29/05/2026
„Żadnych kwiatów, proszę pana, w ich miejsce proszę złożyć datek dla naszych inwalidów”.
Te słowa, wypowiedziane przez rodzinę gen. dyw. Emila Przedzrymirskiego tuż po jego nagłej śmierci w 1957 roku, najlepiej oddają charakter tej wyjątkowej postaci. Wspólnie ze Stowarzyszenie Historyczno-Eksploracyjna „Zawkrze” przybliżamy dziś losy dowódcy Armii „Modlin” i bohatera wojny 1920 roku, który w powojennym Toronto stał się sercem naszej społeczności. Choć był wybitnym strategiem i kawalerem Orderu Virtuti Militari, dla wielu pozostał po prostu serdecznym „Dziadzią”, do końca oddanym sprawom swoich kolegów-weteranów. Zapraszamy do lektury artykułu o człowieku, którego życie było lekcją bezinteresownej służby.
https://www.spk20.ca/historia-gen-emila-przedrzymirskiego/
—
“No flowers, please – donations for our disabled veterans!”
These words, spoken by the family of Major General Emil Przedrzymirski following his sudden passing in 1957, captured the essence of a man who was a pillar of Toronto’s Polonia. In collaboration with Stowarzyszenie Historyczno-Eksploracyjna „Zawkrze” , we are honoured to profile this distinguished commander of Armia „Modlin” and hero of the 1920 war. Despite his high rank and numerous decorations, he is remembered most for his "heart-written testament" of service to his fellow exiles—affectionately known to many as „Dziadzia.” We invite you to read more about a leader who defined service both in uniform and in his quiet, impactful work for our community.
https://www.spk20.ca/no-flowers-please-donations-for-our-disabled-veterans/