27/06/2026
BEZOEK AAN HET NATUURHULPCENTRUM
Op 27 Juni 2026 bezocht IVN Kerkrade met 10 andere personen het Natuurhulpcentrum in Obglabbeek. Deze excursie was georganiseerd door Bernadette van Lanen.
Via een moderne receptie, met natuurwinkel en zeer ruime filmzaal/ontmoetingsruimte gingen we het groot opgezette centrum binnen.
De gids ter plekke startte voor ons een half uur durende presentatiefilm over de geschiedenis en doelstellingen van het Natuurhulpcentrum.
In 1976 vond de 16-jarige Sil Janssen een gewonde duif en nam die mee naar om te verzorgen. In een winkel vond hij een boekje met de naam “Vogel EHBO”. En daarmee werd dus de kiem gelegd voor het Natuurhulpcentrum. In het eerste jaar werden 16 dieren opgevangen. In de jaren 80 van de vorige eeuw werden gebouwtjes opgericht in de achtertuin van de ouders van Sil. In 1981 vond de officiële oprichting plaats onder de naam “Vogelasiel”. Omdat na uitbreiding steeds meer andere dieren werden opgevangen veranderde de naam in Natuurhulpcentrum Opglabbeek.
Het centrum doet dienst als een ziekenhuis voor gewonde of zieke of hulpbehoevende vogels, reptielen en zoogdieren. Een heuse operatiekamer inclusief röntgenapparatuur en couveuses maken deel uit van de voorzieningen. Momenteel zijn een aantal dierenartsen contractueel verbonden aan het centrum. De inzet van hen is op afroep. Soms per arts 3 keer per maand, maar kan in tijden van nood ook beduidend meer keer zijn. Het totaal aantal beroepskrachten is 23. Daarnaast ca 200 vrijwilligers (niveau 2026). Het centrum beschikt over dierenambulances en in sommige situaties worden zelfs hoogwerkers ingezet om dieren te kunnen redden. Er wordt samengewerkt met politie, overheden, en verenigingen op het gebied van dierenbescherming elders in Europa. Zo ook met Dierenbescherming Nederland.
Opgevangen dieren kunnen komen uit de vrije inheemse natuur, uit particulier bezit al dan niet in beslag genomen, of door eigenaren verwaarloosde dieren.
Tot de patiënten behoren dus ook exoten. Vandaag zagen wij 2 leeuwen, Misza een eenogige tijger uit Kiev, de beer Trishka uit Kazachstan, en 2 Cervals. Hun verblijf beoogt tijdelijk te zijn, totdat zich ergens in Europa een betere plek voor hun aandient. Het spreekt vanzelf dat dit heel wat papierwerk vereist. Daarbij vereist het transport van die dieren heel veel expertise! Die stop je niet zomaar in een kooi en hup daar gaan we.
Voor wat betreft de inheemse wilde dieren geldt: Verzorgen totdat het moment waarop ze weer uitgezet kunnen worden in de vrije natuur. Tijdens de herstelperiode mogen ze niet te zeer wennen aan mensen. Hun natuurlijke vluchtangst voor de mens moet intact blijven. Uitzonderingen zijn jonge dieren die met de hand zijn groot gebracht. Die kunnen niet meer terug in de vrije natuur,vele aangezien die te zeer gewend zijn aan de mens.
Het centrum heeft vele kooien en de omheinde gebieden zijn verdeeld over een groot oppervlak. Het gebied is zeer groen en kent veel schaduw. En die schaduw was vandaag, op deze bloedhete dag, ook voor ons heel welkom.
Het Natuurcentrum is verbonden aan EARS. EARS is een netwerk dat opvangcentra en reservaten in heel Europa ondersteunt en vertegenwoordigt, waardoor zij kunnen samenwerken aan gemeenschappelijke doelstellingen op het gebied van dierenwelzijn en natuurbehoud. Als sterk en effectief Europees netwerk zet EARS zich in voor voortdurende verbeteringen in het dierenwelzijn en pakt het de oorzaken aan die het bestaan van opvangcentra en reservaten noodzakelijk maken.
Het spreekt vanzelf dat de kosten erg hoog zijn.
Inkomsten worden gegenereerd uit:
· Verkoop in de winkel
· Lidmaatschappen (2025 19.000). Dit is de grootste inkomenspost.
· Subsidies diverse overheden (ca 7%)
· Donaties, o.a. middels testamenten
· Sinds 2008 steun van de Nederlandse Stichting Voor Hulp Aan Dieren
Na afloop van de excursie konden wij genieten van een heerlijk stuk vlaai en koffie / thee.