ชมรมสร้างสรรค์ศิลปะการแสดงและการละครเชียงราย

โครงการ Act of Chiangrai โดย Acting2Star Group จัดทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการเผยแพร่ความรู้ สนับสนุนผลงานและสร้างสรรค์ผลงานให้กับเยาวชน ช่วงอายุระหว่าง 15-25 ปีที่มีใจรักในงานศิลปะการแสดงทุกท่าน โดยมีรูปแบบเป็นการจัดละครเวทีเพื่อสร้างสรรค์สังคม และส่งเสริมความสามารถด้านการแสดงของเยาวชนจากทั่วประเทศไทยได้มีผลงานสู่สาธารณะชน และปลูกฝังให้เยาวชนทุกคนเข้าใจถึงศิลปะการแสดงที่ถูกต้อง และช่วยกันรักษาและสืบทอดงานศิลปะการแสดงต่อไปในอนาคต

หลักการและเหตุผล
ในอดีตงานด้านศิลปะการแสดง เคยถูกมองว่าเป็นอาชีพ “เต้นกินรำกิน” ซึ่งอาจจะไม่ได้รับเกียรติหรือการยกย่องเท่าที่ควร แต่ในยุคปัจจุบัน เยาวชนไทยหันมาให้ความสนใจในแขนงอาชีพด้านบันเทิง และศิลปะการแสดงมากขึ้นกว่าเดิม สืบเนื่องมาจากการรับสื่อจากรายการทางโทรทัศน์มากมาย ที่เป็นแบบอย่างให้เยาวชนรู้สึกประทับใจและหันมาให้ความสนใจในศิลปะการแสดงมากขึ้น รวมไปถึงผู้ปกครองของเยาวชนต่างก็มีมุมมองที่ดีขึ้นและให้การสนับสนุนกิจกรรมนอกเวลาของเยาวชนมากขึ้นกว่ามุ่งเน้นแต่การเรียนในตำราอย่างเดียว
รองศาสตราจารย์ สดใส พันธุมโกมล ผู้ก่อตั้งภาควิชาศิลปการละคร คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระบุว่า ศิลปะการแสดง คือ ศิลปะที่เกิดขึ้นจากการนำภาพจากประสบการณ์และจินตนาการของมนุษย์มาผูกเป็นเรื่อง และจัดเสนอในรูปแบบของการแสดง โดยมีผู้แสดงเป็นผู้สื่อความหมายและเรื่องราวต่อผู้ชม
ศิลปะการแสดงจากมุมมองของบุคคลทั่วไป อาจนึกไปถึงภาพเกี่ยวกับ ดารา หรือนักแสดงละครโทรทัศน์ ที่ได้รับบทมาจากผู้กำกับฯ แล้วก็แสดงอยู่หน้ากล้อง ซึ่งเพียงแต่มีหน้าตาสวยหล่อเท่านั้นก็สามารถทำได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีการเรียนรู้ แต่ในความเป็นจริง การเรียนวิชาศิลปะการแสดง มุ่งเน้นให้นักเรียนมีความเข้าใจในด้านการละครในสาขาต่าง ๆ ให้ลึกซึ้งและกว้างขวาง ก่อนจะนำความรู้ความชำนาญไปประกอบอาชีพอย่างได้ผล นอกจากนี้ ความรู้ความเข้าใจในด้านการละครยังส่งผลถึงการดำรงชีวิตประจำวัน เช่น ส่งเสริมบุคลิกภาพ ความเป็นผู้นำ ความเข้าใจตนเองและผู้อื่น การมีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี ความสามารถในการแสดงออก ความรับผิดชอบและความสามารถในการทำงานร่วมกับผู้อื่นด้วยความสามัคคี เป็นต้น ละครของทุกชาติทุกภาษาจะแสดงออกถึงหลักปรัชญา จิตวิทยา วัฒนธรรม ศาสนา และขนบธรรมเนียมประเพณีของมนุษย์ในยุคสมัยต่าง ๆ โดยสะท้อนให้เห็นรสนิยม ค่านิยม และความเจริญของมนุษย์ในแต่ละสมัยได้เป็นอย่างดี ฉะนั้นละครจึงเป็นกุญแจดอกสำคัญที่จะนำไปสู่ความเข้าใจมนุษย์อันเป็นรากฐานของการศึกษา
