Instytut Badań nad Rakiem Piersi

13/07/2026

2200 reakcji. 300 udostępnień. Prawie 200 komentarzy — wiele z nich pełnych własnych historii, pytań, dyskusji między Wami.

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=pfbid026RZV9gVJDrYyDKpLtjP72zMd5kFTy7qEeUVs3fBewyau9KLc9yC32E6bPU68c8Cnl&id=61572126066294
Nasz post o karmieniu piersią i jego wpływie na ryzyko raka piersi opublikowaliśmy 6 dni temu. I on wciąż żyje. Wciąż przybywają komentarze, udostępnienia, wiadomości prywatne. Szczerze — nie spodziewaliśmy się takiej reakcji.

Fundacja Instytut Badań nad Rakiem Piersi to nie jest wielka instytucja z dziesięcioleciami doświadczenia. Powstaliśmy kilka miesięcy temu z prostego przekonania: w polskiej rozmowie o profilaktyce raka piersi brakuje głębokiej, uczciwej, opartej na danych narracji.

Ten post — jego zasięg, Wasze udostępnienia, komentarze, wiadomości prywatne — to jest dowód, że mieliśmy rację.
Że taka rozmowa jest w Polsce potrzebna.
Że kobiety chcą wiedzieć więcej niż to, co dostają w standardowych ulotkach.

Chcemy podziękować szczególnie panu Tomasz Chodkowski — jednemu z najbardziej doświadczonych w Polsce ekspertów w temacie laktacji — za komentarz, który otworzył dyskusję na kolejny poziom. To głos, którego się słucha. I my słuchamy.

Ten post nie jest tylko postem.
To fragment większej całości — pracujemy nad poradnikiem "Nowa era profilaktyki raka piersi. Praktyczny poradnik dla kobiet w każdym wieku".
Chcemy, żeby to była pierwsza publikacja w Polsce, która porządnie łączy międzynarodowe dane z polskim kontekstem, dla kobiet od 25 do 75+, bez zawstydzania, bez upraszczania.

Rozdział o karmieniu piersią — który wywołał całą tę rozmowę — jest jednym z wielu.
Będą też: gęstość piersi (o której Polki nie wiedzą), breast awareness (znajomość własnego ciała), BRCA i historia rodzinna, styl życia, wczesne objawy, wsparcie psychoonkologiczne.

Będziemy wdzięczni za wsparcie naszych inicjatyw.
https://www.instytutrakapiersi.pl/

Jeśli chcecie być z nami w tej podróży — obserwujcie tę stronę. Publikujemy kolejne artykuły co kilka dni. Poradnik pojawi się jesienią.

Dziękujemy.

Fundacja Instytut Badań nad Rakiem Piersi

06/07/2026

Karmienie piersią przez 12 miesięcy obniża ryzyko raka piersi o 4,3%. Przez 24 miesiące — o kolejne 4,3%. To liczby z jednej z największych metaanaliz w historii onkologii: Lancet, 2002, 47 badań, prawie 150 tysięcy kobiet.

I mimo że dane są znane od ponad 20 lat, w polskich rozmowach o profilaktyce raka piersi karmienie piersią pojawia się rzadko. Mówimy o mammografii, badaniach genetycznych, stylu życia. O laktacji — prawie nigdy.

To zaskakuje, bo Europejski Kodeks Walki z Rakiem wymienia karmienie piersią wśród oficjalnych zaleceń profilaktyki nowotworowej.

Skąd bierze się ochrona? Nauka wskazuje na trzy główne mechanizmy:

→ Estrogeny. Karmienie hamuje owulację i miesiączkowanie — kobieta jest przez ten czas krócej narażona na wysokie poziomy estrogenów, które przy długotrwałym podwyższeniu sprzyjają niektórym typom raka piersi.
→ Zmiany w tkance piersi. Podczas laktacji komórki gruczołowe kończą pełne różnicowanie — są dojrzalsze i mniej podatne na uszkodzenia DNA.
→ Odporność miejscowa. Ostatnie badania pokazują, że karmienie zostawia w tkance piersi wyspecjalizowane limfocyty CD8+, które chronią ją przez dekady po zakończeniu karmienia.

Efekt jest istotny statystycznie i widoczny w każdej analizie — niezależnie od wieku matki, kraju, liczby dzieci ani innych zmiennych. Każde 12 miesięcy karmienia to konkretna liczba na plusie w rachunku ryzyka.

