27/05/2026
Po długim czasie wywierania nacisku na Kancelarię Premiera, po złożeniu petycji oraz skierowaniu wniosku do Rzecznika Praw Obywatelskich o wsparcie, otrzymaliśmy informację o liście intencyjnym podpisanym przez premiera Donalda Tuska 5 lutego w Kijowie.
To nie jest zwykła deklaracja współpracy — to dokument, który otwiera bardzo konkretne kierunki przepływu pieniędzy i uprzywilejowania podmiotów zewnętrznych w polskim systemie gospodarczym i obronnym.
Szczególnie niepokojące są dwa zapisy:
III.
„Analizowanie oraz, w stosownych przypadkach, wykorzystywanie dostępnych instrumentów finansowania wspierających wspólne projekty współprodukcji, w tym instrumentu SAFE oraz innych odpowiednich mechanizmów.”
➡️ W praktyce oznacza to włączenie mechanizmu SAFE i innych instrumentów finansowych do projektów współprodukcji, co może skutkować kierowaniem znaczących środków — w tym pożyczanych w ramach unijnych mechanizmów — do projektów realizowanych wspólnie, również z udziałem stron ukraińskich. W efekcie realnym beneficjentem mogą stawać się także ukraińskie podmioty uczestniczące w tych strukturach.
V.
„Polska będzie wspierać i promować tworzenie ukraińskich przedsiębiorstw sektora obronnego i bezpieczeństwa w Polsce poprzez identyfikowanie oraz — w stosownych przypadkach — usuwanie istniejących barier, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów krajowych oraz procedur zatwierdzających.”
➡️ To zapis, który otwiera drogę do intensywnego wspierania lokowania ukraińskich firm z sektora obronnego i bezpieczeństwa na terenie Polski — wraz z deklaracją usuwania barier administracyjnych. W praktyce oznacza to ryzyko sytuacji, w której zagraniczne podmioty mogą korzystać z dostępu do krajowego rynku i potencjalnych programów finansowania, w tym tych powiązanych z unijnymi mechanizmami wsparcia.
W efekcie mamy do czynienia z polityką, która zamiast wzmacniać przede wszystkim krajowy przemysł obronny i polskie firmy, może prowadzić do jego rozmywania oraz do przekierowywania publicznych środków i instrumentów finansowych w stronę projektów, w których głównymi beneficjentami mogą być podmioty spoza Polski.
To wymaga pełnej jawności, publicznej debaty i twardych odpowiedzi — kto realnie zyska na tych rozwiązaniach i jak zabezpieczone są interesy polskiego przemysłu oraz polskich podatników.
Poniżej tłumaczenie treści listu intencyjnego:
LIST INTENCYJNY
PREZESA RADY MINISTRÓW RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DONALDA TUSKA
ORAZ PREZYDENTA UKRAINY WOŁODYMYRA ZEŁENSKIEGO
DOTYCZĄCY (WSPÓŁ)PRODUKCJI SPRZĘTU OBRONNEGO W POLSCE I NA UKRAINIE
Dnia 5 lutego 2026 r. Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej Donald Tusk oraz Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski, za obopólną zgodą, wydali niniejszy List Intencyjny, zobowiązując właściwe organy oraz zainteresowane podmioty Polski i Ukrainy do jego wdrażania w dobrej wierze, stosownie do ich kompetencji.
