16/06/2026
📍 මිනිස් සිරුරකට ඔරොත්තු නොදෙන ඇදහිය නොහැකි කැපවීමක්: කවුද මේ වසර 12ක් සිටගෙනම සිටින "ඛඩේස්වරි" සාධුවරුන්?
සමාජ මාධ්ය ජාලාවල පසුගිය දිනවල "දුලාල් ගිරි ජී මහරාජ්" (Dulal Giri Ji Maharaj) නම් හින්දු සාධුවරයෙකු පිළිබඳව පළ වූ සටහන් රැසක් ඔබත් දකින්නට ඇත. "වසර 12ක් පුරාවට වාඩි නොවී, නිදා නොගෙන සිටගෙනම සිටින සාධුතුමා" ලෙස හඳුන්වා දුන් මෙම පුවත දුටු සැණින් බොහෝ දෙනෙකු සිතුවේ මෙය ව්යාජ ලෙස මවාපෑ එකක් කියාය. නමුත් ඉන්දීය සංස්කෘතික හා ආගමික පසුබිම ගවේෂණය කිරීමේදී පැහැදිලි වන්නේ මෙම ඇදහිය නොහැකි කතාව පිටුපස මුළුමනින්ම සත්ය පුවතක් සැඟව ඇති බවයි.
හින්දු ආගමික අසන්නන් හෙවත් තවුසන් අතර පවතින අතිශය දුෂ්කර තපස් ක්රමයක් වන මෙය හඳුන්වන්නේ "ඛඩේස්වරි" හෝ "ඛඩා බාබා" යන නමිනි. මෙහි සරල අර්ථය වන්නේ "සිටගෙන සිටින බාබා" යන්නයි. තමන් වන්දනා කරන ශිව දෙවියන් හෝ හනුමාන් දෙවියන් උදෙසා, ලෞකික සැප සම්පත් හා ශාරීරික පහසුව මුළුමනින්ම ප්රතික්ෂේප කරමින් ඔවුහු වසර 7 සිට 12 දක්වා වූ නිශ්චිත කාලසීමාවකට මෙම දැඩි ව්රතය සමාදන් වෙති. දුලාල් ගිරි මහරාජ් යනු එම සම්ප්රදාය ජීවමානව රකින සැබෑ සාධුවරයෙකි.
වෛද්ය විද්යාත්මකව සාමාන්ය මිනිසෙකුට සති කිහිපයක් එකදිගට නින්ද අහිමි වුවහොත් මොළයේ ක්රියාකාරිත්වය අඩපණ වී මරණය පවා සිදුවිය හැකිය. එසේ නම් මෙම සාධුවරුන් වසර ගණනාවක් දිවි ගලවා ගන්නේ කෙසේද? මෙහි ඇති රහස නම් ඔවුන් කිසිවිටෙකත් වාඩි වෙන්නේ හෝ පොළොව මත වැතිරෙන්නේ නැති වුවද, නිදාගැනීම සඳහා සුවිශේෂී උපක්රමයක් භාවිත කිරීමයි.
ඔවුන් තම ආශ්රමයේ හෝ රැඳී සිටින ස්ථානයේ සිවිලිමෙන් හෝ ගසක අත්තකින් පහළට එල්ලෙන සේ ලණුවලින් සැකසූ විශේෂිත ඔන්චිල්ලාවක් හෝ ලී බාල්කයක් ආධාර කර ගනිති. තදින් නිදිබර වන අවස්ථාවලදී හෝ රාත්රී කාලයේදී ඔවුන් තම පපුව සහ කිහිලි මෙම ලණුව මත තබා ඉදිරියට බර වෙති. එවිට සිරුරේ බරෙන් වැඩි කොටසක් එම ලණුවට දරා ගන්නා අතර, පාද පොළොව මත තබාගෙනම, සිටගෙන සිටින ඉරියව්වෙන්ම කෙටි නින්දක් ලබා ගැනීමට ඔවුනට හැකියාව ලැබේ.
මෙම ව්රතය දෙස බලා සිටින්නෙකුට එය පුදුමයක් වුවද, එහි වෛද්ය විද්යාත්මක යථාර්ථය අතිශය වේදනාකාරී මෙන්ම දරුණුය. වසර ගණනාවක් එකදිගට සිටගෙන සිටීම නිසා ගුරුත්වාකර්ෂණයට හසුවී ශරීරයේ ලේ සහ දියර වර්ග සියල්ලම පහළට ගලා විත් පාදවල එකතු වේ. වෛද්ය විද්යාවේදී මෙයට Edema තත්ත්වය යැයි කියනු ලැබේ.
කාලයත් සමඟ සිරස් නහර අධික ලෙස මහත් වී ගැටගැසීම සිදුවන අතර පාදවල දරුණු ලෙස පැසවන තුවාල හටගනී. සමාජ මාධ්ය පින්තූරවල ඔවුන්ගේ පාද ඉදිමී තුවාල වී ඇති අයුරු දැක්වෙන්නේ මේ නිසාය. මුල් වසර 2-3 තුළ මෙම වේදනාව මිනිසෙකුට දරාගත නොහැකි මට්ටමක පවතී. නමුත්, වසර ගණනාවක් යන විට අධික පීඩනය හේතුවෙන් ඔවුන්ගේ පහළ පාදවල ස්නායු මුළුමනින්ම පාහේ අක්රිය වී යයි . ඉන්පසුව පාදවලට කිසිදු වේදනාවක් නොදැනෙන (හිරිවැටුණු) තත්ත්වයට පත්වන අතර, වසර 12ක කාලය සම්පූර්ණ කිරීමට සාධුවරුන්ට මඟ පාදන්නේ මෙම ස්නායු අක්රිය වීමයි.
මෙම ව්රතය අවසන් වූ පසුවද, වසර ගණනාවක් තිස්සේ මාංශ පේශි සහ සන්ධි එකම ඉරියව්වක පැවතීම නිසා බොහෝ සාධුවරුන්ට නැවත කිසිදා සාමාන්ය පරිදි ඇවිදීමට හෝ වාඩි වීමට නොහැකි වන සේ සදාකාලික ආබාධිත තත්ත්වයන්ට මුහුණ දීමට සිදුවේ.