Stowarzyszenie "Jastrzębski Sport"

Zadzwoń Strona internetowa Kontakt: organizacja

Stowarzyszenie "Jastrzębski Sport" Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Stowarzyszenie "Jastrzębski Sport", Organizacja pozarządowa, Jastrzebie Zdroj.

Legenda jastrzębskiej siatkówki - Leszek Dejewski ikona wierna swoim barwom i człowiek, bez którego trudno wyobrazić sob...
18/08/2026

Legenda jastrzębskiej siatkówki - Leszek Dejewski ikona wierna swoim barwom i człowiek, bez którego trudno wyobrazić sobie sukcesy Jastrzębskiego Węgla – Leszek Dejewski to postać absolutnie wyjątkowa na mapie polskiego sportu. Jego historia z Jastrzębiem-Zdrojem rozpoczęła się w 1983 roku i trwa nieprzerwanie do dziś, stanowiąc niesamowite świadectwo oddania i pasji. Jedynymi krótkimi przerwami w tej wielodekadowej jastrzębskiej przygodzie były:
Sezon 1991/1992 – spędzony w tureckim klubie Emlakbank Ankara.
Jeden sezon – przepracowany w roli trenera w klubowej Akademii Talentów.
W swojej bogatej karierze przeszedł pełną drogę – od kluczowego siatkarza po filar sztabu szkoleniowego. Jako zawodnik II ligowy był powołany do kadry legendarnego Huberta Wagnera. Przez wiele lat pełnił funkcję kapitana drużyny, prowadząc jastrzębski zespół przez kolejne etapy budowania jego pozycji w krajowej czołówce. Architekt sukcesów w sztabie: Jako asystent wspierał całą plejadę wybitnych szkoleniowców. Na przestrzeni lat współpracował z takimi trenerami jak: Jan Such, Igor Prieložny, Ryszard Bosek, Tomaso Totolo, Roberto Santilli, Roberto Piazza, Mark Lebedew, Ferdinando De Giorgi, Slobodan Kovač, Luke Reynolds, Andrea Gardini, Marcelo Méndez oraz Andrzej Kowal. Forma i miłość do siatkówki nie opuściły go również po zakończeniu profesjonalnej kariery na parkietach ligowych. Jako siatkarski oldboy reprezentujący Jastrzębie-Zdrój, Leszek Dejewski wielokrotnie sięgał po tytuły Mistrza Polski, zdobywając przy tym liczne wyróżnienia indywidualne – w tym prestiżowe nagrody dla Najbardziej Wartościowego Zawodnika (MVP) turniejów.

Leszek Dejewski to prawdziwy symbol ciągłości, profesjonalizmu i jastrzębskiego charakteru.

Tekst i zdjęcia dzięki uprzejmości Pana Dariusza Kanaka

Część VII historii (1989-91)Sezon 1989/1990: Atomowy debiut w I i europejskie pucharyWejście siatkarzy z Szerokiej do na...
15/07/2026

Część VII historii (1989-91)

