Awesta-Zaratusztrianizm-Rozważania

18/02/2026

Fragment pokuty zarstusztriańskiej: PATET
Zaratusztrianin w przypadku skalania winien zawsze dokonać procesu oczyszczenia, przez Patet, sklada się nań wyznanie iż nastąpiło skalanie, za które się pdpowiada, wgłoszenie patet przed zobą i tymi, których ono dotyczy, wyrażenie żalu za dopuszczenie się skalania z obietnicą poprawy, prośba o wybaczenie, a na koniec zadość uczynienie za wyrządzone zło. I nie ma odpuszczenia grzechów przez kapłana, jak sie „ubrudziłeś” sam się musisz „umyć”

Osoba, która pokutuje za swoje skalania, mówi:
O dobrzy
Ja, w waszej obecności
(po pięciokrotny, wyrecytowaniu Yathã Ahu Vairyõ
pokutuję (za wszystkie moje skalania )
z pomocą patet
powstrzymuję się od wszystkich grzechów; –
wszystkich niegodziwych myśli
złych słów
złych uczynków
o których tym świecie –
pomyślałem,
odnoszący się do myśli,
odnoszący się do słowa
i odnoszące się do czynu,
odnoszący się do (mojego własnego) ciała,
odnoszący się do (mojej własnej) duszy,
odnoszący się do tego świata,
odnoszący się do świata pozaziemskiego,
wszystkie te skalania, O Ahura Mazdo!
Odrzucam i trzymam się się od nich z daleka
(i) trzema słowami
dobra myśl, dobre słowo i dobry uczynek)
żałuję

Wyznaję , że jestem czcicielem Ahura Mazdy,
wyznaję ją zgodnie z religią objawioną przez Zaratusztrę,
wstrzymuję się od (ścieżki) dewów
i będę działać zgodnie z Prawem Ahura Mazdy

* Część od „pa nãme yazdãn” do „pa patet hom” jest w języku Pãzand. Podobnie należy to rozumieć w każdym Niyãyesh i Yasht.

(Gah według pory dnia)

dla chwały i uwielbienia,
Jazata Saroszy
świętego,
potężnego,
wcielenie słowa, (za uderzenie w daeva)
rozwścieczającej broni potężnej włóczni
i zgodnie z prawem Ahury
chwała (Khshnumãn)
(z Sarosh ) ,
chwałat, cześć, przebłaganie i uwielbienie,
(z Sarosh yazad )
niech Zaotar (kapłan pełniący obowiązki wyrecytuje
(doskonałości świętych wersetów) Yathã Ahu Vairyõ
(** tłumaczenie Ahunavar )
(kapłan pełniący obowiązki )
(recytuj mi ) * oznacza również
mów głośno, mów głośno.
(są one recytowane) (**tłumaczenie: Ahunavar )
(te są recytowane)(** tłumaczenie Ahunavar )
Niech (Rãspi, pomocnik kapłana, który jest) sprawiedliwy
i nauczyłem się wyrecytować (doskonałości takich wersetów)

08/02/2026

HEPTAGRAM Ukryta Magiczna Historia
Tajemnica zamku Doorenbug i Heptada Ameszaspentów część II.

Jeśli zaczniecie szukać zaratusztriańskiego Heptagramu muszę was rozczarować, nie znajdziecie go, ani w rzeźbię, ani w malarstwie, ani w architekturze, zdobnictwie, czy starych księgach. Wizualnie heptagram perski, czy zarausztriański nie istnieje poza jednym wątpliwym przypadkiem gwiazdy na czubku osuarium (zdjęcie). Paradoks, kultura któr anie użyła tego symbolu i i nie tylko tego symbolu. Skąd więc to zwrócenie uwagi na koncepcję heptagramu i co to ma wspólnego z Zaratusztrą i zaratusztrianizmem. Otóż jeśli będziecie szukać znaku, jego wizualizacji, to go nie znajdziecie, ale heptagram był zapisany w idee zaratusztriańskie od czasów Manthrana tylko był to Heptagram mistyczny, idea Hepta, która odegrał znaczącą rolę w dziejach heptagramu. Dlaczego nie było wizualizacji. Otóż , w związku z kojarzeniem takich znaków z Magią i to raczej tą niefajną. Zaratusztrianie mają mieszane uczucia w stosunku do magii, i są jej generalnie niechętni od czasów Zaratusztry, więc używanie znaku Heptagramu było niechętnie widziane, za to heptagram duchowy i mistyczny był i Jest obsesją zaratusztriańskiej, ba nawet późniejszej Persji

