ตายฮา เดอะวิลเลจ

ประวัติบ้านก้านเหลือง หมู่ ๕ (เสราะตายห่า)
ตำบลชุมแสง อำเภอกระสัง
๑. สภาพทางประวัติศาสตร์
มีต้นไม้ขนาดใหญ่ต้นหนึ่งชื่อว่าต้นก้านเหลือง จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้าน ว่า “บ้านก้านเหลือง” ในหมู่บ้านก้านเหลืองเป็นหมู่บ้านที่อพยพมาจากสุรินทร์ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งมานานแล้วประชาชนในชนบทพูดภาษาท้องถิ่น ภาษา เขมร ประกอบอาชีพทำนาอย่างเดียวอาชีพเสริม มีการทอผ้าไหม เลี้ยงสัตว์ วัว ควาย เป็ด ไก่ เป็นต้น
ตามหลักฐานยืน

ยันว่า เมื่อปี 2459 ได้เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือนายทูล นพรัมย์ ขึ้นอยู่กับตำบลห้วยราช อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์จนมาถึง 2473 นายทูล ผู้ใหญ่บ้านเกษียณอายุ เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนใหม่คือ นายทัง นุสายรัมย์ต่อมาแยกมาขึ้นกับตำบลลำดวนมีนายทัง นุสายรัมย์ปกครองจนมาถึง ปี 2489 ก็เกษียณอายุ เลือกตั้งผู้ใหญ่คนใหม่คือ นายดิม นะรัยรัมย์ ปกครองจนมาถึงปี 2496 ก็เกษียณอายุ เลือกตั้งผู้ใหญ่คนใหม่คือนายแบน สุดศรี ผู้ใหญ่บ้านได้ลาออก เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนใหม่คือ นายสุภาพ บุญโก่ง ปี 2524 ได้แยกหมู่บ้านไผ่หมู่ที่ 4 ปี 2541 ก็เกษียณอายุ เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนใหม่คือ นายสัมพันธ์ นิโรรัมย์ ปกครองมาจนถึง ปี 2546 ก็เกษียณอายุ เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ คือ นายแว่น นุวรรณรัมย์
ลำดับที่ ชื่อ-สกุล ปี พ.ศ. ระยะเวลา(ปี) รายละเอียด
1 นายทูล นพรัมย์ 2459-2473 14 ขึ้นกับ ต.ห้วยราช อ.เมือง จ.บุรีรัมย์
2 นายทัง นุสายรัมย์ 2473-2489 16 ขึ้นกับ ต.ลำดวน อ.เมือง จ.บุรีรัมย์
3 นายดิม นะรัยรัมย์ 2489-2496 7
4 นายแบน สุดศรี 2496-....
5 นายสุภาพ บุญโก่ง .....-2541
6 นายสัมพันธ์ นิโรรัมย์ 2541-2546 5
7 นายแว่น นุวรรณรัมย์ 2546-25..
8 นายบุญเชด นิเรศรัมย์ 25..-ปัจจุบัน
บ้านก้านเหลือง ตั้งอยู่ริมน้ำชี ติดกับเขตจังหวัดสุรินทร์ ประชาชนส่วนใหญ่พูดภาษาเขมร 98% ภาษา ไทย 1% ภาษาอีสาน 1%ส่วนภาษาใช้เป็นทางการคือภาษาไทย
๒. สภาพทางภูมิศาสตร์
หมู่บ้านนี้มีสภาพภูมิอากาศ ตั้งอยู่เขตลุ่มน้ำชีมีลำห้วยและลำชีขนาบทางด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตก ปีไหนฝนตกมากน้ำจะล้นตลิ่งทำให้เกิดน้ำท่วม ฉะนั้นลุ่มนี้จึงอุดมสมบูรณ์ ไปด้วยข้าวปลา อาหารและป่าโคกหมู่บ้านเป็นฝีมือของคนโบราณขุดดินมาทำเป็นโคก สำหรับสร้างหมู่บ้านที่มีเนื้อที่ 64 ไร่ เศษ มีคูคลองล้อมรอบโคกนี้ เพื่อป้องกันศัตรูในสมัยก่อน พื้นที่เป็นที่ราบลุ่มแต่ก่อนมีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ จากเหนือไปถึงด้านใต้ มีเนื้อที่ประมาณ ไร่ ทรัพยากรธรรมชาติมีลุ่มน้ำชีและลำห้วยขนาบทั้ง 2 ข้าง มีสัตว์น้ำอุดมสมบูรณ์ ในทำเลเลี้ยงสัตว์ มีป่าไม้อุดมสมบูรณ์ด้วย
๒.๑ ที่ตั้ง
เลขที่………………รหัส………………รุ้ง…………………แวง…………………
เส้นรุ้ง ละติจูดที่ 14 องศา 58 ลิปดา 54.18 ฟิลิปดา เหนือ (14°58’54.18”)
เส้นแวง ลองติจูดที่ 103 องศา 24 ลิปดา 05.98 ฟิลิปดา ตะวันออก (103°24’05.98”)
(14.98168441507567,103.40160369873047)
๒.๒ อาณาเขต
ทิศเหนือ จด บ้านสวายสอ หมู่ที่ 8
ทิศใต้ จด บ้านไผ่หมู่ 4
