UN-Habitat Cambodia

28/05/2026

What makes a city truly inclusive?

An inclusive city is one where everyone — regardless of income, gender, age, disability, ethnicity, or migration status — has equal access to opportunities, services, and decision-making.

It’s simply a city designed not for all residents, not a privileged few.

This means:

🏘️ Affordable and adequate housing
🚌 Accessible public transport
🌳 Safe and welcoming public spaces
💧 Equal access to water, sanitation, healthcare, and energy
🗣️ Community participation in planning and governance
🌍 Climate resilience that protects vulnerable communities

As climate change, rapid urbanization, and inequality continue to reshape our cities, inclusion is essential for sustainable urban development.

Inclusive cities are more resilient, healthier, safer, and economically stronger because they leave no one behind.

From participatory planning to upgrading informal settlements and creating gender-sensitive public spaces, cities have the power to drive both social justice and climate action together

28/05/2026

ថ្ងៃទី២៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ - #វិចារណកថា ៖ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងផលប៉ះពាល់លើការអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្សជាតិ

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុលែងត្រឹមតែជាកង្វល់ផ្នែកបរិស្ថានទៀតហើយ។ វាបានក្លាយជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំបំផុតមួយដល់ការអភិវឌ្ឍមនុស្សជាតិនៅក្នុងពិភពលោកទំនើបនេះ។ ការកើនឡើងកម្តៅ គ្រោះទឹកជំនន់ គ្រោះរាំងស្ងួត ខ្យល់ព្យុះ ការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ និងការរំកិលចុះខ្សោយនៃបរិស្ថាន កំពុងជះឥទ្ធិពលកាន់តែខ្លាំងឡើងដល់សុខភាពមនុស្ស ការអប់រំ កំណើនសេដ្ឋកិច្ច សន្តិសុខស្បៀង និងស្ថិរភាពសង្គមនៅទូទាំងសកលលោក។

ការអភិវឌ្ឍមនុស្ស គឺត្រូវបានកសាងឡើងនៅលើសមត្ថភាពរបស់ប្រជាជនក្នុងការរស់នៅប្រកបដោយសុខភាពល្អ ផលិតភាព និងសុវត្ថិភាព។ វាអាស្រ័យលើលទ្ធភាពទទួលបានអាហារ ទឹក ការថែទាំសុខភាព ការអប់រំ ការងារ និងលក្ខខណ្ឌរស់នៅប្រកបដោយសុវត្ថិភាព។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកំពុងដាក់សម្ពាធកាន់តែខ្លាំងឡើងលើរាល់គ្រឹះស្ថានទាំងនេះក្នុងពេលដំណាលគ្នា។

ផលប៉ះពាល់ភ្លាមៗបំផុតមួយ គឺទៅលើសុខភាពសាធារណៈ។ កម្តៅខ្លាំងហួសប្រមាណ ការបំពុលខ្យល់ ការបំពុលទឹក និងគ្រោះមហន្តរាយពាក់ព័ន្ធនឹងអាកាសធាតុ បង្កើនការរីករាលដាលនៃជំងឺដង្កាត់ និងគំរាមកំហែងដល់ប្រជាជនងាយរងគ្រោះ ជាពិសេសកុមារ និងមនុស្សចាស់។ រលកកម្តៅ និងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានមិនល្អ បាននិងកំពុងបង្កឱ្យមានហានិភ័យសុខភាពកាន់តែខ្លាំងឡើងរួចទៅហើយនៅក្នុងតំបន់ជាច្រើននៃពិភពលោក។

សន្តិសុខស្បៀងក៏កំពុងរងការគំរាមកំហែងកាន់តែខ្លាំងឡើងផងដែរ។ គ្រោះរាំងស្ងួត គ្រោះទឹកជំនន់ ការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់នៃការធ្លាក់ភ្លៀង និងការរំកិលចុះខ្សោយនៃគុណភាពដី បានកាត់បន្ថយផលិតភាពកសិកម្ម និងបំផ្លាញវិស័យជលផល។ នៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ជាច្រើន ដែលមនុស្សរាប់លាននាក់ពឹងផ្អែកលើការធ្វើកសិកម្មសម្រាប់រកប្រាក់ចំណូល និងការរស់រានមានជីវិត ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបានគំរាមកំហែងដោយផ្ទាល់ដល់ជីវភាពរស់នៅ ព្រមទាំងបង្កើនភាពក្រីក្រ និងកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ។

