Fundacja Potrzeba Rozwoju

01/09/2026

1 września. Pierwszy dzień szkoły.

Dla jednych to miły powrót do kolegów, znajomych twarzy, swojej ławki i codziennego rytmu, a dla innych to stres związany z powrotem do miejsca w którym źle się czują.

Szkoła to nie są tylko lekcje, sprawdziany i oceny. To przede wszystkim ludzie i relacje. Grupa, w której można czuć się bezpiecznie albo bardzo samotnie...
I do tej samotności nie potrzeba wcale poważnego, otwartego konfliktu. Wystarczy ciągłe pomijanie, niewybieranie do pary, śmiech za plecami, komentarze na klasowym czacie, poczucie, że trzeba cały czas uważać, co się powie, jak się wygląda i czy znowu nie zrobi się czegoś „nie tak”.

Dorosłym łatwo jest powiedzieć:
„Nie przejmuj się”.
„Takie są dzieciaki”.
„Za chwilę im przejdzie”.

Ale dla młodego człowieka to nie jest „tylko szkoła”, tylko duża część jego świata. I ma to ogromne znaczenie, jak on się w tym świecie odnajduje i jakie zajmuje miejsce.

Dlatego zachęcamy, by w tym roku szkolnym pójść krok dalej niż ogólne pytanie „Jak było w szkole?” i z większą uważnością zainteresować się tym, z kim dziecko spędza czas, jak czuje się w swojej klasie i co przeżywa w relacjach z innymi.

Dopytajmy:

„Z kim dzisiaj było Ci fajnie w szkole?”
"Z kim spędzasz najwięcej czasu?"
„Czy wydarzyło się coś, co było dla Ciebie trudne?”
„Czy w swojej klasie czujesz, że możesz być sobą?”

Nie zawsze od razu usłyszymy odpowiedź i warto tutaj uzbroić się w cierpliwość. Samo pokazanie: jestem, interesuje mnie to, co przeżywasz, możesz do mnie przyjść, ma naprawdę duże znaczenie.

To buduje taką relację z rodzicem czy opiekunem, w której dziecko może szukać wsparcia, jeśli coś będzie dla niego zbyt trudne.

Już wkrótce w Warszawie ruszy nasz projekt „Młodzi w relacjach”, finansowany ze środków m.st. Warszawy.
Będziemy o nim tutaj opowiadać i rozmawiać o tym, czego młodzi naprawdę potrzebują w relacjach z innymi.

A dzisiaj wszystkim dzieciom i młodym ludziom życzymy po prostu dobrego roku szkolnego. Z przestrzenią na spokojną naukę, rozwój, ciekawość świata i społeczność przy której można czuć się bezpiecznie❤️

20/06/2026

Zamiast pytać dzisiaj siebie:
„Co jeszcze powinnam zrobić?”
zapytaj:
„Czego naprawdę potrzebuję, żeby poczuć choć odrobinę więcej spokoju?”

Może snu, może rozmowy, może pobycia samej ze sobą? A może po prostu zgody, że nie musisz niczego nadrabiać i być produktywna?

Pamiętaj, że nie musisz „wykorzystać” każdego weekendu.
Nie musisz wyjechać, nadrobić spotkań, zrobić wielkich porządków ani udowodniać sobie, że aktywnie odpoczywasz.

Czasem wystarczą naprawdę małe rzeczy, takie jak: godzina bez telefonu, kawa wypita w spokoju, spacer bez celu albo posiedzenie w ciszy, kiedy nikt niczego od Ciebie nie chce.

Na tę sobotę zostawiamy Ci małe ćwiczenie:
zatrzymaj się na 5 minut i dokończ zdanie:
„Dzisiaj okażę sobie troskę poprzez…”

I daj znać w komentarzu, jakiego odpoczynku dziś najbardziej potrzebujesz.
Pięknego weekendu🙂

15/06/2026

13/06/2026

Już jutro, w niedzielę 14 czerwca, Fundacja Potrzeba Rozwoju będzie częścią wydarzenia Białołęka Pożyteczna 😍

To będzie dzień spotkań z organizacjami pozarządowymi, społecznikami i ludźmi, którzy na co dzień działają blisko mieszkańców. Wspierają, edukują, pomagają i pokazują, że lokalne zaangażowanie naprawdę ma znaczenie.

Na naszym stoisku przygotujemy przestrzeń dla dzieci i dorosłych. Będą:
🧡 karty refleksyjne,
🧡 „ściana dobrych słów”,
🧡 twórcze aktywności dla najmłodszych,
🧡 rozmowy o emocjach, wsparciu, rozwoju i sile dobrego słowa.

Z całego serca dziękujemy również Studio Print4You za wsparcie i przygotowanie pięknych materiałów na to wydarzenie😍

Zapraszamy Was do odwiedzenia naszego stoiska. Podejdźcie, przywitajcie się, poznajcie nas bliżej.

Do zobaczenia na Białołęce Pożytecznej!