Ważne, żeby powiedzieć to głośno: ta wiedza NIE jest po to, żeby zawstydzać kobiety, które nie karmią. Karmienie piersią to złożona sprawa — biologia, warunki, praca, zdrowie psychiczne, dostęp do wsparcia laktacyjnego. Niektóre kobiety nie mogą karmić. Inne wybierają, żeby nie karmić — i to jest ich decyzja.

Chodzi o coś innego. Chodzi o to, żeby kobiety, które są w wieku, w którym rozważają macierzyństwo, znały tę informację. Żeby wiedziały, że karmienie piersią — jeśli jest możliwe i chciane — to nie tylko żywienie dziecka. To także inwestycja w ich własne zdrowie na 20-30 lat do przodu.

Bo profilaktyka raka piersi w prawdziwym sensie nie zaczyna się w wieku 45 lat, gdy przychodzi zaproszenie na mammografię. Zaczyna się dużo wcześniej — w setkach mikro-decyzji, które kobieta podejmuje między 20. a 40. rokiem życia.

I każda z nich, jeśli oparta na dobrej wiedzy, może przesunąć statystyki o kilka procent na Twoją korzyść.

Świadomość własnego ciała to także świadomość, jak Twoje życie kształtuje jego biologię.

24/06/2026

Statystyczna kobieta w Polsce ma ~13% ryzyka raka piersi w ciągu całego życia.
Kobieta z mutacją BRCA1 — 72%. Kobieta z mutacją BRCA2 — 69%.

Tę liczbę warto powtórzyć, bo zmienia całą rozmowę o profilaktyce. Nie chodzi o nawyki, badania przesiewowe ani styl życia. Chodzi o pojedynczy gen, który — jeśli jest uszkodzony — zwiększa ryzyko ponad pięciokrotnie. I który dziedziczy się z 50-procentową szansą od rodzica nosiciela.

Mutacje BRCA występują u ok. 0,2-0,3% populacji ogólnej — czyli statystycznie u jednej kobiety na 300-500. To rzadkość. Ale wśród kobiet, w których rodzinach kumulują się raki piersi i jajnika, ten odsetek jest wielokrotnie wyższy. I to są właśnie te kobiety, które najwięcej zyskują na wiedzy.

Bo wiedza o mutacji BRCA zmienia trzy rzeczy:
→ Wiek rozpoczęcia obserwacji. U nosicielek BRCA rak piersi pojawia się statystycznie ok. 17 lat wcześniej niż w populacji ogólnej — granica zachorowania przesuwa się z 57. na 40. rok życia. Standardowy program przesiewowy NFZ (od 45 r.ż.) jest dla nich spóźniony.
→ Zakres badań. Mammografia + rezonans magnetyczny piersi raz w roku, USG, regularna obserwacja jajników — to standard opieki nad nosicielką.
→ Decyzje życiowe. Od profilaktycznych operacji (mastektomia redukująca ryzyko, usunięcie jajowodów) po świadome planowanie rodzicielstwa z wiedzą o ryzyku dziedziczenia.

Kiedy warto pomyśleć o teście genetycznym?
Polskie wytyczne mówią jasno: jeśli w Twojej najbliższej rodzinie (matka, siostra, córka, ciotka, babcia) wystąpił co najmniej:
→ rak piersi przed 50. rokiem życia
→ rak jajnika w jakimkolwiek wieku
→ rak piersi u mężczyzny
→ dwa lub więcej zachorowań na raka piersi lub jajnika
→ jednoczesny rak piersi i jajnika u jednej osoby

Albo: jeśli Ty sama zachorowałaś na raka piersi przed 50. rokiem życia.

Dobra wiadomość: od 1 lipca 2025 roku badania genetyczne BRCA1 i BRCA2 są w Polsce refundowane przez NFZ w trybie ambulatoryjnym.
To znaczy, że nie musisz już trafić na oddział onkologiczny, żeby zrobić test — wystarczy skierowanie od onkologa lub z poradni genetycznej. To jeden z najważniejszych kroków w polskiej onkologii ostatnich lat.

A jeśli wynik jest pozytywny?
Nie jest to wyrok.
To informacja, która pozwala zacząć działać 15-20 lat wcześniej niż w trybie standardowym. Większość nosicielek BRCA, które są pod opieką onkologa genetycznego od młodości, dzięki wczesnemu wykrywaniu ma znacznie lepsze rokowanie niż kobiety, które dowiadują się o mutacji dopiero po diagnozie.

Świadomość własnego ciała zaczyna się od historii ciała — własnej i rodzinnej.
Czasem najważniejsza rozmowa o profilaktyce nie odbywa się w gabinecie lekarza. Odbywa się przy kuchennym stole, z mamą, ciotką, babcią. „A na co tak naprawdę chorowała Twoja siostra?"

Ta rozmowa może uratować życie. Twoje albo Twojej córki.

10/06/2026

Spotkanie z lekarzem zazwyczaj zaczyna się tak: „Wyczułam guzek". I dobrze, że tak się zaczyna — guz jest najczęstszym objawem raka piersi.

Ale tylko w 65-76% przypadków.

To znaczy, że nawet co 3-4 kobieta z rakiem piersi nie wyczuwa guzka jako pierwszego sygnału. Sygnał pojawia się gdzie indziej — w wyglądzie skóry, w kształcie brodawki, w jednostronnym obrzęku, w czymś, co przez tygodnie wygląda na drobiazg.

I właśnie dlatego pojęcie breast awareness — znajomości własnego ciała — jest tak ważne. To nie jest „samobadanie raz w miesiącu według instrukcji". To codzienna wiedza, jak Twoje piersi wyglądają i jak się czują, żeby wychwycić moment, w którym coś się zmienia.

Objawy, które warto skonsultować — nawet jeśli nie ma guzka:

→ Wciągnięcie brodawki — brodawka, która zaczyna „chować się" do środka, spłaszczać lub kierować się na bok
→ Zmiana skóry brodawki — łuszczenie się, zaczerwienienie, wysypka, świąd, owrzodzenie
→ Wyciek z brodawki — szczególnie surowiczy lub krwisty, z jednej piersi, samoistny (nie po naciśnięciu)
→ „Skórka pomarańczy" (peau d'orange) — skóra piersi z wyraźnymi, drobnymi wgłębieniami, jak skórka cytrusa
→ Wciągnięcie skóry / dołeczek — fragment skóry, który nagle „wpada do środka", zwłaszcza widoczny przy uniesieniu ręki
→ Jednostronny obrzęk lub zaczerwienienie całej piersi — często pomylone z infekcją lub zapaleniem
→ Asymetria, która pojawiła się niedawno — jedna pierś nagle wyglądająca inaczej niż druga
→ Powiększone węzły chłonne pod pachą lub nad obojczykiem — bezbolesne, twarde, „przyklejone".

Żaden z tych objawów nie oznacza automatycznie raka.

Większość zmian piersi to łagodne stany — torbiele, zmiany hormonalne, włókniakogruczolaki, infekcje. Ale każdy z tych sygnałów, jeśli utrzymuje się powyżej 2-3 tygodni, zasługuje na konsultację.

Zasada Fundacji jest prosta: nie chodzi o panikę przy każdym dziwnym dniu. Chodzi o to, żeby znać siebie wystarczająco, by zauważyć, kiedy coś się zmienia — i nie czekać „aż samo przejdzie".

Bo wczesne wykrycie naprawdę zmienia rokowanie. To nie hasło — to różnica między chorobą wyleczalną a walką o życie.

Świadomość własnego ciała to pierwsza linia profilaktyki.
Nie zastępuje badań. Ale często to ona uruchamia cały łańcuch decyzji, który ratuje życie.

01/06/2026

Według American Institute for Cancer Research co trzeci rak piersi w krajach rozwiniętych byłby do uniknięcia, gdyby kobiety przez całe życie utrzymywały zdrową wagę, były aktywne fizycznie i dbały o styl życia.

Co trzeci. To są dane oparte na milionach kobiet w największych przeglądach badań.

To zaskakująca liczba, bo profilaktyka raka piersi w Polsce kojarzy się prawie wyłącznie z mammografią. Tymczasem ogromna część ryzyka jest „w naszych rękach" w sensie zupełnie codziennym — w tym, jak się poruszamy, jak śpimy, ile ważymy.
Ruch. Regularna aktywność fizyczna obniża ryzyko raka piersi o 13-30% w porównaniu z trybem siedzącym (meta-analizy WHO/WCRF). Mechanizm: ruch obniża poziom estrogenów, insuliny i przewlekłego stanu zapalnego — trzech czynników, które przy długotrwałym podwyższeniu sprzyjają rozwojowi nowotworu. Nie chodzi o maratony. Rekomendacja WHO to 150 minut aktywności umiarkowanej w tygodniu — czyli pół godziny szybkiego marszu pięć razy w tygodniu.

