14/06/2026
Afgelopen vrijdag en zaterdag reden we met een grote gezellige groep Bart en Tijn’ers de Stofwisseltour 2026. Eén van onze teamleden schreef zo’n mooi verslag hoe hij deze dagen ervaren heeft, dat we dit graag met jullie delen ‼️ 💙
Dankjewel Hidde 😘 mooier kunnen we het zelf niet verwoorden. We hebben de schrijver van het gedicht dat Judith voorgedragen heeft om toestemming gevraagd om het te mogen delen. Zodra die er is, zullen we dat uiteraard doen 😊
Enorm bedankt EDCR dat we weer bij jullie mochten starten, voor jullie gulle donaties en nooit aflatende steun 🙏🏼
Ook dank aan Dr. Hidde Huidekoper voor de hartelijke ontvangst in het. Erasmus UMC in Rotterdam en de heerlijke lunch 🥯 🥣
Zeker ook dank aan de organisatie van Stofwisseltour, jullie hebben weer een geweldig evenement weggezet
en last nut zeker not least dank aan ons team Bart en Tijn’ ers. Wat hebben we samen mooie dagen gehad: Samen gefietst, samen gewandeld, samen gelachen, samen gehuild, samen een borreltje gedronken, samen lekker gegeten en vooral samen genoten van onze verbondenheid en onze daadkracht om meer aandacht te vragen voor stofwisselingsziekten en onderzoek mogelijk te maken zodat onze missie snel werkelijkheid mag worden:
Elk kind een kans!
Het verslag van Hidde:
💙 Stofwisseltour 2026 💙
Inmiddels weer thuis van de Stofwisseltour 2026. Weer twee dagen op pad geweest met onze super mooie groep Bart en Tijn’ers. Hoe zagen deze twee dagen er uit? Nou ik zal dat eens kort beschrijven. Bijna 300km in de benen 🚴♂️
Vrijdag ochtend vroeg uit bed. Waarvoor? We gaan van Roosendaal richting het UMC in Rotterdam voor een ontmoeting met de artsen die zich bezig houden met stofwisselingsziekten en de behandelingen. Maar verdorie wat hoor ik net na het opstaan, regen? Verdomme het zal toch niet hè.. Even slaat de twijfel toe. Naar Rotterdam en dan zeiknat worden? 😱 Buien radar bekeken maar daar werd je nou ook niet heel blij of zekerheden van. Toch maar met de auto die kant op en de veilige weg nemen? Maar ho is even jongen… wat zit je nou te ze**en. Waar gaan we dit voor doen? Voor kinderen met een stofwisselingsziekte. Hebben die een keuze? Nee dit hebben dat niet, dus stoppen met zeuren en gewoon de fiets op en dan maar zeiknat!
Zo op naar Rotterdam met 15 man zoiets. En wat denk je.. gewoon droog hè! Aangekomen in Rotterdam voor een goed verzorgde lunch. Daarna op naar Doorn. Nog 80km te gaan. Maar dit werd een makkie, wind in de rug!
Het werd ons wel heel makkelijk gemaakt, terwijl die kindjes dat nooit maar dan ook nooit hebben 😢 Dat besef kreeg ik toch meerdere keren onderweg.
Eénmaal aangekomen gelijk door naar de hotelkamer voor een lekkere do**he. Toch wel lekker. Op naar het diner. Waar we lekker gegeten en gedronken hebben. Maar vooral heel veel gelachen samen met elkaar. Wat blijft dat toch een mooie groep mensen bij elkaar. En blij dat ik daar toch elke keer bij kan zijn.
Zaterdag.. tijd voor dag 2. De Stofwisseltour 2026. Veel harde wind, maar ook dat gaan we gewoon weer doen. Het is droog, dus we gaan het gewoon doen. Halvewege de dag was het tijd voor de lunch met aansluitend de herdenking voor alle kindjes die de strijd hebben verloren van deze verschrikkelijke oneerlijke strijd! Onze Judith las nog een gedicht voor, zoals alleen zij dat kan. Pffff de tranen rolden over mijn wangen, maar niet alleen bij mij. Iedereen om mij heen had hetzelfde. Een indrukwekkende minuut stilte volgde, dat komt binnen 😢
Daarna weer door voor de laatste kilometers met nog meer wind. Maar ook dat was allemaal geen enkel punt voor de groep.
Na de tocht lekker kunnen do**hen en met z’n allen een welverdiend drankje genomen en geproost op een super mooi weekend.
Maar dan wachten we nog op één ding. De bekendmaking van het opgehaalde bedrag. Tromgeroffel…. €60.000! 🤩
Het blijft bijzonder mooi om dit mee te maken en onze lieverds Marcus en Judith te steunen in alle mogelijkheden die we hebben. En dit houdt natuurlijk niet op. We blijven doorgaan en doorgaan. Het klinkt altijd hard als Marcus en Judith zeggen dat het voor hun kanjers Bart & Tijn te laat is, maar zo is het verdomme wel 😢 Ik typ dit nu met tranen in m’n ogen, omdat het zo oneerlijk is!
Maar wij doen dit omdat dit gewoon niet mag gebeuren. Ieder kind verdient een kans.
En hou nou eens allemaal op met niks doen. Kom nou ook eens in actie en help mee. Want met niets doen verandert er natuurlijk niets. Helpen kan op allerlei manieren, verdiep je erin of neem contact op. Onderzoek is en blijft kei en keihard nodig. Wij gaan door met z’n allen💙
Organisatie bedankt voor alles! Op naar de volgende 💪
