Thaigiving.or.th

12/06/2026

ด้วยสำนึกในพระกรุณาธิคุณเป็นล้นพ้นอย่างหาที่สุดมิได้
สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าพัชรกิติยาภา นเรนทิราเทพยวดี กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา

ข้าพระพุทธเจ้า ผู้บริหารและพนักงาน
มูลนิธิอินเทอร์เน็ตร่วมพัฒนาไทย

29/05/2026

มาดูกันว่าสารในบุหรี่ไฟฟ้าทำลายปอดอย่างไร?

อนุภาคบุหรี่ไฟฟ้ามีขนาดเล็กกว่าฝุ่น PM2.5
จึงเข้าสู่ปอดได้ง่าย พร้อมสารเคมีและโลหะหนักที่อาจเพิ่มความเสี่ยงมะเร็งปอด

31 พ.ค. วันงดสูบบุหรี่โลก
หยุดสูบ ไม่เริ่ม เพื่อปอดที่ปลอดภัย 💙

#บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส
#ทำดีสุขใจกับไทยกิฟวิ่ง

มาดูว่าสารเหล่านี้ทำลายปอดอย่างไร?

ด้วยอนุภาคบุหรี่ไฟฟ้ามีขนาดเล็กกว่าฝุ่น PM2.5
ทำให้มีสารเคมีหลายชนิดที่ทำลายปอด หนึ่งในนั้นคือสารกลุ่มโลหะหนัก สารกลุ่มนี้อันตรายมีส่วนในการก่อมะเร็ง

31 พ.ค. วันงดสูบบุหรี่โลก บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
หยุดสูบบุหรี่มวน ไม่เริ่มสูบบุหรี่ไฟฟ้า

#บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส

25/05/2026

บุหรี่ไฟฟ้า มีอนุภาคเล็กกว่าฝุ่น PM2.5เข้าสู่ปอดได้ไวและลึก พร้อมสารเคมีอันตรายที่ทำลายปอดในระยะยาว

31 พ.ค. วันงดสูบบุหรี่โลก

หยุดสูบ ไม่เริ่ม เพื่อปอดที่ปลอดภัย 💙

#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส
#ทำดีสุขใจกับไทยกิฟวื่ง

บุหรี่ไฟฟ้าเข้าร่างกายเราอย่างไร?

ด้วยอนุภาคบุหรี่ไฟฟ้ามีขนาดเล็กกว่าฝุ่น PM2.5
ด้วยขนาดที่เล็กทำให้เข้าสู่ปอดได้ไว ได้ลึก
ประกอบกับสารเคมีอันตรายหลากหลายชนิด ทั้งสารที่สร้างการอักเสบ และ สารกลุ่มโลหะหนัก ที่เป็นสารก่อมะเร็ง

31 พ.ค. วันงดสูบบุหรี่โลก บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
หยุดสูบบุหรี่มวน ไม่เริ่มสูบบุหรี่ไฟฟ้า

#บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส

24/05/2026

สูบบุหรี่ไฟฟ้า…ไม่ได้แค่ “ควันจาง”
แต่กำลังสะสมสารทำร้ายปอดในทุกลมหายใจ

เนื่องใน วันงดสูบบุหรี่โลก 2569
ชวนหยุดบุหรี่มวน และไม่เริ่มบุหรี่ไฟฟ้า
เพื่อให้ปอดได้หายใจเต็มที่อีกครั้ง 💙

#บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส
#ทำดีสุขใจไทยกิฟวิ่ง

สูบบุหรี่ไฟฟ้า = สูบสารก่อมะเร็งปอด

บุหรี่ไฟฟ้า ที่ดูใสๆ ไม่เหม็น แต่ในไอบุหรี่ไฟฟ้านั้นมีสารเคมีที่สร้างการอักเสบเนื้อเยื่อปอด แถมหากสะสมสารเคมีกลุ่มโลหะหนักไปทุกครั้งที่สูบ อาทิ ตะกั่ว, นิเกิล, แคดเมียม อาจเสี่ยงต่อการเป็นมะเร็งปอด

31 พ.ค. นี้ เนื่องในวันงดสูบบุหรี่โลก บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด “หยุดสูบบุหรี่มวน ไม่เริ่มสูบบุหรี่ไฟฟ้า”

#บุหรี่ไฟฟ้าอันตรายทำลายปอด
#วันงดสูบบุหรี่โลก2569
#สสส

14/05/2026

การมี empathy เป็นเรื่องดี แต่อย่าลืมว่าหัวใจของเราก็ต้องได้รับการดูแลเหมือนกัน ❤️‍🩹

ในวันที่เราอินกับข่าวในโซเชียลมาทั้งวัน จนเริ่มรู้สึกใจหนักเกินไป อยากให้คุณลองทำสิ่งนี้ เพื่อดูแลใจตัวเองด้วย
1. พักจากการไถข่าวต่อเนื่อง เพราะยิ่งสมองรับข้อมูลด้านลบซ้ำๆ ความเครียดยิ่งสะสมโดยไม่รู้ตัว

2. ไม่จำเป็นต้องอ่านทุกคอมเมนต์ บางครั้งคอมเมนต์รุนแรงกว่าตัวข่าว และอาจดึงอารมณ์เราให้จมลึกกว่าเดิม

3. กลับมาอยู่กับคนที่ทำให้เรารู้สึกปลอดภัย เพราะการได้คุยกับคนที่เข้าใจ จะช่วยย้ำว่าเราไม่ได้แบกความรู้สึกนี้อยู่คนเดียว

4. ทำกิจกรรมที่ดึงเราออกจากความเครียด เช่น อ่านหนังสือ ฟังเพลง หรืออาบน้ำอุ่นเพื่อให้สมองได้พักจากอารมณ์หนักๆ ชั่วคราว

5. เตือนตัวเองเสมอว่า เราเสพข่าวได้ โดยไม่ต้องทำร้ายใจตัวเองไปพร้อมกัน
การมี empathy เป็นเรื่องดี แต่อย่าลืมว่าหัวใจของเราก็ต้องได้รับการดูแลเหมือนกัน ❤️‍🩹

09/05/2026

รักษาและดูแลทำไปด้วยกันได้

แนวคิดแบบนี้ดีเลย 😊

้เล่า

🤔WHAT
- ขยะที่เธอไม่รัก เปลี่ยนเป็นมื้อหลักให้ต้าวสี่ขา! ถังขยะรีไซเคิลอาจไม่จำเป็นละ เพราะดูไบเปิดตัว ”Ehsan Station“ ตู้ที่เราหยอดขยะรีไซเคิล เช่น ขวด/กระป๋องโลหะลงไป ก็จะมีอาหารสัตว์ออกมา
- ความล้ำคือมี AI มาช่วยด้วยคับเชฟ! คือไม่ใช่ให้สุ่มสี่สุ่มห้านะ แต่จะวิเคราะห์ก่อนว่าสัตว์ที่จะมากินคือตัวอะไร แล้วให้อาหารที่เหมาะสม ใส่ใจแบบ 10/10 ไม่หัก
- และนอกจากจะได้ให้อาหารน้อง ๆ แล้ว ถ้าโหลดแอป Cycled Rewards ทุกขวดที่หยอดจะกลายเป็นแต้มสะสม เอาไปแลก "คูปองส่วนลด" ไว้ช้อปปิ้งต่อได้อี๊ก ใครจะต้านไหวถามจริง!
- ตอนนี้โครงการอยู่ในช่วงนำร่องนะ มี 12 เครื่องติดตั้งอยู่ทั่วเอมิเรตส์ เป้าหมายคืออยากให้เมืองสะอาดตา ไม่มีการให้อาหารทิ้งไว้สะเปะสะปะบนพื้น และยกระดับสวัสดิภาพสัตว์+ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อม ถ้าไทยมีบ้างคิดว่าจะดีมั้ย ?

📍WHERE
- เมืองดูไบ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

🚦WHEN
- เริ่ม Kick-off ไปเมื่อเดือนมีนาที่ผ่านมานี้เอง!

