Fundacja Kulskich

  • Home
  • Fundacja Kulskich
Website Contact the organization

Fundacja Kulskich Fundacja Kulskich na rzecz relacji polsko-amerykańskich powstała w 2015 r. z inicjatywy Powstańca Warszawskiego Juliana E. Kulskiego. To właśnie Julian S.

Nasza działalność skupia się m.in na obszarach: bezpieczeństwo narodowe, polityka zagraniczna i polityka historyczna. Historia zapamiętała Stefana Starzyńskiego i Juliana Spitosława Kulskiego jako bohaterów, którzy pomimo zagrożenia życia odmówili opuszczenia stolicy. Postanowili jednak, że Warszawa musi mieć polskiego prezydenta, stąd też obowiązki przejął sam Kulski, który po aresztowaniu Starzyńskiego, przez pięć lat - aż do wybuchu Powstania Warszawskiego - kontynuował ich wspólną wizję i misję. Teraz już wiemy, że gdyby w czasie wojny warszawski ratusz nie byłby w polskich rękach, to nie udałoby się na tak dużą skalę zorganizować państwa podziemnego. Kulski w tym najtragiczniejszym dla historii Warszawy okresie, wykazał się wielką odwagą i poświęceniem. Teraz to my, jako Fundacja mamy obowiązek przywrócić mu należne miejsce w historii i przypomnieć o roli, jaką odegrał w budowaniu wolnej Polski.

[PL] W dniach 20–23 października 1939 Niemcy przeprowadzili serię publicznych egzekucji w 14 wielkopolskich miejscowości...
20/10/2026

[PL] W dniach 20–23 października 1939 Niemcy przeprowadzili serię publicznych egzekucji w 14 wielkopolskich miejscowościach, m.in. w Lesznie, Śremie, Gostyniu, Krobi, Osiecznej, Włoszakowicach i Poniecu. W ciągu trzech dni zamordowali 275 Polaków.

Ofiarami byli nauczyciele, duchowni, powstańcy wielkopolscy, samorządowcy, ziemianie i działacze społeczni. Ludzie, którzy budowali polską państwowość, kształtowali lokalne społeczności i pielęgnowali narodową tożsamość.

Nie były to przypadkowe akty przemocy. Egzekucje stanowiły część niemieckiej operacji „Tannenberg” – zaplanowanej akcji eksterminacji polskich elit.

Niemcy dążyli do systematycznego niszczenia narodu polskiego, pozbawiając go przywódców, inteligencji i ludzi zdolnych organizować opór. Publiczne rozstrzeliwania miały złamać ducha społeczeństwa i zaszczepić powszechny strach.

Był to jeden z pierwszych etapów zorganizowanego terroru niemieckiego, który w kolejnych miesiącach przybrał postać masowych egzekucji, aresztowań, deportacji, wysiedleń i konfiskat majątków. Polityka ta służyła likwidacji polskich elit, rozbiciu struktur społecznych i wyniszczeniu narodu polskiego.

Pamiętajmy o 275 zamordowanych Polakach. Ich śmierć pozostaje świadectwem zbrodniczej polityki Niemców wobec polskiego narodu.

***
[EN] Between 20 and 23 October 1939, the Germans carried out a series of public executions in 14 towns across Greater Poland, including Leszno, Śrem, Gostyń, Krobia, Osieczna, Włoszakowice, and Poniec. Over the course of three days, they murdered 275 Poles.

The victims included teachers, clergy, veterans of the Greater Poland Uprising, local government officials, landowners, and community activists. These were people who had helped build the Polish state, shaped their local communities, and preserved Poland’s national identity.

These were not random acts of violence. The executions were part of the German Operation Tannenberg – a planned campaign to exterminate the Polish elites.

The Germans sought to systematically destroy the Polish nation by depriving it of its leaders, intellectuals, and individuals capable of organizing resistance. The public executions were intended to break the spirit of Polish society and instill widespread fear.

This was one of the earliest stages of organized German terror, which in the following months escalated into mass executions, arrests, deportations, forced expulsions, and the confiscation of property. This policy was designed to eliminate Poland’s elites, dismantle its social structures, and bring about the destruction of the Polish Nation.

