Fundacja Pomost Nadziei

Fundacja Pomost Nadziei Fundacja Pomost Nadziei: choroby rzadkie, chorzy i niepełnosprawni. Gdy liczy się czas: diagnoza, leczenie, wsparcie psychologiczne i prawne.

Wolontariat i profilaktyka. Każdy gest = realna pomoc.
1,5% PIT: KRS 0000673703 Gdy w domu pojawia się choroba, zaczyna chorować cała rodzina. Gdy pojawia się nieszczęście spowodowane czynnikami losowymi, zaczyna się sypać całe poukładane życie. Nie możecie się od tego odseparować, zwłaszcza gdy wiesz, że czeka was ciężka walka, a szanse na wygraną są niewielkie. Próbujecie nie krzyczeć, nie wari

ować, nie wyrywać włosów z głowy, nie załamywać się… bo trzeba być silniejszymi i wspierać chorego, skrzywdzonego. Oczekujecie więc od innych odrobinę wsparcia i podtrzymania na duchu, a od specjalistów, lekarzy- pomocy medycznej i odrobinę empatii, zrozumienia. Gdy tego nie otrzymujecie, kryzys, załamanie, może przyjść niespodziewanie. Lekarze, specjaliści i odpowiednie służy zapominają czasem o byciu człowiekiem! Trafienie na właściwego lekarza, który nie traktuje pacjenta jak kolejnego numeru w dokumentach jest ogromnie trudne. Zrozumienie ot, tak zwyczajne- po prostu ludzkie, jest niezwykle trudne, chociaż możliwe. Nic dziwnego, że do jednych specjalistów trudno się dostać, bo ludzie ich sobie polecają, a do innych terminy są z dnia na dzień. Nie na darmo mówi się, że dobro powraca...
Odrobina dobrych chęci ma ogromną moc. Wiedzą to Ci , których los naznaczył piętnem choroby, nieszczęścia lub po prostu podjęcia złych decyzji w przeszłości. Tak czy inaczej, cała maszyna ruszyła swoje tryby i cały ich świat zaczął sypać się jak klocki domina. Nie ma ludzi doskonałych, nie ma ludzi nieomylnych- wszyscy jesteśmy tylko ludźmi. Nie mają znaczenia takie rzeczy jak: wykształcenie, pieniądze, koneksje… Nic w życiu nie jest pewne! Dlatego powinniśmy być dla siebie i dla innych dobrzy. Może w tym momencie, to dla Was to tylko słowa, ale za chwilkę okaże się, iż te słowa stają się realnym życiem. Przez takie czy inne doświadczenia powstała ta fundacja. Fundacja powstała dzięki determinacji trzech matek i darczyńcy, który uwierzył w ich siłę walki nie tylko dla siebie, swoich dzieci ale i innych. Wszystkie trzy kobiety łączy nie tylko choroba dziecka, borykanie się z brakiem diagnozy, dostępu do rehabilitacji, specjalistycznych terapii, ale także przemoc domowa, fizyczna i ta psychiczna. Także ucieczka w nieznane, z jedną walizką w obce miejsce do nieznanych ludzi…
Nie mogło stać się inaczej- musiała zostać powołana organizacja, która będzie pomagać innym. Jedyną przeszkodą jaka się pojawiła, to zapora finansowa. Żadna z kobiet nie miała pieniędzy. A bez pieniędzy nie da się oficjalnie działać. A ich działalność nieoficjalna była okrojona. I wtedy na ich drodze pojawiła się ON, darczyńca. Człowiek, który rozumiał życie w naszym kraju i nasze realia. Dzięki panu Przemysławowi Sicińskiemu i jego darowiźnie, empatii i zaufaniu, mogły zrealizować marzenia, plany. Na ich drodze wtedy pojawiły się także inne osoby, które przyczyniły się do powstania tej fundacji.
31 stycznia 2017 roku został podpisany akt powołujący fundację, a trzy miesiące później wpis do rejestru ukoronował utworzenie Fundacji Pomost Nadziei.
„Pomost” czyli to co łączy a „Nadziei” czyli wiara, że uda się zmienić coś co nas ogranicza, że warto walczyć w coś co wierzymy! Fundacja Pomost Nadziei powstała z myślą o pomocy dla osób chorych, niepełnosprawnych, szczególnie tych, o których zapomnieli urzędnicy. Tych, co nie umieją lub nie mają sił na dalszą walkę- czyli osób niezdiagnozowanych lub z chorobami rzadkimi, mających bardzo często problem z dostępem do specjalistów i diagnostyki. Fundacja powstała także, aby pomagać osobom w trudnych sytuacjach spowodowanych czynnikami losowymi. Chcemy wspierać i pomagać na różnych płaszczyznach- ludziom samotnym, chorym, czy niepełnosprawnym w dostępie do specjalistów, terapii czy rehabilitacji. Chcemy zapewnić obłożnie chorym godną opiekę paliatywną, gdzie można w godności, w zaciszu domowym, pozostać do ostatnich swoich dni. Fundacja nie skupi się tylko na pomocy konkretnym osobom- chcemy utworzyć miejsca, gdzie osoby potrzebujące uzyskają pomoc w rehabilitacji i będą mogły uzyskać pomoc z innych dziedzin życia.

