05/08/2026
Nog wat leesvoer en stof om na te denken👇
Ook onze eerste gedachte was ook toen: zullen we? Maar nee, toch maar niet. Wat je aandacht geeft groeit. Maar deze is zo goed verwoord dat we deze zeker moeten delen ! Geniet ervan !
Auteur Wolfskracht :
Op 25 juli publiceerde De Telegraaf een column van Johan Derksen onder de titel "Johan Derksen: 'Veeboeren zien het jachtgeweer als laatste oplossing'".
Mijn eerste gedachte was: zal ik? Nee, toch maar niet. Wat je aandacht geeft groeit. Maar soms groeit onzin ook gewoon door wanneer niemand haar tegenspreekt.
Derksen mag vinden wat hij wil. Hij mag scherp zijn, overdrijven en provoceren, dat is tenslotte zijn handelsmerk. Maar wie cijfers, wetgeving en politieke geb***tenissen gebruikt om zijn mening gewicht te geven, moet niet vreemd opkijken wanneer iemand controleert of dat gewicht niet voornamelijk uit gebakken lucht bestaat.
Daarom toch maar wel.
Johan Derksen heeft een format ontdekt dat vrijwel altijd werkt: kies een reëel probleem, blaas het op tot een noodtoestand en verdeel de wereld vervolgens in slachtoffers en freaks.
Enkele jaren geleden vertelde hij aan een lacherige televisietafel een verhaal over een bewusteloze vrouw en een kaars. Toen de ophef ontstond, veranderde hij zijn lezing. Nu buigt hij zich in De Telegraaf over de wolf. Opnieuw veel bravoure, weinig zorgvuldigheid.
Wolven zijn "moordlustig", natuurbeschermers "wolvenfreaks" en "linkse drammers", bestuurders "machtswellustelingen" en wie naar de rechter stapt, doet mee aan een "irritante trend". Zoveel etiketten, zo weinig argumenten.
Dat veeschade ernstig is, staat buiten kijf. Voor getroffen veehouders kunnen de gevolgen ingrijpend zijn. Maar wie zegt voor hen op te komen, kan niet om de vraag heen hoe de dieren waren beschermd. WUR stelt dat bij verreweg de meeste schadegevallen geen of onvoldoende wolfwerende maatregelen waren genomen en dat de schade zich concentreerde bij een beperkte groep herhaaldelijk getroffen veehouders. Met spierballentaal alleen houd je nog geen wolf buiten de wei.
Dan Derksens rekensom. Ruim 3.300 gedode gehouden dieren, waarvan meer dan 97 procent schapen, afgezet tegen 131 genetisch aangetoonde wolven komt rekenkundig neer op ongeveer 25 dieren per wolf. WUR gebruikt die verhouding als geschat landelijk gemiddelde om Nederland met andere Europese landen te vergelijken. Als vergelijkingscijfer heeft dat betekenis, maar het zegt niet hoeveel dieren iedere afzonderlijke wolf heeft gedood. Die 131 omvatten alle wolven die in de loop van 2025 via DNA werden vastgesteld. Derksen maakt van een landelijk kengetal niettemin een uitspraak over “iedere wolf in Nederland”.
Dat is alsof je alle doelpunten in de Eredivisie deelt door alle spelers die dat seizoen op het wedstrijdformulier stonden, en vervolgens beweert dat iedere speler persoonlijk dat gemiddelde heeft gescoord, inclusief de reservespelers die geen minuut hebben gespeeld.
Zo wordt ook een besluit van de regering ineens een "omzeiling van het kabinet". Derksen bedoelt vermoedelijk dat een AMvB niet dezelfde behandeling door de Tweede en Eerste Kamer doorloopt als een gewone wet, maar verwart daarbij het parlement met het kabinet. Dat laatste omzeilen met een besluit dat het zelf behandelt, zou inderdaad een knap staaltje zijn. Een opfriscursusje staatsinrichting lijkt hier dan ook geen overbodige luxe.
Ook het verhaal dat "de politiek" de urgentie negeerde, is te gemakkelijk. Op 9 juni vroeg BBB om het debat nog voor het zomerreces te houden. Dat verzoek werd gesteund door CDA en VVD, maar kreeg geen meerderheid, mede omdat nog een debat ten koste zou gaan van de behandeling van wetgeving. Dat is iets wezenlijk anders dan een politiek die de prioriteit en relevantie van het onderwerp negeert. Een volle agenda is nu eenmaal een minder smeuïg verhaal dan een onverschillig kabinet.
Bovendien had de Kamer eerder met een brede meerderheid de motie-Kostić aangenomen. Die vroeg de regering geen verdere stappen te zetten totdat een nieuw kabinet was aangetreden en de Kamer het gewijzigde besluit had kunnen inzien en daarover een definitief oordeel had kunnen geven. Ook Erkens' eigen VVD stemde voor.
Erkens schreef op 8 juni zelf nog dat hij voornemens was de AMvB pas na het plenaire wolvendebat te laten vaststellen. Nog voordat dat debat had plaatsgevonden, rondde hij de procedure af, het besluit dateert van 7 juli. In zijn eigen beslisnota staat dat de Kamer nog geen definitief oordeel had gegeven en dat het laatste deel van de motie wegens tijdsdruk niet werd uitgevoerd. Dat is geen staatssecretaris die noodgedwongen moest ingrijpen. Dat is een bewindspersoon die zijn eerder aangekondigde volgorde inruilde voor een zelfgekozen deadline.
