14/01/2026
🟢Roof- en prooidieren
(Deze column verscheen in De Andere Krant van 10 januari jl. ).
Hij staat hieronder in column versie, mocht je hem op willen slaan
🟡Wij mensen zijn vreemde wezens. We zijn zowel roof- als prooidieren. Dat is op zich niet helemaal ongebruikelijk, maar wat mensen bijzonder maakt, is dat de roofdieren onder ons jacht maken op prooidieren van hun eigen soort. Geen enkele andere diersoort op deze aarde doet zoiets. Leeuwen jagen op gazellen. Leeuwen niet op leeuwen. In de natuur vangen roofdieren prooidieren om te kunnen eten. Menselijke roofdieren die op menselijke prooidieren jagen, doen dat echter niet om ze op te eten (kannibalisme is nooit een doorslaand succes geworden), maar om ze te beroven van eigendommen.
Mensen kunnen dus zowel roof- als prooidier zijn. Aan de buitenkant zien ze er hetzelfde uit. Dat maakt het lastig ze te onderscheiden. Roofdieren roven, prooidieren worden beroofd. Bijna iedereen zou daarom liever roofdier zijn. Niet per se vanuit kwaadaardigheid, maar om onder het prooidierschap uit te komen. De meeste mensen lukt dat niet. Het best haalbare is dan diensten te verlenen aan de roofdieren. Zo hopen ze gespaard te worden. Zie bijvoorbeeld hele kuddes ‘wetenschappers’, ‘journalisten’ en ‘politici’. Zij zijn waardevol voor de rovers, omdat ze prooidieren kunnen laten geloven dat de roofdieren hun beschermers zijn, in plaats van hun vijanden (zoals leeuwen vijanden zijn van gazellen).
Mensen zijn dus te onderscheiden in zij die roven en zij die beroofd worden. In een normale verdeling zou er van iedere soort ongeveer 50 procent moeten bestaan. In werkelijkheid ligt die verhouding geheel anders. Dat komt doordat de roofdieren zich organiseren en de prooidieren niet. Dat maakt het roven een stuk efficiënter en daarom kunnen er veel meer prooi- dan roofdieren bestaan. Degenen die daar minder goed in zijn, blijven vanzelf prooidier.
Logischerwijze zullen roofdieren aangetrokken worden door gebieden waar veel te roven valt. Ik noem maar wat: olie bijvoorbeeld. Dat resulteert meestal in een strijd tussen rivaliserende troepen roofdieren over het betreffende jachtterritorium. De heersende rovers worden dan verjaagd door een andere roofroedel die zich voordoet als ‘bevrijder’ van de lokale prooidieren.
Zolang de prooidieren blijven geloven dat het de taak van roofdieren is, ze tegen andere roofdieren te beschermen, zullen ze echter beroofd blijven worden. Het is voor roofdieren dus van groot belang dat de prooidieren dat blijven geloven. Bij voorkeur dat ‘hun’ roofdieren zorgzaam zijn en zich over hen bekommeren. Als dat niet meer lukt, wat op termijn altijd zal gebeuren, dan is het essentieel dat de prooidieren hun basisovertuiging behouden. Zolang ze geloven roofdieren nodig te hebben voor hun bescherming, zullen ze niet vluchten, maar nieuwe roofdieren toelaten. Zo blijven ze altijd prooidieren.
Worden heersende roofroedels verjaagd door concurrerende rovers, dan moeten ze uitwijken naar andere jachtvelden of aansluiten bij de rangen van de prooidieren. Als ze zich daar te veel tegen verzetten, dan zullen ze door de ‘winnende’ roofdieren gedood worden. Soms loopt de strijd zo hoog op dat de roofdieren ertoe overgaan elkaars prooidieren te vernietigen. Dat heet oorlog. Daarvoor moeten de rovers hun prooidiervolkeren laten geloven dat ze belaagd worden, zodat ze bereid zijn lotgenoten onder de rivaliserende roedel te doden.
Tijdens een dergelijke strijd ontstaat er onder prooidieren direct een tweedeling: zij die geloven dat de aanvallende roofroedel beter is, en zij die meer vertrouwen hebben in de gevestigde rovers. De discussie gaat steevast over welke roofdieren goedaardig zijn en welke kwaadaardig. Beide groepen prooidieren beperken zich tot het aandragen van bewijzen over hoe de ‘andere’ roofdieren zich misdragen. Op zich is dat terecht, maar daarmee kan niet verwacht worden dat roofdieren zullen stoppen met roven. Dergelijke discussies kunnen immers alleen bestaan zolang de prooidieren geloven dat ‘goedaardige’ roofdieren zich zouden moeten bekommeren over hun lot. Prooidieren die met elkaar steggelen over welke roofdieren ‘goed’ en welke ’slecht’ zijn, zullen daarom altijd prooidieren blijven.
Sommigen zullen wellicht zeggen ‘zo zijn mensen nou eenmaal’. Dat zou kunnen. Maar het kan ook zijn dat het allemaal één grote vergissing is. Vergissen is nou eenmaal ook menselijk. Mocht het inderdaad een vergissing zijn, dan houdt die zichzelf in stand. Alleen omdat veel mensen liever roof- dan prooidier zijn, bestaan roofdieren. Alleen daarom bestaan prooidieren. Prooidieren die vervolgens weer roofdier willen worden. Enzovoort. Die vergissing onderkennen en rechtzetten zou het leven van allebei een stuk leefbaarder maken.
Ander Oogpunt
Ongehoord Nederland TV
Haarlem zegt nee tegen AZC
Nederland dicht de maat is vol
Zeg NEE tegen een AZC in Venlo!
Blauw Wit Rood Nederland in NOOD
Nederland Weer Vrij
Azc Weg Ermee
Nederland Zegt Nee Tegen AZC
Handelspoort 1 is niet de juiste locatie voor een AZC
FVD Roosendaal
Arnhemse politiek
De Vaderlander
NEXIT -Nederland uit de EU-