26/05/2026
26/05/2026
Rodzic dziecka z chorobą rzadką to nie tylko opiekun. To koordynator, rzecznik i ekspert codzienności.To właśnie rodzice...
18/05/2026

Rodzic dziecka z chorobą rzadką to nie tylko opiekun. To koordynator, rzecznik i ekspert codzienności.

To właśnie rodzice najczęściej jako pierwsi zauważają subtelne zmiany w funkcjonowaniu dziecka. Monitorują objawy, prowadzą dokumentację, kontaktują się ze specjalistami, pilnują zaleceń, szukają terapii i uczą się języka medycznego.

Często wykonują ogromną pracę organizacyjną, emocjonalną i edukacyjną — pracę, której system formalnie nie nazywa pracą, choć bez niej wiele dzieci nie otrzymałoby właściwego wsparcia.

Ich rola wykracza daleko poza codzienną opiekę. Rodzic staje się rzecznikiem praw dziecka, tłumaczem jego potrzeb i osobą, która łączy świat domu, medycyny, edukacji oraz instytucji.

A jednak dziecko potrzebuje nie tylko diagnostyki, terapii i kolejnych wizyt. Potrzebuje też bliskości, zabawy, przewidywalności, granic i doświadczenia bycia kochanym bez warunków funkcjonalnych.

Fragment książki **„Rodzic dziecka z chorobą rzadką to nie tylko opiekun. To koordynator, rzecznik i ekspert codzienności”** przypomina, że za chorobą rzadką stoi nie tylko diagnoza, ale cała rodzina, która każdego dnia wykonuje cichą, wymagającą i niezwykle ważną pracę.

Jeśli jesteś rodzicem dziecka z chorobą rzadką, opiekunem, specjalistą lub osobą bliską takiej rodzinie — **podziel się swoją historią w komentarzu**.

Wasze doświadczenia mają ogromną wartość. Mogą dać innym rodzinom poczucie, że nie są same. Mogą pomóc zrozumieć, jak naprawdę wygląda codzienność z chorobą rzadką — nie tylko w gabinecie, ale w domu, w szkole, w relacjach i w zwykłych dniach.

Jak wygląda Wasza codzienność?
Co było dla Was najtrudniejsze?
Co dało Wam siłę?




📘 Nowa publikacja Fundacji Pomost NadzieiZ radością przedstawiam publikację:„Planowanie i przebieg terapii pedagogicznej...
16/05/2026

📘 Nowa publikacja Fundacji Pomost Nadziei

Z radością przedstawiam publikację:

„Planowanie i przebieg terapii pedagogicznej dzieci z chorobami rzadkimi i ultrarzadkimi. Opracowanie naukowo-edukacyjne”
https://tiny.pl/dkhjwfssg

To materiał poświęcony niezwykle ważnej, a wciąż zbyt rzadko omawianej problematyce: diagnozie, planowaniu oraz prowadzeniu terapii pedagogicznej dzieci z chorobami rzadkimi i ultrarzadkimi.

Publikacja łączy perspektywę pedagogiki specjalnej, praktyki terapeutycznej oraz indywidualnego podejścia do dziecka i jego rodziny. Porządkuje podstawowe pojęcia, cele, zasady i metody terapii pedagogicznej, a także omawia wybrane uwarunkowania funkcjonowania dziecka w środowisku rodzinnym, przedszkolnym i szkolnym.

📚 Dla kogo jest ta publikacja?

✅ dla pedagogów i pedagogów specjalnych,
✅ dla terapeutów i nauczycieli,
✅ dla studentów kierunków pedagogicznych, psychologicznych i terapeutycznych,
✅ dla rodziców dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,
✅ dla osób, które szukają rzetelnej wiedzy i praktycznych inspiracji do pracy z dzieckiem.

