Stowarzyszenie Sieć Solidarności

21/12/2024

Z okazji 89 urodzin kolegi Kazimierza Serczyka
wieloletniego pracownika i działacza Solidarności PKS w Krakowie,
członka Sieci Solidarności.
przekazujemy naszemu koledze serdeczne życzenia zdrowia, przyjaźni,
z wdzięcznością za wieloletnią wierność ideałom Solidarności.

Stowarzyszenie "Sieć Solidarności"
Grudzień 2024

Jest od pewnego czasu zwyczajem Stowarzyszenia "Sieć Solidarności" aby na 80. urodziny obdarowywać jubilata portretem fotograficznym. Jednak gdy zaczynaliśmy ten sympatyczny zwyczaj, kilka osób, było już nieco starszymi. Staramy się to naprawić.

Podczas kolacji wigilijnej stowarzyszenia, złożyliśmy życzenia oraz wręczyliśmy portret koledze Kazimierzowi Serczykowi .
Portret wykonał Jacek M. Stokłosa na podstawie fotografii Pawła Kozłowskiego
***
Kazimierz Serczyk (ur. 29.12.1935 r. w Krakowie), wykształcenie średnie ekonomiczne. Pracował od 1953 roku , przez 40 lat w firmie PKS Przewozy Towarowe i Spedycja Kraków, na różnych stanowiskach w administracji. Ostatnie kilkanaście lat, jako kierownik działu dyspozycji taborem. Pracował trochę społecznie, m.in. przez dwie kadencje, w latach 1963-1969, był przewodniczącym Rady Robotniczej (bezpartyjny).

W ruchu społecznym Solidarności od samego początku. W 1980 roku, z poparciem inicjatyw strajkowych kierowców i pracowników stacji obsługi, został członkiem komisji zakładowej „Solidarność” jako wiceprzewodniczący. Był uczestnikiem zebrania organizacyjnego regionu Małopolska w Kombinacie Huta im. Lenina 15 września 1980 roku.
W 1981 roku, był przewodniczącym Komitetu Fundacji i Poświecenie Sztandaru, którą to uroczystość prowadził ks. prof. Józef Tischner.

Podczas stanu wojennego w kierowanym przez niego dziale prowadzona była aktywna działalność agitacyjna (niemal 100 procent członków całej firmy), rozprowadzone były ulotki, bibuła, propagowana idea ruchu Solidarność.

Kazimierz Serczyk został uhonorowany Medalem „Dziękujemy za wolność” (2020)

20/12/2024

Fotokronika Wigilii Sieci Solidarności w obiektywie Jacka M. Stokłosy

19/12/2024

Grudzień 1989 roku. Rumunia spływa krwią

Fragmenty Wiadomości z 19.12.1989 roku. Relacje ze świata:- Rumunia, tysiące zabitych przeciwników Ceausescu,- Polska i Europa ostro potępia władze Rumunii,-...

18/12/2024

35. rocznica ROKU 1989 - Konferencja naukowa w PAU
Sesja: zagadnienia społeczno-ekonomiczne:
Prof. dr hab. Andrzej Wojtyna: Czy Polska weszła w fazę regresu transformacji gospodarczej

https://youtu.be/KXJkaDqUvUo?t=5

Prof. Andrzej Wojtyna (1951) – ekonomista, profesor nauk ekonomicznych, były członek Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów (od 1994) oraz członek Rady Polityki Pieniężnej (2004-2010)

18/12/2024

Aresztowanie i skazanie Marka Adamkiewicza

18 grudnia 1984 Marek Adamkiewicz został aresztowany i skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy na karę 2,5 roku pozbawienia wolności, co było wówczas orzeczeniem bez precedensu.