Sezon 1989/1990: Atomowy debiut w I i europejskie puchary
Wejście siatkarzy z Szerokiej do najwyższej klasy rozgrywkowej było prawdziwym wejściem z futryną. Jako absolutny debiutant, zespół prowadzony przez Waldemara Kuczewskiego i Zdzisława Grodeckiego, zszokował siatkarską Polskę. Drużyna grała bez kompleksów, potrafiąc napędzić strachu nawet takim potęgom jak AZS Olsztyn, z którym przegrała u siebie po dramatycznym tie-breaku 2:3. Jastrzębianie w swoim premierowym sezonie awansowali do rozgrywek finałowych Pucharu Polski. W lidze wywalczyli rewelacyjne czwarte miejsce, ustępując na podium jedynie ligowym wyjadaczom: AZS Częstochowa, Hutnikowi Kraków oraz AZS Olsztyn. Ta lokata dała im coś, o czym jeszcze kilka lat wcześniej nikt w Szerokiej nie śmiał marzyć – przepustkę do europejskich pucharów (Pucharu CEV).
Europejski chrzest bojowy
W pierwszej rundzie Pucharu CEV los skojarzył jastrzębian z portugalskim Leixoes Porto. Pierwsze, wyjazdowe starcie przyniosło minimalną porażkę 2:3. W rewanżu, przy ogłuszającym dopingu w jastrzębskiej hali, gospodarze wznieśli się na wyżyny, wygrali 3:1 i przypieczętowali awans. Druga runda przyniosła starcie z belgijskim Debic Zonhoven. Pierwszy mecz u siebie zapisał się w historii jako horror z happy endem – po niezwykle dramatycznym meczu i zaciętym tie-breaku wygranym 15:13, jastrzębianie wywalczyli skromną zaliczkę, wygrywając cały mecz 3:2. W rewanżu w Belgii rywale okazali się jednak bezwzględni, wygrywając pewnie 3:0 i eliminując naszą drużynę z dalszych gier.
Sezon 1990/1991: Kryzys, transformacja i upragniony brąz
Przed rozpoczęciem kolejnego cyklu nad klubem zawisły czarne chmury. W wyniku zawirowań organizacyjnych rozpadł się GKS Jastrzębie. Siatkówkę udało się jednak uratować – zespół zaczął występować pod nowym szyldem: KS Jastrzębie Borynia. Na ławkę trenerską powrócił doświadczony Bronisław Orlikowski, którego wspierał asystent Włodzimierz Kurek. Trzon drużyny tworzyła sprawdzona, niesamowita grupa zawodników:
• Jacek Biskupek, Jarosław Szalpuk, Dariusz Mętrak, Robert Gręplewski, Jan Papszun, Tomasz Wojciechowski, Jarosław Fierek, Leszek Dejewski, Mariusz Łobacz, Tristan Działyński, Leszek Nawrat oraz Sławomir Gerymski.
Droga po historyczny medal
Sezon ułożył się w pasjonujący wyścig czterech drużyn. O najwyższe laury biły się ekipy z Częstochowy, Olsztyna, Sosnowca oraz Jastrzębia. Po porażkach w półfinałowej batalii z AZS Olsztyn, podopiecznym Orlikowskiego pozostała walka o najniższy stopień podium z odwiecznym rywalem – Płomieniem Sosnowiec.
Rywalizacja o brąz trzymała w napięciu do samego końca:
1. Mecze wyjazdowe w Sosnowcu: Jastrzębianie wykonali plan minimum, wywożąc z trudnego terenu jedno niezwykle cenne zwycięstwo (remis 1-1 w dwumeczu).
2. Mecze w Jastrzębiu: Własny parkiet okazał się kluczem do sukcesu. Wspierani przez fanatycznych kibiców zawodnicy Jastrzębia Borynia najpierw roznieśli rywali 3:0, a w kolejnym meczu postawili kropkę nad „i”, wygrywając 3:1.
Syrena kończąca to spotkanie oznaczała jedno – KS Jastrzębie Borynia zdobył brązowy medal Mistrzostw Polski, pierwszy, historyczny krążek, który na zawsze zmienił mentalność klubu i udowodnił, że Jastrzębie na stałe zadomowiło się w siatkarskiej elicie kraju.

Zdjęcia oraz materiały dzięki uprzejmości Dariusz Kanak

Serdecznie zapraszamy w imieniu organizatorów!➡️ Jastrzębski Klub Kyokushin Karate Kumite
24/06/2026

Serdecznie zapraszamy w imieniu organizatorów!

