Stowarzyszenie Polska Grupa Paliwowa

02/04/2026

CPN stabilizuje ceny paliw. Ale nie wszystkich. I tu zaczyna się problem społeczny, nie paliwowy.
Polska Grupa Paliwowa i Polska Izba Gazu Płynnego mówią jednym głosem.
Pakiet „Ceny Paliwa Niżej” obniżył VAT, akcyzę i wprowadził cenę maksymalną dla benzyny i oleju napędowego. Oznacza to, że ceny tych paliw zostały jednocześnie obniżone podatkowo i ograniczone administracyjnie. LPG natomiast pozostało w pełni paliwem rynkowym – bez obniżki VAT, bez obniżki akcyzy i bez regulacji państwa w zakresie ceny maksymalnej.
Z ekonomicznego punktu widzenia oznacza to regulację asymetryczną – państwo ingeruje w ceny dwóch paliw, a trzecie pozostawia w pełni rynkowe, mimo że wszystkie trzy paliwa służą do tego samego celu – transportu i mobilności.
LPG w Polsce nie jest paliwem premium – jest paliwem ekonomicznym. Korzystają z niego przede wszystkim osoby o niższych i średnich dochodach, mieszkańcy mniejszych miejscowości, osoby dojeżdżające do pracy, małe firmy usługowe, kurierzy, instalatorzy, opiekunowie, pracownicy fizyczni. LPG zwiększa dostępność transportu i ogranicza wykluczenie transportowe.
Ze społecznego punktu widzenia oznacza to problem nierówności - państwo stabilizuje ceny paliw droższych, natomiast paliwo wybierane przez osoby bardziej wrażliwe na koszty życia pozostaje poza systemem stabilizacji.
Jeśli Pakiet CPN ma być narzędziem polityki społecznej i stabilizacji kosztów życia, to naturalnym krokiem powinno być objęcie mechanizmami stabilizacji wszystkich paliw transportowych – również LPG.
Wspólnie Polska Izba Gazu Płynnego oraz Polska Grupa Paliwowa zaproponowały Polskiej Agencji Prasowej wypowiedzi dwóch przedstawicieli branży w kontekście sytuacji na rynku paliw, rynku LPG oraz pakietu CPN. Polska Agencja Prasowa otrzymała również materiał analityczny dotyczący rynku LPG przygotowany przez Polską Izbę Gazu Płynnego.