Park Picassa od godziny 12-tej

01/06/2026

Dzień Dziecka to piękne święto radości, zabawy i dziecięcej beztroski. Ale to także ważne przypomnienie, że każde dziecko potrzebuje nie tylko prezentów, ale przede wszystkim bezpieczeństwa, uwagi, zdrowia, dobrych relacji i mądrego wsparcia dorosłych.

Jako Fundacja Potrzeba Rozwoju życzymy dziś wszystkim dzieciom, aby dorastały w świecie, który je chroni, słucha i wspiera❤️

Aby miały dostęp do edukacji, rozwoju, odpoczynku i pomocy wtedy, gdy jej potrzebują.
Aby ich emocje były zauważane, a nie zawstydzane.
Aby ich głos był ważny.
Aby mogły rozwijać swoje talenty, budować pewność siebie i czuć, że są potrzebne.

Wierzymy, że troska o dzieci to jedna z najważniejszych odpowiedzialności społecznych.

Każde dziecko ma prawo do dobrego, bezpiecznego dzieciństwa.
I do dorosłych, którzy naprawdę stoją po jego stronie🙂

26/05/2026

Dziś Dzień Matki❤️

W Fundacji Potrzeba Rozwoju chcemy dziś świętować nie tylko macierzyństwo, ale przede wszystkim, KOBIETĘ, która przez nie przechodzi i w nim wzrasta.

Zamiast tradycyjnych życzeń, chcemy podarować Ci dziś jedno niezwykle ważne, uwalniające słowo z obszaru psychologii. Słowo, o którym wciąż mówi się zbyt mało, a które tłumaczy niemal każdy wewnętrzny kryzys młodej mamy.

To słowo to MATRESCENCJA (ang. matrescence).

Neurobiolodzy i psychologowie używają tego terminu do opisania gigantycznej transformacji tożsamościowej, hormonalnej i mózgowej, jakiej doświadcza kobieta, stając się matką.
Badacze porównują ten proces do adolescencji, czyli burzliwego okresu dojrzewania nastolatków.

Dlaczego to takie ważne?
Ponieważ kiedy rodzi się dziecko, rodzi się też nowa kobieta. Twój mózg dosłownie się przebudowuje, Twoje priorytety się przewartościowują, a stara tożsamość musi zrobić miejsce nowej.

A rozwój, jak dobrze wiemy rzadko bywa bezbolesny i liniowy. Zazwyczaj towarzyszy mu chaos, poczucie zagubienia i pytanie: „Gdzie w tym wszystkim jestem JA?”.

Jeśli więc czasem czujesz tęsknotę za dawnym życiem, jeśli czujesz się przytłoczona zmianą i masz wrażenie, że wciąż uczysz się siebie na nowo, to nie oznacza, że jesteś złą mamą.

To znaczy, że się rozwijasz. Przechodzisz przez jeden z najpotężniejszych procesów rozwojowych w życiu człowieka!

Czego życzymy Ci dzisiaj?
Przede wszystkim, rozwoju w łagodności.

🌼 Życzymy Ci, abyś w dbaniu o rozwój swoich dzieci, nie zapominała o przestrzeni na własny wzrost, pasje i marzenia.
🌼 Życzymy Ci wyrozumiałości dla samej siebie w procesie tej wielkiej zmiany. Masz prawo nie wiedzieć, masz prawo czuć się zmęczona i masz prawo prosić o pomoc.
🌼 Życzymy Ci, abyś pamiętała, że najlepsze, co możesz dać swojemu dziecku, to widok mamy, która szanuje samą siebie i pozwala sobie na własne, dorosłe życie.

Jesteś w procesie. Daj sobie czas❤️

Mamy, które są z nami: jak dziś świętujecie?
Czy słyszałyście wcześniej o pojęciu matrescencji? Dajcie znać w komentarzach, jak wyglądała Wasza transformacja :)

25/05/2026

Jak często w ciągu dnia mówisz do siebie w sposób, w jaki nigdy nie odważyłabyś się odezwać do przyjaciółki?

„Znowu nie zdążyłam”.
„Dlaczego jestem taka słaba?”.
„Zawsze muszę wszystko popsuć”.

Większość z nas nosi w sobie surowego krytyka, który ma niezwykłą łatwość w ocenianiu, obrażaniu i wywieraniu presji.

Tylko, że takie podejście nie pomaga. To łagodność jest paliwem dla realnej zmiany. Zrobienie przestrzeni dla siebie prawdziwej. Tej, która ma słabości, ograniczenia, swoje wady, ale nadal jest wystarczająco dobra i skuteczna, żeby realizować to, co zamierzy.

Jak więc zamienić ten surowy monolog na czuły dialog?
Oto 3 praktyczne ćwiczenia na empatię dla samej siebie:

1. Test „Czy tak powiedziałabym dziecku/przyjaciółce?”
Zanim wypowiesz w myślach coś przykrego o sobie, zatrzymaj się. Wyobraź sobie, że dokładnie te słowa wypowiadasz do osoby, którą kochasz. Jeśli brzmią jak okrucieństwo, nie wypowiadaj ich również do siebie. Zamień je na: „Widzę, że jest Ci ciężko, rozumiem to”.