✨เหตุผลที่คนน่าจะชอบ
- เค้าเชื่อมเรื่องการรักษาสิ่งแวดล้อมเข้ากับการดูแลสัตว์จรได้เริ่ดนะ คนรักสัตว์ก็ให้อาหารสัตว์ได้อย่างสบายใจด้วย แถมคนทั่วไปก็ให้ได้เหมือนกัน
- Win-Win-Win ทุกฝ่าย สัตว์ได้อิ่มท้อง ขยะได้เอาไปรีไซเคิล คนยังได้แต้มไปช็อปปิ้งต่อ ครบจบในตู้เดียว
- การใช้ AI เข้ามาช่วยวิเคราะห์ประเภทสัตว์ได้ ทำให้คนรู้สึกว่านี่คือนวัตกรรมที่ตั้งใจแก้ปัญหาจริง ๆ ไม่ใช่แค่เอาตู้มาวางโชว์ไปอย่างงั้น
- พ่อแม่แฮปปี้! เพราะตู้นี้น่าจะกลายเป็นขวัญใจเด็ก ๆ เปลี่ยนการแยกขยะที่น่าเบื่อให้กลายเป็นเรื่องสนุก และเหมือนได้ปลูกฝังทั้งเรื่องสิ่งแวดล้อม และการดูแลสัตว์ไปอีกทางด้วย
- เมืองแห่งความละมุน~ ตู้นี้ช่วยส่งเสริมภาพลักษ์ดูไบ ทำให้รู้สึกว่าคนเมืองนี้อ่อนโยนจัง แถมทัศนียภาพของเมืองก็ดูดีอีกด้วย

📲 ที่มา >> https://ppro.pro/49hrlXS / https://ppro.pro/4tq7E7F

#ปันโปร

13/04/2026

#สวัสดีวันปีใหม่ไทย
สุขสันต์วันสงกรานต์
ขอให้ทุกวันเป็นวันที่ใจฟู
มีรอยยิ้มเล็ก ๆ
เดินทางปลอดภัย กลับบ้านอบอุ่น
และเริ่มต้นปีใหม่ด้วยพลังดี ๆ เต็มหัวใจนะคะ 💙
#ทำดีสุขใจกับไทยกิฟวิ่ง
#ปีใหม่ไทย
#สงกรานต์

11/04/2026

#หน้าร้อนปีนี้ เกินต้าน🥵🥵
เรายังร้อนขนาดนี้ น้องหมาน้องแมวจร
ก็ไม่ต่างจากเรา🥹🥹

💦💦แบ่งปันน้ำใจให้น้องๆ ด้วยการวางน้ำใส่ภาชนะ ลดความร้อนและฮีทสโตรกให้น้องได้

#ทำดีสุขใจกับไทยกิฟวิ่ง
#แมวจร #หมาจร
#คลายความร้อน #ฮีทสโตรก

30/03/2026

ทำอย่างไรให้พนักงาน 7,000 คน ยอมเปลี่ยนพฤติกรรม... จากเคยคิดว่า “ยุ่งยาก”
มาเป็นความร่วมมือที่ยั่งยืน?

ธนาคารยูโอบี ประเทศไทย ริเริ่มการจัดการขยะในสำนักงานตั้งแต่ปี 2021 โดยปี 2025 ที่ผ่านมา บริษัทสามารถลดขยะฝังกลบได้ถึง 117 ตัน!

มาฟังวิธีคิดจาก "ฟันเฟืองเล็กๆ" 3 ท่าน ที่ร่วมกันขับเคลื่อนงานนี้ด้วยกัน:
• คุณกิตต์ บูชางกูร (Head of Sustainability)
• คุณเก๋ - สุพรรษา ไชยภา (Soft Services Admin Manager)
• คุณมะตูม - โสธรสินี สุภานุสร (Integrated Comms – Sustainability and Social Impact)
🗑️“จะแยกไปทำไม สุดท้ายก็เทรวม”