To nie tylko opracowanie naukowo-edukacyjne — to także zaproszenie do większej uważności, zrozumienia i odpowiedzialnego wspierania dzieci, których potrzeby bywają wyjątkowo złożone.

💙 Kupując publikację, wspierasz działania Fundacji Pomost Nadziei — pomoc dzieciom, młodzieży i rodzinom, szczególnie tam, gdzie dostęp do specjalistycznej diagnostyki, terapii i edukacji jest utrudniony.

Każdy zakup ma znaczenie.
Każda publikacja może stać się narzędziem realnego wsparcia.
Każde dziecko zasługuje na profesjonalną pomoc, zrozumienie i nadzieję.

📩 Jeśli chcesz zamówić publikację, napisz do nas wiadomość prywatną lub skontaktuj się z Fundacją Pomost Nadziei.

Razem budujemy mosty nadziei. 🌿

Praca jako lustro człowieka i narzędzie zmiany świataTegoroczny temat maturalny: „Wpływ pracy na człowieka i na otaczają...
04/05/2026

Praca jako lustro człowieka i narzędzie zmiany świata

Tegoroczny temat maturalny: „Wpływ pracy na człowieka i na otaczającą go rzeczywistość” można odczytać znacznie głębiej niż tylko jako refleksję o zawodzie, obowiązkach czy zarabianiu pieniędzy.

Z perspektywy psychologii, psychotraumatologii i pedagogiki specjalnej praca jest jednym z najważniejszych doświadczeń człowieka. To nie tylko wykonywanie zadań. To przestrzeń, w której człowiek buduje swoją tożsamość, doświadcza sprawczości, uczy się odpowiedzialności, rozwija kompetencje, tworzy relacje i mierzy się z własnymi ograniczeniami.

Praca może wzmacniać. Może dawać poczucie sensu, godności i wpływu. Może pomagać człowiekowi zobaczyć, że jego wysiłek ma znaczenie — dla niego samego, dla innych ludzi i dla świata, który współtworzy.

Ale praca może też ranić. Może przeciążać, izolować, odbierać sprawczość, prowadzić do wypalenia, chronicznego stresu, poczucia bezradności, a czasem także do doświadczeń traumatyzujących. Szczególnie wtedy, gdy odbywa się w warunkach przemocy, wyzysku, braku uznania, nadmiernej odpowiedzialności albo stałego kontaktu z cierpieniem innych ludzi.

Dlatego o pracy warto mówić szeroko. Człowiek pracuje nie tylko wtedy, gdy wykonuje zawód. Pracuje również wtedy, gdy opiekuje się dzieckiem, wspiera osobę chorą, uczy się, wychowuje, tworzy, pomaga, naprawia relacje albo próbuje przetrwać w trudnych warunkach.

Praca może być zawodowa, fizyczna, społeczna, opiekuńcza, edukacyjna, twórcza, emocjonalna i moralna.

Może budować człowieka.
Może budować wspólnotę.
Może zmieniać rzeczywistość.

Ale tylko wtedy, gdy nie odbiera człowiekowi jego godności, granic i prawa do odpoczynku.

Bo praca wpływa na człowieka nie tylko przez to, co pozwala mu osiągnąć. Wpływa także przez to, kim człowiek się dzięki niej staje — albo kim przestaje być.

Tegorocznym Maturzystkom i Maturzystom życzymy spokoju, wiary we własne możliwości, trafnych skojarzeń, jasnych myśli i samych sukcesów — nie tylko na egzaminie, ale także w dalszej drodze edukacyjnej, zawodowej i życiowej.

Twój 1,5% podatku może stać się częścią tej zmiany.  To nie jest mały gest. To realna szansa na lepsze jutro dla wielu o...
27/04/2026

Twój 1,5% podatku może stać się częścią tej zmiany.
To nie jest mały gest. To realna szansa na lepsze jutro dla wielu osób.

KRS: 0000673703

Możesz też przekazać darowiznę:
67 1240 5080 1111 0010 7344 3945
z dopiskiem: darowizna na Spokojnik lub darowizna na podopiecznych Fundacji Pomost Nadziei

💙 Podziel się sercem. Pomóż nam stworzyć Spokojnik lub wesprzeć naszych podopiecznych.

Adres

Zakole 15
Wieliczka
32-020

Telefon

+48694848137

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Fundacja Pomost Nadziei umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij