01/08/2026
“สายเลือดกษัตริย์”
เลดี้เอเลเนอร์ แบรนดอน : เจ้าหญิงที่ถูกลืม
เมื่อพูดถึงลูกหลานของเจ้าหญิงแมรี่ โรส ทิวดอร์ พระขนิษฐาคนโปรดของกษัตริย์เฮนรี่ที่ 8 คนส่วนใหญ่มักจะนึกถึงเลดี้ฟรานซิส แบรนดอน พระมารดาของเลดี้เจน เกรย์ ราชินีเก้าวันแห่งอังกฤษ แต่มีคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จำได้ว่าเจ้าหญิงแมรี่ โรสยังมีพระธิดาอีกหนึ่งคน นั่นก็คือเลดี้เอเลเนอร์ แบรนดอน ผู้ซึ่งสายเลือดของเธอเกือบจะได้ขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเช่นเดียวกัน
เลดี้เอเลเนอร์ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1519 เป็นพระธิดาองค์เล็กของเจ้าหญิงแมรี่ โรส ทิวดอร์ อดีตราชินีแห่งฝรั่งเศส และชาร์ลส์ แบรนดอน ดยุคแห่งซัฟโฟล์ก พระองค์ทรงเป็นหลานสาวของกษัตริย์เฮนรี่ที่ 8 และเป็นหลานตาของกษัตริย์เฮนรี่ที่ 7 เช่นเดียวกับพี่สาวของพระองค์
หลังจากที่เจ้าหญิงแมรี่ โรสและชาร์ลส์ แบรนดอนได้รับพระราชทานอภัยโทษจากกษัตริย์เฮนรี่ ทั้งสองก็เลือกที่จะใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่เวสต์ธอร์ป ฮอลล์ในซัฟโฟล์ก คฤหาสน์ของครอบครัวแบรนดอนค่อย ๆ กลายเป็นบ้านของอดีตราชินีแห่งฝรั่งเศส และเป็นสถานที่ที่เลดี้ฟรานซิสและเลดี้เอเลเนอร์เติบโตขึ้นมาด้วยกัน
ในปี ค.ศ. 1537 เลดี้เอเลเนอร์ได้สมรสกับเฮนรี คลิฟฟอร์ด บุตรชายและทายาทของเอิร์ลแห่งคัมเบอร์แลนด์ หนึ่งในตระกูลขุนนางที่ทรงอำนาจที่สุดทางตอนเหนือของอังกฤษ การแต่งงานครั้งนี้เป็นการรวมกันระหว่างสายเลือดทิวดอร์กับตระกูลคลิฟฟอร์ด ซึ่งเป็นตระกูลเก่าแก่ที่มีบทบาทสำคัญมาตั้งแต่สมัยสงครามดอกกุหลาบ การแต่งงานของทั้งสองมีบุตรที่รอดชีวิตมาถึงวัยผู้ใหญ่เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น คือ เลดี้มาร์กาเร็ต คลิฟฟอร์ด
เลดี้เอเลเนอร์ย้ายออกจากซัฟโฟล์กไปยังดินแดนทางเหนือของอังกฤษ และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในฐานะเคาน์เตสแห่งคัมเบอร์แลนด์ในอนาคต แตกต่างจากพี่สาวอย่างเลดี้ฟรานซิสที่ยังคงอยู่ใกล้ชิดกับราชสำนักและการเมืองในลอนดอน ชีวิตของเลดี้เอเลเนอร์ค่อนข้างเงียบสงบ และห่างไกลจากศูนย์กลางอำนาจของประเทศ
น่าเสียดายที่เลดี้เอเลเนอร์มีชีวิตอยู่ได้ไม่นาน พระนางเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1547 ด้วยอายุเพียงประมาณ 27 หรือ 28 ปีเท่านั้น ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่กษัตริย์เฮนรี่ที่ 8 เสด็จสวรรคต และกษัตริย์เอ็ดเวิร์ดที่ 6 เสด็จขึ้นครองราชย์
การเสียชีวิตของเลดี้เอเลเนอร์ทำให้พระนางไม่มีโอกาสได้เห็นวิกฤตการณ์การสืบราชบัลลังก์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ปีต่อมา