นี่น่าจะเป็นเหตุผลหลัก ๆ เลยที่ทำให้หลายคนไม่แยกขยะ คุณกิตต์เชื่อว่าพนักงานต้องเห็น “ปลายทางที่ชัดเจน” ขยะจึงถูกแบ่งเป็น 5 เส้นทาง เพื่อความสบายใจว่าสิ่งที่ทุกคนทำจะไม่สูญเปล่า:

✅ขยะรีไซเคิล – แยกเพื่อจำหน่ายและทำผลิตภัณฑ์ upcycling
✅ขยะเศษอาหาร –ผลิตปุ๋ยธรรมชาติ
✅ขยะ RDF – ส่งเผาเป็นพลังงาน
✅ขยะทั่วไป – ลงหลุมฝังกลบ (เป้าหมายคือลดส่วนนี้ให้เหลือน้อยที่สุด)
✅ขยะอิเล็กทรอนิกส์– Partner กับ AIS ในการกำจัดให้ถูกวิธี
.
🗑️เมื่อ "ความยุ่งยาก" แพ้ให้กับ "ความเห็นอกเห็นใจ"

ในช่วงแรก เสียงบ่นว่า “ยุ่งยาก มากเรื่อง” หนาหูมาก เพราะการแยกขยะ RDF ต้องทั้งล้างและตาก แต่เมื่อทีมเลือกใช้การสื่อสารที่เปลี่ยนมุมมองจากเรื่องสิ่งแวดล้อม มาเป็นเรื่อง “คน” พนักงานส่วนใหญ่กลับเข้าใจได้ง่ายกว่า

“การไม่แยกเศษอาหาร ทำให้เกิดการเน่าเสีย ส่งกลิ่น คนที่อยู่อาศัยใกล้บ่อขยะเขาลำบากมาก การช่วยกันแยกคือการไม่เพิ่มความทุกข์ให้คนเหล่านั้น” ประโยคนี้ทำให้พนักงานเข้าใจทันที โดยไม่ต้องพึ่งทฤษฎีโลกร้อน เพราะมันคือการทำเพื่อ "เพื่อนมนุษย์" ด้วยกัน
🗑️ระบบที่ใส่ใจ และ "ปุ๋ย" ที่ออกดอกผล

คุณเก๋และคุณมะตูมร่วมกันสร้างระบบที่อำนวยความสะดวก และทำให้เห็นผลลัพธ์ที่เป็นรูปธรรม

“การสร้างระบบอำนวยความสะดวกเรื่องการแยกขยะ ช่วยทำให้พนักงานมีส่วนร่วมง่ายขึ้น ทั้งการจัดการจุดทิ้ง กำหนดปลายทางขยะ”

ส่วน "ปุ๋ยจากเศษอาหาร" ที่แจกคืนให้พนักงาน ก็สร้างเรื่องราวน่ารักๆ อย่างพนักงานที่ปลูกมะม่วงไม่เคยออกดอก แต่พอใช้ปุ๋ยจากออฟฟิศ กลับได้กินผลมะม่วงที่ปลูกเอง ความภูมิใจเล็กๆ นี้กลายเป็นพลังบวกที่ส่งต่อกันในองค์กร
🗑️การแยกขยะ กลายเป็นกิจกรรมสร้างความสัมพันธ์

แคมเปญแข่งขันระหว่างชั้น ยิ่งทำให้พนักงานกระตือรือร้นมากขึ้น โดยคุณกิตต์ใข้วิธีเก็บสถิติปริมาณขยะแยกตามชั้น การแข่งขันวัดผลกันที่เปอร์เซ็นต์การลดขยะของแต่ละชั้นเพื่อความยุติธรรม

ผลที่ได้ไม่ใช่แค่ตัวเลขที่สวยงาม แต่คือ "บทสนทนา" ที่เกิดขึ้นระหว่างเพื่อนร่วมงาน “การแยกขยะทำให้คนที่ทำงานในชั้นเดียวกันได้คุยกัน เพราะมีเรื่องให้ได้คุยกัน ปรึกษากัน - ทิ้งอย่างนี้ถูกไหม”

