17/07/2026
Władza nie spełniająca Świętej Woli Bożej służy diabłu i sprowadza na naród polski przekleństwo czyli utratę błogosławieństwa Bożego. Wszelki czyn władzy godzący w etykę czy moralność katolicką jest złem samym w sobie. Żaden rządzący nie może się sprzeciwiać Prawu Bożemu i Kościelnemu w czasie sprawowania władzy. Jest w obowiązku strzec ten święty depozyt i wdrażać go w system państwowy. Pan Bóg w Trójcy Świętej poprzez Pismo Święte jasno wskazuje jak należy postępować i ostrzega przed złym korzystaniem z władzy wszystkich tych, którzy dzierżą władze.
Stary Testament
Wj 5,1–2 – Faraon odrzuca nakaz Pana Boga.
Pwt 17,18–20 – król ma być posłuszny Prawu Bożemu; nieposłuszeństwo jest potępione.
1 Sm 8,7–9 – ostrzeżenie przed władzą odrzucającą panowanie Pana Boga.
1 Sm 12,14–15 – jeśli król nie będzie słuchał Pana, spotka go kara.
1 Sm 15,22–23 – bunt wobec Pana Boga jest jak grzech czarów.
2 Sm 12,7–12 – sąd nad królem Dawidem za grzech.
1 Krl 11,9–11 – wyrok na Salomona za odstępstwo.
1 Krl 12,26–33 – Jeroboam prowadzi lud do bałwochwalstwa.
2 Krl 17,7–23 – upadek Izraela z powodu niewierności królów.
2 Krn 12,1–2 – Roboam porzuca Prawo Pańskie.
2 Krn 26,16–21 – Ozjasz ukarany za pychę.
Hi 12,17–25 – Pan Bóg poniża i odbiera rozum władcom.
Ps 2,1–12 – królowie buntują się przeciw Panu i Jego Pomazańcowi.
Ps 33,10–11 – Pan Bóg udaremnia zamiary narodów i władców.
Ps 75,7–8 – Pan Bóg poniża jednych i wywyższa drugich.
Ps 82,1–8 – Pan Bóg osądza niesprawiedliwych sędziów.
Prz 8,15–16 – królowie mają rządzić sprawiedliwie.
Prz 16,10–12 – obrzydliwością dla królów jest czynić zło.
Prz 20,28 – trwałość tronu zależy od sprawiedliwości.
Prz 28,15–16 – bezbożny władca jest jak drapieżne zwierzę.
Prz 29,2 – gdy rządzi bezbożny, lud wzdycha.
Koh 5,7–8 – Pan Bóg jest ponad wszelką władzą.
Iz 1,23 – książęta są buntownikami i miłują łapówki.
Iz 3,12–15 – przywódcy prowadzą lud na manowce.
Iz 10,1–4 – biada tym, którzy ustanawiają niesprawiedliwe prawa.
Iz 14,4–23 – sąd nad królem Babilonu.
Iz 30,1–3 – biada przywódcom działającym bez rady Pana Boga.
Jr 22,13–19 – biada królowi budującemu na niesprawiedliwości.
Jr 23,1–2 – biada pasterzom gubiącym owce.
Ez 22,6–12 – książęta nadużywają władzy.
Ez 34,1–10 – pasterze Izraela pasą samych siebie.
Dn 2,21 – Pan Bóg ustanawia i usuwa królów.
Dn 4,14–34 – upokorzenie Nabuchodonozora za pychę.
Dn 5,18–30 – sąd nad Baltazarem.
Oz 8,4 – ustanowili królów bez Pana Boga.
Mi 3,1–4 – przywódcy nienawidzą dobra.
Mi 3,9–12 – władcy wydają wyroki za łapówki.
So 3,3–4 – książęta są jak ryczące lwy.
Za 7,9–12 – odrzucenie prawa Bożego przez przywódców.
Nowy Testament
Mt 20,25–28 – władcy narodów nadużywają swojej władzy.
Mt 23,13–36 – potępienie przywódców religijnych.
Mk 10,42–45 – władcy panują w sposób uciskający.
Łk 11,39–52 – biada uczonym w Piśmie.
Łk 22,25–26 – królowie panują nad narodami, lecz u uczniów ma być inaczej.
J 19,10–11 – Piłat ma władzę tylko daną z góry.
Dz 4,24–28 – władcy zebrali się przeciw Panu Chrystusowi.
Dz 5,29 – „Trzeba bardziej słuchać Pana Boga niż ludzi.”
Dz 12,21–23 – kara Heroda za pychę.
Rz 1,18–32 – opis ludzi odrzucających Pana Boga, także sprawujących władzę.
Rz 13,1–4 – władza ma służyć dobru; wynika z tego, że gdy czyni odwrotnie, sprzeniewierza się swemu powołaniu.
1 Kor 2,6–8 – władcy tego świata nie poznali Bożej mądrości i ukrzyżowali Chrystusa Pana.
Ef 6,12 – walka z duchowymi Zwierzchnościami.
Kol 2,15 – Chrystus Pan odniósł zwycięstwo nad Zwierzchnościami.
2 Tes 2,3–12 – opis buntu przeciw Panu Bogu i człowieka nieprawości.
Ap 13,1–18 – Bestia jako władza sprzeciwiająca się Panu Bogu.
Ap 17,1–18 – królowie ziemi sprzymierzeni z Babilonem.
Ap 18,3–9 – królowie ziemi uczestniczą w nieprawości Babilonu.
Ap 19,19–21 – ostateczna klęska Bestii i królów ziemi.