29/03/2026

Zakaz sprzedaży alkoholu na stacjach paliw – czy regulujemy problem, czy tylko zmieniamy miejsce zakupu?
W debacie nad nowelizacją ustawy o wychowaniu w trzeźwości pojawia się pomysł zakazu sprzedaży alkoholu na stacjach paliw. Warto na chwilę odłożyć emocje i spojrzeć na ten pomysł z perspektywy ekonomii, regulacji rynku i skuteczności polityk publicznych.
Zacznijmy od faktów. Sprzedaż alkoholu na stacjach paliw to około 2–3% rynku sprzedaży alkoholu w Polsce. Oznacza to, że nawet całkowite wyeliminowanie tego kanału sprzedaży nie wpłynie istotnie na poziom konsumpcji alkoholu – sprzedaż po prostu przeniesie się do innych punktów sprzedaży: sklepów convenience, dyskontów i supermarketów. Ekonomia jest w takich przypadkach dość bezlitosna – popyt nie znika, tylko zmienia miejsce realizacji.
Co więcej, alkohol na stacjach paliw jest z reguły wyraźnie droższy niż w dużych sieciach handlowych – według danych różnych badaczy rynku często o 30–70%. Wprowadzenie zakazu może więc doprowadzić do dość paradoksalnej sytuacji: sprzedaż alkoholu zostanie przeniesiona do miejsc, gdzie jest on tańszy, czyli bardziej dostępny ekonomicznie. Z punktu widzenia zdrowia publicznego może to przynieść efekt odwrotny do zamierzonego.
Z ekonomicznego punktu widzenia regulacja ta uderzy przede wszystkim w małe i średnie przedsiębiorstwa prowadzące stacje paliw, szczególnie w mniejszych miejscowościach. Warto pamiętać, że rentowność stacji paliw w dużej mierze opiera się nie na paliwie, lecz na sprzedaży pozapaliwowej. Sprzedaż alkoholu to niewielki udział w całym rynku alkoholu, ale jednocześnie istotna część marży sklepu stacyjnego. Ograniczenie tej sprzedaży nie zmieni rynku alkoholu, ale może zmienić rentowność wielu stacji.
Najciekawszy jest jednak aspekt regulacyjny. Zakaz nie dotyczy alkoholu jako produktu – dotyczy konkretnego typu sklepu. Alkohol będzie można kupić w sklepie osiedlowym, w dyskoncie, w supermarkecie, w sklepie convenience, ale nie na stacji paliw. To oznacza, że regulujemy nie produkt, nie jego dostępność, nie godziny sprzedaży – regulujemy typ sklepu. Z punktu widzenia polityki regulacyjnej państwa jest to bardzo interesujący kierunek.
Można tu zadać dość proste pytanie – trochę przewrotne, ale całkiem poważne:
czy w walce z otyłością powinniśmy zakazać sprzedaży słodyczy na stacjach paliw, ale zostawić je w dyskontach?
Albo zakazać sprzedaży napojów słodzonych w kioskach, ale nie w supermarketach?
To pokazuje pewien problem z logiką regulacyjną – jeżeli chcemy ograniczać konsumpcję określonego produktu, regulujemy produkt, jego cenę, dostępność, godziny sprzedaży, reklamę, promocje. Nie regulujemy jednego typu sklepu.
Dlatego najważniejsze zdanie w tej całej dyskusji jest bardzo proste:
zakaz sprzedaży alkoholu na stacjach paliw nie zmniejszy spożycia alkoholu – zmieni jedynie to, kto będzie ten alkohol sprzedawał.
I to jest w tej dyskusji prawdopodobnie najważniejsze pytanie regulacyjne:
czy celem tej regulacji jest zdrowie publiczne, czy zmiana struktury rynku detalicznego w Polsce?
„Jeżeli chcemy regulować konsumpcję alkoholu – regulujmy alkohol.
Jeżeli regulujemy typ sklepu – regulujemy rynek.”

13/03/2026

Stowarzyszenie Polska Grupa Paliwowa – działania z ostatniego tygodnia
W związku z dyskusją dotyczącą planowanej nowelizacji ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz proponowanego zakazu sprzedaży napojów alkoholowych na stacjach paliw, Stowarzyszenie Polska Grupa Paliwowa podejmuje konkretne działania:
• pismo/ analiza prawno-regulacyjna w sprawie notyfikacji w systemie TRIS ustawy o wychowaniu w trzeźwości jest już podpisane przez PGP i organizacje branżowe, które dołączyły do naszej inicjatywy. W przyszłym tygodniu zostanie przekazane do Komisji Europejskiej w ramach procedury TRIS. W trakcie okresu standstill Komisja Europejska i państwa członkowskie analizują projekt regulacji i argumenty zainteresowanych stron.
• zwróciliśmy się do Rzecznika Małych i Średnich Przedsiębiorców z prośbą o spotkanie, aby przedstawić sytuację przedsiębiorców z sektora paliwowego oraz omówić kwestie związane z planowaną nowelizacją ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi – w szczególności proponowany zakaz sprzedaży napojów alkoholowych na stacjach paliw oraz jego potencjalny wpływ na działalność przedsiębiorstw;
Wierzymy, że w tak istotnej sprawie głos przedsiębiorców powinien być słyszany w procesie legislacyjnym, a dyskusja o zakazie sprzedaży alkoholu na stacjach paliw przestała być wyłącznie sprawą krajową.

