Antyprzemocowa sieć wsparcia

22/02/2021

Zainspirowane hasztagiem , zadałyśmy pytanie naszym obserwatorkom i obserwatorom na instagramie - dlaczego nie zgłosił*ś? Poniżej udostępniamy kilka odpowiedzi wraz z naszym komentarzem. Czujemy, że to ważny temat i dlatego zachęcamy do udostępniania Waszych powodów w komentarzach, lub w wiadomościach prywatnych. Będziemy je dodawać do tego albumu po to, żeby każda osoba, która została skrzywdzona mogła się przekonać, że różne myśli, emocje, różne reakcje na traumatyczne sytuacje to norma. I że każda z tych osób może liczyć na wsparcie i pomoc.

16/02/2021

Tocząca się aktualnie dyskusja na temat prawnej definicji gwałtu i tego, czym jest świadoma zgoda, zaowocowała powstaniem opracowania na temat świadomej zgody i gwałtu.
Adam Bodnar - Rzecznik Praw Obywatelskich, Centrum Praw Kobiet, Fundacja Feminoteka - dziękujemy za Waszą niezwykle ważną inicjatywę!
Edukacja w tym temacie to pierwszy krok, być może najważniejszy, w walce z kulturą gwałtu, która odbiera zdrowie i życie tak wielu z Nas.
Polecamy wszystkim zapoznanie się z materiałem, do którego link znajduje się poniżej ⬇️.

https://www.rpo.gov.pl/sites/default/files/za_zgoda_opracowanie_final.pdf

15/02/2021

Czas najwyższy dostosować prawo do rzeczywistości.
Każdy seks bez zgody = gwałt.

10/02/2021

Wspaniała Fundacja Feminoteka organizuje grupę wsparcia dla kobiet po doświadczeniu gwałtu. Polecamy serdecznie i przypominamy - nie bój się sięgać po pomoc 🤍

Jeśli doświadczyłaś gwałtu, potrzebujesz wsparcia, rozmowy, spotkania – zapraszamy do grupy wsparcia prowadzonej online przez terapeutkę z Feminoteki Katarzynę Czajkowską-Łukasiewicz. Formuła grup online, wymuszona sytuacją epidemiczną, doskonale sprawdziła się w […]

11/01/2021

Zapraszamy Was do wsparcia zbiórki Feminoteki!

🌏 Hasło tegorocznej edycji Nazywam się Miliard/ One Billion Rising Poland brzmi BUNT MILIARDA.

Pandemia Covid-19 błyskawicznie wydobyła na powierzchnię wszystko, co niszczycielskie w neoliberalizmie, kapitalizmie, rasizmie, faszyzmie i patriarchacie, ujawniając brutalny i zepsuty system, który jest nam narzucany już o wiele za długo. Każdego dnia widzimy, że umierają przede wszystkim ci, którzy zawsze byli wykorzystywani, uciskani, marginalizowani i dyskryminowani ze względu na rasę, płeć, klasę, kastę.

🌏BUNTUJEMY SIĘ, dla kobiet, które wykonują niezbędną pracę, by były doceniane, chronione i by zajmowały wyższą pozycję społeczną.
🌏BUNTUJEMY SIĘ dla Ziemi, która jest najniezbędniejsza dla wszelkiego życia.
🌏BUNTUJEMY SIĘ, by kobiety po gwałcie czy innych formach przemocy dostały wsparcie, pomoc ze strony państwa i społeczeństwa.
🌏BUNTUJEMY SIĘ przeciwko krzywdzącym mitom na temat kobiet po gwałcie.

🌏Walczymy o bezpieczeństwo kobiet i bezpieczeństwo Matki Ziemi!🌏

Pandemia Covid-19 zmusiła nas do zmiany sposobu w jaki będziemy obchodzić akcję Nazywam się Miliard w tym roku. Wszelkie informacje na temat wydarzeń znajdziecie tutaj: https://fb.me/e/Rz4TscUz

