04/02/2025
Wat een mooi portret op Wij zijn De Stad - Middelburg van onze vaste bezoeker Victor.
Victor is De Stad!
Tot vier jaar geleden hadden we op dit platform (én in de Middelburgse & Veerse Bode) de rubriek 'Zij zijn De Stad'. Daar stopten we mee op het moment dat we van correspondent redacteur van die krant werden. Inmiddels werken we al bijna een jaar niet meer voor de Bode, maar de oude rubriek keert hier voorlopig toch niet terug, omdat toch altijd wat meer tijd in gaat zitten dan in andere bijdragen en er ook nog zo veel ander werk te doen is.
Voor Victor maken we nu een uitzondering, met een wat korter portret. Met hem zouden we een paar jaar geleden al eens rond de tafel gaan zitten, maar uiteindelijk zag hij er vanaf. Eind vorig jaar kwam hij er zelf op terug. “Zullen we er nu ècht voor gaan?” Wij vonden het een goed plan. “Deal!”
Victor. We kennen hem al een jaartje of 35. Toen we als pubers voor het eerst in café Seventy-Seven kwamen zagen we hem daar al. Een drinker is Victor niet, integendeel, maar Seventy is wel zijn stamkroeg.
Anno 2025 komt hij er nog steeds graag, ook al is dat meestal alleen in het weekend, en niet al te lang. Maar áls hij er is dan groet hij alle bekenden altijd enthousiast en begint hij meestal wel een praatje. Soms over het weer of andere alledaagse onderwerpen, maar nog veel vaker over de geschiedenis van Middelburg. Met name de Tweede Wereldoorlog kan rekenen op zijn interesse. Soms komt hij ook met totaal onverwachte onderwerpen, als hij daar net iets over heeft gelezen of gehoord.
Tot ons gesprekje, twee weken geleden, wisten we eigenlijk niet eens wat de achternaam van Victor is. Dat vroegen we hem dus eerst. “Hoffmann! Met dubbele f en dubbele n!” Toen we informeerden of hij wellicht van Duitse afkomst legde hij uit dat zijn vader inderdaad Duits was, maar zijn moeder Nederlands-Indonesisch. “Zij werd geboren in Pontianak, op Borneo, en ontmoette mij vader later in Nederland, in Den Bosch. Zelf woonde ik daar tot mijn dertiende (ik ben van 7 april 1956) daarna verhuisde ik naar Middelburg.”
Als kind met een verstandelijke beperking werd Victor eind jaren 60 een cliënt van het toenmalige Vijvervreugd. In de loop van de jaren woonde hij op diverse adressen, in verschillende delen van de stad. Op de Balans bijvoorbeeld, maar ook in Middelburg-Zuid, bijvoorbeeld en in Nieuw-Middelburg. Sinds 2022 woont hij met 63 anderen op de locatie Rittenburg, aan de J.V. Sprengerlaan. Daar heeft hij het naar zijn zin. Het is misschien wel de fijnste plek waar hij ooit heeft gewoond, in Middelburg. Hij heeft er zijn eigen appartementje, maar er gebeurt ook genoeg in groepsverband. Zo wordt er ook samen gegeten.
Victor komt graag in de stad. “Ik houd van het stadhuis en andere monumenten, en ik ga graag even kijken als er evenementen zijn." Feesten als de intocht van Sinterklaas en de kleedjesmarkt op bevrijdingsdag behoren tot zijn favorieten. We herinneren ons nog goed dat hij een jaar of twintig geleden zélf verkleed als Sinterklaas naar de stad kwam. Zijn mijter stond niet helemaal recht en de baard was ook wat rommelig, maar hij zag er prachtig uit. Hij deed het zomaar. “Dat vond ik gewoon leuk”, zegt hij nu.
Victor heeft wel zo zijn vaste plekken om te bezoeken. Behalve in Seventy-Seven komt hij ook graag in het Hofje Onder den Toren, na de kerkdienst. Die bezoekt Victor ook altijd trouw.
Maar waar Victor pas echt om bekend staat is zijn fenomenale geheugen op bepaalde vlakken. Hij weet van heel veel mensen de geboortedatum uit het hoofd. Vaak ook nog met de juiste dag van de week erbij. Hij heeft geen flauw idee hoe dat komt. “Dat weet ik niet hoor, het gaat vanzelf. Jullie zijn geboren op een maandag, eej?”
Victor hoeft niet meer te werken, maar op de dagbesteding van 's Heeren Loo mag hij nog altijd graag reparatiewerk doen aan elektronische apparatuur. Dat is al vele jaren een hobby van hem. Of het nu gaat om oude radio’s, platenspelers of bandrecorders: hij knutselt er graag aan. Dat vindt hij leuker dan het werk dat hij vroeger deed in de sociale werkplaats van Arduin, of bij de kringloop in Vlissingen. Daar zette hij onder meer vloerwissers in elkaar. Ook mooi, maar toch minder spannend.
Verhuizen hoeft van Victor niet meer zo nodig en uit Middelburg wil hij al helemaal niet meer weg: “ik voel me hier thuis en en blijf hier tot ik oud ben!”
Dat is mooi Victor. We hopen je nog lang te mogen zien in onze stad!