ทิศตะวันออก จด ลำน้ำชี เขต จังหวัดสุรินทร์
ทิศตะวันตก จด บ้านตะคร้อ หมู่ที่ 6
๒.๓ ภูมิอากาศ มี ๓ ฤดู คือ ฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อน
๒.๔ การคมนาคมติดต่อ
บ้านสวายสอ หมู่ที่ 8 2500 เมตร
บ้านไผ่ หมู่ที่ 4 300 เมตร
ลำน้ำชี เขตจังหวัดสุรินทร์ 3500 เมตร
บ้านตะคร้อ หมู่ที่ 6 200 เมตร
๓. ลักษณะการปกครอง
กล่าวไว้ในสภาพประวัติศาสตร์แล้ว
๔. หลักฐานทางประวัติศาสตร์ ที่พบหรือปรากฏการณ์ต่าง ๆ
ตามหลักฐานประวัติศาสตร์ พอเชื่อถือว่าบ้านก้านเหลืองเป็นชุมชนที่ตั้งมานานเมื่อปี พ.ศ. ใดไม่ทราบ โคกบ้านก้านเหลือง มีที่เผาภาชนะดินเผาอยู่ด้านเหนือของโคกบ้าน มีหลักฐานขุดพบเตาเผา 1 แห่ง ต่อมาปี.พ.ศ.ใดไม่ปรากฏ ชุมชนบ้านนี้ถูกโรคระบาดประชาชนล้มตายทั้งหมู่บ้านสมัยต่อมาได้ตั้งชื่อบ้านว่า โคกตายห่า ประชาชนที่เหลืออพยพร้างไป อยู่ที่อื่นไม่ทราบว่าร้างไปนานเท่าไร ต่อมาประมาณปี 2450 จึงมีประชากรอพยพมาจากจังหวัดสุรินทร์ มาตั้งหลักฐานขึ้นใหม่ในหมู่บ้านนี้ มี 2 ตระกูล นายเพชร นางจัวะ และนายพา นางพรหม ได้มาอาศัยในหมู่บ้านนี้ เป็นตระกูลแรก ญาติ 2 ตระกูลนี้ได้อพยพมาจากสุรินทร์มาสมทบกลายเป็นชุมชน ใหญ่ขึ้นมาจนถึงปัจจุบันนี้และได้ตั้งชื่อว่าหมู่บ้านก้านเหลือง ตามชื่อต้นไม้ที่อยู่ในหมู่บ้าน
๕. สภาพปัจจุบัน
5.1 จำนวนหลังคาเรือน 69 หลังคาเรือน จำนวนประชากร 356 คน แยกเป็นชาย 164 หญิง 192 อาชีพทำนา ภาษาท้องถิ่น เขมร ศาสนาพุทธ ผู้นำทางจิตใจ วัด โรงเรียน
5.2 ศาสนสถาน มีวัดทำบุญและพิธีทางศาสนาเป็นต้น
๖. ประเพณี/วัฒนธรรม/การละเล่นของชุมชน
1. ลงแขกทำนา
2. ทำบุญเทศน์มหาชาติ
3. ทำบุญเข้าพรรษาและออกพรรษา
4. วันสารทหรือวันโดนตา
5. เล่นตรุษสงกรานต์สาดน้ำ
๗. ศิลปหัตกรรมในท้องถิ่น
1. ทอผ้า เลี้ยงไหม
2.เปิดร้านค้าชุมชน
3.จักรสาน
๘. อาหารประจำท้องถิ่น
น้ำพริก ต้ม ลาบก้อย มะเขือ พริก พืช ผักอื่นๆ
๙. บุคคลสำคัญ/ภูมิปัญญาท้องถิ่นในชุมชน
๑. พระอธิการนับ ธรรมโร เจ้าอาวาสวัดบ้านไผ่ก้านเหลือง
๒.อาจารย์เกษมณรงค์ เนาไธสง 32/5 บ้านก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๓.นายถาวร แก้วสุขอายุ 68 ปี 66/5 บ้านก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๔.นายเจ็บ กุลัดนาม อายุ 69 ปี 64/5 บ้านก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๕.นายไกรสร ศรีคูณ อายุ 40ปี 10/5 บ้านก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๖.นายสัมพันธ์ นิโรรัมย์ อายุ 55 ปี 62/ 5บ้านก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๗.นางเมือย พิรัมย์ อายุ 34 ปี 41/5 บ้าน ก้านเหลือง ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
๑๐.แนวทางในการพัฒนาชุมชน
ศูนย์กลางทางศาสนพิธี วัดบ้านไผ่ก้านเหลือง
แหล่งการศึกษา โรงเรียนบ้านก้านเหลือง
ผู้สัมภาษณ์(ผู้จัดทำ)
นายแว่น นุวรรณรัมย์ ผู้ใหญ่บ้าน 25/5 ตำบลชุมแสงอำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์
โทรศัพท์ 0 6-2465762
ประวัติส่วนตัวผู้ให้สัมภาษณ์ (ผู้รู้ในท้องถิ่น)
นายถาวร แก้วสุข ตำแหน่ง ข้าราชการบำนาญ อายุ 68 คู่สมรส นาง สมจิต แก้วสุข 66 / 5 ตำบลชุมแสง อำเภอกระสัง จ.บุรีรัมย์ การศึกษา อนุปริญญา อาชีพ การเกษตรและข้าราชการบำนาญ สถานภาพ สมรส พี่น้อง 5 คน จำนวนบุตร 5 คน (ปัจจุบัน ถึงแก่กรรมแล้ว)