➡️ Jastrzębski Klub Kyokushin Karate Kumite

SERDECZNIE ZAPRASZAMY! Treningi zaczynamy od 02.07.2026.(czwartek)godz. 18.15-19.45 Osu! 🥋

Cześć VI historii (1983–1985)Po wejściu do drużyny młodego Leszka Dejewskiego (związanego z naszym klubem do dzisiaj) w ...
11/06/2026

Cześć VI historii (1983–1985)
Po wejściu do drużyny młodego Leszka Dejewskiego (związanego z naszym klubem do dzisiaj) w sezonie 1983/84, zespół prowadzony przez duet trenerski Wiktor Krebok i Adam Kowalski stał się rewelacją rozgrywek II ligi. Czwarte miejsce odebrano jako ogromny sukces. Pokazało to, że Jastrzębie nie jest już tylko beniaminkiem, ale realnym graczem w walce o najwyższe cele.
W kolejnym sezonie (1984/85) drużyna utrzymała się w ścisłej czołówce. Zespół cementował się na słynnych obozach kondycyjnych, wykuwając charakterystyczny dla Jastrzębia, waleczny styl gry.
Kadrowe tąpnięcie i misja Waldemara Kuczewskiego (1986–1987)
Przełomowym momentem była połowa 1986 roku. 15 lipca stery drużyny przejął Waldemar Kuczewski – szkoleniowiec z jasną wizją, który wcześniej jako drugi trener wprowadzał Stal Stocznię Szczecin do I ligi. Zadanie miał niezwykle trudne. Przed sezonem 1986/87 zespół dotknęło ogromne osłabienie: odeszli kluczowi, niezwykle wartościowi siatkarze: Marek Pawelec, Janusz Karaś oraz Jerzy Pawełek.
Trener Kuczewski został z zaledwie 10-osobowym składem. Zamiast jednak załamywać ręce, postawił na twardą dyscyplinę (w prasie podkreślano, że stworzył zespół młodych abstynentów, co w tamtych czasach nie było normą) i zaczął ściągać utalentowaną młodzież. Do klubu trafili m.in. mierzący aż 204 cm Tristan Działyński oraz Mariusz Łobacz, którzy szybko stali się reprezentantami Polski juniorów. Ciężar gry na swoje barki wziął Leszek Dejewski, okrzyknięty w mediach „najlepszym siatkarzem II ligi”, a kapitanem i liderem mentalnym był doświadczony Henryk Kubica. Efekt? Mimo osłabień, Jastrzębie zakończyło sezon 1986/87 na kapitalnym, drugim miejscu w tabeli, ocierając się o awans.
Rok 1988: Przebudowa „Szerokiej” i bolesna lekcja z Nysą
W 1988 roku apetyty były już ogromne. Aby klub w ogóle mógł marzyć o grze w Ekstraklasie, konieczna była modernizacja infrastruktury. Słynna hala w Szerokiej została w ekspresowym tempie przebudowana – podwyższono jej strop do wymaganych przepisami 12,70 metra, zainstalowano nowoczesne oświetlenie na 1550 luksów i powiększono trybuny, by mogły pomieścić 1000 widzów.
Klub tętnił życiem – w kwietniu 1988 roku zespół zajął II miejsce w turnieju w Bielsku-Białej, a w czerwcu zorganizowano wielki turniej międzynarodowy z okazji 25-lecia Jastrzębia-Zdroju. Jastrzębianie wygrali go, pokonując m.in. wicemistrzów Polski – Stal Stocznię Szczecin 3:2!
W lidze jednak szczęście znów było o krok. GKS Jastrzębie szedł jak burza, ale w ostatecznym rozrachunku przegrał awans z drużyną Stali Nysa. To była bolesna lekcja, ale zespół był już gotowy na historyczny krok.
Sezon 1988/1989: Wielki awans i „Ekstrasiatka”
„Stukali, stukali, aż wystukali...” – tak śląska prasa pisała o zespole w 1989 roku.
To był morderczy, 36-meczowy sezon dominacji dwóch drużyn: Płomienia Sosnowiec i GKS Jastrzębie. Siatkarze z Szerokiej grali jak z nut, zdobywając aż 66 punktów. Ostateczny stempel na historycznym sukcesie postawili w decydujących, pełnych emocji derbowych meczach z AKS Niwką Sosnowiec. Jastrzębianie wygrali te spotkania stosunkiem 3:1 i 3-0.
Dla Niwki oznaczało to spadek do niższej klasy, a dla Jastrzębia – upragniony, wyczekiwany latami i w pełni zasłużony pierwszy w historii awans do I ligi (Ekstraklasy). Nad halą w Szerokiej dumnie zawisł transparent: „WITAMY W I LIDZE”, zamykając ten niesamowity, sześcioletni rozdział budowania potęgi.

