“ผ้าทอพื้นเมืองไทเลย”เป็นผลิตภัณฑ์ที่ผลิตขึ้นโดยกลุ่มทอผ้าหัตถกรรมสองมือนาง
หมู่ที่ 9 ตำบลธาตุ อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย
การทอผ้าเป็นอาชีพดั้งเดิมของชาวเชียงคาน ในอดีตชาวบ้านได้ปลูกฝ้ายเป็นอาชีพ เพื่อนำดอกฝ้ายมาทำเป็นเส้นด้ายไว้ใช้ทอผ้าสำหรับตัดเย็บเสื้อผ้าใส่เองมาหลายชั่วอายุคน จนเกิดความรู้ ประสบการณ์ เป็นการเรียนรู้จากธรรมชาติ และบรรพบุรุษ เกิดการพัฒนาเสริมสร้างความสามารถสะสมเป็นองค์คว
ามรู้สืบทอดกันมาสู่ลูกหลาน และพัฒนาวิถีชีวิตของราษฎร
ในอำเภอเชียงคาน
#วิสาหกิจชุมชนหัตถกรรมสองมือนาง ได้สืบทอดการทอผ้ามาจากบรรพบุรุษ ในท้องถิ่นของตนเอง ที่ได้อพยพโยกย้าย หนีภัยทางสงคราม มาจากน้ำปาดแสนตอ จังหวัดอุตรดิตถ์ และเมืองปากลาย แขวงไซยะบุรี ซึ่งหญิงสาวในสมัยโบราณจะได้รับการฝึกฝนให้ทอผ้าตั้งแต่เยาว์วัย เพื่อนำมาใช้เป็นเครื่องนุ่งห่ม ผ้าบูชาพระ ผ้าตามประเพณี ของฝากและของที่ระลึกตลอดจนเครื่องแต่งกาย และของใช้ในพิธีแต่งงาน “การทอผ้า” จึงถือเป็นเอกลักษณ์และวิถีชีวิตของคนในท้องถิ่นมาตลอดจนถึงปัจจุบัน ลวดลายโบราณที่มีการอนุรักษ์ไว้ในชุมชน มีไม่ต่ำกว่า ๑๐๐-๒๐๐ ปี มีประมาณ ๒๐๐-๓๐๐ ลาย มีลวดลายและการให้สีสันความประณีตที่มีเอกลักษณ์โดดเด่น เฉพาะท้องถิ่นไม่เหมือนที่ใด โดยเฉพาะลวดลายของผ้าล้อลาย ผ้าล้อจก
การก่อตั้งกลุ่มเริ่มแรก สมาชิกกลุ่มได้รวมตัวกันทั้งหมด 12 คน เข้าร่วมในโครงการพัฒนาพื้นที่เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ (พระพันปีหลวง) ตำบลปากตม อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย นำเส้นไหมในโครงการมาทอและส่งเข้าจำหน่าย ทำให้เกิดรายได้เพิ่มขึ้นทั้งในกลุ่มและชุมชน ต่อมาวันที่ 7 ม.ค พ.ศ. 2559 มีสมาชิกเพิ่มขึ้น 22 คน
ได้รวมตัวกันจัดตั้งเป็นกลุ่มวิสาหกิจชุมชน และกลุ่มแม่บ้าน ใช้ชื่อ #วิสาหกิจชุมชนหัตถกรรมสองมือนาง มาจนถึงประจุบัน
ทางกลุ่มได้พัฒนาฝีมือการทอให้มีลวดลายต่างๆได้อย่างประณีต สวยงาม เป็นที่ต้องตา ต้องใจ แก้ผู้พบเห็นจนเกิดการแลกเปลี่ยน ซื้อขายผ้าทอกันเองทั้งในหมู่บ้านและนอกหมู่บ้าน จนในปัจจุบันผ้าทอพื้นเมืองได้กลายเป็นสินค้าที่สร้างอาชีพ สร้างรายได้ ที่มั่นคงให้กับชาวบ้าน และหลายครัวเรือนหันมาประกอบอาชีพปลูกฝ้าย เลี้ยงไหมทอผ้าใช้เองและส่งขาย เป็นการอนุรักษ์ภูมิปัญญา มีการพึ่งพาอาศัยกันในหมู่บ้าน รักษาขนบธรรมเนียมประเพณี
การทอผ้าของชาวบ้านจึงเป็นกิจกรรมหนึ่งที่สืบทอดเป็นวัฒนธรรม ประเพณี ประจำหมู่บ้าน ที่บรรพบุรุษได้สั่งสอนให้แก่บุตรหลาน และพัฒนาคิดค้นลวดลายต่างๆตามสิ่งที่ได้พบเห็นในหมู่บ้าน ตามความคิดของตนเอง และจากการฝึกอบรมกับหน่วยงานต่างๆ จนเกิดเป็นศิลปะลายผ้าที่สวยงาม แปลกตา ในปัจจุบัน