I. Zaratusztriańska Obsesja na punkcie siódemki

Autor: Prof. A. Shapur Shahbazi

Dla Ariów z Indii i Iranu trzy, pięć i siedem miały podstawowe konotacje (Keith, s. 407-9), a liczby specjalnie zapisane wśród "ludu Awestyjskiego" (patrz) są kombinacjami tych cyfr, Przykłady
1.Trzy kategorie tekstów awestyjskich, każdy podzielony na SIEDEM rozdziałów ( nasków , AVESTY);
2. Liturgia „Kultu SIEDMIU Stworzeń” ( Yasnâ haptanhâiti ); dwadzieścia jeden (3 x 7) Yaštów��3. SIEDMIU Amesza spentów Istnieje 7 stworzeń, którymi opiekuje się 7 Ameshāspandów. Stworzenia te, w kolejności Ameshāspandów, to: ludzkość, zwierzęta, ogień, metale, ziemia, woda i rośliny.
4. Istnieje siedem głównych cnót, z których każda jest powiązana z jednym z 7 AmesZāspandów. Cnoty te, w kolejności to: mądrość, pokój, prawda, odwaga, miłość, wytrwałość (w dążeniu do doskonałości) i świadomość (nieśmiertelności). Wszystkie pozostałe cnoty wywodzą się z tych podstawowych cnót.
5. W świecie duchowym istnieje 7 etapów dla dusz zmarłych. Trzy etapy to Piekło, zwane Duszmata, Duzukhta, Duzvarshta, oraz trzy etapy Nieba, zwane Humata, Hukhta, Hvarshta. Środkowy etap nazywa się Hamestakān (Czyściec), gdzie trafiają dusze, których dobre i złe uczynki są równe.
6. Według pahlawijskiej księgi Denkard, w chwili narodzin proroka Zaratusztry obecnych było 7 POŁOŻNYCH. Ilm-e-Khshnoom interpretuje, że te siedem położnych jest alegoryczną reprezentacją obecności siedmiu głównych ciał niebieskich
7. siedem podziałów ziemi (patrz HAFT KEŠVAR; na temat koncepcji liczb nieparzystych jako szczęśliwych, patrz Scheftelowitz, s. 88–90). Liczba siedem wydaje się być uważana za całość (na temat form tej liczby w różnych językach irańskich patrz Bailey, Dictionary , s. 498–99). ��8. Nawet odnowienie świata zostanie dokonane przez zoroastryjskiego Saoszjanta - Zbawiciela, Astva Ereta i jego sześciu towarzyszy, , który narodzi się w regionie centralnym (Kswaniratha,, którzy reprezentują pozostałe sześć regionów - karszwarów (Boyce, Zoroastrianism I, s. 284)

II . Historia Razy siedem
Liczba siedem była czczona przez różne narody jako mistyczny symbol okresowości, zupełności oraz pojęć duchowych i doczesnych (Graf; Varley; Andrian; Hehn, 1925; Roscher). Jej świętość dla Irańczyków wzrastała od czasów Medów, częściowo dzięki kontaktowi z kulturą Mezopotamii, w której heptada odgrywała dominującą rolę (Jensen; Hehn, 1907).