Masa ciała. Nadwaga i otyłość po menopauzie zwiększają ryzyko raka piersi nawet o ~40% (RR 1.39 wg WCRF). Tkanka tłuszczowa nie jest tylko „zapasem energii" — po menopauzie staje się głównym miejscem produkcji estrogenów, a wyższy poziom estrogenów u kobiet po menopauzie wiąże się z większym ryzykiem niektórych nowotworów piersi. Dlatego utrzymanie zdrowej wagi przez całe dorosłe życie ma więcej znaczenia niż „chudnięcie po pięćdziesiątce".

Rytm dobowy. Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) sklasyfikowała pracę zmianową w godzinach nocnych jako „prawdopodobnie rakotwórczą dla ludzi". Powód: zaburzenie produkcji melatoniny — hormonu, który ma działanie przeciwnowotworowe. To nie znaczy, że jedna zarwana noc szkodzi. To znaczy, że długotrwałe odwracanie rytmu (praca nocna, ekrany do późna, chroniczny brak snu) ma realną biologiczną cenę.

Co możesz zrobić, zaczynając dziś:
→ wprowadź ruch w stałe pory tygodnia — 30 minut x 5 razy wystarczy
→ jeśli masz nadwagę, każdy kilogram zrzucony i utrzymany przed menopauzą to inwestycja w bezpieczeństwo na lata
→ chroń swój sen — 7-8 godzin, regularne pory, ciemność w sypialni
→ jeśli pracujesz na nocnych zmianach, świadomie planuj regenerację.

Profilaktyka raka piersi to nie jedno badanie raz na dwa lata. To codzienne mikro-decyzje, które przez 20-30 lat składają się na duże liczby. Mammografia ratuje życie tym, u których nowotwór już się rozwija. Styl życia chroni te, u których nigdy się nie rozwinie.

Nie chodzi o doskonałość.

Chodzi o świadomy wybór.

Świadomość własnego ciała to także świadomość tego, jak je codziennie traktujesz.

28/05/2026

Gęstość piersi: ukryty czynnik, o którym Polki nie wiedzą.

Robisz mammografię.

Wynik: nic niepokojącego. Wracasz do domu spokojna.

Musisz jednak wiedzieć, że jeśli masz gęste piersi, czułość tego badania mogła spaść z prawie 80% do nawet 44%.

To znaczy, że co druga zmiana mogła pozostać niezauważona.

Nie dlatego, że radiolog zrobił coś źle — tylko dlatego, że na zdjęciu rentgenowskim gęsta tkanka gruczołowa i wczesny nowotwór wyglądają podobnie.
Oba są białe.
Guz w gęstej piersi to biała plama na białym tle.

Skala problemu zaskakuje: według danych ACR około 40-50% kobiet ma gęste piersi — w klasyfikacji gęstości oznaczanej kategoriami C i D (lub w starszym zapisie ACR 3 i 4).
To nie jest rzadkość ani wada — to po prostu typ tkanki, częstszy u kobiet młodszych i szczupłych.
Sama mammografia tego nie zmieni.
Ale wiedza zmienia wszystko.

Drobne wyjaśnienie, bo to często myli: system BI-RADS (Breast Imaging Reporting and Data System) ma dwie różne klasyfikacje. Pierwsza — znana większości — to ocena zmiany w skali 0-6 (0 = wynik nierozstrzygający, 6 = potwierdzony rak).
Druga to klasyfikacja gęstości tkanki w skali A-D (A = tłuszczowe, D = skrajnie gęste).
W opisie mammografii zazwyczaj są obie. Tu mówimy o tej drugiej.

W Polsce program przesiewowy NFZ nie obejmuje uzupełniającego USG, mimo że wytyczne Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników z 2025 roku jasno mówią: w gęstych piersiach USG osiąga 90-95% czułości tam, gdzie mammografia traci skuteczność.
Te dwa badania nie konkurują — one się uzupełniają.

Problem w tym, że większość kobiet nie wie, jaką ma gęstość piersi. Ta informacja jest w opisie mammografii — kategoria A, B, C lub D (lub starszy zapis 1-4).