และที่สำคัญคือการเพิ่มบทบาทให้กับ "แม่บ้าน" ที่เปลี่ยนจากคนรับคำสั่ง มาเป็น "ผู้ทรงคุณวุฒิ" ที่คอยให้คำแนะนำพนักงานในการจัดการขยะอย่างถูกต้อง
🗑️สถิติแห่งความภูมิใจและรางวัลแห่งความสำเร็จ

คุณกิตต์เน้นย้ำว่า “การเก็บสถิติช่วยลดการมโน” เพราะตัวเลขที่แสดงให้เห็นปริมาณขยะแต่ละประเภทในแต่ละเดือน คือคำตอบที่ชัดเจนที่สุดสำหรับคนที่ใส่ใจสิ่งแวดล้อม

“ตัวเลขเหล่านี้ให้กำลังใจ และแคมเปญนี้ทำให้ปีนั้นธนาคารของเราได้รับรางวัลจากกรุงเทพมหานครด้วย”

สรุปผลลัพธ์ในปี 2025 ที่ผ่านมา:
• ขยะเศษอาหาร 2 ตัน: เปลี่ยนเป็นปุ๋ยคืนสู่ธรรมชาติ
• ขยะพลังงาน (RDF) 4 ตัน: ส่งเผาเป็นพลังงานทดแทน
• ขยะรีไซเคิล 111 ตัน: กลับเข้าสู่กระบวนการหมุนเวียน

รวมทั้งหมด 117 ตัน ที่พนักงานทั้ง 7,000 คน ร่วมแรงร่วมใจกันทำให้ขยะเหล่านี้ไม่ต้องลงไปปะปนในหลุมฝังกลบ
"จิตอาสา" ไม่ได้หมายถึงการออกไปช่วยคนข้างนอกเสมอไป แต่มันคือสำนึกของการดูแล แบ่งปัน และรับผิดชอบต่อโลกผ่านสิ่งเล็กๆ ในชีวิตประจำวันของเราเอง

การแยกขยะ คือการแสดงออกถึงความรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเราสร้างขึ้น และในขณะที่เรากำลังดูแล "ขยะของเรา" เพื่อไม่ให้เป็นภาระใคร มันก็คือการขัดเกลาจิตใจ ฝึกให้เรานึกถึงคนรอบข้างและโลกใบนี้มากขึ้นในทุกๆ วัน 🌿
📌สำหรับคนที่สนใจการแยกขยะในออฟฟิศ แนะนำให้อ่านบทความต้นฉบับ เพื่อรายละเอียดที่ครบถ้วนมากกว่านี้ค่ะ (ลิงค์ในคอมเมนต์)

21/02/2026

หมอได้รู้ข่าวของ ‘พั้นช์คุง’ เจ้าลิงตัวน้อยอายุ 7 เดือน ที่สวนสัตว์แห่งหนึ่งในญี่ปุ่น แม่ของพั้นช์คุงตกเลือดตอนคลอด เกิดความเครียดสูง ทำให้ปฏิเสธการเลี้ยงลูก

พั้นช์คุงจึงถูกเลี้ยงโดยเจ้าหน้าที่สวนสัตว์ หลังจากที่แข็งแรงพอจึงถูกปล่อยเข้าฝูงลิง แต่เพราะฝูงลิงไม่คุ้นกับพั้นช์คุง ทำให้พั้นช์คุงถูกลิงตัวอื่นปฏิเสธ และถูกกันออกจากกลุ่ม

สิ่งเดียวที่ปลอบใจพั้นช์คุงได้ก็คือ ‘ตุ๊กตาอุรังอุตังตัวใหญ่’ ที่เจ้าหน้าที่ให้ไว้เพื่อทำให้พั้นช์คุงสบายใจขึ้น ทุกครั้งที่ถูกไล่จากฝูง พั้นช์คุงจะเข้าไปกอดตุ๊กตาลิงจนรู้สึกดีขึ้น แล้วค่อยๆ เดินกลับไปที่ฝูงอีกครั้ง


