21/09/2026
: ๐๐๐๐ฟ๐ ๐ฝ๐๐๐ผ๐ฟ๐ ๐ผ๐๐ ๐๐ผ๐๐ผ๐๐๐ผ๐๐ผ๐. ๐๐๐๐ฟ๐ ๐๐ผ๐๐ผ๐ ๐ผ๐๐ ๐๐ผ๐๐๐๐๐๐ผ๐๐ผ๐.
Sa araw na ito, ating inaalala ang pagpapatupad ng Batas Militar sa Pilipinas noong ika-21 ng Setyembre 1972โhindi upang papurihan ang panahong iyon, kundi upang alalahanin ang mga naging biktima nito at ang isang madilim na bahagi ng ating kasaysayan. Sa panahong ito, nakaranas ang mga Pilipino ng kawalan ng kalayaan, pang-aabuso, at maging pagkakasawi ng maraming Pilipino dahil sa kanilang pagboses at paglaban sa rehimeng Marcos Sr.
Bilang mga kabataan, maaaring wala tayong personal na karanasan sa Batas Militar dahil hindi pa tayo ipinapanganak noon. Ngunit ang kawalan ng personal na karanasan ay hindi dapat maging dahilan upang talikuran ang kasaysayan. Hindi kailangang naranasan natin mismo ang isang pangyayari upang kilalanin ang bigat at epekto nito. Ang pagbabalik-tanaw sa nakaraan ay hindi simpleng pag-alaala lamangโito ay isa sa maraming paraan upang mas maunawaan natin ang kasalukuyan, makapagpasya nang mas maingat, at kilalanin ang kahalagahan ng kalayaan, demokrasya, karapatang pantao, at isang pamahalaang may malasakit at pananagutan sa mamamayan.
Hindi natin kailangang maranasan ang nangyari noon upang maunawaan ang lupit at higpit ng rehimeng Marcos Sr. Ang kailangan natin ay mga taingang handang makinig at mga isipang handang umunawa sa mga salaysay ng mga taong mismong nakaranas ng dahas ng Batas Militar. Hindi natin kailangang makita ang sakit upang kilalanin na may mga Pilipinong nasaktan, nawala, at inabuso. Hindi natin kailangang maging saksi sa isang pangyayari upang tumindig sa panig ng katotohanan tungkol dito.
Kaya sa araw na ito, nakikiisa ang START AIT sa paggunita at pag-alaala sa mga naging biktima ng pagpapatahimik gamit ang dahas, pagbaba ng ekonomiya, pagpapalaganap ng takot sa buong bansa, pagsara ng mass media, at kawalan ng kalayaan sa pagpapahayag. Ito ang panahon upang alalahanin ang mga boses na pinatahimik, ang mga pamilyang nawalan ng kanilang mga mahal sa buhay, at ang mga Pilipinong nagpatuloy na manindigan para sa ating kalayaan at mga karapatan.
Huwag nating hayaang mabaon sa limot ang mga aral ng nakaraan. Dahil ang kasaysayan ay hindi lamang tungkol sa mga nangyari noon. Ito rin ay paalala sa kung anong uri ng kinabukasan ang dapat nating pangalagaanโisang kinabukasang hindi kailangang muling pagdaanan ang parehong sakit upang matutong manindigan para sa kalayaan, karapatang pantao, at katotohanan.