Komuna nie przypuszczała jakie będą konsekwencje aresztowania i skazania tego 28 letniego studenta matematyki ze Szczecina. Ten fakt w decydujący sposób przyczynił się do powołania ogólnopolskiego Ruchu „Wolność i Pokój” – jednej z najważniejszych inicjatyw opozycyjnych w Polsce w drugiej połowie lat osiemdziesiątych.
***
Marek Adamkiewicz (ur. 21 listopada 1957 w Szczecinie) – polski działacz opozycyjny w PRL, członek Studenckiego Komitetu Solidarności we Wrocławiu, uczestnik Ruchu „Wolność i Pokój”.
Był uczniem I Liceum Ogólnokształcącego w Szczecinie. Od 1976 studiował fizykę na Uniwersytecie Wrocławskim, był jednym z założycieli Studenckiego Komitetu Solidarności we Wrocławiu, następnie jego rzecznikiem. W 1978 usunięty ze studiów, powrócił do Szczecina. W 1980 został studentem matematyki w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Szczecinie, należał do założycieli Niezależnego Zrzeszenia Studentów na swojej uczelni, redagował pisma NZS „Półgębkiem” i „Komunikat NZS”. w listopadzie 1981 stanął na czele komitetu strajkowego, który rozpoczął okupacyjny strajk solidarnościowy ze studentami protestującymi przeciwko wyborowi Michała Hebdy na rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu.
Po ogłoszeniu stanu wojennego ukrywał się do lutego 1982, uczestniczył w powielaniu „Biuletynu Informacyjnego” Regionu NSZZ „Solidarność” Pomorze Zachodnie, był działaczem Akademickiego Ruchu Oporu. Został internowany 8 maja 1982, przebywał w ośrodkach w Wierzchowie i Strzebielinku, zwolniony został 27 listopada 1982, powrócił na studia w WSP. We wrześniu 1984 został powołany do zasadniczej służby wojskowej, odmówił złożenia przysięgi wojskowej, jako kierowanej wobec władzy komunistycznej oraz obejmującej wierność obcej armii. Za swój czyn został aresztowany 17 listopada 1984 i 18 grudnia 1984 skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy na karę 2,5 roku pozbawienia wolności, co było wówczas orzeczeniem bez precedensu.
Od 17 do 24 marca 1985 w jego obronie odbyła się głodówka protestacyjna w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej. Skazanie M. Adamkiewicza było także zasadniczym impulsem do powołania w kwietniu 1985 organizacji Ruch „Wolność i Pokój”. Kolejna głodówka w jego obronie odbyła również w Podkowie Leśnej w dniach 16–23 marca 1986. On sam został zwolniony na mocy amnestii 8 września 1986. Nie pozwolono mu ukończyć studiów, w kolejnych latach utrzymywał się z prac dorywczych.
Po wyjściu z więzienia został aktywnym członkiem Ruch „Wolność i Pokój”, wszedł w skład rady Funduszu Ruchu, publikował w prasie niezależnej, w latach 1987–1989 redagował dział informacyjny w piśmie WiP „Ad vocem”, a także był członkiem redakcji kwartalnika „Pismo Ruchu Wolności Pokój”. Za udział w licznych happeningach i protestach WiP-u wielokrotnie karany był przez kolegia ds. wykroczeń.
Przed wyborami w czerwcu 1989 uczestniczył w organizowaniu kampanii wyborczej kandydatów Komitetu Obywatelskiego w województwie szczecińskim.
Po 1989 nie angażował się w działalność polityczną, do 1998 pracował w branży budowlanej, od 1998 jest pracownikiem Miejskiego Ośrodka Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji w Szczecinie (od 2009 jako kierownik Stadionu Miejskiego im. Floriana Krygiera).
W 2007 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski a w 2016 r. Krzyżem Wolności i Solidarności.

17/12/2024

Na drzwiach ponieśli go Świętojańską ❗

18-letni robotnik stoczni gdyńskiej Zbyszek Godlewski, został zastrzelony przez żołnierzy LWP 17 grudnia 1970 r. w trakcie starć w rejonie stacji Szybkiej Kolei Miejskiej Gdynia Stocznia. Jego ciało było niesione na drzwiach na czele pochodu przez protestujących ulicami Gdyni.

