18/10/2026
Tadeusz Bronkiewicz – „O czym szumią czarne dęby”
Pod jedną z najsłynniejszych rzeźb Redlera – „Rydwanem Apollina”, w Galerii Oranżeria, zagościły prace współczesnego artysty Tadeusza Bronkiewicza. Współczesne, bo wszystkie powstały w ciągu ostatnich dwóch lat, choć materiał, z którego je wykonano, może liczyć nawet kilka tysięcy lat!
Czarny dąb to surowiec niezwykle cenny, trudny do pozyskania i wymagający w obróbce. Podczas spotkania artysta zdradził, jak radzi sobie z tym niełatwym materiałem. Patrząc na jego prace, można odnieść wrażenie, że drewno nie stawia oporu, lecz samo podpowiada kierunek twórczych poszukiwań. Rzeźby Tadeusza Bronkiewicza w pełni wykorzystują wyjątkowy charakter tego surowca.
Jego figuralne kompozycje przywodzą na myśl totemy. Można w nich odnaleźć skojarzenia ze słowiańską ludowością, ale również z rzeźbą afrykańską. Antropomorficzne formy artysta wzbogaca różnorodnością wzorów, zagłębień i linii. Niektóre z nich przypominają szaty smagane wiatrem, inne układają się w tajemnicze znaki, których znaczenie pozostaje otwarte na interpretację odbiorcy. Surowość drewna spotyka się tu z niezwykłą precyzją opracowania detalu.
Ciekawym rozwiązaniem jest połączenie drewna z metalem. Niemal wszystkie rzeźby osadzono na metalowych podstawach. Z jednej strony materiał ten kontrastuje z drewnem, z drugiej – pozostaje z nim w naturalnym związku. W procesie starzenia dębu garbniki zawarte w drewnie reagują z solami żelaza, tworząc charakterystyczne przebarwienia. Na rewersach niektórych prac można dostrzec złotawordzawe ślady tych przemian. To zapis czasu, który staje się częścią dzieła.
W odbiorze rzeźb istotne znaczenie ma również perspektywa. Podniesione na wysokość wzroku nabierają jeszcze większej monumentalności i dostojności. Nie są już tylko przedmiotami, które oglądamy – stają się obecnością, z którą wchodzimy w bezpośrednią relację. Ogromną rolę odgrywa światło, wydobywające z ciemnej powierzchni drewna skomplikowane wzory, podkreślające głębię nacięć i zmienność faktur.
„O czym szumią czarne dęby” to opowieść o materiale, który pamięta odległą przeszłość, a dziś otrzymuje nowe życie w rękach artysty. O drewnie, w którym czas pozostawił swój ślad, i o formach, które pozwalają nam usłyszeć jego milczącą historię.
TeeM
kurator wystawy - Arkadiusz Kulpa/ROK
fot. Tomasz Młynarczyk/ROK