Zielona Strzeniówka

09/08/2026

Szanowni Sąsiedzi.
Jutro, tzn w poniedziałek wspólnie z Sąsiadami chcemy złożyć pismo w sprawie planowanej inwestycji - HAL MAGAZYNOWO PRODUKCYJNYCH w bliskiej okolicy Rzeki Utraty w Strzeniówce. Zbieramy podpisy. Czy Ktoś z Was będzie chętny aby to podpisać? Jutro, tzn w poniedziałek około południa jest ostateczny termin składania podpisów. W załączniku kopia pisma.

Inicjatywa Leśna Utrata
Nasze-Kanie.pl
NADARZYN - MOJA GMINA
KGW Kania
Kanie
Nasz Nadarzyn - forum mieszkańców
Paszkowianka.pl

20/07/2026

Witam,
W ostatnich dniach jesteśmy zaniepokojeni dziwną aktywnością w rejonie ulicy "Na Skraju" i rzeki Utraty.
Pozwalam sobie również wkleić jeden z postów naszych Sąsiadów:

Dzień dobry,

W imieniu zaniepokojonych mieszkańców Strzeniówki pragnę zwrócić Pana uwagę na trwające prace budowlane w dolinie Utraty.
Z obserwacji wynika, że prace mają na celu poszerzenie istniejącej drogi asfaltowej biegnącej przez las od hal Ptak Expo i Panattoni w kierunku naszej rzeki i dalej do Strzeniówki oraz utwardzaniu terenu samej doliny Utraty.

Podejrzewamy, że prace są związane z planowaną budową kompleksu logistycznego 7R (https://www.7rsa.pl/warehouses/7r-park-warsaw-south-i-nadarzyn).

Czy uważa Pan, że razem, przy dodatkowym zaangażowaniu również innych organizacji ekologicznych, jesteśmy w stanie zablokować realizację tej koszmarnej inwestycji?

Z poważaniem,
(brak zgody na publikację nazwiska)

Paszkowianka.pl Inicjatywa Leśna Utrata KGW Kania Kanie

7R Park Warsaw South I to nowoczesny park logistyczny w Nadarzynie, oferujący ok. 122 400 m² powierzchni magazynowej w ramach czterech budynków o zróżnicowanej skali: 22 500 m², 22 300 m², 55 500 m² oraz 22 000 m².

19/06/2026

DOTKNIESZ MNIE — I NIC SIĘ NIE STANIE

Babcia mówiła, że od ropuchy wyskoczą ci brodawki. To nieprawda. Te „brodawki" są na mojej skórze, nie przeskoczą na twoją. Wisi nade mną zła sława od wieków: brzydka, „diabelska", jadowita wiedźma z ogrodu. A jestem najlepszym, co może spotkać twój warzywnik.

Czego o mnie nie wiesz:

Co noc poluję na to, co niszczy twoje rośliny: nagie ślimaki, larwy, chrząszcze, dżdżownice. Jedna ropucha potrafi zjeść w sezonie nawet kilkaset ślimaków — za darmo, bez jednego oprysku.

Nie jestem żabą. Mam krótkie nogi, nie skaczę — kroczę, powoli, nisko przy ziemi. Żyję nawet dziesięć lat i co wiosnę wracam w to samo miejsce.

Jestem w Polsce pod ochroną. Należę do największych płazów w kraju — stara samica mierzy ponad dziesięć centymetrów.

To prawda, że mam na skórze gruczoły z gorzką wydzieliną — to moja obrona przed drapieżnikiem. Dla ciebie jest nieszkodliwa, ale twój pies nie powinien brać mnie do pyska. Po wzięciu mnie do ręki po prostu umyj dłonie i nie trzyj oczu. Tyle.

Jak mnie zaprosić — i pożegnać ślimaki bez trucizny:

Zostaw wilgotny, zacieniony kąt: stos kamieni, kawałek deski, odwróconą doniczkę — tam przeczekam upalny dzień.

Odpuść sobie chemię na ślimaki, zwłaszcza niebieskie granulki z metaldehydem — zatruty ślimak truje też mnie, twojego nocnego pomocnika.

Jeśli masz oczko wodne bez ryb, dasz mi miejsce na gody wczesną wiosną — i całe pokolenie ropuch w ogrodzie.

