn hemel toe het en dus sal ons kerk se nuwe pastoor my droom vir my kan uitlê … of ten minste die Here vir ‘n faks kan vra wat die uitlegging sou kon deurgee. Ek trek aan en p*k kerk toe … waar die pastoor se ogies skewebek trek hoe verder ek my “vergesogte” storie vertel … want hy het tipies ervaar dat, as God so ‘n spesiale geestelike geskenk vir iemand sou wou gee, dan sou dit vir ‘n pastoor wees wie “waardig” is … en nie vir ‘n godsdienstige apprentice plep soos ek nie … en daardie boodskap het hy min of meer, erg geestelik, so oorgedra. Ek was verslae.

Ek het bedeesd afgeblaas en diep verkleineerd a.g.v. my ongelooflike naiewe onnoselheid, daar weggery … min wetende dat dit nie die eerste pastoor of leraar sou wees oor wie my geloof sou struikel nie. Inteendeel, dis mos gewoonlik sulke godsdienstige pastore, leraars en kerkgangers wat die oorsaak is oor hoekom die kerke so leeg is, of hoe?

Die volgende dag was susters-biduur en die een helfte van die anties het my met oordrewe liefde en simpatie hanteer, terwyl die res my godsdienstige koekoes-siekte vermy het … m.a.w. die pastoor het die beans gespill. Ek is huistoe in trane terwyl ek al die pad met my Here baklei … hoe gaan ek ooit weer my gesig in die kerk kan wys? … en hoe gaan my gesin hulle nie vir my skaam nie! Here, wat nou? U het my hier ingekry en U moet my nou hier uitkry, asb.

Sondag is ek traag kerktoe en vermy mense sover as moontlik voor die diens … en toe begin die diens … en toe begin die pastoor preek … en toe preek die pastoor oor hoe die vyand dinamiese (vurige) christene afbring deur gewone christene … en dis blykbaar hoe ‘n mens ‘n persoon in geloof kan onderskei van ‘n persoon wat op godsdiens staan. Nou-toe-nou!

Ek luister … en ek hik … en toe begin ek saggies giggel … en al harder … en toe hoes ek die giggel dood terwyl ek badkamer toe steier waar ek byna histeries is … WANT my God het onomwonde deur dieselfde godsdienstige self-important pastoortjie vir my laat weet my profetiese droom was eg … al het ek steeds geen benul gehad waaroor dit gaan nie.

Ons is huistoe waar ek gaan bid en vra het vir die uitleg wat ek die volgende oggend direk van God ontvang het. Ek was besig om te grimeer voor my spieëltafel toe ek ervaar “iets” is besig om my maskara wand in my hand neer te sit … iets wat my laat opstaan van my stoeltjie … iets wat my voor my bed laat kniel … en die volgende oomblik het ek na myself gestaan en kyk waar ek langs my bed gekniel staan … ‘n ongelooflike out-of-body experience!

Toe is ek terug in my droom en ‘n heilige teenwoordigheid wat aanhoudend buite my gesigsveld gebly het, het met ‘n woordelose stem in my hart gepraat en die hele droom vir my uitgelê … stap vir stap … simbool vir simbool … tot voor die deur wat in die muur verdwyn het waaroor my man so ontsteld was. Op daardie punt het ek meteens teruggekom in die realiteit en ek het nog geskree: “Nee, Here, nee! Wat is die deur? Wat beteken dit? Hoekom was Frank so ontsteld daaroor?”

Hoekom? Dit was sy dood ongeveer 10 jaar later! God het nie ged**k ek het nodig gehad om dit te weet nie, maar die res van my droom het oor baie jare uitgespeel … presies soos God dit vir my uitgelê het. Die grootste boodskap in daardie droom was verskuil in ‘n reënboog wat uit oranje/rooi (vuur van loutering) en blou blokke (salwing en genesing van die Gees) bestaan het … my God se manier om my te herinner dat daar altyd ‘n salwingstyd na elke loutering is.

Kon ek dit agterna by die susters-biduur en vir die pastoortjie oorvertel. NOOIT! Kon ek dit met my man deel? Nog minder. Ek het besef dat ek nooit my pêrels voor swyne moes werp sodat hulle dit in die modder kon vertrap nie … net soos die pastoortjie in die eerste plek gemaak het. Hoekom doen ek dit dan nou? In opdrag van God.

Maak my profetiese drome my God se witbroodjie? Nee! Ek ontvang dit omdat ek daarvoor gevra het … in GELOOF gevra het … net soos ek ‘n kar, ‘n huis, kankergenesing, ens. van God gevra en dit ontvang het.

Later meer daaroor. Intussen, wat is daar wat jy vir God wil vra? Het jy al begin? Het jy jou geloof al gebruik om jou versoek te laat manifesteer? Dalk sal jy wanneer jy my storie verder gelees het, want dalk stig my geloof jou geloof … en dalk word God ook meer real vir jou sodat jy die vrymoedigheid het om te kan vra. Think about it.

As jy dalk enigsins hulp nodig het om jouself en jou storie te kan vind, besoek gerus: https://www.facebook.com/BAShealingministry

Asb. SHARE hierdie inligting sodat ander ook kritieke hulp en geloof in hierdie moeilike tye kan ontvang.

Baie dankie.

Heté Jordaan
Trauma Therapist / Life Survival Coach
HELP CENTRE, PRETORIA
Whatsapp: 082 392 1663