Let us remember the 275 murdered Poles. Their deaths remain a testament to the Germans’ criminal policies against Polish nation.

[PL] NIEPEWNOŚĆ I STRACH – WARSZAWA W PAŹDZIERNIKU 1939W pierwszych tygodniach niemieckiej okupacji przyszłość Polski i ...
18/10/2026

[PL] NIEPEWNOŚĆ I STRACH – WARSZAWA W PAŹDZIERNIKU 1939

W pierwszych tygodniach niemieckiej okupacji przyszłość Polski i Warszawy pozostawała dramatycznie niepewna. Patron naszej Fundacji Julian Spitosław Kulski, wieloletni wiceprezydent stolicy, pisał w książce „Z minionych lat życia 1892–1945”:

„Okres październikowy Starzyńskiego to faza wstępna, przygotowawcza – dla obu stron. Niemcy czekają na ostateczne decyzje Hitlera co do losów podbitego kraju, społeczeństwo polskie myśli o sposobach fizycznego przetrwania i dalszej walki.
Decyzje bezwzględnych zwycięzców, zapominających, że wojna trwa i może przynieść szereg jeszcze zwrotów i zmian, dojrzewają szybko na tle buty hitlerowców. Aneksja wielkich połaci ziem polskich i powołanie do życia swoistego organu szczątkowego polskiego zostaje przesądzona w październiku. Powstaje osobliwy twór pod nazwą General Gouvernement (Generalna Gubernia) na perfidnie wykrojonym skrawku ziemi polskiej. Naród polski ma być skazany na niewolniczą służbę interesom germańskim. Nie ma więc miejsca i na stołeczność Warszawy. Nadaje się jej charakter miasta prowincjonalnego, nadgranicznego, w randze siedziby powiatu.”

W październiku 1939 roku nikt nie wiedział, co przyniesie jutro. Dziś wiemy, że przed Polakami było jeszcze niemal sześć lat terroru, cierpienia i walki. Ale wiemy też, że nawet najokrutniejsza okupacja nie zdołała złamać ducha narodu, który nie pogodził się z utratą wolności.

Na zdjęciu: niemiecka kolumna propagandowa na ulicach Warszawy – październik 1939. Źródło: Getty Images.

***
[EN] UNCERTAINTY AND FEAR – WARSAW IN OCTOBER 1939

During the first weeks of the German occupation, the future of Poland and Warsaw remained deeply uncertain. Julian Spitosław Kulski, the patron of our Foundation and long-serving Deputy Mayor of Warsaw, wrote in his memoirs, “Z minionych lat życia 1892–1945” (From Bygone Years of My Life, 1892–1945):

“The October period under Starzyński was a preliminary, preparatory phase – for both sides. The Germans were awaiting Hitler’s final decisions regarding the fate of the conquered country, while Polish society was contemplating ways to ensure its physical survival and continue the struggle.
The decisions of the ruthless victors, who seemed to forget that the war was still ongoing and could yet take many unexpected turns, were rapidly taking shape amid the arrogance of the N***s. The annexation of vast territories of Poland and the establishment of a peculiar, residual Polish administrative entity were decided upon in October. A strange creation known as the General Gouvernement (General Government) emerged on a deliberately and cynically carved-out fragment of Polish territory. The Polish nation was to be condemned to servitude in the interests of the German Reich. There was therefore no place for Warsaw to retain its status as the capital. It was reduced to a provincial border town, with the administrative rank of a county seat.”

In October 1939, no one knew what the next day would bring. Today, we know that the Polish people still faced nearly six years of terror, suffering, and struggle. But we also know that even the most brutal occupation could not break the spirit of a nation that refused to accept the loss of its freedom.

Photo: German propaganda convoy on the streets of Warsaw, October 1939.
Source: Getty Images.

