26/01/2026
Nandito tayo ngayon hindi lang para magsalita, kundi para manindigan.
Hindi lang para magreklamo, kundi para ipagtanggol ang ating kinabukasan.
Ang bundok ay hindi kalaban ng kaunlaran.
Ang bundok ay buhay.
Diyan nanggagaling ang ating tubig, ang hangin na ating nilalanghap, at ang lupang nagpapakain sa ating mga pamilya.
Ngunit ano ang nangyayari ngayon?
Ang bundok ay hinuhukay, ginigiba, at winawasakโ
kapalit ng panandaliang tubo,
kapalit ng interes ng iilan.
Kapag winasak ang bundok,
kasama nitong guguho ang ating mga tahanan.
Kapag pinasok ng mina ang bundok,
kasama nitong papasok ang baha, landslide, at gutom.
Sino ang unang tinatamaan?
Hindi ang may-ari ng kompanya.
Hindi ang nasa opisina.
Kundi ang karaniwang mamamayanโ
ang magsasaka, ang mangingisda, ang mga bata, at ang susunod na henerasyon.
Hindi natin minamana ang lupa mula sa mga nauna sa atinโ
hinihiram lamang natin ito sa ating mga anak.
Kaya malinaw ang ating panawagan:
IPAMANA, HUWAG IPAMINA!
Ipamana ang bundok na buhay,
huwag ipamina ang bundok na patay.
Ang tunay na kaunlaran ay may malasakit,
may pananagutan,
at may paggalang sa kalikasan.
Sa ating pagkilos ngayon,
ipinapakita natin na may boses ang mamamayan,
at may laban ang kalikasan.
Para sa bundok.
Para sa buhay.
Para sa kinabukasan.