កង្វះខាតទឹក គឺជាកង្វល់មួយទៀតដែលកំពុងកើនឡើង។ ការរលាយនៃផ្ទាំងទឹកកក គ្រោះរាំងស្ងួតអូសបន្លាយពេលយូរ និងការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់អាកាសធាតុ កំពុងកាត់បន្ថយលទ្ធភាពទទួលបានទឹកស្អាតនៅក្នុងតំបន់ជាច្រើន។ ការប្រកួតប្រជែងលើធនធានទឹកដែលមានកំណត់ អាចធ្វើឱ្យការលំបាកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច ការធ្វើចំណាកស្រុក និងភាពតានតឹងក្នុងសង្គមកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរឡើង។

ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុក៏ជះឥទ្ធិពលដល់ការអប់រំ និងឱកាសសេដ្ឋកិច្ចផងដែរ។ គ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិបំផ្លាញសាលារៀន ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងប្រព័ន្ធដឹកជញ្ជូន ដែលរំខានដល់ការរៀនសូត្រ និងសកម្មភាពសេដ្ឋកិច្ច។ គ្រួសារដែលរងផលប៉ះពាល់ដោយវិបត្តិបរិស្ថាន ជារឿយៗត្រូវបានបង្ខំឱ្យផ្តល់អាទិភាពលើការរស់រានមានជីវិតជាជាងការអប់រំ ជាពិសេសនៅក្នុងសហគមន៍ងាយរងគ្រោះ។

ការខាតបង់ផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចមានទំហំធំធេងណាស់។ គ្រោះមហន្តរាយពាក់ព័ន្ធនឹងអាកាសធាតុបំផ្លាញផ្ទះសម្បែង ផ្លូវថ្នល់ ឧស្សាហកម្ម និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសាធារណៈ ដែលធ្វើឱ្យវឌ្ឍនភាពនៃការអភិវឌ្ឍមានសភាពយឺតយ៉ាវ និងបង្កើនវិសមភាព។ ប្រទេសក្រីក្រ ទោះបីជារួមចំណែកតិចតួចដល់ការភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់សកលក៏ដោយ ជារឿយៗទទួលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុត ដោយសារមានធនធានហិរញ្ញវត្ថុ និងបច្ចេកវិទ្យាមានកម្រិតសម្រាប់ការបន្ស៊ាំ។

ចំណាកស្រុកដោយសារអាកាសធាតុ (Climate migration) កំពុងក្លាយជាបញ្ហាប្រឈមសកលដ៏ធំមួយទៀត។ ការកើនឡើងកម្ពស់ទឹកសមុទ្រ គ្រោះរាំងស្ងួត និងការរំកិលចុះខ្សោយនៃបរិស្ថាន កំពុងបង្ខំឱ្យប្រជាជនចាកចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេ ដើម្បីស្វែងរកសុវត្ថិភាព និងឱកាសថ្មី។ ចលនានេះដាក់សម្ពាធបន្ថែមលើទីក្រុងនានា សេដ្ឋកិច្ច និងប្រព័ន្ធសង្គម។

