30/08/2025
Mga anak, pakinggan ninyo ang isang lumang kasaysayan ng ating mga ninuno…
Noon, bago pa dumating ang mga dayuhan at mga ospital, ang lakas ng tao ay nakaugat sa kalikasan. Kapag may pag-ibig na hinahangad, o puso na nais lapitan, tinatawag ang babaylan o albularyo.
Sa ilalim ng buwan, sila’y nagtitipon. Dala ang dahon ng sampaguita at tanglad, butil ng asin, at tubig sa banga. Sa gitna ng sinding kandila at usok ng insenso, inuusal ang mga orasyong latin na minana pa sa matatanda. Ang usok—sinasabing tulay upang makarating ang hiling sa mga anito.
Hindi gayuma ang tumatalab, kundi ang paniniwala, ang dasal, at ang lakas ng kaluluwa ng tao. Kaya nga’t kapag ang puso’y bukas, nagiging malambot kahit bato, at kapag ang damdamin ay taimtim, nagiging matatag ang sumpa ng pag-ibig.
Ito ang pamana sa atin: na bawat halaman, bawat dasal, at bawat lihim na salita ay may bisa, sapagkat bahagi ito ng ating pagkatao at kasaysayan