„Siedmiu doradców królewskich” ( Ezd 7,14) to „sędziowie królewscy”, którzy wymierzali prawo i sprawiedliwość w Imperium Perskim (Herodot, 3,31),
- a siedmiu dowódców polowych dowodziło armią perską, pomimo jej dziesiętnej organizacji (Herodot, 7,82-83; zob. Szahbazi, 1994, s. 88-89).
Odnośnie bóstw Persów, Herodot stwierdza (1.131), że „jedynych bogów, których kult przetrwał do nich od czasów starożytnych”, było siedmiu: Zeus [Ahura Mazda, patrz], słońce, księżyc, ziemia, ogień, woda i wiatry. Dodaje, że później Persowie powiększyli swój panteon.
Kiedy Med uzurpował sobie tron perski, siedmiu Persów najwyższej rangi obaliło go (Herodot, 3.70-83), zachęconych wróżbą siedmiu orłów (3.77),
i odtąd „Siedem Wielkich Domów” dzieliło władzę nad imperium,��
Nawet później w okresie panowania Sasanidów), a władca nie miał obowiązku żenić się z osobą z żadnej innej rodziny oprócz rodziny siedmiu rodów wymienionych przez Herodota (Herodot, 3.84). Zarządzali dużymi prowincjami i piastowali najwyższe urzędy, tworząc rodzaj rady doradczej dla króla. Nie zawdzięczali tych przywilejów spiskowi przeciwko medyjskiemu uzurpatorowi, jak się często twierdzi. Byli przywódcami najwyższej rangi i właśnie z tego powodu uzyskali dostęp do fałszywego króla (Herodot, 3.72, 77). Pozycja Wielkiego Króla wśród jego sześciu magnatów jest analogiczna do pozycji Ahura Mazdy wśród sześciu Amesz Spentów. Od czasów Achemenidów siedmiu magnatów stało się instytucją, całością zdolną do realizacji wielkich zadań. Eunapiusz (frg. 3 w Blockley, II, s. 32-33) ze zdumieniem zauważa, że „tych, którzy spiskowali z Dariuszem przeciwko Magom, było siedmiu, a znacznie później tych, którzy zbuntowali się z Arsakesem przeciwko Macedończykom, było tylu samo”.

W okresie Sasanidów przykładem jest relacja o ucieczce Kawada I do Heftalitów z Zarmehrem i pięcioma innymi zwolennikami, tworząc w sumie „ haft mard ” ( Š âh-nâma , wyd. Moskwa, VIII, s. 37-38).��W wielu przypadkach liczba siedem wyklucza władcę, czego przykładem jest „siedmiu książąt Persji i Medii, którzy widzieli oblicze króla i zasiadali pierwsi w królestwie” ( Est. 1,14),

oraz Haftvâd (zob.), który z skromnych początków doszedł do władzy dzięki pomocy swoich siedmiu synów.

Feudalni panowie z czasów Partów i Sasanidów to „siedmiu magnatów”- Rody DOMY:�1. Pahlavów;
2. Surên ,
3. Kâren,
4. Zig,
5. Mehrân,
6. Spahbad,
7. Spandiâd - Nahâbad
Twierdzili oni, że zostali ustanowieni panami w siedmiu prowincjach przez Kay Vištâspa (legendarnego króla z czasów Zaratusztry, założyciela dynastii Kajanidów) (Tabari, I, s. 683; Christensen, Iran Sass. , s. 103-4). Rozważając warunki panujące w czasach Partów i Sasanidów, wielokrotnie wspomina o haft gord – „siedmiu paladynach”, którzy dokonali walecznych czynów, nawet gdy bohaterowie mieli na imię dziesięć lub osiem, co stanowi znaczącą rozbieżność, na którą zwrócił uwagę Theodore Nöldeke (s. 52). I tak Rostam walczy z Afrâsiâbem (patrz) z dziesięcioma paladynami (wszyscy wymienieni w Š , red. Khaleghi, II, s. 104, w. 12-14), ale są oni pięciokrotnie określani mianem haft gord (tamże, s. 106, w. 45, 47; 108, w. 65; 109, w. 83; 114, w. 137). Ponownie, gdy Rostam udaje się do Turânu, aby uratować Bê'ana, zabiera ze sobą ośmiu paladynów, którzy są wszyscy wymienieni z imienia (wyd. moskiewskie, V, s. 60, wersy 883-89), ale są określani jako haft gord (tamże, s. 71, w. 1079, 73, w. 1123).

Podobnie Sasanidzki Szahinszah Ardašir I wkroczył i zdobył zamek HAFTWAD z siedmioma możnowładcami ( mehân ; Š , wyd. Moskwa, VII, s. 150, w. 704);

Bahrâm Gôr udał się na polowanie z siedmioma towarzyszami (Šâh-nâma , wyd. Moskwa, VII, s. 348, w.752);

A szat Khosrow Parviz podjął wyzwanie Bahrâma Chôbina z „parą siedmiu bohaterów” (do haft gord ; Š , red. Moskwa, IX, s. 118, t. 1842).

Co ciekawe obsesja dotycząca liczby 7 była kontynuowana w czasach muzułmańskich.

