23/10/2025
❗️Ludobójstwo Izraela w Strefie Gazy jest niemożliwe bez globalnego współudziału, stwierdza raport ONZ! Raport wskazuje również Polskę❗️
Raport pokazuje, jak 63 państwa, głównie europejskie, podtrzymywały ludobójstwo na Palestyńczykach, podczas gdy państwa arabskie nie podjęły „zdecydowanych działań”.
Nowy raport Organizacji Narodów Zjednoczonych ujawnia, że ponad 60 krajów jest współwinnych „zbiorowej zbrodni” polegającej na umożliwieniu Izraelowi ludobójstwa na Palestyńczykach w Strefie Gazy.
W poniedziałek udostępniono zaawansowaną wersję raportu specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. okupowanych terytoriów palestyńskich, Franceski Albanese.
W swoim drugim raporcie w tym roku Albanese nazwała ludobójstwo „zbiorową zbrodnią, podtrzymywaną przez współudział wpływowych państw trzecich, które umożliwiły Izraelowi długotrwałe, systemowe łamanie prawa międzynarodowego”.
„Ujęte w narracje kolonialne, które dehumanizują Palestyńczyków, to transmitowane na żywo okrucieństwo było możliwe dzięki bezpośredniemu wsparciu państw trzecich, pomocy materialnej, ochronie dyplomatycznej, a w niektórych przypadkach aktywnemu uczestnictwu”.
Raport pokazuje, że bez wsparcia głównie krajów europejskich Izrael nie byłby w stanie przeprowadzić pełnego ataku na Gazę.
Podzieliła wsparcie na cztery główne kategorie: dyplomatyczne, militarne, gospodarcze i humanitarne.
Brak „zdecydowanych działań” ze strony państw arabskich
Albanese argumentuje, że immunitet dyplomatyczny Izraela i brak pociągnięcia go do odpowiedzialności za łamanie prawa międzynarodowego, zwłaszcza na Zachodzie, pozwoliły mu na bezkarne kontynuowanie ludobójstwa.
Raport stwierdza, że działo się to za pośrednictwem zachodnich mediów i dyskursu politycznego, które „papugowały izraelskie narracje” i nie rozróżniały Hamasu od palestyńskich cywilów, a także odwoływały się do kolonialnych stereotypów o prawie Izraela do obrony jako „cywilizowanego” narodu przed „dzikusami”.
Albanese podkreśliła, że Stany Zjednoczone siedem razy skorzystały z prawa weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ, aby kontrolować negocjacje w sprawie zawieszenia broni i zapewnić dyplomatyczne poparcie dla ludobójstwa. Zauważa jednak, że Stany Zjednoczone nie działały same. Przyczyniły się do tego wstrzymanie się od głosu i opóźnienia, a także osłabione projekty rezolucji z Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii, Kanady, Niemiec i Holandii.
Wszystkie te działania utrudniały konkretne działania, jednocześnie tworząc „złudzenie postępu”.
Chociaż zauważyła, że państwa arabskie i muzułmańskie popierają sprawę palestyńską, nie podjęły one „zdecydowanych działań”, a niektórzy regionalni gracze „ułatwili dostęp do dróg lądowych do Izraela, omijając Morze Czerwone”. Egipt kontynuował utrzymywanie relacji z Izraelem, w tym współpracę energetyczną i zamknięcie przejścia granicznego w Rafah.
Zwróciła uwagę na poważne zaniedbania w zakresie trybunałów międzynarodowych, w tym fakt, że większość krajów zachodnich nie poparło Republiki Południowej Afryki ani Nikaragui przed MTS i nadal zaprzecza, że Izrael dopuścił się ludobójstwa, a także nie podtrzymało orzeczenia MTS w sprawie nielegalności okupacji Palestyny przez Izrael.
Ponadto w jej raporcie stwierdzono, że większość krajów zachodnich podważyła nakazy aresztowania wydane przez MTK przeciwko premierowi Izraela Benjaminowi Netanjahu i innym członkom rządu. Zamiast tego Stany Zjednoczone nałożyły sankcje na Międzynarodowy Trybunał Karny, a Wielka Brytania zagroziła wycofaniem finansowania.
Nieograniczone wsparcie wojskowe
Pomimo rezolucji ONZ wzywających do nałożenia embarga na broń na Izrael od 1976 roku, raport zauważa, że wiele krajów zapewniało mu wsparcie wojskowe i transfery broni przez cały okres ludobójstwa, a Stany Zjednoczone, Niemcy i Włochy zostały określone jako „jedni z największych dostawców”.
Stany Zjednoczone gwarantują obecnie 3,3 mld dolarów rocznie w ramach zagranicznego finansowania wojskowego (FMF) oraz, do 2028 roku, dodatkowe 500 mln dolarów rocznie na obronę przeciwrakietową.
Podkreśliła kluczową rolę, jaką Wielka Brytania odegrała we współpracy wojskowej z Izraelem, i poinformowała o ponad 600 lotach obserwacyjnych nad Izraelem oraz wymianie informacji wywiadowczych z rządem Izraela, co, jak stwierdziła, sugeruje „współpracę w zniszczeniu Gazy”.
Albanese stwierdziła, że 26 państw wysłało co najmniej 10 transportów z „bronią i amunicją” – najczęściej z Chin (w tym Tajwanu), Indii, Włoch, Austrii, Hiszpanii, Czech, Rumunii i Francji.