Derksen schrijft daarnaast dat provincies en gemeenten vergunningen kunnen afgeven om een wolf af te schieten. Voor een afzonderlijke vergunning om een wolf te doden zijn Gedeputeerde Staten het bevoegd gezag. Een burgemeester kan bij acuut gevaar noodbevoegdheden inzetten, maar dat is iets anders dan een gemeentelijke afschotvergunning. Gemeenten hebben niet ineens een afschotloket gekregen waar een wethouder tussen twee bouwvergunningen door een vergunning voor het doodschieten van een wolf kan uitprinten.
De werkelijkheid rond illegaal afschot is minder heroïsch dan "geheime missies" doet vermoeden. Verborgen illegale sterfte bemoeilijkt een betrouwbare vaststelling van de populatieontwikkeling. Omdat vergunningverlening mede steunt op actuele populatiegegevens en een toets aan de staat van instandhouding, kan dat ook de onderbouwing van aanvullend legaal afschot bemoeilijken. Een stroper kan zo zijn eigen pleidooi voor ruimer beheer ondermijnen. Om maar in voetbaltermen te blijven: hij scoort mogelijk in eigen doel, terwijl Derksen langs de lijn staat te juichen. Zelfs de strafmaat die Derksen noemt, klopt niet. Voor het opzettelijk illegaal doden van een wolf geldt niet maximaal drie jaar cel of €20.000 boete. Het wettelijke maximum is zes jaar gevangenisstraf, een taakstraf of een geldboete van de vijfde categorie. Voor feiten gepleegd vanaf 1 januari 2026 kan die boete oplopen tot €110.000.
Ook de vergelijking met het Vondelpark noemt Derksen "treffend". Een complex juridisch, ecologisch en bestuurlijk vraagstuk wordt zo gereduceerd tot stad tegen platteland. Handig, dan hoeft niemand het nog te hebben over bescherming, preventie, uitvoering of een staatssecretaris die zijn eigen aangekondigde volgorde plotseling niet meer zo belangrijk vond.
Dan de Partij voor de Dieren, die volgens Derksen zou moeten "opkomen" voor de dieren die door wolven worden gedood. Daarmee behandelt hij natuurlijke predatie alsof het een moreel vergrijp is, en alsof erkenning van de ecologische rol van de wolf automatisch betekent dat het lot van gehouden dieren er niet toe doet. Het wachten is op de dag dat hij een leeuw op de savanne voor het gerecht sleept wegens majesteitsschennis tegen de gnoe. Een wolf is echter geen ideoloog, activist of seriemoordenaar, maar een roofdier. Dat kadavers en prooiresten voedsel bieden aan raven, zeearenden, marters en andere dieren is geen fantasie van "losgeslagen idealisten", maar gewone ecologie. Dat maakt het verlies van gehouden dieren niet wenselijk en betekent evenmin dat zij onbeschermd als voedselvoorraad moeten dienen; het betekent alleen dat roofdieren en aaseters een functie hebben binnen een ecosysteem, ook wanneer die werkelijkheid niet in Derksens morele tweedeling van daders en slachtoffers past.
Misschien zegt Derksens ergernis over organisaties die naar de rechter stappen nog wel het meest over zijn houding. Hij noemt dat een "irritante nieuwe trend om je zin te krijgen". Rechtsbescherming is echter geen hinderlijke hobby. Het is de mogelijkheid om te laten toetsen of een overheid zich aan haar eigen regels houdt. De rechter is daarbij geen verlengstuk van "wolvenlovers", net zomin als een rechter die een boer gelijk geeft plotseling onderdeel is van de agrarische lobby. De rechtsstaat bestaat niet alleen wanneer de uitspraak Johan Derksen goed uitkomt.
Dezelfde Derksen die graag terugblikt op een generatie die “in opstand tegen gezag” kwam en “overal sc**jt aan had”, juicht nu een staatssecretaris toe die het laatste deel van een breed aangenomen motie niet uitvoerde. Gezag trotseren was kennelijk bewonderenswaardig zolang Derksen zelf tegen het gezag aanschopte. Wanneer een staatssecretaris echter aan de wens van de Kamer voorbijgaat en dat Derksen goed uitkomt, heet het ineens daadkracht.
Voor iemand die kritiek jarenlang heeft kunnen wegzetten als gezeur, humorloosheid of gebrek aan incasseringsvermogen, is die ergernis over anderen die verantwoording eisen nogal veelzeggend.
Deze column staat inhoudelijk allerminst als een huis, maar scoort wel op verontwaardiging. Haal de scheldwoorden, karikaturen, verdraaiingen en opgeklopte verontwaardiging weg, en er blijft bitter weinig over.
Houd je bij voetbal, Johan. En bij blues. Zelf schreef je dat blues meer inhoud heeft dan het geblèr van smartlappen. Je column heeft verdacht veel weg van dat laatste.
Voor wie na dit alles nog tijd, geduld en een hoge tolerantie voor losse "feiten" over heeft: hier de link naar de column zelf: 👇
https://www.telegraaf.nl/lifestyle/vrije-tijd/johan-derksen-veeboeren-zien-het-jachtgeweer-als-laatste-oplossing/153561314.html
