Wat ons bewoog en wat ons nog steeds drijft;
Vechten tegen een blinde vlek sinds 1999
Stichting de Vrolijkheid is opgericht in 1999 en sinds 2000 voeren we projecten uit. De aanleiding was toen net zo duidelijk als nu. Er is een vergeten groep in het asielbeleid en de opvang van asielzoekers: de kinderen. In Nederland is veel kennis over kinderen die indringende ervaringen hebben (Tweede Wereldo
orlog, War Child). We weten wat deze kinderen nodig hebben om op te groeien tot gezonde volwassenen. Maar die kennis en ervaring werden nooit toegepast op de kinderen in asielzoekerscentra. Een blinde vlek, waar we met hart en ziel tegen blijven vechten. Niet telkens opnieuw het wiel uitvinden
Veel goede doelen bekommeren zich weliswaar om vluchtelingen en kinderen – maar niet eentje om de kinderen in de azc's. Daarnaast waren er wel theatermakers, musici en creatief therapeuten die zich inzetten voor kinderen en jongeren in asielzoekerscentra. Maar die individuele en incidentele initiatieven leiden, ondanks alle goede bedoelingen, maar al te vaak tot het telkens opnieuw uitvinden van hetzelfde wiel. Hoogste tijd dus, voor een organisatie die als een paraplu zou kunnen werken voor bestaande initiatieven. En die nieuwe paden zou kunnen bewandelen. We zijn er nog niet
Een deel van de kinderen in asielzoekerscentra kan nu af en toe z'n onzekere situatie even vergeten en z'n ervaringen verwerken - dankzij de musici, theatermakers en kunstenaars van Stichting de Vrolijkheid. Ons doel is om álle kinderen in azc’s te bereiken. We willen er elke week zijn. Structureel. Ook de kinderen die we nu nog niet bereiken. We willen hun vertrouwen winnen en ze een veilige plek bieden. Dat moet kunnen.