อริสโตเติล ได้กล่าวไว้ว่า ความจริงที่ได้รับจากละครมิใช่ข้อเท็จจริงของยุคหนึ่งยุคใดโดยเฉพาะเช่นบันทึกประวัติศาสตร์ แต่เป็นความจริงตลอดกาลเกี่ยวกับชีวิตและอารมณ์ของมนุษย์
มีความเข้าใจผิดๆ หลายอย่างเกี่ยวกับการแสดงเพราะหลายคนคิดว่าการแสดง คือการเสแสร้งแกล้งทำ ไม่ใช่ความจริง ก็เลยต้องมาทำความเข้าใจกันว่า แท้ที่จริงแล้ว Acting หรือ การแสดง ที่เราชอบพูดทับศัพท์นั้นมาจากคำว่า Act ซึ่งแปลว่า “ทำ” นั่นหมายความว่าเวลาเล่นละครนั้น นักแสดงจะต้องพูดอย่างตัวละครพูด ทำอย่างตัวละครทำ และคิดอย่างตัวละครคิด ต้องรู้จักตัวละครอย่างลึกซึ้ง ทุกแง่ทุกมุมชีวิตราวกับรู้จักญาติพี่น้องหรือคนใกล้ตัวจนสามารถมองโลกผ่านาสายตาของตัวละครได้ นั่นจึงจะนำพานักแสดงไปสู่การแสดงที่จริงใจ ไม่ต้องคอยตีหน้า ถลนตา ทำท่า ใส่อารมณ์ ประดิษฐ์เสียงสูงต่ำดังค่อยจนขาดความสมเหตุสมผล

คุณภัทราวดี มีชูธน ผู้ก่อตั้งโรงละคร ภัทราวดีเธียเตอร์ กล่าวไว้ว่า ศิลปะการแสดงสามารถจรรโลงสังคมได้โดยการใช้ฝีมือของศิลปินที่ชำนาญ ผลิตงานศิลปะที่ดี ที่สามารถกล่อมเกลาและยกระดับจิตใจคนในสังคม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาคุณธรรมของประชาชนในบ้านเมืองไม่ให้เสื่อมถอย เรียกได้ว่าเป็น คุณูปการของศิลปินนักแสดงที่มีต่อแผ่นดิน

ข้อดีอีกอย่างหนึ่ง ของการเรียนศิลปะการแสดง คือ ศิลปะการแสดงออกทำให้เยาวชนรู้จักการพูด และการวางตัวในสังคมอย่างถูกต้อง และส่งเสริมความสามารถ และจินตนาการในทางสร้างสรรค์ ตลอดจนสนใจในความเป็นมนุษย์ และธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อันเป็นบ่อเกิดในการปรับตัว และเป็นผู้มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดีดังที่ Stanislavsky บอกว่า ครูที่ดีที่สุดของการแสดง คือ ชีวิต และธรรมชาติของมนุษย์ ทฤษฎีของ Stanislavsky เขาพยายามสอนให้นักเรียนการแสดงเรียนรู้ถึงมนุษย์ที่แท้จริง แทนที่จะให้เลียนแบบตัวละครเรื่องต่างๆ นักเรียนจะต้องศึกษาถึงบทบาทตัวละครให้ถ่องแท้ ค้นคว้าให้ลึกซึ้งถึงนิสัยใจคอ อารมณ์ จิตใจ รสนิยม ปฏิกิริยาตอบโต้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้จะเป็นปัจจัยในการทำให้เกิด “การตีบทแตก” ตามมา
ดังที่กล่าวมานั้น จะเห็นได้ว่า ศิลปะการแสดงในปัจจุบันได้รับความสนใจและเป็นนิยมในกลุ่มคนหมู่มากมากขึ้น และวัตถุประสงค์ของการสร้างสรรค์ผลงานละครรวมไปถึงการพัฒนานักแสดงเพื่อการละครถือเป็นส่วนหนึ่งในการกล่อมเกลาจิตใจและจรรโลงสังคมให้ดีและสุขสงบยิ่งขึ้น