Grafika: Kaja Kochnowicz

08/01/2021

Osoba Ci bliska przeżywa kryzys i prosi Cię o pomoc. Czasu jest mało a sytuacja jest piekielnie trudna, być może oprócz wsparcia emocjonalnego potrzebne jest również wsparcie instytucjonalne - musicie udać się do szpitala i na policję – Ty bardzo chcesz pomóc i okazać wsparcie, ale boisz się, że zrobisz coś nie tak. Nie rozumiesz, co dzieje się z bliską Ci osobą (reakcje na kryzys mogą być różne- osoba może nie zdawać sobie sprawy z uszkodzeń ciała, lub odczuwać szereg objawów somatycznych; mogą się pojawić zmiany w świadomości i motoryce – brak orientacji w miejscu i czasie, pogorszona zdolność koncentracji, senność, hiperaktywność lub spowolnienie aktywności).
Co możemy zrobić jako osoby, które nie mają doświadczenia w interwencji kryzysowej, nie mają wykształcenia psychologicznego lub pokrewnego? W jaki sposób pomagać, aby stanowić oparcie i pomóc, chociaż w części, przywrócić poczucie kontroli drugiej osobie?
Interwencja kryzysowa powinna opierać się o wsparcie emocjonalne, pomoc medyczną (w tym wsparcie farmakologiczne) oraz zapewnienie pomocy środowiskowej i instytucjonalnej i w takiej kolejności działamy.
Najważniejsze w pierwszym momencie jest zaopiekowanie się stanem emocjonalnym drugiej osoby, dla której cenna jest nadzieja na rozwiązanie problemu i – chociaż częściowe – poczucie sprawczości.
Co robić?
Na wstępie zaznaczmy, że nie ma jednej, zasadniczej recepty, jednak zebrałyśmy dla Was kilka podstawowych punktów, które mogą mniej więcej zarysować Wam sposób postępowania:
1. Upewnić się, że masz czas i zasoby do tego, żeby pomóc – najważniejsza jest Twoja obecność (udanie się do szpitala i na policję może trwać bardzo długo) – pamiętaj o zaopiekowaniu się sobą – czy jesteś w stanie pomóc? Czy Twój stan emocjonalny jest stabilny? Czy masz siłę, aby wspierać drugą osobę?
2. Zapewnij bezpieczeństwo (psychologiczne i fizyczne) – czy osoba potrzebuje bezpiecznego schronienia? Czy osoba potrzebuje wizyty u lekarza? Pamiętaj o tym, żeby stworzyć bezpieczną przestrzeń – zadbać o bezpośrednie potrzeby, pozwolić na wyrażanie emocji bez oceniania i bagatelizowania ich
3. Okaż akceptację, szacunek i empatię – możesz spróbować stworzyć okazję do podejmowania przez osobę niewielkich decyzji (kawa/herbata) tak, aby wspomóc odzyskiwanie poczucia szacunku do siebie i kontroli
4. Pomóż przeanalizować możliwości poradzenia sobie z kryzysem – wspólnie oceńcie dostępne wsparcie socjalne i instytucjonalne, ale pamiętaj o możliwościach emocjonalnych i fizycznych osoby, której pomagasz
5. Wesprzyj w stworzeniu i egzekucji planu działania, który pozwoli na rozwiązanie sytuacji – nie wymuszaj swoich pomysłów
Czego nie robić?
Czasem mimo, że chcemy dobrze, nie jesteśmy w stanie zapewnić tego, czego osoba potrzebuje. Nie wynika to z naszej złej woli, ale z braku wiedzy, innego stanu emocjonalnego, ograniczonej percepcji. Z pewnością nie da się wyeliminować takich sytuacji całkowicie, ale można je ograniczyć. Postaraj się:
1. Nie dawać „dobrych” rad
2. Nie tłumić reakcji emocjonalnych drugiej osoby
3. Nie wymuszać szybkich decyzji
4. Nie bagatelizować objawów somatycznych
5. Nie oceniać i nie sugerować
6. Nie dopytywać o to, co się wydarzyło (to może prowadzić do retraumatyzacji)