Nie przenoś mnie daleko i nie odstraszaj — wracam tam, gdzie mam spokój i jedzenie.

Jestem brzydka tylko z wierzchu. Pod spodem jestem najtańszym i najcichszym ogrodnikiem, jakiego możesz mieć.

🐸

19/06/2026

Nie zobaczysz go za dnia. Nie usłyszysz go. Wisi w ciemnej szczelinie za okiennicą albo w dylatacji ściany i czeka na zmierzch — wtedy wylatuje i przez noc zjada setki komarów.

W maju samice zbierają się w jednym ciepłym zakamarku i rodzą tam młode. Jedna kolonia, kilkadziesiąt matek z gołymi, nielotnymi maluchami uczepionymi ściany. Z zewnątrz widać najwyżej ciemny zaciek przy szczelinie i kilka granulek pod parapetem.

Przychodzi ekipa, uszczelnia elewację, zakłada kratkę na otwór wentylacyjny. W dobrej wierze, „żeby nic tam nie wlatywało". Kolonia zostaje za szczelną ścianą. Młode nie potrafią jeszcze latać. Zamurowane, giną z głodu i pragnienia w ciągu kilku dni.

W Polsce wszystkie gatunki nietoperzy są objęte ścisłą ochroną gatunkową na mocy Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. Ich kryjówki, miejsca rozrodu i zimowania podlegają ochronie. Okratowanie zajętego otworu traktuje się jako zniszczenie schronienia — a gdy zwierzęta giną w środku, jako zabicie ze szczególnym okrucieństwem.

Co właściciel lub zarządca budynku powinien wiedzieć przed remontem:

Sprawdź szczeliny, dylatacje, przestrzeń za okiennicami i pod parapetami — nietoperz mieści się w szparze szerokiej na dwa centymetry, więc gołym okiem łatwo go przeoczyć.

Zleć ekspertyzę chiropterologiczną przed zamknięciem jakichkolwiek otworów — jednorazowe wieczorne oględziny to za mało, kryjówkę można pominąć.

Przesuń uszczelnianie elewacji poza maj–lipiec — to czas kolonii rozrodczych, gdy w szczelinie są nielotne młode.

Jeśli kryjówkę trzeba zamknąć, rób to poza sezonem i zostaw schronienie zastępcze — skrzynkę dla nietoperzy na tej samej ścianie.

Wraca do tej samej szczeliny rok po roku. Pracuje dla ciebie po ciemku, za darmo, a kosztuje cię tylko jedno: żebyś zajrzał, zanim zatkasz.

🦅

18/06/2026

Zanim wybijesz bobry, żeby przestały zalewać łąkę, policz, ile kosztuje zbudowanie tego, co one robią za darmo. Bo właśnie za to płacimy miliony — podczas gdy najlepszy hydrotechnik w Polsce pracuje nocą, bez faktury.
Bóbr europejski (Castor fiber) to chroniony, rodzimy gatunek i mistrz małej retencji. Jego tamy podnoszą poziom wody, która wsiąka w glebę i zasila wody gruntowe, opóźniają odpływ w czasie suszy i ścinają szczyty fali powodziowej. Rozlewiska bobrowe potrafią zostać pełne wody nawet po miesiącach bez deszczu. A tam, gdzie powstają, gwałtownie rośnie bioróżnorodność — od planktonu, przez ryby, po ptaki.
I tu zaczyna się rzecz, której trudno nie zauważyć. Lasy Państwowe od blisko dwudziestu lat realizują programy małej retencji za setki milionów złotych z funduszy unijnych — a jednocześnie składają wnioski o usuwanie bobrowych tam i nor, czasem dokładnie tam, gdzie suszy jest najwięcej. Tymczasem z wyliczeń prof. Grygoruka z SGGW wynika, że jeden bobrowy staw o wymiarach dwadzieścia na trzydzieści metrów wart jest około siedmiuset złotych rocznej dopłaty retencyjnej. Bóbr nie jest kosztem. Jest darmową infrastrukturą.
Trzeba uczciwie powiedzieć: konflikt jest realny. Szkody bobrowe to około osiemdziesięciu dwóch procent wszystkich szkód wyrządzanych przez gatunki chronione — podtopienia upraw, nory osłabiające wały, ścinane drzewa owocowe.
Ale odpowiedzią nie jest strzelba. Poziom wody w tamie reguluje się, montując w niej system rur, który ustala stały przepływ. Wały zabezpiecza się metalową siatką, która uniemożliwia kopanie nor. Drzewa owocowe osłania się przed zgryzaniem. A za szkody, których nie da się uniknąć, Skarb Państwa wypłaca odszkodowania — wniosek składa się do RDOŚ. Rozbiórka tamy i odstrzał też wymagają zezwolenia RDOŚ, i bywają nieskuteczne: rozbicie rodziny bobrów zwykle przenosi problem gdzie indziej.
Większość z nas bobra w ogrodzie nie ma. Ale zasada zostaje ta sama, co w całej tej serii: nie odprowadzaj wody jak najszybciej. Spowolnij ją, rozlej, daj jej wsiąknąć — dokładnie tak, jak robi to bóbr.