Treść i zdjęcia pochodzą ze zbiorów: Dariusz Kanak

📢 9 czerwca 2026r. o 18:00 w Bibliotece Głównej odbędzie się spotkanie autorskie z Jakubem Kubielasem, autorem książki „...
02/06/2026

📢 9 czerwca 2026r. o 18:00 w Bibliotece Głównej odbędzie się spotkanie autorskie z Jakubem Kubielasem, autorem książki „Ogniste serca. Opowieść o chorwackim futbolu”.

W imieniu organizatorów zapraszamy na to wydarzenie kibiców futbolu, miłośników reportażu sportowego i tych, którzy przed mundialem chcą poczuć prawdziwe piłkarskie emocje!

Jakub Kubielas

Najserdeczniejsze życzenia urodzinowe dla naszego członka, Sławomir Caban Sto lat Sławku 🎂🥂
02/06/2026

Najserdeczniejsze życzenia urodzinowe dla naszego członka, Sławomir Caban

Sto lat Sławku 🎂🥂

29/05/2026

O technikach i poprawności wykonywania ćwiczenia z Maria Franek zawodniczką Jastrzębski Klub Kyokushin Karate Kumite

Część V historii jastrzębskiej siatkówkiZapowiadany, przełomowy sezon 1978/79 przyniósł głębokie zmiany kadrowe i organi...
27/05/2026