[PL] 15 PAŹDZIERNIKA 1941 – NIEMCY WPROWADZILI KARĘ ŚMIERCI ZA UKRYWANIE ŻYDÓW85 lat temu niemiecki gubernator Hans Fran...
15/10/2026

[PL] 15 PAŹDZIERNIKA 1941 – NIEMCY WPROWADZILI KARĘ ŚMIERCI ZA UKRYWANIE ŻYDÓW

85 lat temu niemiecki gubernator Hans Frank podpisał rozporządzenie przewidujące karę śmierci dla Żydów opuszczających getta oraz osób udzielających im schronienia.

Był to kolejny przejaw bestialstwa niemieckiego okupanta i element zbrodniczego systemu prowadzącego do Zagłady narodu żydowskiego. Niemcy nie tylko skazywali miliony niewinnych ludzi na głód, cierpienie i śmierć. Próbowali również uczynić zwykły odruch człowieczeństwa zbrodnią karaną śmiercią.

A jednak wielu Polaków nie odwróciło wzroku…

Przemycali do gett żywność i lekarstwa, dostarczali fałszywe dokumenty, ratowali dzieci, ukrywali żydowskie rodziny we własnych domach.

Irena Sendlerowa organizowała pomoc dla Żydów w warszawskim getcie. Jan i Antonina Żabińscy ukrywali uciekinierów na terenie warszawskiego ZOO. Józef i Wiktoria Ulmowie dali schronienie ośmiorgu Żydom. Niemcy zamordowali za to całą ich rodzinę oraz ukrywanych przez nich ludzi.

Wśród Polaków niosących pomoc prześladowanym Żydom był również Julian Spitosław Kulski – jeden z patronów naszej Fundacji, przedwojenny wiceprezydent Warszawy, a podczas okupacji komisaryczny burmistrz stolicy. W domu rodziny Kulskich ukrywano Żydów, a on sam wykorzystywał możliwości warszawskiego Ratusza do ratowania ludzkiego życia. Dzięki wydawaniu fałszywych dokumentów tożsamości i zaświadczeń o zatrudnieniu tysiące osób pochodzenia żydowskiego mogło uniknąć niemieckich prześladowań.

Po jednej stronie – niemieckie okrucieństwo i systemowe ludobójstwo. Po drugiej – odwaga, solidarność i bezinteresowna pomoc drugiemu człowiekowi.

Dziś oddajemy hołd żydowskim ofiarom niemieckiego terroru oraz wszystkim, którzy mimo śmiertelnego niebezpieczeństwa nie wyrzekli się człowieczeństwa.

***
[EN] OCTOBER 15, 1941 – THE GERMANS INTRODUCED THE DEATH PENALTY FOR SHELTERING JEWS

85 years ago Hans Frank, the German Governor-General of occupied Poland, signed a decree imposing the death penalty on Jews who left the ghettos and on those who provided them with shelter.

This was yet another manifestation of the brutality of the German occupiers and part of the criminal system that led to the Holocaust – the systematic extermination of the Jewish people. The Germans not only condemned millions of innocent people to starvation, suffering, and death. They also sought to turn a simple act of humanity into a crime punishable by death.

And yet, many Poles refused to look the other way…

They smuggled food and medicine into the ghettos, provided forged documents, rescued children, and sheltered Jewish families in their own homes.

Irena Sendler organized assistance for Jews in the Warsaw Ghetto. Jan and Antonina Żabiński sheltered Jewish fugitives on the grounds of the Warsaw Zoo. Józef and Wiktoria Ulma gave refuge to eight Jews. For this act of courage, the Germans murdered the entire Ulma family, along with the eight people they had sheltered.

Among the Poles who helped persecuted Jews was Julian Spitosław Kulski – one of the patrons of our Foundation, Deputy Mayor of Warsaw before the war and Acting Mayor of the capital during the German occupation. Jews were sheltered in the Kulski family home, while Kulski himself used the resources and administrative structures of Warsaw City Hall to save human lives. Through the issuance of forged identity documents and employment certificates, thousands of people of Jewish descent were able to escape German persecution.

On one side stood German brutality and systematic genocide. On the other stood courage, solidarity, and selfless compassion for fellow human beings.

Today, we pay tribute to the Jewish victims of German terror and to all those who, despite facing mortal danger, refused to abandon their humanity.