18/06/2026

https://www.facebook.com/share/p/1JZueR6Whc/

Zanim wybijesz bobry, żeby przestały zalewać łąkę, policz, ile kosztuje zbudowanie tego, co one robią za darmo. Bo właśnie za to płacimy miliony — podczas gdy najlepszy hydrotechnik w Polsce pracuje nocą, bez faktury.
Bóbr europejski (Castor fiber) to chroniony, rodzimy gatunek i mistrz małej retencji. Jego tamy podnoszą poziom wody, która wsiąka w glebę i zasila wody gruntowe, opóźniają odpływ w czasie suszy i ścinają szczyty fali powodziowej. Rozlewiska bobrowe potrafią zostać pełne wody nawet po miesiącach bez deszczu. A tam, gdzie powstają, gwałtownie rośnie bioróżnorodność — od planktonu, przez ryby, po ptaki.
I tu zaczyna się rzecz, której trudno nie zauważyć. Lasy Państwowe od blisko dwudziestu lat realizują programy małej retencji za setki milionów złotych z funduszy unijnych — a jednocześnie składają wnioski o usuwanie bobrowych tam i nor, czasem dokładnie tam, gdzie suszy jest najwięcej. Tymczasem z wyliczeń prof. Grygoruka z SGGW wynika, że jeden bobrowy staw o wymiarach dwadzieścia na trzydzieści metrów wart jest około siedmiuset złotych rocznej dopłaty retencyjnej. Bóbr nie jest kosztem. Jest darmową infrastrukturą.
Trzeba uczciwie powiedzieć: konflikt jest realny. Szkody bobrowe to około osiemdziesięciu dwóch procent wszystkich szkód wyrządzanych przez gatunki chronione — podtopienia upraw, nory osłabiające wały, ścinane drzewa owocowe.
Ale odpowiedzią nie jest strzelba. Poziom wody w tamie reguluje się, montując w niej system rur, który ustala stały przepływ. Wały zabezpiecza się metalową siatką, która uniemożliwia kopanie nor. Drzewa owocowe osłania się przed zgryzaniem. A za szkody, których nie da się uniknąć, Skarb Państwa wypłaca odszkodowania — wniosek składa się do RDOŚ. Rozbiórka tamy i odstrzał też wymagają zezwolenia RDOŚ, i bywają nieskuteczne: rozbicie rodziny bobrów zwykle przenosi problem gdzie indziej.
Większość z nas bobra w ogrodzie nie ma. Ale zasada zostaje ta sama, co w całej tej serii: nie odprowadzaj wody jak najszybciej. Spowolnij ją, rozlej, daj jej wsiąknąć — dokładnie tak, jak robi to bóbr.

13/06/2026

Bobry mieszkają także w Strzeniówce. Tamy są rok do roku notorycznie nuszczone na wnioski naszego Sołtysa, który ma tam pole (taką informację mi przekazał - że aby dostać dopłaty do pola musi je skosić i uporządkować, a co za tym idzie - zlikwidować tamę).
Rzeczka Utrata przy ul. Na Skraju przed mostkiem.
Panie Sołtysie Pietrzak proszę o zmianę myślenia, tama nikomu nie robi krzywdy, a obok niszczenia czyjegoś domu - pogłębia Pan suszę :-/