Stwierdziła, że 19 krajów, z których 17 ratyfikowało Traktat o Handlu Bronią, było współwinnych dostarczania komponentów i części do „programu myśliwców stealth strike F-35”, który był kluczowy dla militarnego ataku w Strefie Gazy. Należą do nich: Australia, Belgia, Kanada, Czechy, Dania, Finlandia, Niemcy, Grecja, Włochy, Japonia, Holandia, Norwegia, Polska, Korea Południowa, Rumunia, Singapur, Szwajcaria, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone. Niektóre z tych krajów nadal dostarczają części.
Chociaż Traktat o Handlu Bronią nie rozróżnia sprzedaży broni „obronnej” i „nieśmiercionośnej”, niektóre kraje używają tych terminów, aby uzasadnić handel bronią z Izraelem.
Niektóre kraje, takie jak Włochy, Holandia, Irlandia, Francja i Maroko, zezwalały na transfer broni przez swoje porty i lotniska.
Zwróciła uwagę, że Hiszpania i Słowenia anulowały kontrakty i nałożyły embarga.
Inne państwa nadal kupowały broń i technologię wojskową produkowaną przez Izrael, która, jak podano w raporcie, była testowana na Palestyńczykach pod okupacją. Eksport do UE wzrósł ponad dwukrotnie podczas wojny Izraela w Strefie Gazy i stanowił 54% izraelskiego eksportu wojskowego w 2024 roku. Eksport do Azji i Pacyfiku oraz krajów arabskich w ramach Porozumień Abrahama stanowił odpowiednio 23 i 12%.
Ponadto w raporcie stwierdzono, że tysiące obywateli USA, Rosji, Francji, Ukrainy i Wielkiej Brytanii, którzy służyli w izraelskiej armii, korzystało z immunitetu i nie zostali oni objęci śledztwem ani oskarżeniem o zbrodnie wojenne popełnione w Strefie Gazy.
Więzi gospodarcze i pomoc
W raporcie stwierdzono, że utrzymywanie normalnych stosunków handlowych z Izraelem przez państwa „legitymizuje i podtrzymuje izraelski reżim apartheidu”.
Chociaż międzynarodowy handel towarami i usługami Izraela spadł z 61% PKB w 2022 roku do 54% w 2024 roku, Albanese zauważyła, że Unia Europejska (największy partner handlowy Izraela) nadal dostarczała prawie jedną trzecią całkowitego handlu z Izraelem przez ostatnie dwa lata.
Niektóre kraje europejskie, takie jak Niemcy, Polska, Grecja, Włochy, Dania, Francja i Serbia, zwiększyły handel z Izraelem podczas ludobójstwa na Palestyńczykach.
Kraje arabskie, takie jak Zjednoczone Emiraty Arabskie, Egipt, Jordania i Maroko, również zwiększyły handel.
Tylko Turcja zawiesiła handel z Izraelem w maju 2024 roku, choć Albanese poinformowała, że pośrednio ten handel kontynuowano.
Albanese stwierdziła, że przed atakami Hamasu na południowy Izrael z 7 października 2023 roku większość Palestyńczyków była uzależniona od pomocy, a podstawą tej pomocy była Agencja Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy Uchodźcom Palestyńskim (UNRWA).
Albanese zwróciła uwagę, że gdy Izrael oskarżył pracowników UNRWA o udział w atakach Hamasu, nie przedstawiając dowodów, 18 państw natychmiast wstrzymało finansowanie, nie badając zarzutów Izraela.
Pomimo niejednoznacznych śledztw, większość darczyńców zwlekała z wznowieniem wpłat na rzecz UNRWA przez miesiące. Stany Zjednoczone, największy darczyńca, uchwaliły ustawę zakazującą finansowania UNRWA przez USA. Kiedy izraelski Kneset zdelegalizował UNRWĘ, tylko kilka państw podjęło działania, zwracając się do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości o opinię doradczą.
W raporcie oskarża się takie kraje jak Kanada, Wielka Brytania, Belgia, Dania i Jordania o odwracanie uwagi od kluczowego problemu poprzez zrzucanie tam pomocy spadochronowej, co jej zdaniem było zarówno niebezpieczne, jak i nieskuteczne.
Albanese, która była jedną z najbardziej zagorzałych i zdecydowanych krytyczek postępowania Izraela w Strefie Gazy podczas dwuletniego ludobójstwa, stwierdziła, że państwa współwinne utrwalają „praktyki kolonialne i rasowo-kapitalistyczne, które powinny dawno odejść do historii”.
„Nawet gdy ludobójcza przemoc stała się widoczna, państwa, głównie zachodnie, udzielały i nadal udzielają Izraelowi wsparcia militarnego, dyplomatycznego, gospodarczego i ideologicznego, nawet gdy ten wykorzystywał głód i pomoc humanitarną jako broń” – stwierdziła.
„Okropności ostatnich dwóch lat nie są aberracją, lecz kulminacją długiej historii współwiny”.
Syma Mohammed
Fot. Specjalna sprawozdawczyni ds. okupowanych terytoriów palestyńskich Francesca Albanese przemawia podczas konferencji prasowej w Fundacji Nelsona Mandeli w Johannesburgu w Republice Południowej Afryki, 22 października (Wikus de Wet/AFP)
