22/03/2026
Deklarimet e ambasadorit gjerman për respektimin e vendimit të Gjykatës Speciale në Hagë, apo pranimin pa kushte të çdo vendimi ndaj krerëve të UÇK-së, nuk janë vetëm të papranueshme por ato janë të thellësisht të njëanshme.
Nuk mund të kërkohet nga një popull që ka kaluar spastrimin etnik, masakrat dhe dhunën sistematike, që të heshtë përballë një narrative që tenton të relativizojë luftën për liri. UÇK-ja nuk ishte një organizatë kriminale – ishte një domosdoshmëri historike për mbijetesë dhe çlirim.
Qëndrime të tilla nga përfaqësues diplomatikë nuk mund të shihen si neutrale. Ato ngjajnë më shumë si presion politik i maskuar si respekt për drejtësinë. Drejtësia nuk kërkon nënshtrim të verbër – kërkon të vërtetë dhe barazi.
Është hipokrizi që kërkohet “pranim i vendimeve”, ndërkohë që:
Krimet serbe ende nuk janë trajtuar në mënyrë të barabartë
Serbia vazhdon të glorifikojë figura përgjegjëse për krime lufte
Në rajon vazhdon një politikë e dy standardeve
Nëse Gjermania dëshiron të jetë faktor serioz stabiliteti në Ballkan, atëherë duhet të heqë dorë nga qasjet selektive dhe të mos luajë rol që, me apo pa dashje, i shërben narrativave që e shtrembërojnë historinë.
Kosova nuk ka nevojë për leksione të njëanshme mbi drejtësinë. Kosova ka nevojë për drejtësi të plotë, ku viktima dhe agresori nuk barazohen, dhe ku historia nuk rishkruhet sipas interesave politike të ditës.