Część V historii jastrzębskiej siatkówki
Zapowiadany, przełomowy sezon 1978/79 przyniósł głębokie zmiany kadrowe i organizacyjne, które na stałe wprowadziły Jastrzębie na siatkarską mapę Polski. Szeregi drużyny zasilili nowi, niezwykle utalentowani zawodnicy: Marek Profic, Ryszard Czarnecki, Jerzy Łukasik, Mieczysław Smak, Zbigniew Kapecki oraz Romuald Prus. Trzon zespołu nadal stanowili ograni na ligowych parkietach gracze: Andrzej Gajecki, Bolesław Żukowski, Marek Krowiński, Marek Szewczyk, Marek Skupin oraz Zbigniew Chrustowski.
Początek tego legendarnego sezonu drużyna rozpoczęła jeszcze pod wodzą trenera Czesława Fojcika. W trakcie rozgrywek na stanowisku pierwszego szkoleniowca zastąpił go jednak Jerzy Tomczyk. W tym samym czasie w klubie, jako trener-koordynator, pracę podjął wybitny fachowiec i były reprezentant kraju – Aleksander Gediga. Silny impuls szkoleniowy przyniósł natychmiastowe efekty. Jastrzębianie zdominowali swoją grupę III ligi, zostawiając w pokonanym polu ekipy GKS-u Jaworzno oraz Stali Racibórz.
Prawdziwa walka o marzenia rozegrała się w morderczych, wieloetapowych barażach. Po trudnych bojach w półfinałowym turnieju w Głogowie, losy awansu ważyły się podczas wielkiego finału w Chojnicach. Tam podopieczni duetu Tomczyk-Gediga pokazali mistrzowski charakter. Pokonując Stal Nysa 3-0 oraz Stal Racibórz 3-0, ulegli wprawdzie Czarnym Radom 2-3, lecz ostatecznie dzięki rewelacyjnemu bilansowi setów wywalczyli upragnione trzecie miejsce premiowane awansem. Historyczny, pierwszy sukces jastrzębskiej męskiej siatkówki stał się faktem – GKS Jastrzębie wszedł do II ligi centralnej.
Radość w mieście była podwójna. W tym samym roku, na turnieju w Pionkach, spektakularny sukces odniosły również siatkarki Górniczego Klubu Sportowego, które pod wodzą trenera M. Pikosa również wywalczyły przepustkę do II ligi, pieczętując złoty rok jastrzębskiego sportu.
Przygoda mężczyzn z zapleczem ekstraklasy na tamtym etapie trwała jednak krótko – zaledwie dwa lata. W 1981 roku zespół zanotował spadek i powrócił do ligi międzywojewódzkiej (III ligi). Gorycz porażki podziałała na klub niezwykle mobilizująco. Banicja na trzecioligowych parkietach trwała zaledwie rok.
Do sezonu 1981/82 drużyna przystąpiła odmieniona. Stery szkoleniowe objął charyzmatyczny, grający trener Zbigniew Giza. Jastrzębianie jak burza przeszli przez eliminacje, wygrywając turniej w Ustroniu, co dało im prawo organizacji finałowego turnieju mistrzów lig okręgowych.
Decydujący, trzydniowy turniej o powrót do II ligi rozegrano w nowo otwartej, nowoczesnej Hali Sportowej na Szerokiej. Przy nadkomplecie żywiołowo reagującej publiczności, niesiona potężnym dopingiem górnicza drużyna GKS-u dosłownie zmiażdżyła swoich utytułowanych rywali. Jastrzębianie odprawili z kwitkiem AZS Politechnikę Warszawa, AZS Opole oraz AZS Kielce. Wszystkie te spotkania zakończyły się bezapelacyjnymi zwycięstwami gospodarzy w stosunku 3-0. GKS Jastrzębie w wielkim, mistrzowskim stylu odzyskał swoje miejsce w II lidze, otwierając kolejny rozdział w drodze na siatkarski szczyt.
Przegląd udokumentowanej chronologii (1977–1982)
• Rok 1977: Turniej o Puchar Dyrektora KWK „Borynia” Bohdana Borowego w hali przy ul. Leśnej. Sekcja zyskuje silnego protektora energetyczno-górniczego. W lidze walczy skład z sezonu 1977/78 (m.in. Żukowski, Tomczyk, Kowalski, Szewczyk, Gajecki, Krowiński, Dobisz, Skupin, Smykacz, Chrustowski, Ciaś, Polok, Sieradzki).
• Sezon 1978/79: Wielki, uwieńczony sukcesem awans do II ligi centralnej wywalczony na turnieju finałowym w Chojnicach.
• Rok 1981: Spadek z II ligi i natychmiastowa budowa nowej drużyny opartej na wychowankach (m.in. Nawrat, Szczepanek, Zachewicz, Dobrowolski, Stępień, Gruszka) oraz transferach.
• Sezon 1981/82: Inauguracja nowej Hali Sportowej na Szerokiej. Bezprecedensowy triumf w turnieju barażowym (trzy razy 3-0) pod wodzą grającego trenera Zbigniewa Gizy i powrót na zaplecze ekstraklasy.

Zdjęcia i treść dzięki uprzejmości Dariusz Kanak

Oto kontynuacja opowieści, stanowiąca część IV historii jastrzębskiej siatkówki. Lata 70. były dla klubu czasem wielkich...
19/05/2026

