25/10/2026
W badaniu Bermana, Jonidesa i Kaplana (2008) wykazano, że kontakt z naturą może wspierać regenerację uwagi oraz poprawiać wyniki w zadaniach wymagających pamięci roboczej. Sugeruje to, że przebywanie w naturalnym otoczeniu może pomagać umysłowi odpocząć po intensywnym wysiłku poznawczym.
W badaniu Bratmana (2015), opublikowanym w czasopiśmie Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), wykazano, że 90-minutowy spacer w środowisku naturalnym wiązał się ze zmniejszeniem skłonności do ruminacji, czyli uporczywego powracania do negatywnych myśli, oraz ze zmniejszoną aktywnością obszaru mózgu związanego z tym procesem. Wyniki sugerują, że kontakt z naturą może wspierać redukcję mentalnego przeciążenia i poprawiać samopoczucie.
W systematycznym przeglądzie badań Stevensona, Schilhaba i Bentsena (2018) stwierdzono, że kontakt z naturalnym środowiskiem może korzystnie wpływać na wybrane funkcje poznawcze, w tym pamięć roboczą i elastyczność poznawczą. Wskazuje to, że natura może wspierać odzyskiwanie zasobów umysłowych po długotrwałym skupieniu i nadmiarze informacji.
Z kolei w przeglądzie systematycznym opublikowanym w 2024 roku w czasopiśmie Frontiers in Psychology wykazano, że kontakt z naturą może wiązać się z korzystniejszą regulacją emocji. Oznacza to, że przebywanie w naturalnym otoczeniu może pomagać w radzeniu sobie z napięciem emocjonalnym i wspierać powrót do równowagi psychicznej.
Podsumowując, badania naukowe wskazują, że kontakt z naturą może wspierać regenerację uwagi, ograniczać uporczywe myślenie oraz sprzyjać regulacji emocji. Procesy te są istotne w kontekście przebodźcowania, ponieważ nadmiar bodźców może wiązać się ze zmęczeniem poznawczym, napięciem i trudnościami z koncentracją. Należy jednak zaznaczyć, że większość przytoczonych badań nie dotyczyła bezpośrednio przebodźcowania jako odrębnego zjawiska, dlatego ich wyniki należy interpretować jako dowody na możliwe mechanizmy wspierające regenerację, a nie jako potwierdzenie, że natura leczy przeciążenie sensoryczne.