ก่อนเสด็จสวรรคต กษัตริย์เฮนรี่ที่ 8 ได้ทรงกำหนดลำดับการสืบราชบัลลังก์เอาไว้ในพระราชบัญญัติและพินัยกรรมฉบับสุดท้าย โดยกำหนดให้ผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากกษัตริย์เอ็ดเวิร์ดที่ 6 คือเจ้าหญิงแมรี่และเลดี้อลิซาเบธ พระธิดาทั้งสองของพระองค์ ตามด้วยหลานสาวของเจ้าหญิงแมรี่ โรส ทิวดอร์ อันได้แก่ เลดี้เจน เกรย์ เลดี้แคทเธอรีน เกรย์ เลดี้แมรี่ เกรย์ และเลดี้มาร์กาเร็ต คลิฟฟอร์ด
อย่างไรก็ตาม การเมืองและศาสนาในยุคทิวดอร์มักจะมีความสำคัญไม่แพ้สายเลือด เมื่อกษัตริย์เอ็ดเวิร์ดที่ 6 ทรงพระประชวรหนักในปี ค.ศ. 1553 พระองค์ไม่ทรงต้องการให้เจ้าหญิงแมรี่ผู้ทรงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกขึ้นครองราชย์ และนำอังกฤษกลับไปอยู่ภายใต้อำนาจของกรุงโรมอีกครั้ง พระองค์จึงทรงร่างแผนการสืบราชสมบัติฉบับใหม่ขึ้นมา โดยในร่างฉบับแรก กษัตริย์เอ็ดเวิร์ดทรงตั้งพระทัยให้ราชบัลลังก์ตกแก่ทายาทชายที่อาจถือกำเนิดขึ้นจากเลดี้เจน เกรย์ แต่เมื่อพระอาการประชวรทรุดหนักลงอย่างรวดเร็ว กษัตริย์หนุ่มก็ตระหนักว่าพระองค์ไม่มีเวลาพอที่จะรอเด็กชายที่ยังไม่เกิด พระองค์จึงแก้ไขแผนการอีกครั้ง และเลือกที่จะมอบราชบัลลังก์ให้แก่เลดี้เจน เกรย์โดยตรง ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเลดี้เจน เกรย์ได้รับการเลี้ยงดูตามแนวคิดโปรแตสแตนท์อย่างเข้มข้น และเป็นที่ยอมรับในหมู่ขุนนางผู้ปฏิรูปศาสนาว่าจะสามารถรักษาอังกฤษเอาไว้ในฐานะประเทศโปรแตสแตนท์ได้ต่อไปนั่นเอง
ท้ายที่สุดแล้ว ความหวังของกษัตริย์เอ็ดเวิร์ดก็ฟังทลายลง เนื่องจากเจ้าหญิงแมรี่ได้นำทัพเข้ายึดอังกฤษ ประหารเลดี้เจน เกรย์ และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 เมื่อไม่ทรงมีพระโอรสหรือพระธิดา พระนางก็ทรงส่งต่อบัลลังก์ให้สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ตามพระประสงค์ของพระราชบิดา
บุตรสาวอีก 2 คนของฟรานซิส แบรนดอนที่อยู่ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ต่างก็ไม่สามารถผลิตทายาทชายหญิงตามกฎหมายได้ ทำให้ผู้ที่กลายมาเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานของพระนางอลิซาเบธที่ 1 กลายมาเป็นสายตระกูลของเอเลเนอร์ แบรนดอน โดยในช่วงแรก เลดี้มาร์กาเร็ต คลิฟฟอร์ด บุตรสาวของเอเลเนอร์ได้กลายมาเป็นรัชทายาทอย่างไม่เป็นทางการ แต่เธอก็ได้เสียชีวิตลงก่อนที่พระนางอลิซาเบธจะสวรรคต ส่วนบุตรชายของเลดี้มาร์กาเร็ต คือเฟอร์ดินันโด สแตนลีย์ เอิร์ลแห่งเดอร์บี้ ที่ก้าวขึ้นมาเป็นองค์รัชทายาทโดยสันนิษฐานแทนแม่ ก็เสียชีวิตไปก่อนพระนางอลิซาเบธเช่นเดียวกัน
เมื่อพระนางอลิซาเบธที่ 1 สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1603 บัลลังก์อังกฤษที่ควรตกเป็นของแอนน์ สแตนลีย์ เคาน์เตสแห่งคาสเซิลฮาเว่น เหลนของเอเลเนอร์ แบรนดอน ถูกเหล่าขุนนางส่งต่อให้แก่กษัตริย์เจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ พระราชนัดดาของเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต ทิวดอร์ ทำให้ลูกหลานของเอเลเนอร์กลายมาเป็นผู้มีสิทธิ์ในบัลลังก์อังกฤษที่ทำได้เพียงมองบัลลังก์อยู่ห่าง ๆ เท่านั้น