[PL] 5 LAT TEMU WARSZAWA ZYSKAŁA WYJĄTKOWY POMNIK! 🇵🇱9 października 2021 roku, w symbolicznym miejscu – nieopodal ogrodó...
09/10/2026

[PL] 5 LAT TEMU WARSZAWA ZYSKAŁA WYJĄTKOWY POMNIK! 🇵🇱

9 października 2021 roku, w symbolicznym miejscu – nieopodal ogrodów Zamku Królewskiego – odsłonięto pomnik Prezydentów Wielkiej Warszawy.

Dwie postacie odlane z brązu. Dwa wielkie nazwiska. Jedna wspólna historia miłości do Warszawy.

Stefan Starzyński i Julian Spitosław Kulski – ludzie, którzy nie tylko zmieniali oblicze stolicy, ale także pozostali jej wierni w najtrudniejszych chwilach.

Pomnik autorstwa wybitnego artysty-rzeźbiarza Pawła Pietrusińskiego powstał na podstawie niezwykłej fotografii z 1938 roku, przedstawiającej obu prezydentów podczas inspekcji bulwarów wiślanych. To właśnie wtedy realizowano ambitną wizję Warszawy otwartej na Wisłę.

Pomysłodawcą i inicjatorem budowy pomnika był prof. Julian Eugeniusz Kulski – Powstaniec Warszawski, architekt, wieloletni współpracownik Banku Światowego i założyciel naszej Fundacji.

Dziś, w 5. rocznicę odsłonięcia pomnika, z dumą wspominamy ludzi, którym Warszawa zawdzięcza tak wiele. Ich odwaga, wizja i oddanie stolicy zasługują na pamięć kolejnych pokoleń.

Dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do powstania tego wyjątkowego miejsca pamięci!

Zachęcamy do spaceru nad Wisłą i odwiedzenia pomnika Prezydentów Wielkiej Warszawy. Zatrzymajcie się przy nim na chwilę. Bo za tymi dwiema postaciami kryje się niezwykła historia naszej stolicy.

🗺🔗 https://maps.app.goo.gl/oATYyQSEynLz2kE39

***
[EN] 5 YEARS AGO, WARSAW GAINED AN EXTRAORDINARY MONUMENT!

On October 9, 2021, in a symbolic location near the gardens of the Royal Castle, the Monument to the Presidents of Great Warsaw was unveiled.

Two figures cast in bronze. Two remarkable names. One shared story of love for Warsaw.

Stefan Starzyński and Julian Spitosław Kulski – two men who not only shaped the face of Poland’s capital but also remained loyal to their beloved city during its darkest hours.

The monument, created by the distinguished sculptor Paweł Pietrusiński, was inspired by a remarkable photograph taken in 1938, depicting both mayors during an inspection of the Vistula River boulevards. It was at that time that the ambitious vision of a Warsaw embracing the Vistula River was being brought to life.

The idea and initiative to erect the monument came from Professor Julian Eugeniusz Kulski – a Warsaw Uprising veteran, architect, longtime World Bank collaborator, and founder of our Foundation.

Today, on the 5th anniversary of the monument’s unveiling, we proudly remember the men to whom Warsaw owes so much. Their courage, vision, and devotion to the capital deserve to be remembered for generations to come.

We extend our heartfelt thanks to everyone who helped make this remarkable memorial a reality!

We encourage you to take a walk along the Vistula River and visit the Monument to the Presidents of Great Warsaw. Take a moment to stop and reflect – because behind these two bronze figures lies an extraordinary chapter in the history of our capital.

🗺🔗 https://maps.app.goo.gl/oATYyQSEynLz2kE39

08/10/2026

🎥 O wojennych losach rodziny Kulskich

Na kanale YouTube można już obejrzeć debatę ekspercką z udziałem dr. hab. TOMASZA GŁOWIŃSKIEGO, prof. UWr z naszego Instytutu, poświęconą wojennym losom rodziny Kulskich i realiom życia w okupowanej Warszawie.

Spotkanie odbyło się 7 września w Centralny Przystanek Historia IPN. W rozmowie prowadzonej przez red. Rafała Dudkiewicza udział wzięli także Małgorzata Bogusz z Fundacji Kulskich oraz dr Damian Sitkiewicz z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Warszawie.