Siedmiu urzędników po raz pierwszy złożyło przysięgę wierności kalifowi Abbasydów al-Saffâhowi po jego wstąpieniu na tron (Ya'qubi, Ta`rik h, s. 417-18),��a siedmiu mężczyzn uczyniło to samo kalifowi al-Motawakkelowi ( Târikh-e gozida , red. Navâ`i, s. 322), a obaj ci kalifowie znani są z szacunku dla tradycji perskich.

Siedmiu uczniów szejka Abu Eshâqa Kazaruniego osiedliło się na Górze Liban i stali się znani jako haft tanân „siedem (świętych) osób” (Abu Eshâq Kazaruni, s. 421-22).

Siedmiu notabli tworzyło pierwszy krąg uczniów Hasana Sabbaha Qazviniego Raziego, s. 119),

a Zajd z Ahwazu i siedmiu heretyków (wszyscy wymienieni z imienia) założyli sektę Karmatów (tamże, s. 310–311).

Pojęcie „siedmiu notabli” przetrwało nawet w okresie dynastii Safawidów, pomimo dominującej symboliki liczby dwanaście. Kiedy Soltan-Ali, przywódca Zakonu Safawidów, miał zostać pokonany przez wrogów, przekazał swoją władzę swojemu pięcioletniemu bratu Esmâ'ilowi i wysłał go „wraz z siedmioma sufi” do Ardabilu, aby tam ustanowił swoją bazę władzy (red. Mozµtar, s. 57). Kilka lat później szach Esma'il I (patrz) udał się z siedmioma sufi (wszyscy wymienieni z imienia) z Arjovân do Târom (Mozµtar, red., s. 88), zebrał armię siedmiu tysięcy ludzi (Hasan Rumlu, red. Navâ`i, I, s. 61; tłum. Seddon, s. 41) z siedmiu plemion (Lockhart, s. 17; osiem plemion w Hasan Rumlu) i wykroił dla siebie królestwo. Po śmierci szacha Esma'ila II siedmiu magnatów wspólnie strzegło korony Safawidów i zachowało ją dla prawowitego następcy, a siedmiu magnatów zabiło Soltân-Mohammada Khodâ-bandę, pogrążając Imperium Safawidów w chaosie (Falsafi, 1966, I, s. 35, 136). W marcu 1736 roku Nadir Szach wysłał siedmiu magnatów (wszystkich wymienił z imienia) do przedstawicieli miast i plemion perskich zgromadzonych na równinie Moghân, aby zapytać o ich decyzję w sprawie wyboru króla (Falsafi, 1963, s. 178-79).

�Koncepcja siedmiu Domów władzy czasami wpływała na wierzenia religijne: świadczy o tym wspomniany powyżej zoroastryjski Zbawiciel,