Co możesz zrobić:
→ po mammografii zapytaj radiologa o kategorię gęstości (BI-RADS A/B/C/D)
→ jeśli masz kategorię C lub D, porozmawiaj z lekarzem o uzupełniającym USG raz w roku
→ jeśli wiesz, że masz gęste piersi i jesteś w grupie ryzyka (geny, historia rodzinna) — zapytaj o rezonans magnetyczny piersi
→ nawet ujemna mammografia nie zwalnia z breast awareness — znajomości własnego ciała.

Profilaktyka to nie jedno badanie raz na dwa lata.
To zestaw narzędzi dopasowany do Twojej biologii.
Pierwszym krokiem jest wiedza, że ten zestaw nie jest dla wszystkich kobiet taki sam.

Świadomość zaczyna się od pytania.

26/05/2026

Bezpłatna mammografia na NFZ przysługuje kobietom od 45. roku życia.

10% raków piersi w Polsce rozpoznaje się u kobiet, które tej granicy jeszcze nie przekroczyły.
To znaczy, że co dziesiąta pacjentka dowiaduje się o chorobie w wieku, w którym żaden program przesiewowy jej nie obejmuje.
Nie dostanie zaproszenia na badanie. Nikt jej nie przypomni.
Nowotwór nie sprawdza w dowodzie, ile ma lat.

To nie jest zarzut wobec systemu — granica 45 lat ma sens statystyczny, bo większość zachorowań przypada później. Problem w tym, że „większość" to nie „wszystkie". U młodszych kobiet rak piersi bywa bardziej agresywny i częściej wykrywany później, gdy leczenie jest trudniejsze.
Liczby z ostatnich lat są jednoznaczne: zachorowalność u kobiet przed 50. rokiem życia rośnie szybciej niż u starszych. W grupie poniżej 40 lat diagnoza najczęściej zaczyna się od tego, że to sama kobieta wyczuwa zmianę — bo nikt inny jej nie szuka.
I tu wchodzi pojęcie, które chcemy wprowadzić do polskiej rozmowy o profilaktyce: breast awareness — znajomość własnego ciała.
To coś więcej niż „samobadanie" raz w miesiącu według instrukcji.
To po prostu wiedza, jak Twoje piersi wyglądają i jak się czują na co dzień — żeby wychwycić, kiedy coś się zmienia. Bo jeśli masz 32, 36 czy 41 lat i system Cię jeszcze nie zaprasza na badanie, Twoja własna uważność jest pierwszą linią. Nie jedyną — ale pierwszą.
Co możesz zrobić już dziś: → poznaj swoje piersi: jak wyglądają, jak się czują, co jest dla Ciebie normą → każdą nową, utrzymującą się zmianę skonsultuj z lekarzem — bez czekania „aż przejdzie" → jeśli w rodzinie był rak piersi lub jajnika, porozmawiaj z lekarzem o badaniach wcześniej niż standardowo. Wczesne wykrycie naprawdę zmienia rokowanie.

Świadomość nie zależy od wieku.
I nie musi czekać na zaproszenie.
hasztag hasztag hasztag hasztag hasztag

22/05/2026

Chcemy stworzyć poradnik, którego same przez lata szukałyśmy.

Taki, który kobieta może przeczytać bez lęku. Bez medycznego żargonu. Bez poczucia winy. Bez tonu, który mówi: „powinnaś była wiedzieć”.

Bo bardzo wiele kobiet nie wie.

Nie dlatego, że nie chcą o siebie dbać. Nie dlatego, że są nieodpowiedzialne. Często dlatego, że nikt nigdy nie powiedział im spokojnie i jasno, na co zwracać uwagę, kiedy się badać, czego nie ignorować i co zrobić, kiedy pojawia się strach.

Dlatego powstaje „Nowa Era Profilaktyki Raka Piersi”
— poradnik o profilaktyce raka piersi napisany w prostym języku.

Chcemy, żeby trafił do każdej kobiety.

Do tej, która regularnie się bada.
Do tej, która od lat odkłada wizytę.
Do tej, która dużo wie.
I do tej, której nikt nigdy spokojnie nie powiedział, jak naprawdę dbać o swoje piersi.

To nie ma być kolejna broszura. To ma być mądry, czuły i rzetelny przewodnik — o profilaktyce, świadomości własnego ciała, badaniach, lęku, decyzjach i pierwszym kroku, który czasem najtrudniej zrobić.