ทั้งนี้ ทางทีมงานของ Acting2Star Group ได้เล็งเห็นถึงประโยชนในการเผยแพร่และถ่ายทอดศิลปะการแสดงสู่คนรุ่นใหม่ในยุคปัจจุบัน เราจึงได้จัดโครงการ “Act of Chiangrai” ขึ้นเพื่อเผยแพร่ความรู้ และสร้างสรรค์ผลงานให้กับผู้ที่สนใจจะเข้าร่วมศึกษางานศิลปะการแสดงทุกท่าน โดยมีรูปแบบเป็นจัดละครเวที และส่งเสริมเยาวชนที่มีความสามารถด้านการแสดงจากทั่วประเทศไทยให้ได้มีผลงานสู่สาธารณะชน และปลูกฝังให้เยาวชนทุกคนเข้าใจถึงศิลปะการแสดงที่ถูกต้อง และช่วยกันรักษาและสืบทอดงานศิลปะการแสดงต่อไปในอนาคต โดยมีวิทยากรผู้ทรงคุณวุฒิจากสถาบันศิลปะการแสดงหลายแห่ง ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนเข้ามาให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์แก่นักเรียน
รูปแบบของโครงการ
การเปิดรับสมัครเยาวชนจากโรงเรียนทั่วประเทศ ช่วงอายุ 15-25 ปีและกำลังศึกษาอยู่ในระบบโรงเรียน ทั้งสายสามัญและสายอาชีพ และระดับอุดมศึกษา เพื่อเฟ้นหาเยาวชนที่มีความสามารถทางด้านการแสดงไม่ว่าจะเป็นการร้อง เต้น เล่นละคร รำ รวมไปถึงความสามารถการแสดงทุกรูปแบบ
วัตถุประสงค์
1. เผยแพร่ความรู้ด้านศิลปะการแสดงให้กับเยาวชน
2. ผลักดันและส่งเสริมให้เยาวชนได้มีผลงานเป็นของตัวเอง
3. สนับสนุนให้เยาวชนมีจิตใจรักงานด้านศิลปะการแสดง ช่วยกันพัฒนาผลงานด้านศิลปะการแสดง และได้ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์
4. ส่งเสริมให้เยาวชนได้มีกิจกรรมที่เป็นประโยชน์กับสังคม และสร้างความสัมพันธ์อันดีกับเพื่อนเยาวชนในต่างสถาบัน
5. เพื่อให้เยาวชนที่เข้าร่วมโครงการมีความรู้ความเข้าใจ และมีทักษะการละคร และสามารถนำเสนอผลงานสู่สาธารณะ และเป็นแกนนำในการใช้ศิลปะการแสดงเพื่อการรณรงค์และจรรโลงศิลปะวัฒนธรรมในสังคม
6. สร้างสรรค์ผลงานด้านศิลปะการแสดง และสื่อรณรงค์ต่าง ๆ เพื่อกล่อมเกลาจิตใจของคนในสังคม
7. สร้างโอกาสในสร้างสรรค์ผลงานให้กับเยาวชน และให้เยาวชนได้มีส่วนร่วมในการวางแผน และฝึกฝนการปฏิบัติงานจริงเพื่อนำไปใช้ในการดำรงชีวิตประจำวัน
8. เป็นตัวแทนของเวทีเยาวชน ซึ่งเปิดโอกาสให้เยาวชนได้นำเสนอการแสดงที่น่าสนใจออกสู่สาธารณะ
9. เพื่อรณรงค์และปลูกฝังให้เด็กและเยาวชนได้มีจิตใจรักในด้านศิลปะการแสดง และสนับสนุนกระบวนการสร้างการศึกษา โดยมีการสนทนาแลกเปลี่ยนระหว่างศิลปินและเยาวชน
10. เพื่อสนับสนุนกระบวนการสร้างสรรค์จินตนาการให้เกิดภูมิปัญญาใหม่
11. เพื่อเสริมสร้างคุณค่า แรงบันดาลใจ ทางศิลปวัฒนธรรมด้านการแสดงให้แก่เยาวชน เพื่อความสมดุลในการพัฒนาสังคม
12. เสริมสร้างศักดิ์ศรีแก่ประเทศไทย เพื่อการเป็นมหานครแห่งศิลปะวัฒนะธรรมระดับโลก