1. siedmiu wezyrów Mazdakitów (patrz poniżej),
2. siedmiu bogów i siedem próśb Pierwszego Człowieka do Ojca wielkości w manicheizmie (Christensen, Iran Sass. , ss. 185-86).
3. Niektórzy Kurdowie utrzymują, że haft tan , siedem boskich sił uosobionych jako imam 'Ali b. Abi Tâleb itd., dynamicznie zarządza sprawami światowymi w opozycji do haft vâna , siedmiu złych sił uosobionych jako Afrâsiâb itd. (Keyvânpur, s. 14, n. 2, apud Mo'in, s. 272-73).
4. Wcześni ismailici wierzyli w „siedem wyższych liter” jako archetypy „siedmiu proroków”, „siedmiu imamów” i siedmiu cyklicznych epok (Madelung, s. 203). Ideologia ismailitów, czyli „siedmiu szyitów”, jest nadal zdominowana przez różne heptady.
5. Ahl-e Haqq (patrz) wierzą w „siedem kolejnych wcieleń bóstwa” ( EIr I, s. 636).��Mezopotamskie i hellenistyczne spekulacje planetarne (Röck) dodatkowo wzmocniły mistyczną moc liczby siedem dla Irańczyków. Dlatego też, aby udowodnić swoją suwerenność, pierwszy król Medii miał ufortyfikować swoją stolicę Ekbatanę, SIEDMIOMA murami, których blanki pomalowano odpowiednio na biało, czarno, szkarłatno, niebiesko, pomarańczowo, srebrno i złoto (Herodot, 1.98). Szczegóły zapożyczono z ideologii i architektury Mezopotamii, ale stały się one podstawowymi cechami tradycji irańskich. Na przykład siedem pałaców zbudowanych przez Kaya KAVUSZA nad rzeką Alborz (Christensen, 1931, s. 74, 108-9), przez Siâvoša w Kang Dez (Christensen, 1931, s. 74, 82-85, 108-9) i przez Bahrâma V pomalowanych siedmioma kolorami. Irańska adaptacja babilońskiego systemu przypisywania siedmiu kolorów (lub kolorowych elementów) siedmiu planetom może być wywnioskowana z syryjskiej wersji Romansu Aleksandryjskiego ( opartego na wersji pahlawickiej) Pseudo-Kallisthenesa (tłum. Budge, s. 5–6): kryształ reprezentował Słońce [Mitrę], nieugięty Mâh (Księżyc), czerwony Vahrâm, szmaragdowy „Nâbo, pisarz, zwany po persku Tir”, biały kamień Bel/Hormazd i szafirowy kamień „Balti (Pani), zwana po persku Anâhid”. Z czasem, pod wpływem dalszych wpływów babilońskich, stowarzyszenie rozwinęło się w czteroczęściowy schemat siedmiu pałaców pomalowanych w barwach siedmiu planet, które były strażnikami siedmiu klimatów (patrz), a także siedmiu dni tygodnia i które wraz z dwunastoma znakami zodiaku nieubłaganie wpływały na ludzkie życie i przeznaczenie (np. Š , red. Khaleghi, I, s. 6–7; patrz dalej HAFTA, HAFT KEŠVAR i HAFT PEYKAR ). Schemat ten był używany przez Mazdakitów, którzy twierdzili, że pod Istotą Najwyższą „cztery moce kierują światem za pomocą siedmiu wezyrów, którzy działają w kręgu dwunastu sił duchowych” (Yarshater, s. 1007). W późniejszych czasach wiara ta stała się główną obsesją Irańczyków wyznających zaratusztriaństwo (Ringgern; Zaehner, s. 158, 160-62, 254, 369, 374, 400, 410; Shahbazi, 1991, s. 53-54) i zyskała jeszcze większe znaczenie w okresie islamskim, kiedy liczbie siedem nadano dodatkową symbolikę (Hartmann-Schmitz, s. 12-120).

07/02/2026

Jedna z kluczowych gath Zaratusztry

Werset 1: [lament istot w świecie zmieszanym]

Do Ahura Mazdy, Stwórcy, Dusza Krowy [dusza Matki Ziemi, dusza Stworzenia] (Geusz Urwan )
skarżyła się w ten sposób: Dlaczego mnie stworzyłeś?
Kto dał mi życie? Gniew, gwałty, zniewagi, pogwałcenie prawa, błędy i wypaczenia, agresja i przemoc są wszędzie. Nie mam żadnego opiekuna i obrońcy, z wyjątkiem Ciebie. Dlatego pokaż mi zbawiciela (Saoszjanta), który może wskazać mi wyjście z tej opresji.

Werset 2: [pytanie–refleksja Mazdy wobec prawdy i ustanowionego ładu kosmosu]

Wtenczas Stwórca Wszelkiego stworzenia zapytał Amesza Spenta Aszę
– kto będzie spośród ludzi Twoim wybawcą w tym świecie, abyśmy mogli darować duszy Stworzenia, oprócz ochrony, również jej sprzyjać, popierać, żywić, wychować z zapałem, gorliwością i życzliwością.
Kogo chcesz, O Aszo, mianować ich ludzi (Istot) Panem i Przewodnikiem, aby odeprzeć armię złych i wprowadzonych w błąd Istot i powstrzymać złość i strapienie.

Werset 3: [odpowiedź Aszy]

Asza odpowiedziała na to Ahura Mazdzie!
– „Przywódca wybrany dla ludzi na świecie nie powinien być niesprawiedliwy ani skalny okrucieństwem, ale obdarzony życzliwością i miłością, winien być pozbawiony wrogości nieprzyjaznych odruchów. Prawdą jest, że nie rozpoznaję takiego człeka pośród ludzi
na tym świecie, który mógłby ochronić sprawiedliwych przed niegodziwcami.
Niemniej jednak jestem pewien, że powinien być to najsilniejszy ze śmiertelników, którego wezwanie jego pomocnicy uszanują z pośpiechem i [lecz] bez nierozwagi”.

