Fundacja Brata Symeona

05/05/2026

5 maja — Światowy Dzień Walki z Dyskryminacją Osób z Niepełnosprawnościami
To nie tylko data.
To przypomnienie, że równość zaczyna się w codziennych gestach, słowach i decyzjach.
Dyskryminacja często nie krzyczy, bywa cicha i niezauważona.
Dlatego tak ważna jest uważność i reagowanie.
👉 Każdy z nas ma wpływ.

28/04/2026

Warto posłuchać!

2 likes. "Teepa Snow | Szkolenie on-line dla Opiekunów | Demencja u Podopiecznego"

27/04/2026

"Jak ja się czuję"

Kiedy ktoś zapyta, jak ja się dziś czuję,
Grzecznie mu odpowiadam, że "dobrze, dziękuję".
To, że mam artretyzm, to jeszcze nie wszystko,
Astma, serce mi dokucza i mówię z zadyszką,
puls słaby, krew moja w cholesterol bogata...
Lecz dobrze się czuję, jak na moje lata.
Bez laseczki teraz chodzić już nie mogę,
choć zawsze wybieram najłatwiejszą drogę.
W nocy przez bezsenność bardzo się morduję,
ale przyjdzie ranek... znów dobrze się czuję.
Mam zawroty głowy, pamięć "figle" płata,
lecz dobrze się czuję, jak na moje lata!
Z wierszyka mojego ten sens się wywyodzi,
że kiedy starość i niemoc przychodzi,
to lepiej zgodzić się ze strzykaniem kości
i nie opowiadać o swojej starości.
Zaciskając zęby z tym losem się pogódź
i wszystkich wokoło chorobami nie nudź!
Powiadają: "Starość okresem jest złotym",
kiedy spać się kładę, zawsze myślę o tym...
"Uszy" mam w pudełku, "zęby" w wodzie studzę,
"oczy" na stoliku, zanim się obudzę...
Jeszcze przed zaśnięciem ta myśl mnie nurtuje:
"Czy to wszystkie części, które się wyjmuje?"
Za czasów młodości (mówię bez przesady)
łatwe były biegi, skłony i przysiady.
W średnim wieku jeszcze tyle sił zostało,
żeby bez zmęczenia przetańczyć noc całą...
A teraz na starość czasy się zmieniły,
spacerkiem do sklepu, z powrotem bez siły.
Dobra rada dla tych, którzy się starzeją:
niech zacisną zęby i z życia się śmieją.
Kiedy wstaną rano, "części" pozbierają,
niech rubrykę zgonów w prasie przeczytają.
Jeśli ich nazwiska tam nie figurują,
to znaczy, że ZDROWI I DOBRZE SIĘ CZUJĄ.
Wisława Szymborska

21/04/2026

18/04/2026

Dzień Pacjenta w Śpiączce obchodzony jest każdego roku 18 kwietnia. Jest to dzień, który ma na celu podkreślenie ważności wsparcia i opieki nad pacjentami będącymi w śpiączce lub stanach minimalnej świadomości.
Podczas tego dnia organizowane są różnego rodzaju wydarzenia edukacyjne, kampanie informacyjne oraz akcje charytatywne mające na celu zwiększenie świadomości społecznej na temat potrzeb i wyzwań, jakie stoją przed pacjentami w śpiączce oraz ich bliskimi.
Dzień Pacjenta w Śpiączce jest również okazją do podziękowania personelowi medycznemu i opiekunom za ich zaangażowanie i troskę w opiece nad pacjentami w stanie śpiączki.
Ważne jest, aby pamiętać o tych, którzy nie mają możliwości komunikacji i samodzielności, oraz o tym, jak ważne jest wsparcie i opieka dla osób znajdujących się w stanie minimalnej świadomości.

29/03/2026

21/03/2026

🌿Pierwszy dzień wiosny 🌿
Dziś świat budzi się na nowo.
Z każdym promieniem słońca, z każdym śpiewem ptaków wraca nadzieja cicha, ale niezwykle silna.
W Fundacji Brata Symeona wierzymy, że wiosna to nie tylko pora roku. To stan serca.
To moment, w którym możemy zacząć od nowa — z większą uważnością, czułością i otwartością na drugiego człowieka.
🌱 Niech ta wiosna przyniesie więcej dobra,
więcej spotkań, które zostają w sercu,
więcej uśmiechów nawet tych najmniejszych.
Bo czasem wystarczy obecność, dobre słowo, chwila zatrzymania…
aby czyjś świat znów zakwitł. 🌼
Dziękujemy, że jesteście z nami i razem tworzymy przestrzeń pełną troski i bliskości.