Więcej o tym, skąd wziął się ten projekt i dlaczego jest dla nas tak ważny, opowiadamy w artykule:

Przeczytaj artykuł:
https://www.instytutrakapiersi.pl/powstaje-poradnik-ktrego-w-polskiej-profilaktyce-raka-piersi-naprawd-brakowao

Na naszej stronie można również wesprzeć powstanie poradnika.

Premiera poradnika: październik 2026.

**Wesprzyj powstanie poradnika:**
https://www.instytutrakapiersi.pl/

Jeśli możesz — wesprzyj.
Jeśli nie możesz — udostępnij.

Czasem jedna osoba, która zobaczy taki post, może zrobić pierwszy krok, który od dawna odkładała.

Zmieniamy profilaktykę raka piersi w bezbolesny monitoring. Łączymy naukę i AI, by zapewnić kobietom przyszłość bez lęku. Badamy, edukujemy, ratujemy.

11/05/2026

Rak piersi to jeden z najczęściej diagnozowanych nowotworów wśród kobiet na całym świecie. Dzięki postępom technologii i nauki, mamy jednak coraz więcej narzędzi, które pomagają w walce z tą chorobą. Według najnowszych doniesień Światowej Organizacji Zdrowia, sztuczna inteligencja (AI) odgrywa kluczową rolę w poprawie wczesnej diagnostyki raka piersi. Modele AI mają zdolność analizowania ogromnych ilości danych medycznych, co pozwala na dokładniejsze wykrywanie zmian w tkankach piersi na najwcześniejszych etapach.

Warto podkreślić, że wczesna diagnoza znacząco zwiększa szanse na skuteczne leczenie. Liczby mówią same za siebie: 5-letnie przeżycie kobiet, u których wykryto raka piersi we wczesnym stadium, wynosi aż 90%. Dlatego tak ważne jest inwestowanie w nowoczesne technologie i badania, które przybliżają nas do skuteczniejszej walki z rakiem piersi.

Nasz Instytut intensywnie pracuje nad zdobywaniem funduszy na innowacyjne projekty badawcze, które w przyszłości mogą odmienić oblicze onkologii w Polsce. Bądźcie z nami na tej drodze od samego początku! Dziękujemy za każde wsparcie i zaangażowanie! 💪🎗️

28/04/2026

Drodzy Przyjaciele!

Są takie chwile, w których Polska pokazuje swoje najpiękniejsze oblicze. Akcja jest właśnie taką chwilą — momentem, w którym tysiące serc zabiło w jednym rytmie, a każda, nawet najmniejsza wpłata, stała się cegiełką w budowaniu czegoś naprawdę wielkiego.

To, co wydarzyło się w ramach tej zbiórki, przerasta wszelkie oczekiwania. Pokazało, że Polacy potrafią zjednoczyć się wokół tego, co najważniejsze — wokół ludzkiego życia, zdrowia i nadziei. Każdy udostępniony post, każda złotówka, każde ciepłe słowo wsparcia — to wszystko składa się na coś, czego nie da się zmierzyć w liczbach. To dowód, że dobro wciąż jest w nas silniejsze niż obojętność.

Rak piersi co roku dotyka dziesiątki tysięcy kobiet w Polsce. Za każdą statystyką stoi konkretna osoba — czyjaś mama, siostra, córka, przyjaciółka. Walka z tą chorobą to nie tylko medycyna i badania. To także solidarność, która daje siłę, by nie poddać się w najtrudniejszych dniach. Akcje takie jak przypominają, że nikt nie musi mierzyć się z chorobą sam — że za jego plecami stoi cały kraj gotowy podać pomocną dłoń.

Jako Fundacja jesteśmy dopiero na początku naszej drogi, ale czujemy się częścią tej wielkiej wspólnoty. Bo walka z rakiem to wspólna sprawa — naukowców, lekarzy, fundacji, pacjentek i każdego, kto choć raz powiedział „jestem z Wami". Wierzymy, że łącząc siły — od zbiórek po innowacyjne badania — możemy realnie zmienić oblicze polskiej onkologii.

Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w . Dziękujemy za to, że pokazujecie, jak wygląda Polska, w którą wierzymy — solidarna, mądra i pełna serca.

Razem możemy więcej. Razem damy radę.