▪ Wiersz o zabitym chłopaku i krwawych wydarzeniach pt. „Ballada o Janku Wiśniewskim”, został napisany przez Krzysztofa Dowgiałłę i stał się nieformalnym hymnem ku czci zamordowanych przez komunistów ofiar Grudnia ‘70.

Chłopcy z Grabówka, chłopcy z Chylonii,
Dzisiaj milicja użyła broni,
Dzielnieśmy stali i celnie rzucali.
Janek Wiśniewski padł.

Na drzwiach ponieśli go Świętojańską
Naprzeciw glinom, naprzeciw tankom.
Chłopcy stoczniowcy, pomścijcie druha,
Janek Wiśniewski padł.

Huczą petardy, ścielą się gazy,
Na robotników sypią się razy,
Padają dzieci, starcy, kobiety,
Janek Wiśniewski padł.

Jeden zraniony, drugi zabity,
Krwi się zachciało słupskim bandytom,
To partia strzela do robotników,
Janek Wiśniewski padł.

Krwawy Kociołek to kat Trójmiasta,
Przez niego giną dzieci, niewiasty.
Poczekaj, draniu, my cię dostaniem,
Janek Wiśniewski padł.

Stoczniowcy Gdyni, stoczniowcy Gdańska,
Idźcie do domu, skończona walka,
Świat się dowiedział, nic nie powiedział,
Janek Wiśniewski padł.

Nie płaczcie matki, to nie na darmo
Nad stocznią sztandar z czarną kokardą
Za chleb i wolność, za nową Polskę
Janek Wiśniewski padł.

Fot. Archiwum IPN

17/12/2024

ROK 1989 - 17 grudnia w Rumunii rozpoczęły się ogromne demonstracje

17-18 XII 1989 – wielotysięczna demonstracja w Timisoarze w Rumunii, stłumiona przez władze przy użyciu broni. Walki ludności z oddziałami wojska i służby bezpieczeństwa. Rozszerzenie się˛ demonstracji na inne miasta.

21-25 XII 1989 – przerodzenie się wiecu poparcia dla władz w Bukareszcie w protestacyjną manifestację. Walki manifestantów z oddziałami wojska i służby bezpieczeństwa. Stopniowe opowiedzenie się wojska po stronie demonstrantów.

22 XII 1989 – przejęcie władzy w Rumunii przez Front Ocalenia Narodowego (FON) pod przewodem Iona Iliescu, działacza komunistycznego.

25 XII 1989 – skazanie i stracenie Ceausescu i jego żony.

16/12/2024

16 grudnia 1981 roku zamordowano dziewięciu górników i kilkudziesięciu raniono w Kopalni Wujek w Katowicach.

Członkowie Stowarzyszenia Sieć Solidarności odwiedzili w październiku Śląskie Centrum Wolności i Solidarności w Kopalni Wujek.
Wówczas obejrzeliśmy wstrząsający film (dlaczego niedostępny publicznie ?!!!) świadków tragedii. Poniżej zdjęcia z filmu 'Życiorysy z bliznami".

Cześć Pamięci Poległych Górników

15/12/2024

Bardzo wzruszające wykonanie piosenki „Jest takie miejsce, taki kraj”

14/12/2024

W 1989 roku 14 grudnia, 35 lat temu, zmarł Andriej Sacharow – „ojciec” sowieckiej bomby wodorowej, a później jeden z głównych dysydentów i krytyków reżymu komunistycznego.

Andriej Dmitrijewicz Sacharow (ur. 21 maja 1921 w Moskwie, zm. 14 grudnia 1989 tamże) – rosyjski fizyk jądrowy, twórca m.in. teorii indukowanej grawitacji, działacz polityczny, laureat Pokojowej Nagrody Nobla. Członek Akademii Nauk Związku Radzieckiego, deputowany na I Kongres Deputowanych Ludowych Związku Radzieckiego. Jego zoną była Jelena Bonner.

