13/05/2026
Paalam, Kababata🕊️
Naalala mo pa ba ang mga hapon
na tayo’y walang ibang iniisip
kundi ang tumawa, tumakbo, at mangarap?
Mga paa nating sugatan sa kakalaro,
mga pusong musmos na walang takot sa bukas.
Akala ko noon,
habang buhay tayong magkakasabay.
Akala ko ang pagkakaibigang nabuo
sa ilalim ng araw at ulan
ay hindi kayang tangayin ng panahon.
Pero heto tayo ngayon—
unti-unting nilalayo
ng tadhana at pagkakataon.
Masakit palang tanggapin
na ang dating araw-araw mong kasama
ay magiging alaala na lamang.
Paano ba magpaalam
sa taong naging bahagi ng kabataan mo?
Sa taong saksi
sa una mong luha, tawa, at pangarap?
Kung maaari lang,
gusto kong ibalik kahit sandali
ang panahong wala tayong iniisip
kundi ang maging masaya.
Ngunit ang panahon ay hindi marunong lumingon.
Kaya ito na marahil ang pinakamabigat kong salita—
Paalam, kababata.
Dalhin mo sana ang lahat ng masasayang alaala natin.
At kahit magkalayo na tayo,
mananatili kang bahagi
ng puso at pagkatao ko habang buhay.
🕊️