ទន្ទឹមនឹងនេះដែរ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកំពុងបង្ហាញឱ្យឃើញនូវទំនាក់ទំនងយ៉ាងជិតស្និទ្ធរវាងនិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងវឌ្ឍនភាពរបស់មនុស្សជាតិ។ ការអភិវឌ្ឍន៍មិនអាចរក្សានិរន្តរភាពបានឡើយ ប្រសិនបើព្រៃឈើត្រូវបានបំផ្លាញ ប្រព័ន្ធទឹកត្រូវបានបំពុល ជីវៈចម្រុះត្រូវបានចុះខ្សោយ និងធនធានធម្មជាតិត្រូវបានប្រើប្រាស់រហូតដល់ហិនហោច។ ដូច្នេះ ការការពារបរិស្ថានលែងជាកិច្ចការដាច់ដោយឡែកពីការអភិវឌ្ឍមនុស្សទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាជាផ្នែកមួយដ៏សំខាន់មិនអាចខ្វះបាន។

ការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមទាំងនេះ ទាមទារទាំងការកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ (Mitigation) និងការបន្ស៊ាំ (Adaptation)។ ការកាត់បន្ថយការភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់តាមរយៈថាមពលកកើតឡើងវិញ ឧស្សាហកម្មដែលស្អាតជាងមុន កសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព ការការពារព្រៃឈើ និងការគ្រប់គ្រងសំណល់ដោយការទទួលខុសត្រូវ នៅតែជាកិច្ចការដ៏សំខាន់។ ក្នុងពេលជាមួយគ្នានេះ ប្រទេសនានាត្រូវតែពង្រឹងប្រព័ន្ធថែទាំសុខភាព ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលមានភាពធន់នឹងអាកាសធាតុ ការគ្រប់គ្រងទឹក ការត្រៀមលក្ខណៈបង្ការគ្រោះមហន្តរាយ និងប្រព័ន្ធអប់រំ។

កិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិក៏មានសារៈសំខាន់ដូចគ្នាដែរ។ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុគឺជាបញ្ហាសកល ដែលទាមទារឱ្យមានការទទួលខុសត្រូវរួមគ្នា ហិរញ្ញប្បទានអាកាសធាតុ (Climate financing) ការផ្ទេរបច្ចេកវិទ្យា និងការគាំទ្រដល់ប្រទេស និងសហគមន៍ងាយរងគ្រោះ។

ជាចុងក្រោយ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុកំពុងបង្ខំឱ្យមនុស្សជាតិពិចារណាឡើងវិញអំពីអត្ថន័យពិតប្រាកដនៃការអភិវឌ្ឍ។ វឌ្ឍនភាពពិតប្រាកដមិនអាចវាស់វែងបានត្រឹមតែការលូតលាស់សេដ្ឋកិច្ច ឬការរីកសាយភាយនៃវិស័យឧស្សាហកម្មនោះទេ ប្រសិនបើការបំផ្លិចបំផ្លាញបរិស្ថានកំពុងបំផ្លាញសុខភាព សុវត្ថិភាព និងស្ថិរភាពនាពេលអនាគតរបស់មនុស្សជាតិ។

នៅក្នុងន័យនេះ ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុមិនមែនគ្រាន់តែជាការគំរាមកំហែងដល់ធម្មជាតិតែមួយមុខនោះទេ។ វាគឺជាការគំរាមកំហែងដល់សេចក្តីថ្លៃថ្នូររបស់មនុស្ស ឱកាស និងអនាគតនៃរដ្ឋការរស់នៅរបស់មនុស្សជាតិ។ ការសម្រេចចិត្តដែលធ្វើឡើងនាថ្ងៃនេះ នឹងកំណត់ថា តើជំនាន់ក្រោយនឹងត្រូវទទួលមរតកនូវពិភពលោកដែលពោរពេញដោយវិបត្តិបរិស្ថាន និងវិសមភាពកាន់តែខ្លាំងឡើង ឬក៏អនាគតមួយដែលមានភាពធន់ និរន្តរភាព និងសមធម៌សម្រាប់ទាំងអស់គ្នា។

28/05/2026

Throughout , participants shared what Housing the World means to them – moments, ideas, actions and commitments that reflected their vision for more inclusive, resilient and sustainable urban futures.

Today, this campaign comes to a close, but its message continues. It reminded us that housing the world is not a destination or a single solution – it is something we build together every day through communities, partnerships and collective action.