Uwzględniając historyczne znaczenie Umowy o Współpracy w Zakresie Bezpieczeństwa pomiędzy Polską a Ukrainą z dnia 8 lipca 2024 r.;
Potwierdzając, że niniejszy List Intencyjny odpowiada strategicznej potrzebie budowy długoterminowego regionalnego odstraszania oraz bezpieczeństwa obu narodów;
Wyrażając wolę wykorzystania nowych możliwości współpracy pomiędzy Polską a Ukrainą;
Rozszerzając postanowienia Listu Intencyjnego z dnia 15 października 2025 r. pomiędzy Ministrem Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej a Ministerstwem Obrony Ukrainy dotyczącego wsparcia wspólnej produkcji sprzętu obronnego w Polsce i na Ukrainie;
Uznając możliwości stwarzane przez nowe i zaawansowane technologie, w tym między innymi infrastrukturę cyfrową, robotykę oraz systemy bezzałogowe;
Podkreślając nadrzędne znaczenie zapewnienia Siłom Bezpieczeństwa i Obrony Ukrainy uzbrojenia o najwyższym priorytecie, w tym sprzętu obronnego produkowanego wspólnie na podstawie niniejszego porozumienia, w celu odparcia zbrojnej agresji Federacji Rosyjskiej;
Dostrzegając korzyści wynikające z ukierunkowanych działań wspierających współprodukcję sprzętu obronnego w Polsce i na Ukrainie, w tym zamiar strony polskiej angażowania się w projekty wspólnej produkcji obronnej i ich wspierania, co ma kluczowe znaczenie dla budowy odpornego przemysłu obronnego oraz wzmacniania strategicznej samowystarczalności służącej zabezpieczeniu przyszłości Polski, Ukrainy i Europy;
Wyrażając zamiar dalszego rozwijania doskonałych relacji dwustronnych oraz przypominając o niezmiennym wsparciu Polski dla Ukrainy, Strony deklarują gotowość do wspierania długoterminowej współprodukcji sprzętu obronnego w Polsce i na Ukrainie oraz uzgadniają, co następuje:
I. Analizowanie możliwości rozszerzenia współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami oraz wspieranie współprodukcji sprzętu obronnego na terytorium Polski i Ukrainy.
II. Dalsze wzmacnianie współpracy pomiędzy przemysłami obronnymi Polski i Ukrainy poprzez wspieranie wspólnych badań, rozwoju oraz współprodukcji sprzętu obronnego na terytorium Polski i Ukrainy, w tym — tam, gdzie będzie to właściwe — współpracy w zakresie wymiany lub udostępniania technologii, własności intelektualnej oraz danych.
III. Analizowanie oraz, w stosownych przypadkach, wykorzystywanie dostępnych instrumentów finansowania wspierających wspólne projekty współprodukcji, w tym instrumentu SAFE oraz innych odpowiednich mechanizmów.
IV. Ukraina będzie, w stosownych przypadkach i zgodnie ze swoim prawem krajowym oraz polityką państwową, ułatwiać stosowanie środków kontroli eksportu w celu umożliwienia — w zakresie uznanym za wykonalny — udostępniania technologii, własności intelektualnej oraz danych niezbędnych do utworzenia i funkcjonowania zakładów produkcji sprzętu obronnego w Polsce, w interesie bezpieczeństwa Polski, Ukrainy i Europy.
V. Polska będzie wspierać i promować tworzenie ukraińskich przedsiębiorstw sektora obronnego i bezpieczeństwa w Polsce poprzez identyfikowanie oraz — w stosownych przypadkach — usuwanie istniejących barier, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów krajowych oraz procedur zatwierdzających.
VI. Strony zamierzają, tam gdzie będzie to możliwe i właściwe, ułatwiać dostawy wspólnie produkowanego sprzętu obronnego do Ukrainy w celu wsparcia jej potrzeb obronnych oraz zwiększenia zdolności do odparcia zbrojnej agresji Federacji Rosyjskiej.
VII. Niniejszy List Intencyjny nie stanowi prawnie wiążącego zobowiązania pomiędzy Stronami ani na gruncie prawa międzynarodowego, ani prawa krajowego. Wszelkie zobowiązania prawne, finansowe lub innego rodzaju wymagają zawarcia odrębnych uzgodnień, zgodnie z krajowymi procedurami zatwierdzającymi Stron lub ich rządów.
VIII. Wszelkie rozbieżności dotyczące interpretacji lub wdrażania niniejszego Listu Intencyjnego będą rozstrzygane wyłącznie pomiędzy Stronami.
IX. Niniejszy List został podpisany w dwóch egzemplarzach w języku angielskim i wejdzie w życie z dniem złożenia ostatniego podpisu.
Podpisano w dniu 5 lutego 2026 r.
Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej
Donald Tusk
Prezydent Ukrainy
Wołodymyr Zełenski
