07/09/2026
Ostatnio po publikacji postu adopcyjnego jednego z naszych podopiecznych napisała do nas osoba z pytaniem "dlaczego nie można zdziczyć i wypuścić na wolność młodego, lotnego gołębia ozdobnego?"
🤔🤨
Dla mnie jest to oczywiste lecz to pytanie skłoniło mnie do napisania tego postu gdyż nie każdy może wiedzieć dlaczego nasze ozdobniaki trafiają do adopcji, a nie na "wolność".
Można pomyśleć że skoro gołąb jest zdrowy, lata, je i nie ma żadnej widocznej niepełnosprawności to można go spokojnie wypuścić na wolność tak jak w przypadku gołębi miejskich.
Problem w tym, że gołąb ozdobny nie jest dzikim ptakiem któremu wystarczy dać trochę czasu, żeby zadziałał instynkt.
Gołębie ozdobne zostały udomowione przez człowieka tysiące lat temu. Przez pokolenia były rozmnażane pod kątem konkretnych cech wyglądu, budowy ciała, upierzenia, zachowania czy sposobu lotu. Powstały setki ras, często bardzo odległych od swojego dzikiego przodka.
Mamy rasy z długimi piórami, ozdobnymi czubami, nietypową budową dzioba, bardzo krótkim dziobem, specyficzną budową ciała, ograniczonym polem widzenia czy piórami utrudniającymi lot.
Gołębie ozdobne zostały wyhodowane w bliskości z człowiekiem, przez całe swoje życie były zależne od karmienia w konkretnym miejscu, dostępu do wody, schronienia, opieki i obecności człowieka. Niektóre ptaki są wręcz niezwykle ufne, podchodzą do ludzi, wchodzą do pomieszczeń, szukają człowieka, kiedy są głodne lub przestraszone, polegają na opiekunie.
To nie jest „głupota” ani „brak instynktu”. To efekt udomowienia i wielopokoleniowej selekcji. Takim ptakom można ograniczyć kontakt z człowiekiem ale nie możemy cofnąć tysięcy lat udomowienia i selekcji hodowlanej. Nie da się w kilka tygodni czy miesięcy zrobić z rasy ozdobnej dzikiego ptaka.
Co więcej, sama umiejętność latania nie oznacza, że ptak poradzi sobie na wolności. Gołąb może być świetnym lotnikiem, a jednocześnie nie umieć znaleźć bezpiecznego miejsca do odpoczynku, skutecznie konkurować o pokarm, unikać ludzi i drapieżników, funkcjonować w stadzie dzikich gołębi, radzić sobie ze zmienną pogodą. Dla wielu gołębi ozdobnych człowiek nie jest zagrożeniem,
a źródłem pokarmu, bezpieczeństwa i całego środowiska, w którym ptak dotychczas funkcjonował.
Dlatego kiedy trafia do nas zdrowy, sprawny gołąb ozdobny zapewniamy mu bezpieczeństwo i spokój do którego jest przyzwyczajony czyli gołębnik z wolierą lub jak w przypadku młodych, odchowanych przez człowieka ptaków dom i odpowiedzialnego opiekuna.😊❣️
Na naszej stronie regularnie pojawiają się posty adopcyjne ptaków które w naszym mniemaniu odnajdą się w warunkach domowych. Ptaków które lgnął do człowieka, znają go i chcą wchodzić z nim w interakcje.
Ten post jest również odpowiedzią na pytania dotyczące adopcji gołębi do domów jako ptaki towarzyszące.
Czy lotny ptak w mieszkaniu ma szansę być szczęśliwy? Czy nie jest to odebraniem mu "wolności"?
Każdy ptak jest inny, nie każdy odnajdzie się w domu i my to wiemy. Naszym zadaniem jest ocenić jak dany pacjent reaguje i wybrać to co dla niego najlepsze, dlatego też nie wszystkie nasze ozdobniaki trafiają do adopcji do domów, a jedynie te po których widać że kontakt z człowiekiem jest dla nich bardzo naturalny.
Dostając po czasie zdjęcia naszych podopiecznych z nowych domów i czytając wiadomości o głębokiej więzi jaką tworzą gołębie ze swoim opiekunem nie mam wątpliwości że tak, takie ptaki mogą być szczęśliwe, bezpieczne i zaopiekowane😊🥹❣️
Niżej z dumą przedstawiam galerię naszych adopciaków z nowych domów i każdego kto myślał kiedyś o adopcji gołębia zachęcam do kontaktu bo jeszcze sporo ptaszorów czeka u nas na kochające domy😁