Rozmawiano m.in. o funkcjonowaniu władz miejskich pod niemiecką okupacją, sytuacji ludności Warszawy, różnych formach oporu i pomocy Żydom, a także o Powstaniu Warszawskim. Punktem wyjścia były losy Juliana Spitosława Kulskiego, wiceprezydenta i komisarycznego burmistrza okupowanej Warszawy, oraz jego syna Juliana Eugeniusza Kulskiego.

▶️ Zachęcamy do obejrzenia całej debaty na IPNtvPL, link w pierwszym komentarzu!

[PL] 82 LATA TEMU ZAMILKŁA WALCZĄCA WARSZAWA2 października 1944 roku, po 63 dniach heroicznej walki, podpisano układ o z...
02/10/2026

[PL] 82 LATA TEMU ZAMILKŁA WALCZĄCA WARSZAWA

2 października 1944 roku, po 63 dniach heroicznej walki, podpisano układ o zaprzestaniu działań wojennych w Warszawie. Kończyło się Powstanie Warszawskie – jeden z najbardziej dramatycznych, a zarazem najważniejszych symboli polskiego umiłowania wolności.

Powstańcy stanęli do nierównej walki z niezwykłą odwagą. Walczyli o swoje miasto, swoich bliskich i o prawo Polski do wolności. Wielu zapłaciło za to najwyższą cenę.

Wśród nich był Julian Eugeniusz Kulski, patron naszej Fundacji – jeden z najmłodszych żołnierzy Powstania. Na Żoliborzu, mimo młodego wieku, dzielił los swoich starszych kolegów: walkę, strach, nadzieję i gorycz kapitulacji.

Wspomnienie ich walki to dla nas dziedzctwo odwagi, odpowiedzialności i miłości do Ojczyzny.

Pamiętamy! 🇵🇱

***
[EN] 82 YEARS AGO, FIGHTING WARSAW FELL SILENT

On 2 October 1944, after 63 days of heroic resistance, an agreement was signed to cease hostilities in Warsaw. The Warsaw Uprising was coming to an end — one of the most dramatic and enduring symbols of the Polish people’s devotion to freedom.

The insurgents entered an unequal fight with extraordinary courage. They fought for their city, for their loved ones, and for Poland’s right to be free. Many paid the ultimate price.

Among them was Julian Eugeniusz Kulski, patron of our Foundation and one of the youngest soldiers of the Uprising. On the streets of Żoliborz, despite his young age, he shared the fate of his older comrades: combat, fear, hope and the bitterness of capitulation.

The memory of their struggle is for us a legacy of courage, responsibility and love of country.

We remember! 🇵🇱

Muzeum Powstania Warszawskiego
Instytut Pamięci Narodowej
Muzeum Więzienia Pawiak - Museum of Pawiak Prison

30/09/2026
[PL] Gorąco zachęcamy do obejrzenia debaty historycznej, zorganizowanej przez Instytut Pamięci Narodowej we współpracy z...
29/09/2026

[PL] Gorąco zachęcamy do obejrzenia debaty historycznej, zorganizowanej przez Instytut Pamięci Narodowej we współpracy z Fundacja Kulskich.

17 września 2026 w Centralny Przystanek Historia IPN w Warszawie odbyła się debata, poświęcona wojennym losom rodziny Kulskich i realiom funkcjonowania Warszawy pod okupacją niemiecką.

W rozmowie prowadzonej przez red. Rafała Dudkiewicza udział wzięli Małgorzata Bogusz, prezes Fundacji Kulskich, prof. Tomasz Głowiński z Uniwersytetu Wrocławskiego oraz dr Damian Sitkiewicz z Instytut Pamięci Narodowej.

Szczególne miejsce zajęła postać Juliana Spitosława Kulskiego – przedwojennego wiceprezydenta, a podczas okupacji komisarycznego burmistrza Warszawy. Dyskutowano o jego zarządzaniu warszawskim Ratuszem, pomocy polskim i żydowskim mieszkańcom stolic, współpracy z Polskim Państwem Podziemnym oraz niezwykle trudnej pozycji i codziennym ryzyku utraty życia w warunkach niemieckiego terroru.