03/01/2021

Dlaczego w prawie wszystkich rozmowach o gwałcie używa się strony biernej i mówi tylko/głównie o ofierze, a nie o sprawcy?
Zjawisko to ma dwie główne przyczyny.
Po pierwsze (ale niekoniecznie najważniejsze) - ewolucyjny mechanizm, który można określić jako "nie drażnij agresora". Jako zwierzęta, homo sapiens, chcemy odsunąć się jak najdalej od tragicznych doświadczeń, które nie są naszym bezpośrednim udziałem. Nie chcemy się narażać i "prowokować" sprawcy, żeby nie stać się kolejną ofiarą, w nadziei, że nas nie zauważy.
Ale to tylko pierwsza przyczyna. Za nią stoi natomiast ta bardzo niewygodna prawda, od której chcemy uciec - gwałcą "normalni" mężczyźni.
Łatwiej przyjąć, że ofiarą jest przyjaciółka, córka, żona, matka niż że gwałciciel to przyjaciel, syn, mąż, ojciec, itp. Kobiety od tysiącleci są postrzegane jako “czyjeś”, wiele nadal walczy o możliwość samostanowienia i bycia po prostu sobą, a nie przedłużeniem, ozdobą, dodatkiem swojego męża, ojca, brata. Oraz także my, te osoby obok, odsuwamy świadomość tego, iż sprawcy są wśród nas, chodzą, oddychają, pracują, mieszkają obok.
Mityczny gwałciciel to przecież taki anormalny, atypowy stwór, potwór, który nocą wypełza, żeby atakować obce kobiety w krzakach i ciemnych uliczkach.
Nie ma on wiele wspólnego z prawdą o większości gwałtów, ale wiara w tego mitycznego stwora pomaga odsunąć od siebie myśl, że być może znam, lubię, a nawet kocham kogoś, kto zgwałcił.
By Agata Uchman

02/01/2021

Mamy nadzieję, że nikt z Was nie będzie musiał_a korzystać z tych numerów, ale jeśli znaleźliście się w trudnej sytuacji - nie bójcie się skorzystać z pomocy oferowanej przez niżej wymienione jednostki.
Zwrócenie się o pomoc to często najtrudniejszy, lecz także najważniejszy krok. Jeżeli wahacie się czy Wasze problemy „kwalifikują się” do skorzystania ze specjalistycznej pomocy, pamiętajcie - jesteście ważne_i. Wasze problemy się liczą. Zasługujecie na pomoc, zasługujecie na to, by żyć w spokoju, bezpieczeństwie i komforcie.

Zdajemy sobie sprawę, że często pomoc telefoniczna może nie być wystarczająca. Jeżeli potrzebujecie kontaktu z jednostką pomocową w Waszym regionie - napiszcie do nas, a my pomożemy Wam znaleźć odpowiedni ośrodek/instytucję w Waszej okolicy.

01/01/2021

Drogie Osoby,

Jak zapewne zauważyłyście, od pewnego czasu nie jesteśmy aktywne.
Nie jest tak bez przyczyny - niestety, Stowarzyszenie ForgetMeNot kończy swoją działalność - jednak nie znika przestrzeń, którą tu wspólnie stworzyłyśmy. I nie znikamy my.

Dziękujemy za ogrom wsparcia, jakie dostałyśmy od Was. Udało się Nam wszystkim stworzyć społeczność, która dała Nam wszystkim siłę i nadzieję. Doświadczonym przemocą seksualną pokazała, że ich historie są ważne, że choćby wszyscy wokół mówili inaczej - nie muszą się ich wstydzić.
Pokazała również jak wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jak wielkim problemem jest kultura gwałtu w naszym kraju i jak naprawdę wygląda rzeczywistość po doświadczeniu przemocy seksualnej.
Jak ważna jest edukacja w tym temacie.
Dlatego też kilka byłych członkiń Stowarzyszenia zdecydowało się założyć Antyprzemocową Sieć Wsparcia - kolektyw o charakterze edukacyjnym, w ramach którego dalej będziemy walczyć z kulturą gwałtu. Głęboko wierzymy, że wspólnymi siłami tę walkę wygramy.

Jeszcze raz dziękujemy za Wasze wsparcie - wraz z Nowym Rokiem wracamy do Was. Pamiętajcie, że wciąż działa nasza grupa wsparcia, a jeżeli potrzebujecie rozmowy - możecie się odezwać w wiadomości prywatnej.

17/10/2020

24/09/2020

"Przekroczyć próg najtrudniej w sobie" /W. Myśliwski/

"... A przecież we wpisie z 17 listopada 2014 roku jest mowa tylko o tym, że pokrzywdzona ma duże trudności w kontaktach intymnych z mężem, pewne kontakty przeżywa jak nadużycie i nierespektowanie jej zdania. Nadto nie przystaje brutalne kilkugodzinne zgwałcenie do przekonania o jakimś bliżej niesprecyzowanym nadużyciu"

Na zdjęciu: Agnieszka Popławska