Oto kontynuacja opowieści, stanowiąca część IV historii jastrzębskiej siatkówki. Lata 70. były dla klubu czasem wielkich emocji – od historycznych awansów i nowej infrastruktury, przez bolesne spadki, aż po narodziny profesjonalnego programu szkolenia młodzieży.
________________________________________
Nowe talenty i narodziny GKS Jastrzębie (1970)
Na przełomie nowej dekady jastrzębski skład wzmocnił Jerzy Rottermund – zawodnik o nieprzeciętnym, czystym talencie. Jego predyspozycje natychmiast dostrzegli trenerzy kadry narodowej juniorów. Rottermund regularnie reprezentował Polskę na arenie międzynarodowej, biorąc udział między innymi w prestiżowym „Turnieju Nadziei Olimpijskich”. W tym samym czasie z Tychów do zespołu dołączył Czesław Fojcik – postać, która w przyszłości miała zapisać się w historii jako trener jastrzębian oraz wybitny kreator kobiecej siatkówki w Żorach.
Rok 1970 przyniósł także kolejną zmianę organizacyjną. Klub przyjął historyczną nazwę GKS Jastrzębie. Pod nowym szyldem drużyna grała jak z nut, wygrywając ligę okręgową i zdobywając tytuł mistrza Śląska. Sukces ten dał jastrzębscy siatkarzom pierwszy, historyczny awans do turnieju barażowego o wejście do II ligi, który odbył się w Gorzowie Wielkopolskim.
Dramat w Gorzowie i nowa hala (1970–1971)
Turniej barażowy rozpoczął się dla GKS-u znakomicie – od pewnego zwycięstwa 3:0 nad Iskrą Mierzyn. Niestety, w tym meczu poważnej kontuzji doznał kluczowy zawodnik, Janusz Falatyn. Osłabiona brakiem jednego z liderów drużyna musiała stanąć do decydującego boju z gospodarzami – Stilonem Gorzów. Po niezwykle zaciętym, pełnym dramaturgii pięciosetowym pojedynku, ze skromnego awansu ostatecznie cieszyli się rywale.
Gorycz porażki osłodził jednak kolejny rok. W październiku 1971 roku nastąpił moment, na który środowisko siatkarskie czekało od lat – jastrzębianie rozegrali pierwszy, historyczny mecz we własnej, nowo wybudowanej Hali Widowiskowo-Sportowej. Godnym rywalem w tym inauguracyjnym spotkaniu był zespół AZS Częstochowa.
Kryzys, powrót i stabilizacja (1973–1975)
W sporcie po tłustych latach przychodzą jednak chudsze. W sezonie 1973/74 siatkarzy dotknął kryzys formy, który zakończył się spadkiem z ligi okręgowej. Drużyna spędziła rok na banicji w wojewódzkiej klasie A.
GKS Jastrzębie szybko wyciągnął jednak wnioski z tej lekcji. Po powrocie do ligi okręgowej w 1975 roku, zespół prowadzony przez trenera Stefana Millera pokazał nową jakość. W składzie połączono rutynę z młodością, a barwy klubu reprezentowali wówczas:
• Tadeusz Szwab, Leszek Rokosz, Ryszard Kozański, Erwin Michalik, Adam Kowalski, Jerzy Florkiewicz, Leszek Smykacz (czyli filary zespołu z lat ubiegłych);
• Sławomir Rusnak, Edmund Storto, Wojciech Nawrocki, Miłosz Kaliszczak oraz Andrzej Gajecki.
Powrót do ligi okazał się niezwykle udany. Jastrzębianie potwierdzili wysoką formę, zajmując drugie miejsce w tabeli końcowej, ustępując pola jedynie mocnej ekipie BBTS Włókniarz Bielsko-Biała.
Górniczy patron i wielkie plany (1977)
Kluczowy dla budowy silnego ośrodka siatkarskiego okazał się rok 1977. Sekcja zyskała potężnego i stabilnego opiekuna, jakim została Kopalnia Węgla Kamiennego „Borynia”, zarządzana przez dyrektora Bohdana Borowego.
Nowy patron postawił sprawę jasno: Jastrzębie-Zdrój ma stać się potęgą na siatkarskiej mapie Polski. Zdawano sobie sprawę, że silny klub potrzebuje własnych wychowanków, dlatego podjęto strategiczną decyzję o inwestycji w młodzież. W jastrzębskich szkołach utworzono cztery klasy sportowe o profilu siatkarskim.
Ta systemowa praca i organizacyjna stabilizacja zwiastowały rychłe sukcesy. Wszystko miało rozstrzygnąć się w przełomowym sezonie 1978/79... ale o tym w następnej części siatkarskiej opowieści.