Jednym z ważnych tematów była również krytyka przekłamań zawartych w książce Grzegorza Rossolińskiego-Liebego „Polscy burmistrzowie i Holokaust”. Paneliści wskazywali na manipulacje i nadinterpretacje, które – w ich ocenie – prowadzą do zacierania fundamentalnego kontekstu okupacji.

Generalne Gubernatorstwo stworzyli Niemcy. To Niemcy zniszczyli państwo polskie, stanowili prawo okupacyjne, wydawali rozkazy i dysponowali aparatem terroru: Gestapo, SS, policją, więzieniami, sądami i obozami. To nazistowskie Niemcy zaplanowały i przeprowadziły Zagładę.

Historycy uczestniczący w panelu zgodnie określili działalność Rossolińskiego-Liebe słowem „hochsztaplerka”.

To debata, którą warto obejrzeć w całości. Polecamy!

▶️ https://www.youtube.com/watch?v=EA0_8ptqZ70

***
[EN] We strongly encourage you to watch the historical debate organized by the Central History Point of the Institute of National Remembrance (IPN), in cooperation with the Kulski Foundation.

On 17 September 2026, the Central History Point of the IPN in Warsaw hosted a debate devoted to the wartime experiences of the Kulski family and the realities of life and administration in Warsaw under German occupation.

The discussion, moderated by journalist Rafał Dudkiewicz, featured Małgorzata Bogusz, President of the Kulski Foundation, Prof. Tomasz Głowiński of the University of Wrocław, and Dr Damian Sitkiewicz of the Institute of National Remembrance.

Particular attention was devoted to Julian Spitosław Kulski – Warsaw’s Deputy Mayor before the war and its Acting Mayor during the German occupation. The discussion focused on his management of Warsaw City Hall, the assistance provided to the capital’s Polish and Jewish residents, his cooperation with the Polish Underground State, as well as the extraordinarily difficult position in which he found himself and the daily risk to his life under German terror.

Another important topic was the criticism of false claims contained in Grzegorz Rossoliński-Liebe’s book Polish Mayors and the Holocaust. The panelists pointed to manipulations and overinterpretations which, in their view, obscure the fundamental context of the occupation.

It was the Germans who established the General Government. It was the Germans who destroyed the Polish state, imposed occupation law, issued orders, and controlled the machinery of terror: the Gestapo, the SS, the police, prisons, courts, and concentration camps. It was N**i Germany that planned and carried out the Holocaust.

The historians participating in the panel were unanimous in describing Rossoliński-Liebe’s work with the particularly strong term “charlatanism” (Hochstapelei).

This is a debate well worth watching in full. Highly recommended!

▶️ https://www.youtube.com/watch?v=EA0_8ptqZ70

Instytut Pamięci Narodowej
Miasto Stołeczne Warszawa
Centralny Przystanek Historia IPN
Muzeum Powstania Warszawskiego
wśród fanów

17 września w Centralnym Przystanku Historia IPN im. Prezydenta Lec...

[PL] 87 LAT TEMU – KAPITULACJA WARSZAWY28 września 1939 roku, po blisko trzech tygodniach heroicznej obrony stolicy, pod...
28/09/2026

[PL] 87 LAT TEMU – KAPITULACJA WARSZAWY

28 września 1939 roku, po blisko trzech tygodniach heroicznej obrony stolicy, podpisano układ kapitulacyjny kończący walki o Warszawę. Wyniszczone bombardowaniami i ostrzałem miasto zmagało się z brakiem wody, żywności, lekarstw i amunicji.

Nasz patron, Julian Spitosław Kulski, wiceprezydent Warszawy i świadek tamtych wydarzeń, wspominał w swojej książce „Z minionych lat życia 1892–1945”:

„Bohaterska walka z najeźdźcą ustała. Określił ją Starzyński w swym ostatnim przemówieniu radiowym do ludności (24 września) zwrotem, który przeszedł do historii: «Warszawa broniąca honoru Polski jest u szczytu swej wielkości i chwały».”