Werset 4:

– Bez wątpienia Ahura Mazda jest świadom w pełni działań czcicieli demonów istot zwiedzionych i ich mocodawców (tj. Dewa i heptady Angra Mainju) w przeszłości oraz czynów, które popełnią w przyszłości.
Ponieważ osąd tych czynów, dobra i zła, będzie dokonywany wyłącznie przez Ahura Mazdę, Więc niech się stanie jak pragnie on sam” (tj. My poddajemy się Jego woli).

Werset 5:

– „Dusza stworzenia i ja, oboje z podniesionymi rękami i pełnym szacunkiem, wychwalamy Ahurę Mazdę i wzywamy go, by powstrzymał krzywdę wyrządzaną prawym i dobrym ludziom i ich przywódcom, a także chronił ich przed atakiem zła i ich wrogów”.

Werset 6: [Odpowiedź–refleksja Mazdy]

Dlatego Ahura Mazda, ożywiając życie poślubione Swoją Mądrością, odrzekł na to tak: Czy nie jest Ci znany ani jeden zdolny Mistrz, ani nawet jeden duchowy przywódca i Zbawiciel (Saoszjant), który mógłby przewyższyć innych w czystości i prawości? Czy to nie z tego powodu zostałeś obarczony odpowiedzialnością za Pasterza i ochronę stworzeń tego świata?

Werset 7:

A potem Ahura Mazda kontynuował swą wypowiedź w ten sposób:

– Święte pieśni zwiększające szczęście, a zatem mam na myśli manthrę (pieśń mocy, modlitwę) Ahunvara, pochodzą one od Ahury, który jest jednej woli z Aszą.
Ta pieśń jest natchniona przez Mazdę i jest postępem świata i dobrobytem ludzi

Po chwili ciszy Ahura Mazda kontynuował:

[Pytanie Mazdy do Vohu–Manah–Dobrej Myśli]

– O, Vohu Manah (Amesza Spenta, Dobra Myśl), kogo zamyślasz uczynić Zbawicielem (awest. Saoszjantem), który może pomóc ludziom i uchronić ich od zbłądzenia?

Werset 8 [decyzja Mazdy]

Ahura Mazda rzekł: Tą osobą, jedyną, która jest mi znana na tym świecie, tym, który wysłuchał moich nauk, jest Spitama Zaratusztra, który sam ze względu na mnie, Ahurę Mazdę, pragnie propagować prawdę [i] głosić prawdę o obowiązkach wobec świata.
Z tego powodu chcę mu dać (lub muszę mu nadać) płynność mowy.

Werset 9: [kolejny lament Duszy Stworzenia]

Wtedy Dusza Stworzenia z płaczem zawołała:
„Dlaczego oferujesz mi pomoc słabego człeka pełnego wobec Ciebie uwielbienia,
Gdy mi potrzebny jest mocarz? Nie tego pragnę. Czyż on włada mocą i chwałą (chwarena) które mogą mnie wspomóc w tej opresji?”

Werset 10: [błaganie Zaratusztry]

O Ahura Mazdo i Ty, Duchu prawy i panie prawości! (Aszo)
Uczyń mnie posiadaczem prawdy i darem, który pochodzi
Od twojego Chszatry (Amesza Spenta, moc, charyzma, dar, autorytet)
Przez Aszę (Prawdę, prawość, wiedzę),
Abyśmy przynieśli światu pokój i szczęście (Usztę),
Przez Dobrą Myśl, właściwe myślenie (Vohu–Manah),
Które są twoje.

Werset 11: [Lament i błaganie Zaratusztry – O prawdę, mądrość, Dobrą Myśl i charyzmę-umiejętność przekonywania]

O, kiedy Asza, Vohu Manah i Chszatra, będą ze mną razem?
Kiedy, o Mazdo, społeczność Magów zaakceptuje Twe nauki?
Obdarz tych, którzy są z Tobą tymi darami,
Abyśmy mogli Cię wspierać w Twym dziele!