02/03/2026

Czy brak norm ilościowych dotyczących zapachowości LPG może skutkować uznaniem paliwa za niespełniające wymagań jakościowych?
W przestrzeni publicznej pojawiają się informacje, że sprzedawcy LPG, którzy nie przeszli kontroli jakości w zakresie zapachowości gazu, są ujmowani w wykazach podmiotów, u których stwierdzono paliwo niespełniające wymagań jakościowych. To rodzi istotne pytania o podstawy prawne oraz praktykę kontroli nawaniania LPG w Polsce.
Problem polega na tym, że – w przeciwieństwie do wielu innych parametrów jakości paliw – nie istnieje jedna obowiązująca norma określająca minimalną zawartość substancji zapachowej (odorantu) w LPG. Norma PN-EN 589 zawiera jedynie zapis funkcjonalny: LPG powinien mieć charakterystyczny zapach umożliwiający wykrycie wycieku. Nie wskazuje jednak ani stężenia odorantu, ani jego rodzaju, ani obowiązkowej metody oceny zapachu.
W praktyce zapachowość LPG oceniana jest pośrednio jako element bezpieczeństwa paliwa wprowadzanego do obrotu. Kontrole realizowane w ramach systemu monitorowania jakości paliw (UOKiK / Inspekcja Handlowa) obejmują badania laboratoryjne oraz ogólną ocenę bezpieczeństwa produktu, w tym także organoleptyczną ocenę zapachu przez przeszkolony personel.
Podstawy prawne takiej oceny mają charakter pośredni – wynikają m.in. z ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, przepisów o ogólnym bezpieczeństwie produktów, Prawa energetycznego oraz norm jakościowych LPG, w tym PN-EN 589. W efekcie wykrywalność zapachu traktowana jest przez organy jako parametr bezpieczeństwa paliwa, mimo braku jednoznacznego progu ilościowego odorantu.
Konsekwencje negatywnego wyniku kontroli mogą być dla stacji paliw istotne: od wstrzymania sprzedaży partii LPG, przez ujęcie w wykazach publikowanych przez Prezesa UOKiK, po kary administracyjne, dodatkowe kontrole w łańcuchu dostaw, a w skrajnych przypadkach również ryzyko odpowiedzialności cywilnej.
Powstaje więc realna luka regulacyjna – z jednej strony brak norm ilościowych dotyczących poziomu nawaniania LPG, z drugiej faktyczne ryzyko sankcji administracyjnych za „niewystarczającą zapachowość”. Rodzi to pytania o potrzebę doprecyzowania zasad kontroli zapachu LPG i metod jego oceny, tak aby zapewnić większą pewność prawną przedsiębiorcom oraz bardziej jednolitą praktykę kontrolną.
Jeśli temat jest dla Państwa istotny lub problem kontroli zapachowości LPG dotknął Państwa działalności, zachęcam do podzielenia się doświadczeniami w komentarzach lub w wiadomości prywatnej. Głos praktyków rynku może być kluczowy dla dalszej dyskusji o potrzebie doprecyzowania regulacji.

23/02/2026

🚨 Zakaz sprzedaży alkoholu na stacjach paliw? Czas na wspólne stanowisko branży!
Trwają prace nad projektem przepisów, które mogą realnie wpłynąć na funkcjonowanie stacji paliw – szczególnie tych niezależnych. Obecnie projekt jest analizowany w procedurze TRIS przez Komisję Europejską, co oznacza, że to kluczowy moment, aby branża zabrała głos i przedstawiła merytoryczne argumenty.
Proponowane regulacje nie ograniczą dostępności alkoholu, a jedynie przesuną sprzedaż do innych kanałów handlu detalicznego. Jednocześnie mogą istotnie uderzyć w rentowność wielu stacji – zwłaszcza w mniejszych miejscowościach, gdzie sprzedaż pozapaliwowa decyduje o dalszym funkcjonowaniu obiektów.
Dlatego zapraszamy operatorów stacji paliw, organizacje branżowe i wszystkich zainteresowanych do wspólnego działania: współtworzenia argumentacji, dzielenia się danymi rynkowymi i obrony zasad uczciwej konkurencji.
Jeśli temat dotyczy Twojego biznesu – to właściwy moment, aby włączyć się w działania branży. Napisz do nas lub zostaw komentarz.

23/02/2026