Kapitulacja zakończyła regularną obronę miasta, lecz nie jego opór.

Pamiętamy o obrońcach Warszawy i jej mieszkańcach. 🇵🇱

***

[EN] 87 YEARS AGO – THE CAPITULATION OF WARSAW

On 28 September 1939, after nearly three weeks of heroic defence of the capital, the capitulation agreement ending the Battle of Warsaw was signed. Devastated by bombing and artillery fire, the city was struggling with shortages of water, food, medicines and am******on.

Our patron, Julian Spitosław Kulski, Deputy Mayor of Warsaw and a witness to those events, wrote in his book “Z minionych lat życia 1892–1945”: “The heroic struggle against the invader came to an end. Starzyński summed it up in his final radio address to the people of Warsaw (24 September) with words that went down in history: ‘Warsaw, defending the honour of Poland, stands at the height of its greatness and glory.’”

The capitulation brought the regular defence of the city to an end, but not its resistance.

We remember the defenders of Warsaw and its residents. 🇵🇱

[PL] 87 LAT TEMU – WARSZAWA W OGNIU25 września 1939 roku – „czarny poniedziałek” – był apogeum niemieckiego terroru wobe...
25/09/2026

[PL] 87 LAT TEMU – WARSZAWA W OGNIU

25 września 1939 roku – „czarny poniedziałek” – był apogeum niemieckiego terroru wobec oblężonej Warszawy. Przez wiele godzin setki samolotów Luftwaffe bombardowały miasto, zrzucając około 560 ton bomb burzących i 72 tony bomb zapalających. Jednocześnie stolicę ostrzeliwało około 900 niemieckich dział. Płonęły całe ulice, Stare Miasto i Powiśle, trafione zostały m.in. ratusz, Teatr Wielki i Muzeum Narodowe.

Wrześniowy ostrzał i naloty przyniosły około 10 tysięcy zabitych i 35 tysięcy rannych mieszkańców Warszawy. Ofiarami niemieckiej bezwzględności byli przede wszystkim zwykli ludzie – zabijani w domach, na ulicach i podczas walki z pożarami.

Jednym z ludzi odpowiedzialnych za ratowanie miasta był jeden z patronów naszej Fundacji: Julian Spitosław Kulski, wiceprezydent Warszawy, od 1938 roku Komendant Cywilnej Obrony Przeciwlotniczej. We wrześniu 1939 organizował działania służb cywilnych, ochronę mieszkańców i funkcjonowanie miasta pod bombami. Pozostał w Warszawie u boku Stefana Starzyńskiego także wtedy, gdy niemieckie naloty zamieniały stolicę w morze ognia.

Niemcy mogli niszczyć Warszawę. Ale nie zdołali złamać jej mieszkańców.

***
[EN] 87 YEARS AGO – WARSAW IN FLAMES

September 25, 1939 – “Black Monday” – marked the climax of German terror against besieged Warsaw. For many hours, hundreds of Luftwaffe aircraft bombed the city, dropping approximately 560 tons of high-explosive bombs and 72 tons of incendiary bombs. At the same time, the capital was shelled by around 900 German artillery pieces. Entire streets were burning, including parts of the Old Town and Powiśle. Among the buildings hit were the City Hall, the Grand Theatre and the National Museum.

The September shelling and air raids left approximately 10,000 Warsaw residents dead and 35,000 wounded. The victims of German brutality were above all ordinary civilians – killed in their homes, in the streets and while fighting the fires.

One of those responsible for saving the city was one of the patrons of our Foundation, Julian Spitosław Kulski, Deputy Mayor of Warsaw and, from 1938, Commander of the Civil Air Defence. In September 1939, he organised the work of civilian services, the protection of residents and the functioning of the city under bombardment. He remained in Warsaw alongside Stefan Starzyński even as German air raids turned the capital into a sea of fire.

The Germans could destroy Warsaw. But they could not break its people.

Address


Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Fundacja Kulskich posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Fundacja Kulskich:

Shortcuts

  • Want your organization to be the top-listed non profit organization?

Share