04/02/2026

HEPTAGRAM Ukryta Magiczna Historia
Tajemnica zamku Doorenbug i Heptada Ameszaspentów

Definicja
heptagramem nazywamy każdy przecinający się sam ze sobą siedmiokąt ( wielokąt o siedmiu bokach ).
Istnieją dwa regularne heptagramy oznaczone jako {7/2} i {7/3}, przy czym druga liczba oznacza odstęp wierzchołkowy od regularnego siedmiokąta , {7/1}.
To najmniejszy wielokąt gwiaździsty, który można narysować w dwóch formach, jako ułamki nieskracalne . Te dwa heptagramy są czasami nazywane heptagramem (od {7/2}) i wielkim heptagramem (od {7/3}).
To symbol, mający znaczenie astrologiczne, kultowe, alchemiczne, magiczne i religijne. ELement „świętej geometri”

Prolog
Jesienią 2011 roku studentka Uniwersytetu Radboud, Maeyke Kok, zdecydowała się odbyć staż w zamku Doornenburg. Zamek Doornenburg, położony około 13 kilometrów od Nijmegen, jest siedzibą muzeum ze skromną kolekcją artefaktów związanych z historią sztuki i archeologią, a zadaniem Maeyke było zinwentaryzowanie tych obiektów. Tak się złożyło, że jej promotor (pierwszy autor tego artykułu) był na miejscu dokładnie w tym samym momencie, gdy Maeyke obrabiała cegłę z wgłębieniem, w którym znajdował się okrągły metalowy przedmiot. Na metalowym artefakcie widoczny był pentagram i kilka dziwnych znaków, takich jak formuła agla , ale wówczas nie zwróciliśmy na to uwagi, poza stwierdzeniem, że to jakaś niezwykła moneta lub symbol. Dopiero gdy Maeyke wybrała obiekt do dokładniejszego zbadania, wróciła do cegły i symbolu i chociaż po zakończeniu stażu nie drążyła tematu, jej promotor był zaintrygowany artefaktami. Wkrótce stało się jasne, że metalowy przedmiot był wariantem Sigillum Dei opisanego i przedstawionego w Liber iuratus Honorii . Sigillum Doornenburgensis , ostatecznie, miało wszystkie atrybuty średniowiecznej wersji Sigillum Dei sprzed czasów Johna Dee , kompletne z pentagramem, siedmiokątem, siedmiokątem, kolejnym siedmiokątem, koncentrycznymi okręgami, tajemniczymi zestawami sylab, imionami boskimi i anielskimi oraz kompletnym Wielkim Schemhamphorasem. Niektóre z odczytów na sigilu nie odpowiadały jednak rękopiśmiennym dowodom północno-zachodnioeuropejskiej tradycji Sigillum Dei w Liber iuratus ��ilustracje 1 , 2 Heptagramy, 3 Sigillum Dornburgiensis, Wyrzeźbiony w ołowiu i ukryte w cegle zamkowej: późnośredniowieczne Sigillum Dei na zamku Doornenburg.
4. Zamek Doornenburg ( holenderski : Kasteel Doornenburg ) jest holenderskim zamkiem z XIII wieku.
artefakt jest najstarszym zachowanym Sigillum Dei na świecie, wykonanym pod koniec średniowiecza i wyprzedzającym o około sto lat słynne woskowe pieczęcie Johna Dee, przedstawiające Sigillum Emeth.

Wkrótce dalszy ciąg fascynującej historii Heptagramu

źródła:

�https://www.academia.edu/figures/3764906/table-2-the-first-heptagon
https://muse.jhu.edu/pub/56/article/562474/pdf

02/02/2026

Gotowa ilustracja do mitologii zaratusztriańskiej, zamieszczam fragment Bundahisznu na podstawie którego namalowałem ten obrazek
…

O naturze drzewa Gokaren

ROZDZIAŁ 18

1. O naturze drzewa, które nazywają Gokaren, jest powiedziane w objawieniu, że był to pierwszy dzień, kiedy drzewo, które nazywają Gokaren, wyrosło z głębokiego młu pośrodku rozległego oceanu Vourukasza; Jest ono ostoją i niezbędnym nieśmiertelności jako źródło odnowienia wszechświata, ponieważ oni zeń przygotują nieśmiertelność (haomę). 2, Zły duch wszedł tam gdzie roso drzewo jako najgorszy z jego przeciwników, i umieścił w tej głębokiej wodzie potwornego jaszczura jako przeciwnika drzewa, by zraniła Haomę. 3. Aby powstrzymać owego jaszczura, Ormazd stworzył tam dziesięć potężnych ryb Kar, które przez cały czas nieustannie krążą wokół Haomy, tak że głowa jednej z tych ryb jest nieustannie skierowana w stronę jaszczura. 4. Wraz z jaszczurem zarówno ryby te jak i Jaszczur spożywają jedynie pokrm ducha, to znaczy nie potrzeba im żadnego materialnego pokarmu aż do odnowienia wszechświata. Pozostają w stanie zawieszenia grożąc sobie nawzajem, ale nic nie czyniąc. 5. Są miejsca, gdzie ta ryba jest opisana jako „Ariz