เรื่องของพั้นช์คุงทำให้หมอคิดถึงบทความเกี่ยวกับ Transitional Object ที่เคยเขียนหลายปีก่อน เลยอยากนำมาแบ่งปันให้ทุกคนเรียนรู้ร่วมกันอีกครั้ง

สิ่งนั้นอาจเป็นตุ๊กตา หมอน ผ้าห่ม ฯลฯ ที่มีคุณค่าทางใจ ที่ทำให้เด็กคนหนึ่งเปลี่ยนผ่านจากความเป็นเด็กเล็กที่ต้องพึ่งพาพ่อแม่ สู่ความสามารถในการพึ่งพาตัวเองได้ (Dependence to Independence)


สำหรับหมอตอนเด็กๆ จำได้ว่ามีผ้าห่มอยู่ผืนหนึ่ง หมอเรียกว่า ‘ผ้าห่มสีฟ้า’ มันอาจไม่ค่อยสะอาดในความคิดของผู้ใหญ่ แต่ก็ทำให้หมอรู้สึกดีทุกครั้งเวลานอนกอด มันมีกลิ่นเฉพาะที่คนอื่นอาจบอกว่ามันเริ่มเหม็นแล้วนะ แต่หมอไม่ชอบเวลาที่มีใครเอาไปซัก เพราะหมอชอบกลิ่นนั้น ดมแล้วมันอบอุ่นใจ

ถ้าใครเคยดูการ์ตูนเรื่อง Peanuts ที่มีตัวละครอย่าง Snoopy หรือ Charlie Brown คงเคยเห็นเด็กคนหนึ่งชื่อ Linus เด็กที่ถือผ้าห่มของเขาไปไหนมาไหนในแทบทุกฉากของการ์ตูน นั่นคือ Transitional object


สิ่งของเหล่านี้แม้จะเน่า สกปรก ฉีกขาด หรือมีกลิ่น มีร่องรอยต่างๆ แต่มันมีความหมายกับเด็กๆ เพราะเป็นสิ่งที่ช่วยให้เขารู้สึกดีและสบายใจ และช่วยให้เด็กเรียนรู้การจัดการกับความวิตกกังวล โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องห่างจากผู้ดูแล เช่น เมื่อแม่ต้องกลับไปทำงาน เป็นต้น

มันเปรียบเสมือนตัวแทนของแม่ในช่วงเวลาที่แม่ไม่อยู่กับเด็ก บางทีผู้ปกครองอาจรู้สึกว่ามันสกปรกและคิดว่าควรเอาไปทิ้ง แต่ตรงนั้นอาจสร้างความกระทบกระเทือนทางจิตใจให้เด็กพอสมควร เขาอาจร้องไห้งอแงอย่างมาก เพราะมันเปรียบเสมือนกับแม่ถูกพลัดพรากไปจากเขา


ในวัยเด็กเล็ก เช่น วัยเตาะแตะประมาณ 1–3 ขวบ เด็กกำลังเปิดโลกจากพื้นที่เล็กๆ ที่มีแค่ตัวเองและผู้ดูแล ไปสู่โลกกว้างภายนอกที่ทั้งน่าตื่นเต้นและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน

เพราะทุกอย่างใหม่สำหรับเขา เด็กจึงอาจมีความวิตกกังวลกับหลายสิ่ง โดยเฉพาะความรู้สึกว่า บางครั้งแม่หรือผู้ดูแลใกล้ชิดก็ไม่ได้อยู่ในสายตาเสมอ แม่อาจไปทำงาน ไปทำครัว ไปอาบน้ำ หรือเด็กบางคนต้องไปอยู่สถานรับเลี้ยงเด็ก

การมีวัตถุเหล่านี้จึงช่วยในการเปลี่ยนผ่าน ให้เด็กค่อยๆ เรียนรู้ว่า ถึงแม้แม่จะไม่อยู่ตรงนี้ แต่เดี๋ยวแม่ก็จะกลับมา


บางครั้งเด็กต้องการสิ่งของเหล่านี้มากขึ้นในช่วงที่เผชิญความเปลี่ยนแปลง เช่น ไปโรงเรียนครั้งแรก หรือเวลาไม่สบาย