17/03/2026

Samotność a zdrowie "
–opowiadanie z morałem

Pani Anna miała siedemdziesiąt pięć lat i niewielkie mieszkanie na spokojnym osiedlu. Kiedyś w jej domu było bardzo głośno – dzieci biegały po korytarzu, mąż czytał gazetę przy stole, a w kuchni zawsze coś pachniało.
Dziś było inaczej.
Dzieci mieszkały w innych miastach, mąż odszedł kilka lat temu, a w mieszkaniu najczęściej słychać było tylko tykanie zegara. Pani Anna zaczęła coraz częściej mówić:
– Chyba coś mi znowu dolega…
Raz bolała ją głowa, raz plecy, innym razem mówiła, że nie ma na nic siły. Poszła więc do lekarza.
Lekarz zbadał ją dokładnie, przejrzał wyniki i powiedział spokojnie:
– Pani Anno, wyniki ma pani całkiem dobre. Proszę mi tylko powiedzieć jedną rzecz… czy ma pani z kim porozmawiać w ciągu dnia?
Pani Anna zamyśliła się.
– Wie pan doktorze… czasem z sąsiadką na klatce. Czasem przez telefon z córką. Ale tak na co dzień… to raczej jestem sama.
Lekarz uśmiechnął się łagodnie.
– Czasami zdrowie nie zależy tylko od leków. Człowiek potrzebuje rozmowy, śmiechu i spotkań z innymi ludźmi.
Pani Anna długo myślała o tych słowach. Kilka dni później zobaczyła ogłoszenie o spotkaniach seniorów w pobliskim klubie.
Na pierwsze spotkanie poszła trochę nieśmiało. Ale ktoś zaprosił ją do stołu, ktoś zapytał jak ma na imię, ktoś opowiedział zabawną historię.
Po godzinie śmiała się razem z innymi.
Po kilku tygodniach zauważyła coś ciekawego. Spała lepiej. Miała więcej energii. Nawet bóle głowy pojawiały się rzadziej.
Pewnego dnia powiedziała do koleżanki z klubu:
– Wie pani co? Chyba najlepszym lekarstwem na samotność jest drugi człowiek.
Koleżanka uśmiechnęła się i odpowiedziała:
– A najlepszym lekarstwem na zdrowie… jest trochę radości każdego dnia.

Morał
Samotność może wpływać na nasze zdrowie , na samopoczucie, sen, energię i nawet na ciało.
Człowiek potrzebuje drugiego człowieka tak samo jak ruchu, jedzenia czy odpoczynku.
Czasem mała rzecz – rozmowa, wspólny spacer, spotkanie przy herbacie może zrobić dla naszego zdrowia więcej niż się spodziewamy.

23/02/2026

Zapraszam Was do przeczytania mojego artykułu w magazynie Wyrazisty.pl.
To tekst o seniorach – ale tak naprawdę o nas wszystkich. O godności, która nie ma daty ważności. O sprawczości zamiast „organizowania czasu”. O pytaniu: „Czego pani potrzebuje?” zamiast przekonania, że wiemy lepiej.
Starzejemy się jako społeczeństwo. To nie jest temat „na później” ani „dla innych”. To sprawdzian naszego człowieczeństwa tu i teraz.
Jeśli wierzysz, że jesień życia może być czasem mądrości, widzialności i sensu – przeczytaj.
Jeśli chcesz budować kulturę szacunku i dialogu międzypokoleniowego – przeczytaj.
Jeśli czujesz, że seniorzy zasługują na więcej niż ciszę i samotność – przeczytaj.
Bo godność nie kończy się wraz z przejściem na emeryturę.
A zmiana zaczyna się od rozmowy.

https://wyrazisty.pl/godnosc-nie-ma-daty-waznosci/ -toc__heading-anchor-0

Godność seniorów to kwestia często pomijana. Ludzie, którym dużo zawdzięczamy, zasługują na naszą uwagę. Zapraszamy do lektury artykułu.