31/01/2026

Manthra ahunvara

30/01/2026

Wersja: melorecytacja manthry

Sacred Manthra sung in Old Avestan

30/01/2026

Ciekawa wersja manthry

Ashem Vohu is one of the most sacred and foundational prayers of Zoroastrianism, recited daily as an affirmation of Asha — Truth, Righteousness, and Cosmic O...

29/01/2026

Święta Manthra

29/01/2026

Hymn Do Mitry
Tłumaczył nasz behdin Sebastian Santana

Hołd Tobie składam, Ahura Mazdo.
Przyjdź mi z pomocą, Ahura Mazdo.
Czcimy dobre i pomocne, święte Frawaszi sprawiedliwych.
Czcimy Mitrę, Pana szerokich pastwisk.

Oświadczam: jestem czcicielem Mazdy,
Naśladowcą Zaratusztry,
Wrogiem Dewów,
Posłusznym prawom Ahury.

Uwielbienie, cześć i chwała Mitrze –
Panu szerokich pastwisk,
Który tysiąc uszu posiada,
Który dziesięć tysięcy oczu ma,
Bogu wzywanym imieniem swoim,
Oraz Rama Chłastrze.

„Jatha Ahu Wairjo” – niech powie Zaotar,
„Atha ratusz aszatczit hacza" – niech odpowie znający Aszałan.

Czcimy Mitrę – Pana szerokich pastwisk dla bydła,
Którego słowo prawdziwe jest,
Który w zgromadzeniu stoi,
Który tysiąc uszu ma, dobrze ukształtowany,
Który dziesięć tysięcy oczu ma, wyniosły,
Który szeroką wiedzę posiada, pomocny,
Który nie śpi, lecz zawsze czuwa.

Czcimy Mitrę, który otacza kraj,
Czcimy Mitrę, który jest w kraju, i wewnątrz kraju,
Czcimy Mitrę, który jest ponad krajem, i pod krajem,
Czcimy Mitrę, który jest przed krajem, i za krajem.

Czcimy Mitrę i Ahurę, wyniosłych, sprawiedliwych, nieśmiertelnych,
Czcimy Gwiazdy, Księżyc i Słońce,
Przez drzewa dające Baresmę.
Czcimy Mitrę, Pana wszystkich krajów.

Dla Jego blasku i pomyślności
Będę składać Mu ofiarę w głośnej czci,
Mitrze – Panu szerokich pastwisk, wraz z libacjami.
Składamy ofiary Mitrze – Panu szerokich pastwisk,
Który daje radość i dobre miejsce do życia aryjskim krainom.

Niech przyjdzie do nas, aby nam pomóc,
Niech przyjdzie, aby dać nam przestrzeń,
Niech przyjdzie, aby nas wspierać,
Niech przyjdzie, aby okazać nam miłosierdzie,
Niech przyjdzie, aby uleczyć nas z chorób,
Niech przyjdzie, abyśmy pokonali wrogów naszych,
Niech przyjdzie, aby obdarzyć nas dobrym życiem,
Niech przyjdzie, aby obdarzyć nas posiadaniem Prawdy.

Niech przyjdzie do nas potężny, niezłomny,
Niemożliwy do oszukania Mitra –
Pan szerokich pastwisk, godny czci i pochwały,
Dla dobra całego świata materialnego.

Tego potężnego, silnego Boga Mitrę,
Najsilejszego w świecie stworzeń, będę czcił libacjami.
Będę Go wychwalał i otaczał czcią,
Czcił Go modlitwą głosu, libacjami,
Mitrę – Pana szerokich pastwisk.

Czcimy Mitrę – Pana szerokich pastwisk,
Z mlekiem, Haomą i gałązkami Baresmy,
Z kunsztem języka, świętym słowem i czynem,
Libacjami oraz prawidłowo wypowiedzianymi słowami.

28/01/2026

Daena-dusza-frawaszi

04/01/2026

Prawie gotowa okładka kodeksu pergaminowego