31/08/2026
Serdecznie witamy w naszym gronie Małgorzate Świątek:
Kilka słów o mnie
Mam na imię Małgorzata. Lubię być w drodze, odkrywać nowe miejsca i patrzeć na świat przez obiektyw. Przyroda jest dla mnie niewyczerpanym źródłem zachwytu – czasem zatrzymuje mnie rozległy górski krajobraz, innym razem maleńki motyl siedzący na źdźble trawy. Chyba właśnie za tę różnorodność kocham fotografię najbardziej.
Aparat często towarzyszy mi podczas spacerów, wycieczek, podróży i rowerowych wypraw. Fotografia nauczyła mnie uważniej patrzeć na świat – dostrzegać światło, kolor, detal i chwile, które trwają czasem zaledwie kilka sekund.
Jak długo zajmuję się fotografią?
Moja przygoda z fotografią zaczęła się w 2008 roku. Przez te wszystkie lata zmieniał się sprzęt, przybywało doświadczenia, zmieniało się też moje spojrzenie na fotografię. Jedno pozostało takie samo – ciekawość świata i radość, kiedy udaje mi się zatrzymać w kadrze coś wyjątkowego.
Wciąż się uczę, próbuję nowych rzeczy i odkrywam kolejne możliwości. I bardzo to lubię, bo w fotografii zawsze jest jeszcze coś do poznania.
Co najczęściej ląduje u mnie na matrycy?
Zdecydowanie przyroda. Szczególne miejsce zajmują w niej motyle i krajobraz górski.
Motyle fascynują mnie swoją delikatnością, kolorami i nieprzewidywalnością. Fotografowanie ich uczy cierpliwości. Nigdy nie wiadomo, czy ten wypatrzony właśnie motyl pozwoli podejść bliżej, czy za sekundę odleci i całą przygodę trzeba będzie zacząć od początku.
Góry zachwycają mnie zupełnie inaczej – przestrzenią, światłem, zmiennością pogody i tym, że za każdym zakrętem może czekać kolejny niezwykły kadr. Mogę wracać w to samo miejsce wiele razy, a ono za każdym razem pokaże mi inne oblicze.
Fotografuję również kwiaty, owady i inne zwierzęta. Lubię też portret, architekturę i fotografię podróżniczą. Trudno byłoby mi zamknąć się tylko w jednej dziedzinie – po prostu lubię patrzeć i szukać tego, co warto zatrzymać.
Które ze swoich zdjęć lubię najbardziej i dlaczego?
Jednym z najważniejszych dla mnie zdjęć jest fotografia wykonana podczas wycieczki na Pilatus w Szwajcarii.
Kiedy dotarłam na górę, czekało mnie ogromne rozczarowanie. Szczyt spowijała tak gęsta mgła, że właściwie nic nie było widać. Zastanawiałam się, czy nie zjechać na dół. Coś jednak podpowiadało mi: zostań, poczekaj, bądź cierpliwa.
Zostałam.
Po pewnym czasie mgła zaczęła się na chwilę rozstępować. Spojrzałam w dół i zobaczyłam coś niezwykłego – na chmurach pojawił się mój cień otoczony tęczową aureolą. Widmo Brockenu.
Do dziś pamiętam emocje, które poczułam w tamtej chwili – zachwyt, niedowierzanie i ogromną radość, że posłuchałam swojej intuicji i zostałam. Zdążyłam zrobić zdjęcie. I chociaż od tamtego dnia minęło już sporo czasu, kiedy na nie patrzę, wracają tamte emocje.
Dlatego jest dla mnie tak ważne. Przypomina mi również, że fotografia przyrodnicza wymaga cierpliwości. Czasem warto po prostu zostać trochę dłużej, obserwować i dać przyrodzie szansę, żeby sama zdecydowała, co zechce nam pokazać.
Moje największe fotograficzne marzenie
Chciałabym jak najdłużej zachować w sobie ciekawość świata i możliwość docierania z aparatem do miejsc, które potrafią mnie zachwycić.
Marzą mi się kolejne fotograficzne spotkania z górami – szczególnie te o świcie, kiedy pierwsze światło dotyka szczytów, ale również takie chwile, których nie da się zaplanować. Bo właśnie one często przynoszą najpiękniejsze fotografie.
Chciałabym też coraz lepiej opowiadać o przyrodzie obrazem. Pokazywać jej piękno, niezwykłość, ale również jej kruchość i zmiany, które w niej zachodzą. Jeśli moje zdjęcie sprawi, że ktoś zatrzyma się choć na chwilę, zachwyci, spojrzy uważniej na świat wokół siebie albo poczuje, że warto go chronić – będzie to dla mnie ogromna wartość.
Cieszę się, że od lipca mogę być częścią Związku Polskich Fotografów Przyrody. Liczę na wspólne plenery, spotkania, wymianę doświadczeń, nowe inspiracje i możliwość uczenia się od innych fotografów. Mam też nadzieję, że sama wniosę do tej społeczności swoją ciekawość świata, doświadczenie i radość z fotografowania.
Bo po tylu latach z aparatem nadal potrafię zachwycić się motylem, który na chwilę usiadł przed moim obiektywem, światłem padającym na górski szczyt albo widokiem, którego jeszcze minutę wcześniej w ogóle nie było.
I chyba właśnie za te chwile najbardziej kocham fotografię.
Moje miejsca w sieci:
Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100007507357519
Instagram: https://www.instagram.com/malgorzata.swiatek/
https://malgorzataswiatek.pl/
Pozdrawiam serdecznie