W 1938 rozpoczął studia na Pedagogicznym Uniwersytecie Moskiewskim. Ukończył je w Aszchabadzie, ponieważ uczelnia musiała zostać ewakuowana w trakcie inwazji niemieckiej w 1941. Następnie zaczął pracę laboratoryjną w Uljanowsku. Powrócił do Moskwy w 1945, gdzie w 1947 uzyskał doktorat. Zajmował się m.in. promieniowaniem kosmicznym. W połowie 1948 trafił do zespołu Igora Kurczatowa, gdzie zaczął pracę w radzieckim programie jądrowym. Po śmierci Kurczatowa został szefem programu, stając się współtwórcą radzieckiej bomby wodorowej. Widząc skutki dokonywanych prób, odmówił dalszych badań, stając się dysydentem.

W 1964 podczas wyborów do Akademii Nauk zabrał głos atakując m.in. hołubionego przez władzę Trofima Łysenkę. Od tego czasu coraz częściej zabierał głos w sprawach społecznych i politycznych. W 1968 napisał długi esej Rozmyślania o postępie, pokojowym współistnieniu i wolności intelektualnej. Wydano go w nakładzie 18 mln egzemplarzy, najpierw jako samizdat, a następnie za granicą. To spowodowało ostrą reakcję władz. Został wyrzucony z pracy w ośrodku badań jądrowych i pozbawiony wszelkich tytułów. Mimo to działał na rzecz rozbrojenia, ograniczenia potencjałów nuklearnych, demokracji i poszanowania praw człowieka. Krytykował ustrój sowiecki, określając go jako totalitarny i jego poczynania – m.in. Interwencję Związku Radzieckiego w Afganistanie, określając ją jako agresję.
3 grudnia 1986 wrócił do Moskwy z miasta Gorki (obecnie Niżny Nowogród), dokąd został zesłany w 1980 za protesty przeciwko agresji Związku Radzieckiego na Afganistan.
Zmarł 14 grudnia 1989 r. i został pochowany na Cmentarzu Wostriakowskim w Moskwie.

Parlament Europejski i prawa człowieka - dziedzictwo Sacharowa

Parlament Europejski opowiada się za poszanowaniem podstawowych praw człowieka, wolnością i demokracją w Europie i na świecie. Parlamentarna Komisja Spraw Zagranicznych, poprzez Podkomisję Praw Człowieka, bezpośrednio wypowiada się w kwestii obrony praw człowieka poza granicami Unii.

Ustanowiona w 1988 r. Nagroda imienia Sacharowa na rzecz wolności myśli jest przyznawana corocznie przez Parlament Europejski. Stanowi ona wyróżnienie dla osób lub organizacji aktywnych w dziedzinie obrony praw człowieka i wolności podstawowych.

Parlament Europejski przyznaje „nagrodę za obronę praw człowieka” – w wysokości 50 tys. euro – podczas uroczystego posiedzenia w Strasburgu w okolicach 10 grudnia, w rocznicę podpisania Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1948 r.

Liderka wenezuelskiej opozycji María Corina Machado i prezydent elekt Edmundo González Urrutia są laureatami Nagrody im. Sacharowa za wolność myśli 2024.

14/12/2024

Film "Dekada Jaruzelskiego. Solidarność walczy" oraz koncert piosenek z dekady lat 80-tych

W Nowohuckim Centrum Kultury , wieczorem 13.12.2024 r. na małej sali widzowie mogli obejrzeć drugą premierę filmu pt. "Dekada Jaruzelskiego. Solidarność walczy" w reżyserii Marcina Bzyka przy wspólpracy Oli Marciniak i Julii Suszczyńskiej.

Tak o filmie napisało Nowohuckie Centrum Kultury gdzie odbywała się premiera:
„Dekada Jaruzelskiego – Solidarność walczy” to fabularyzowany dokument, który ukazuje dramatyczną walkę opozycji z systemem komunistycznym w Polsce lat osiemdziesiątych, skupiając się na działalności Solidarności w Nowej Hucie. Przez pryzmat codziennego życia trzyosobowej rodziny widzowie zobaczą, jak represje reżimu dotykały zwykłych obywateli, a także jak wyglądała walka tych, którzy zaryzykowali wszystko, aby walczyć o wolność.

