อาสากู้ภัยป่อเต็กตึ๊ง จุดสน.มักกะสัน

บางทีชีวิตคน มันมีค่ามากกว่ากฎเกณฑ์ที่ตั้งขึ้น ผลประโยชน์ ไม่อาจกีดกั้นให้คนทำดีได้ แต่ความดีในตัวคนต่างหาก ที่ทำให้คนเลือกที่จะทำ

ทำงานอาสากู้ภัย ไม่ได้ไปยืมจมูกใครดม ก็จิตสำนึกมันซึมอยู่ในสันดาน

ไม่ต้องการหน้า เพราะที่มีอยู่ก็เกินห้ามใจ ไม่ต้องการเกียรติ เพราะไม่คิดว่าจะมีใครเห็น

ไม่ต้องการชื่อเสียง เพราะที่ทำอยู่ ก็เป็น HERO ในดวงใจใครหลายๆคน

ไม่ต้องการคนเข้าใจ เพราะมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เทวดา

วิญญาณ รับรู้

อาสากู้ภัยทำงานช่วยคน ไม่มีใครจ้าง ไม่เคยเรียกร้อง บางที่ไม่มีรถยนต์ประจำหน่วยใช้รับส่งคนเจ็บ ไม่มีงบ ไม่มีอุปกรณ์เครื่องมือ เปลบอร์ด มีเพียงหัวใจที่ดื้อดึง กับรถเครื่องคู่เวรกรรม ออกช่วยคนเจ็บ เก็บศพคนตาย ไฟไหม้ น้ำท่วม จับงู จับคนบ้า หมาตกท่อ ก็กู้ภัย อะไรๆก็กู้ภัย แล้วจะไม่ให้รักกู้ภัยได้อย่างไร เราทำตามกำลัง หาวัสดุที่พอหาได้ใช้ช่วยคนเจ็บ ก็จิตอาสามันแรง โดยทั่วไปเข้าใจยาก นอกจากบุคคลที่มีใจสูงจริงๆ

อาสากู้ภัยจริงๆ แม้ชีวิต ทุกลมหายใจ ก็อุทิศแล้วเพื่อผู้อื่น

กู้ภัยจริงๆ อารมณ์มันเป็นอย่างนี้ เช่นนี้ โดยส่วนมาก

ชีวิตคนไม่ใช่ทรัพย์สิ่งของ ที่จะสัมปทานหาผลประโยชน์กัน บนชีวิต เลือดเนื้อ ความทุกข์ทรมาน ความตาย ของผู้อื่น การเสียสละของคนกู้ภัยเป็นการเสียสละโดยไม่มีเหตุผล ช่วยเหลือคนที่ไม่รู้จัก ควักกระเป๋าตนเองโดยไม่คิดเสียดาย ไม่มีเวลาพักผ่อนนอนอิ่ม เมื่อทราบว่าเกิดเหตุในพื้นที่รับผิดชอบ ถึงฝนตก แดดแรง น้ำท่วม ไฟไหม้ ไกลแค่ไหนถ้ามีปัญญาไปถึง ขอให้ได้ไป ได้ช่วยเหลือ ก็เกิดความสุขแล้ว ไม่ต้องมีใครบังคับสั่งการ ก็มา เพราะใจมันไปก่อนแล้วไปอยู่ที่เกิดเหตุแล้ว

อาสากู้ภัยที่เสียสละ เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ข้าพเจ้า และกู้ภัยรุ่นหลัง จักประพฤติตามแบบอย่างที่ดีตลอดไป