เด็กในวัยนี้อาจมีพฤติกรรมปลอบตัวเอง เช่น การดูดนิ้ว ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติที่พบได้ในเด็กเล็ก โดยพ่อแม่ไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไป แต่หากพฤติกรรมเหล่านี้เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ก็อาจต้องสังเกตว่ามีความเครียดอะไรเป็นพิเศษหรือไม่ โดยทั่วไปพฤติกรรมหรือความต้องการวัตถุเหล่านี้จะลดลงในช่วงอายุ 4 ขวบ

หากพ่อแม่ไม่เข้าใจและบังคับให้เด็กหยุดพฤติกรรมหรือเลิกติดวัตถุเหล่านี้เร็วเกินไป อาจยิ่งทำให้เด็กปรับตัวยากและมีความเครียดเพิ่มขึ้น


เด็กบางคนอาจไม่มีของเน่าที่ติดเลย ก็ไม่ได้แปลว่าผิดปกติ อาจเป็นเพราะเขาปรับตัวได้ง่าย หรือมีผู้ดูแลที่ใกล้ชิดและมีอารมณ์สม่ำเสมอมากพอจนไม่จำเป็นต้องมีสิ่งของทดแทน

ในกรณีที่เป็นวัยรุ่นหรือผู้ใหญ่ที่ยังมีของเน่าและเลิกไม่ได้ งานวิจัยบางส่วนพบว่าอาจเกี่ยวข้องกับภาวะทางจิตใจ เช่น ความกังวลหรือซึมเศร้า แต่ก็ไม่ได้แปลว่าผิดปกติเสมอไป การประเมินควรดูภาพรวมของการใช้ชีวิต ทั้งการเรียน การทำงาน การใช้ชีวิตประจำวัน และความสัมพันธ์กับคนรอบข้างด้วย


บางทีเรื่องของพั้นช์คุงอาจไม่ได้เป็นแค่เรื่องของลูกลิงน่ารักน่าสงสารตัวหนึ่ง แต่เป็นภาพสะท้อนของเด็กหลายคนที่กำลังเติบโตไปในโลกกว้าง

โลกที่บางวันก็อ่อนโยน แต่บางวันกลับทำให้รู้สึกโดดเดี่ยวได้เหมือนกัน

ของชิ้นเล็กๆ ที่เด็กกอดไว้ไม่ได้หมายความว่าเขาอ่อนแอ แต่อาจเป็นพลังเล็กๆ ที่ช่วยให้เขากล้าพอจะเดินต่อไปข้างหน้าในจังหวะของตัวเอง

ในฐานะพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ที่อยู่ข้างๆ เด็ก เราอาจไม่จำเป็นต้องรีบทำให้เขาปล่อยหรือทิ้งของชิ้นนั้นเร็วเกินไป วันหนึ่งเมื่อใจของเด็กเข้มแข็งพอ เขาจะค่อยๆ วางมันลง หรือเอามันไปเก็บไว้ในที่หนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ


สิ่งสำคัญไม่ใช่ว่าเด็กคนหนึ่งจะมีหรือไม่มี Transitional object แต่คือการที่เขารู้สึกว่ามีใครบางคนคอยเป็นที่พักใจให้เขาได้เสมอ

เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่าตุ๊กตา ผ้าห่ม หรือหมอนเน่าจะอยู่กับเด็กนานแค่ไหน สิ่งที่ช่วยให้เขามีจิตใจที่เข้มแข็ง คือความสัมพันธ์ที่มั่นคง อ้อมกอดที่อยู่ตรงนั้นในวันที่ต้องการ และการมีใครสักคนที่พร้อมยอมรับเขาในแบบที่เขาเป็น

เป็นธรรมดาที่ระหว่างทางของการเติบโต ทุกคนต้องการที่พักใจ ที่ทำให้อบอุ่นปลอดภัย ก่อนจะมีความกล้าเพียงพอที่จะก้าวออกไปเผชิญโลกกว้างด้วยตัวเอง

#หมอมินบานเย็น