Film wyróżnia się wykorzystaniem unikalnych archiwaliów, które zostały pozyskane z Instytutu Pamięci Narodowej (IPN). Te autentyczne materiały, nagrane przez Służbę Bezpieczeństwa z ukrycia, dokumentują nielegalne działania komunistycznych władz, w tym obserwację obywateli, manifestacji i wydarzeń ulicznych. W filmie usłyszymy także oryginalne nagrania audio z rozmów milicjantów, które pokazują brutalność reżimu – nagrane za pomocą krótkofalówek komendy do pacyfikacji i bicia protestujących odsłaniają, jak wyglądała rzeczywistość stanu wojennego.

Centralnym elementem filmu są historie bohaterów Solidarności, takich jak Stanisław Handzlik, Edward Nowak, Jan Ciesielski oraz Maciej Mach. Te postacie, skazane na wieloletnie więzienie za działalność opozycyjną, przypominają, jak wielkie było poświęcenie i odwaga osób walczących o wolność Polski. Ich wspomnienia, przekazane na ekranie, są kluczowym świadectwem tamtych dramatycznych wydarzeń i oddają hołd tysiącom anonimowych bohaterów, którzy walczyli o niepodległość.

„Dekada Jaruzelskiego – Solidarność walczy” to nie tylko dokument historyczny, ale także opowieść o sile jednostki, determinacji i niezłomności. Film upamiętnia ofiary systemu komunistycznego, takie jak Bogdan Włosik i Ryszard Smagur, którzy zginęli z rąk milicjantów. Te wydarzenia pokazują, jak wielkie były ofiary, jakie ponieśli ci, którzy mieli odwagę sprzeciwić się władzy.

Reżyser filmu, Marcin Bzyk, znany dotychczas przede wszystkim jako muzyk i lider zespołu WU-HAE, debiutuje w świecie filmu, łącząc swoje doświadczenia artystyczne z nowoczesnymi technologiami. Jego podejście do narracji filmowej, wykorzystujące sztuczną inteligencję, stanowi krok w nową erę sztuki, gdzie tradycyjne formy wyrazu spotykają się z zaawansowaną technologią. Film ten przypomina, że historia i nowoczesność mogą iść w parze, tworząc nowe sposoby opowiadania o przeszłości.
***
Natomiast po filmie, Zbigniew Grzyb wraz z Olegiem Dyakiem dali piękny koncert piosenek i pieśni z tamtej dekady poczynając od piosenek strajkowych z sierpnia '80, poprzez Mury i pieśni Gintrowskiego z tekstami Herberta, a kończąc na piosenkach "Wolność Kocham" i "To już jest koniec" z 1989 r. Nie zabrakło bisów i optymistycznego "Jeszcze w zielone gramy", bo przecież wciąż nie ustajemy w aktywności.

Edward Nowak, przypomniał innych, głównie nieżyjących bohaterów tamtych czasów: Mietka Gila - przewodniczącego "Solidarności" z Nowej Huty, Kazia Fugla, Jurka Ostałowskiego, Zbyszka Ferczyka, Edka Petlica, z Bochni Jurka Orła i Gienka Olesińskiego i wielu innych. Gdy mówimy o bohaterach trzeba pamiętać o chłopakach i dziewczynach, którzy z gołymi rękami walczyli na ulicach i wreszcie o naszych żonach, matkach, kobietach Solidarności.

A po filmie i koncercie, rzęsiście oklaskiwanymi, były pamiątkowe zdjęcia, choćby "Trójki" : Janek Ciesielki- Staszek Handzlik - Edward Nowak" , nawet autografy i poczęstunek przygotowany przez NCK.

Bardzo dziękujemy za film, Jego wszystkim twórcom, uczestnikom i za wzruszający koncert.

