04/06/2026
มองเห็นกูมั๊ย
กูไม่ได้อยากดัง
กูไม่ได้อยากเป็นแกนนำ
กูแค่เริ่มสงสัยว่า…มึงกับกูยัง “มีตัวตน” อยู่ในสายตาผู้มีอำนาจบ้างไหม
เป็นมนุษย์เชื้อชาติไทยคนหนึ่ง ไม่ใช่ตัวเลขหนึ่ง
บางวันมันอึดอัดจนอยากลงถนน
อยากยืนกลางสี่แยก
กับเพื่อนที่คิดเหมือนกัน
แล้วตะโกนให้สุดเสียงว่า
“มองเห็นพวกกูมั๊ย!”
ไม่ใช่เพราะอยากท้าทาย
แต่เพราะรู้สึกว่า…กูกับมึงจะเสียเวบากับ “วงอำนาจ“ ที่วงที่มองมึงกับกู เป็นแค่ตัวเลขไปทำไม
พวกเขาพูดเรื่องประเทศ
พูดเรื่องเศรษฐกิจ
พูดเรื่องอนาคต
แต่ไม่เคยมองลงมาที่ชีวิตเล็ก ๆ
ที่กำลังหายใจรวยรินอยู่ข้างล่าง
และ แก้ไข
แก้ไขนะโว๊ย ไม่ใช่ ติ๊ดชึ่ง ไปวันๆ
กูไม่ได้อยากให้เมืองลุกเป็นไฟ
กูไม่ได้อยากให้ใครพัง
และ กูไม่ได้เกลียดใคร
กูแค่อยากรู้ว่า
ในสายตาของคนที่มีอำนาจ
มึงกัยกูยังเป็น “คน” อยู่ไหม
หรือเป็นแค่ตัวเลขที่เขาใช้พูดบนเวที
มึงเอ๊ย ในวันหนึ่งเสียงนั้นดังพอ
มันไม่จำเป็นต้องมีใครลงถนนเลย
เพราะคนที่ควรได้ยิน
จะ “เริ่มมองเห็น” ด้วยตัวเอง
แต่ถ้ายังไม่เห็น…
สี่แยกนั้น
อาจไม่ใช่ที่ที่อันตรายที่สุด
แต่จะเป็น อีกสี่แยกหนึ่งที่จะถูกจาลึกไว้ในประวัติศาสตร์
ฐานันดร์ ขันธ์แก้ว
ผู้ก่อตั้งแนวทางธรรมรัฐ
