01/10/2026
Dzisiaj trochę o tym, czego radni nie powinni nigdy robić.
Już tłumaczę, o co chodzi. Na poprzedniej sesji grupa radnych złożyła projekt uchwały rozpoczynający procedurę zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla nieruchomości położonej na osiedlu Konieczki.
Pytałem wówczas wnioskodawców o dwie kwestie. Jak można było się spodziewać, nie uzyskałem na nie odpowiedzi.
Pierwsza sprawa. Plan dla tej nieruchomości został uchwalony niespełna pięć lat temu – w 2021 roku. Jest więc stosunkowo nowy i trudno uznać go za nieaktualny. Jak rozumiem, jego zapisy odpowiadały również ówczesnym potrzebom właściciela terenu. Co zatem zmieniło się od tamtego czasu?
Druga sprawa – moim zdaniem ważniejsza.
Jeżeli właściciel nieruchomości zmienił zdanie, ma inną wizję zagospodarowania terenu albo inny interes związany z tą nieruchomością – nie rozstrzygam tutaj konkretnego przypadku – powinien złożyć odpowiedni wniosek do Urzędu. Tam sprawa powinna zostać przeanalizowana i przeprowadzona zgodnie z obowiązującą procedurą.
Dlaczego to jest takie ważne?
Bo to Urząd dysponuje odpowiednimi narzędziami, żeby przed wydaniem publicznych pieniędzy ocenić skutki proponowanych zmian. Jeżeli na tym terenie mielibyśmy nagle dopuścić możliwość budowy bloków mieszkalnych, trzeba sprawdzić między innymi przepustowość dróg, możliwości parkingowe, wydajność kanalizacji i wodociągów, możliwość odprowadzania wód deszczowych, a także wpływ planowanej zabudowy na sąsiednie obiekty przemysłowe i mieszkańców.
Nie bez znaczenia jest również fakt, że żaden z radnych, którzy wystąpili z tą inicjatywą, nie mieszka na osiedlu Konieczki. Nie chodzi oczywiście o to, że radny musi mieszkać w miejscu, którego dotyczą jego decyzje. Chodzi o odpowiedzialność za ich późniejsze konsekwencje. Jeżeli proponowana zmiana doprowadzi w przyszłości do konfliktów społecznych (a tak prawdopodobnie będzie), to właśnie mieszkańcy Konieczek będą musieli z tymi konsekwencjami żyć i funkcjonować na co dzień.
Dlatego zastanawia mnie, jakie przesłanki interesu publicznego uzasadniały przejęcie tej inicjatywy przez radnych?
Na komisji usłyszałem odpowiedź: „Bo mogą”. Owszem, mogą. Ale czy powinni?
Moim zdaniem radni powinni podejmować takie działania wtedy, gdy przemawia za nimi wyraźny interes publiczny, a nie interes pojedynczego właściciela nieruchomości.
I jeszcze jedna rzecz.
Nie jest prawdą, że radni, uruchamiając procedurę, jedynie rozpoczynają dyskusję na ten temat – tak przynajmniej argumentowali wnioskodawcy. Uruchomienie procedury oznacza również konkretne działania administracyjne i wydatki, które ostatecznie ponoszą podatnicy.
Warto zadać sobie jeszcze jedno pytanie: czy w ten sposób nie tworzymy precedensu, w którym zamiast dotychczasowej, przewidzianej procedury, sprawy dotyczące konkretnych nieruchomości będą załatwiane przez inicjatywy radnych?
Tekst nie został napisany przez AI 😀