2. Pytanie o intencję
Zamiast oceniać błąd (np. „Znowu zapomniałam o tym spotkaniu!”), sprawdź, co chciałaś dla siebie zrobić. Może to nie było lenistwo, a przeciążenie? Pytanie: „Co mnie dziś tak bardzo zmęczyło, że nie miałam na to siły?” jest początkiem bycia dla siebie wspierającą dorosłą, a nie surową sędzią.

3. Gest fizycznego ukojenia
Nasze ciało reaguje na czułość. Gdy czujesz narastający stres lub smutek, połóż dłoń na swoim sercu lub obejmij się ramionami. Powiedz na głos: „To trudny moment, ale jestem przy Tobie. Nie zostawię Cię z tym”. To proste ćwiczenie fizycznie obniża poziom kortyzolu.

Kiedy staniesz się dla siebie bezpieczną przystanią, zobaczysz, że świat wokół Ciebie też stanie się łagodniejszy.

Zadanie dla Ciebie na ten tydzień:
Zacznij zmieniać swój wewnętrzny głos. Gdy popełnisz błąd, zatrzymaj się i powiedz do siebie: „Jestem człowiekiem, uczę się, jestem dla siebie ważna”. I zobacz, jak to będzie wpływać na Twoje samopoczucie i chęć do kolejnych działań :)

A jak brzmi Twój wewnętrzny dialog, gdy nikt nie słyszy? Daj znać w komentarzu, nie musisz być w tym sama! 👇

05/05/2026

Ile razy rozmowa z Twoim dzieckiem kończyła się trzaśnięciem drzwi, przewracaniem oczami albo wymownym milczeniem?

Wydaje nam się, że mówimy tym samym językiem, a jednak czujemy się, jakbyśmy nadawali z dwóch różnych planet.

Dlaczego? Bo w ferworze codzienności zapominamy o najważniejszym: rozmowa to nie walka o to, kto ma rację, tylko próba zrozumienia świata drugiej osoby.

W naszych relacjach najczęściej nie brakuje miłości, tylko tłumacza, żebyśmy dobrze rozumieli o co chodzi drugiej stronie.

Rodzic mówi:
„Martwię się o ciebie”.
Nastolatek słyszy:
„Kontrolujesz mnie”.

Nastolatek mówi:
„Daj mi spokój”.
Rodzic słyszy:
„Nie jesteś mi już potrzebny”.

I wtedy właśnie nasza rozmowa przestaje być rozmową i staje się obroną, atakiem, wycofaniem albo ciszą.

Jak więc nauczyć się słuchać i słyszeć siebie nawzajem?

1. Zmień „Dlaczego?” na „Co?” lub „Jak?”:
Pytanie „Dlaczego znowu to zrobiłeś?” brzmi jak atak i od razu buduje mur obronny. Spróbuj: „Co się stało, że tak zdecydowałaś?” lub „Jak mogę Ci w tym pomóc?”. To otwiera przestrzeń na wyjaśnienia, a nie na wymówki.

2. Waliduj uczucia, nawet jeśli ich nie rozumiesz:
Nie musisz zgadzać się z tym, że brak wyjścia na koncert to „koniec świata”. Ale możesz przecież uznać, że dla Twojej córki to JEST w tej chwili trudne. Zamiast: „Przesadzasz”, spróbuj: „Widzę, że bardzo Ci na tym zależało i jest Ci teraz smutno”. To zdanie to klucz, który otwiera zablokowane drzwi.

3. Używaj „komunikatu JA”:
Zamiast oceniać drugą stronę („Ty zawsze mnie ignorujesz!”), powiedz o sobie: „Czuję się nieważna, kiedy mówię do Ciebie, a Ty patrzysz w telefon. Zależy mi na naszej rozmowie”. To trudniejsze, bo wymaga odsłonięcia się, ale nie daje paliwa do kłótni.

Pamiętajcie:
👉 Rodzicu: Twój nastolatek nie walczy z Tobą. On walczy o swoją tożsamość.
👉 Nastolatku: Twój rodzic nie chce Cię ograniczać. On często po prostu boi się o Twój świat, bo kocha Cię najbardziej na świecie.

Komunikacja to mięsień. Trzeba go trenować każdego dnia, nawet jeśli na początku zakwasy bolą obie strony:)))

Mamy dla Was zadanie na dzisiaj:
Spróbujcie dziś choć raz nie przerywać drugiej osobie i zamiast dawać złotą radę, powiedzcie po prostu: „Dziękuję, że mi o tym mówisz”. Zobaczcie, co się zmieni.

Dajcie znać w komentarzu: co jest dla Was najtrudniejsze w rozmowach z innym pokoleniem? 👇