Wykorzystaliśmy zdjęcia Strefy FOTO NCK.

14/12/2024

Hołd Ofiarom stanu wojennego

Stowarzyszenie Sieć Solidarności od chwili powstania, każdego roku 13 grudnia, spotyka się przy Tablicy Ofiarom stanu wojennego przy Bazylice oo. Jezuitów na ulicy Kopernika w Krakowie, wmurowanej prze ludzi podziemnej Solidarności służby zdrowia. W tym roku towarzyszyli nam, jak w roku ubiegłym, młodzi ludzie ze stowarzyszenia Nowa Generacja z Małopolski.

Edward E. Nowak przemawiając w imieniu zebranych przypomniał dzieje tablicy. Została tutaj umieszczona we wrześniu 1982 r. przez zespół działaczy podziemnej Solidarności Akademii Medycznej: dr Janusza Kutybę - przewodniczącego, Juliana Baczyńskiego (zmarłego przewodniczącego rady SSS). Jerzego Zdebskiego i innych. Po kilku godzinach SB tablicę wyrwała. W 1983 r. kopie płyty jeszcze dwukrotnie umieszczano na placu przed bazyliką, jednak ich los był podobny. Dopiero w 1989 r. ich staraniem ponownie przygotowano tablicę i uroczyście wmurowano ją, dodając informację, że znajduje się ona w miejscu wspólnych modlitw za ojczyznę oraz że tablicę odtworzyła „Solidarność” Grzegórzek.
Dzisiaj, gdy mamy wolność, Tablica została zapominana, zbiera się przy niej 13 grudnia już niewielkie grono ludzi Solidarności, niekiedy ktoś z młodszego pokolenia, tak jak dzisiaj.
Mówca przypomniał także niektóre z ofiar stanu wojennego z Krakowa: Bogdana Włosika, Ryszarda Smagura, Andrzeja Szewczyka, Adama Grudzińskiego, Janinę Drabowską, Janusza Bielika, Tadeusza Frąsia, a także możliwe inne ofiary jak choćby Witolda Tosia czy Marka Domagałę.

Glos zabrał także Kamil Kociołek z Nowej Generacji, który powiedział, że oni m reprezentujący młode pokolenie także pamiętają i przez jakiś czas spotykali się na czuwaniu w nocy 12/13 grudnia na Placu Matejki ale potem dołączyli do Sieci Solidarności.

Zapaliliśmy Znicze Solidarności, złożyliśmy kwiaty przed Tablicą. Pochyliliśmy głowy. Uczciliśmy Pamięć Ofiar stanu wojennego minutą ciszy.
Wcześniej kwiaty złożyła radna Małgorzata Szostak, która także często towarzyszy nam w chwilach Pamięci.

Tak się ułożyły wydarzenia 13 grudnia w tym roku, ze musieliśmy nieco wcześniej, jak zazwyczaj, zorganizować uroczystość; w sumie może i lepiej bowiem było jeszcze jasno, co zgodnie stwierdzili uczestnicy.

Fot. Paweł Kozłowski

13/12/2024

Premiera filmu "Dekada Jaruzelskiego. Solidarność walczy" Marcina Bzyka, znanego nowohuckiego muzyka, zgromadziła kilkuset młodych ludzi, którzy przed filmem mieli okazję wysłuchać kilku refleksji jednego z bohaterów filmu Edwarda Nowaka.

Sądząc po skupieniu młodzieży i późniejszych opiniach, film bardzo się podobał, był zrobiony w stylu przemawiającym do młodego pokolenia ludzi, dla których lata osiemdziesiąte to, na szczęście , już tylko historia.

Bardzo dziękujemy za ten film

13/12/2024

„Solidarność do wojska!” to tytuł wystawy w Muzeum Armii Krajowej w Krakowie, której otwarcie nastąpił 12 grudnia 2024 r. w przeddzień 43. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce.

13/12/2024

Wigilia działaczy opozycji

12 grudnia br. Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zorganizował w Centrum Konferencyjnym MON spotkanie wigilijne dla Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych.