Zdjęcia i opracowanie: Dariusz Kanak

Trzecia część siatkarskich opowieści.Historia jastrzębskiej siatkówki w drugiej połowie lat 60. to fascynujący opis budo...
11/05/2026

Trzecia część siatkarskich opowieści.
Historia jastrzębskiej siatkówki w drugiej połowie lat 60. to fascynujący opis budowania profesjonalnego sportu w młodym, rozwijającym się mieście. To czas przełomów, walki z brakiem infrastruktury i wielkiej migracji talentów, która na zawsze zmieniła oblicze klubu. Początek tego okresu wyznacza sezon 1966/67, kiedy to stery w jastrzębskim zespole przejął Zbigniew Rzaski. Był to szkoleniowiec z bogatym doświadczeniem w pracy z drużynami I i II ligi, co nadało ekipie profesjonalnego sznytu.

W tamtym czasie trzon drużyny tworzyli zawodnicy tacy jak:
Erwin Michalik, Rufin Duda, Gustaw Czwojdziński, Kazimierz Muras, Andrzej Kret, Mieczysław Świetlicki, Andrzej Ciołek, Tadeusz Szwab, Mieczysław Sierszulski, Igor Samol, Andrzej Huzarek, Bolesław Krajewski, Kazimierz Niebisz. oraz pierwszy włoski zawodnik Lorenco Lapoint

Szczególną postacią w składzie był Tadeusz Szwab – gracz o niezwykłym talencie, który otrzymywał powołania do reprezentacji Polski juniorów, grając u boku późniejszych legend światowej siatkówki, takich jak Bosek, Bebel czy Gawłowski. Do zespołu dołączył również Stefan Miller, absolwent wrocławskiej AWF. Mimo rosnącego poziomu sportowego, jastrzębska siatkówka borykała się z ogromnymi problemami logistycznymi. W samym Jastrzębiu-Zdroju braki infrastrukturalne były tak dotkliwe, że juniorzy oraz okazjonalnie pierwszy zespół trenowali w skromnej sali SP nr 4. Mecze ligowe z powodu braku hali spełniającej wymogi musiały odbywać się w sąsiednich miastach: Wodzisławiu Śląskim, Łaziskach oraz Rydułtowach. Rok 1968 stał się momentem zwrotnym, a wszystko zaczęło się od... kwestii mieszkaniowych. Do Jastrzębia przybył Jerzy Florkiewicz, były zawodnik Chełmca Wałbrzych. Skusiła go perspektywa otrzymania mieszkania "od ręki", co w ówczesnym Jastrzębiu było silnym magnesem przyciągającym nowych mieszkańców. Florkiewicz nie tylko podjął treningi z lokalną drużyną, ale stał się nieformalnym "ambasadorem" miasta. Przekazał kolegom z Wałbrzycha kluczowe informacje: w Jastrzębiu są mieszkania i jest drużyna, która chce się rozwijać. Efekt działań Florkiewicza przeszedł najśmielsze oczekiwania. W 1969 roku do Jastrzębia-Zdroju przeniosła się niemal cała ekipa siatkarzy z Wałbrzycha wraz z trenerem Bronisławem Orlikowskim. Była to grupa o ogromnym potencjale – trener Orlikowski zaledwie rok wcześniej poprowadził juniorów Chełmca Wałbrzych do tytułu Wicemistrzów Polski. Do jastrzębskiej drużyny dołączyli wówczas:

Adam Kowalski, Fred Weraksa, Janusz Falatyn;

Leszek Rokosz, Ryszard Kozański, Marek Polecki;

Leszek Smykacz, Józef Pytel oraz Jan Zabagło.

To masowe zasilenie składu młodymi, utytułowanymi zawodnikami oraz doświadczoną kadrą trenerską zamknęło pionierski etap i oficjalnie rozpoczęło zupełnie nowy, profesjonalny rozdział w historii jastrzębskiej siatkówki, kładąc fundamenty pod przyszłe sukcesy klubu.

Materiały fotograficzne jak i opis, pochodzą z prywatnych zbiorów Pana Dariusz Kanak

Adres

Jastrzebie Zdroj

Telefon

+48730137636

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Stowarzyszenie "Jastrzębski Sport" opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Organizacja

Wyślij wiadomość do Stowarzyszenie "Jastrzębski Sport":

Skróty

Udostępnij