Thank you to everyone who joined, shared their voice and showed us what housing the world can look like.

This is not the end. It is a work in progress. Stay tuned to see what comes next and how, together, we can continue turning this vision into reality.

27/05/2026

27/05/2026

As cities grow, so does the challenge of the Urban Heat Island (UHI) effect — where urban areas become significantly hotter than surrounding rural areas due to concrete, asphalt, dense buildings, traffic, and limited green space.

With climate change intensifying heatwaves, urban heat is becoming a major public health and equity issue.

Vulnerable communities, especially those in informal settlements and low-income neighborhoods, are often the hardest hit due to limited access to cooling, shade, and resilient infrastructure.

The good news? Cities already have many of the solutions.

Key strategies to reduce urban heat include:

🌳 Expanding urban forests and tree canopy
🏙️ Installing cool roofs and reflective materials
🌿 Investing in green roofs and nature-based solutions
💧 Integrating water-sensitive urban design
🚶 Designing walkable, climate-smart neighborhoods
📊 Developing heat action plans and early warning systems
🏘️ Upgrading housing with passive cooling and better ventilation

Urban heat resilience creates healthier, more inclusive, and more livable cities.

The most effective climate action happens when urban planning, community participation, public health, and environmental policy work together.

As more cities incorporate heat resilience into climate strategies and urban policies, the opportunity is clear: tackling urban heat can also improve air quality, biodiversity, public space, social equity, and overall quality of life.

Read more:
- "The Critical Role of Nature-based Solutions for Enhancing Climate Resilience in Informal Areas", UN-Habitat
- "RISE-UP: Resilient Settlements for the Urban Poor", UN-Habitat

27/05/2026

closes as a defining milestone for the global urban agenda.

This edition brought together an unprecedented level of participation and engagement, reaffirming the World Urban Forum as the leading global platform to advance dialogue, partnerships and action on sustainable urbanization.

As highlighted by UN-Habitat Executive Director Anacláudia Rossbach, the message from Baku is clear: “housing must be placed at the centre of integrated urban policy, linking land, infrastructure, climate action, finance and governance.”

25/05/2026

The United Nations Global Risks Report has a clear message:
🟡 Risks don’t happen in isolation.
🟠 Multilateral institutions are underprepared.
🔴 Mis- and disinformation distort public understanding.

Among the top Global Vulnerabilities identified:
⚠️ Disasters linked to natural hazards
⚠️ Environmental degradation
⚠️ Mis- and dis-information

But there is a path forward.
🔍 Better risk understanding
📢 Stronger, more trusted risk communication
🤝 Joint action — across governments, sectors and borders.

The report draws from 1,100+ stakeholders in 136 countries and maps 28 interconnected risks across political, technological, societal, and environmental domains.

We have a choice: breakdown, business-as-usual — or breakthrough?

➡️ https://ow.ly/ehlO50WlKsA

25/05/2026

25/05/2026

2026年5月14日、石垣本部長は東京大学住宅・都市再生研究センター設立記念シンポジウム「トランスフォーミングプレイシズ：地方圏における都市と郊外の再生に向けて」のパネルディスカッションに登壇しました。アジア太平洋地域における都市化と地方中核都市における課題、特に首位都市と地方都市との格差について紹介した後、均衡ある発展のための地域計画によって格差を是正していくことが、市民の機会均等とウェルビーイング向上のための手段として重要であることを強調しました。

「写真提供：東京大学」

On 14 May 2026, Ms. Ishigaki participated in a panel discussion at the Inaugural Symposium for the University of Tokyo Center for Housing and Urban Regeneration, titled "Transforming Places: Towards Urban and Suburban Regeneration in Non-Metropolitan Regions." After introducing the challenges of urbanization and secondary cities in the Asia-Pacific region, particularly the gap between primary cities and secondary cities, Ms. Ishigaki emphasized that reducing these gaps through regional planning for spatially balanced development is crucial as a means of ensuring equal opportunities and improving the well-being for all citizens.

「Photo: The University of Tokyo」

22/05/2026