Przy wigilijnym stole spotkali się Szef UdSKiOR L**h Parell, Zastępca Szefa Urzędu Michał Syska, Działacze Opozycji Antykomunistycznej oraz Osoby Represjonowane z Powodów Politycznych, którzy z tej okazji przybyli do stolicy z całego kraju.

W uroczystym spotkaniu obok kierownictwa UdSKiOR udział wzięli m.in. członkowie Rady ds. Działaczy Opozycji Antykomunistycznej oraz Osób Represjonowanych z Powodów Politycznych działającej przy szefie UdSKiOR, a także przedstawiciele Rad działających przy Wojewodach, przedstawiciele władz i duchowieństwa różnych wyznań.
Z Krakowa w spotkaniu uczestniczyli : Edward E. Nowak - przewodniczący, Krystyna Ryczaj Marchewczyk, Robert Kubicz Przemysław Migała, Wiktor Wszołek, Bogusław Sonik oraz Pełnomocnik Wojewody Małopolskiego Marcin Tatara.

Spotkanie rozpoczęło się od wręczenia przez Szefa UdSKiOR Medalu Stulecia Odzyskanej Niepodległości nadawanego w imieniu Prezydenta RP, medalami ,,Pro Bono Poloniae" oraz ,,Pro Patria" :

Podczas uroczystości odczytany został list okolicznościowy od wiceprezesa Rady Ministrów Pana Władysław Kosiniak-Kamysz. Minister w swoim liście skierował najserdeczniejsze życzenia do wszystkich obecnych na spotkaniu z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku.

Minister L**h Parell w swoim przemówieniu podziękował obecnym za ich wkład w budowę Wolnej i Niepodległej Polski oraz podkreślił istotę zachowania jedności.
- W rok 2025 wkraczamy z nadzieją na to, że będziemy potrafili być razem tak, jak byliśmy razem w latach walki z komuną.
- Wierzę w to głęboko, że my jako działacze opozycji antykomunistycznej pamiętający czasy wspólnej walki będziemy potrafili ,,wylewać oliwę na wzburzone fale’’, będziemy potrafili odwołać się do wyższych wartości. Do takich wartości jak patriotyzm, wspólne działanie, wspólne przeżywanie tego, co najważniejsze. Tego Państwu i sobie życzę w roku 2025 i wierzę głęboko, że znajdziemy taki moment, czas i sposób, aby te podziały, które pomiędzy nami istnieją nie wzmacniały się – podkreślił w swoim wystąpieniu minister.
- Życzę wam przede wszystkim zdrowia i siły do działania jesteście Polsce potrzebni dlatego proszę oszczędzajcie się, aby tych sił starczyło na jak najdłużej. Dzisiaj niesiecie świadectwo i pokazujecie młodszym pokoleniom, jak można było działać, jakie były wartości i jakie wartości dziś powinny przyświecać – zakończył L**h Parell

Po modlitwie wielowyznaniowej minister L**h Parell podzielił się opłatkiem z działaczami niepodległościowymi. Życzeniom i okazywanej wzajemnie życzliwości nie było końca.

W trakcie uroczystości zgromadzeni wysłuchali także koncertu Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego, który obok najbardziej znanych kolęd zaprezentował również pochód kolędników i śpiewy góralskie.

13/12/2024

13 grudnia 1981 r. wprowadzono w Polsce stan wojenny - tak rozpoczął się najczarniejszy okres w najnowszej historii Polski

43 lata temu, 13 grudnia 1981 r., w Polsce został wprowadzony stan wojenny. Władzę w kraju przejęła Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego (WRON). Internowano działaczy NSZZ „Solidarność” na czele z jego przewodniczącym L**hem Wałęsą. Zostały zawieszone prawa i swobody obywatelskie.

Pełna treść wystąpienia telewizyjnego, w którym generał Wojciech Jaruzelski ogłosił wprowadzenie stanu wojennego.

13/12/2024