07/02/2026
Er was geen openingsceremonie van De Wijk In! vanochtend voor nodig om te vermoeden dat we nog aardig wat vuurwerkresten aan zouden gaan treffen. Jan had voor Karine nog een Wimmerring meegenomen. Geen vijf olympische ringen, maar wij doen het met 2, om het scheiden van het afval tijdens het rapen wat eenvoudiger te maken. Het startschot klonk om 10 uur en 11 deelnemers stoven in groepjes uit een de diverse pistes op vanaf de Albert Heijn in de Thuvinestraat.
Team Andries ging richting de voormalige ijsbaan en troffen daar helaas geen smakelijke Thai wraps aan, maar nog taaier dan taaie tie wraps. Een eerdere voorbijganger had zijn gelukschoenen aangetrokken, maar dat bleek geen garantie op het behoud van zijn schoeisel. Het meest uitdagende was misschien nog wel een drankfles, waar een hele omheining omheen gebouwd was om maar te voorkomen dat die opgeruimd zou worden. Prima, er ligt nog meuk genoeg: peuken bijvoorbeeld. Zou er wellicht een zwerfafvalraper bestaan die gek genoeg is om tijdens het opruimen alle opgeraapte peuken te tellen, vragen we ons wel eens af?
Team Petra kon het niet verdragen dat kinderen in de zooi zouden moeten spelen. Zij namen met z'n drieën de hele speeltuin onder handen achter de Iepenlaan/Thuvinestraat/De Plataan.
Jan en André liepen op hun kuierlatten de Thuvinestraat uit naar de Van Houtstraat en via de Kennedystraat terug. Jan had met zichzelf afgesproken om vanochtend eens alle sigarettenfilters te tellen die hij onderweg opraapte. Het waren er 104. Het was ook wel een gulle buurt: De briefjes van 100 raapte Jan maar wat graag uit de geldboom aan het begin. Er waren allerlei voorbijgangers die dit tweetal een 'thumbs up' gaven. Er was zelfs een automobilist die zijn auto even aan de kant zette om ons te bedanken voor het opruimen. Jan vond nog een glaciaal snoepwikkeltje. Als dank voor het oprapen vond hij kort daarna een hartje. Even verderop begon Jan het benauwd te krijgen: die rondjes van het vuurwerk, zouden dat er misschien toch meer worden dan de sigarettenfilters die hij tot dan toe geteld had? Kort daarna stond Jan even stil bij een schilverscheurend tafereel. Hij raakte lichtelijk gedesoriënteerd toen hij zag dat zich op slechts één meter De Efteling zou bevinden. Een mevrouw achter een kinderwagen wilde Jan erop wijzen dat er daar een fles lag. "Jammer, alweer een lege", uitte hij als poging tot een grap. Toen hij verderop een prachtig juweel verdonkeremaande werd het al weer tijd om terug te gaan.
Iedereen was op tijd weer aanwezig om het opgeraapte zwerfafval in de zakken van ieders schoonwandelkarretje los te koppelen. Het was even zoeken waar het erepodium zich bevond, maar desondanks konden we met zijn allen op de hoogste trede poseren, welk tafereel door een welwillende voorbijgangster voor u, beste lezer, op de foto werd vastgelegd.
Wat een heerlijke ochtend zo! Het weer was prachtig en het was weer prachtig! U denkt misschien meewaarig: "Hadden wij nou ook maar zo'n mooie ochtend gehad". Welnu, mogelijk kunt u volgende maand aansluiten bij onze volgende editie van De Wijk In! Binnenkort daarover meer nieuws!
